บททั้งหมดของ เกมวิวาห์ เดิมพันรัก : บทที่ 51 - บทที่ 60

หญิงสาวดูรายการอาหารแล้วจดอย่างไม่เกรงใจ เพราะกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมาหลายวัน เธอเป็นกลุ่มสุดท้ายที่ออกมาจากหอพัก ยังดีที่มีอาหารแมวอยู่ เธอเองก็ไม่ได้เลี้ยงแมว แต่ซื้ออาหารแมวใส่ถุงเล็กๆ ติดตัวเอาไว้เวลาเจอแมวจรจะได้ให้อาหารได้ ตุลารับกระดาษแผ่นเล็กจากมือหญิงสาว เขาปรายตามองเล็กน้อยแล้วยิ้มมุมปาก คงจะหิวจริงๆ เขาเดินเอารายการอาหารไปให้แม่ครัวด้วยตัวเองแล้วหยิบขนมสองสามถุงและน้ำผลไม้สองขวดติดมือกลับมาด้วย “รองท้องหน่อยไหม” “ไม่เป็นไรค่ะ รอกินข้าวทีเดียวเลยดีกว่า” “เรียนปีไหนแล้ว ทำไมยังอยู่หอในอีก” “ปีสองแล้วค่ะ ก็คิดอยู่ว่าปีหน้าจะย้ายไปอยู่หอนอก” “แล้วทำไมมีผู้ชายอยู่ล่ะ” “ผู้ชาย? อ้อ...สองคนนั้นเหรอคะ เขาก็อยู่หอชายนั้นแหละค่ะ แต่พี่ๆ หน่อยกู้ภัยให้เรามารอที่จุดเดียวกัน ข้าวจี่จะไปหอชายก็ลำบาก สองคนนั้นเลยมารอที่นี่เป็นเพื่อนกัน” “สรุปว่าไม่ได้รู้จักกัน” “ใช่ค่ะ” ไม่รู้ทำไมตุลาถึงรู้สึกโล่งใจชอบกล ไม่กี่นาทีต่อมา ทั้งก๋วยเตี๋ยวและเกาเหลารวมถึงข้าวเปล่าก็ถูกยกมาวา

แม้จะแปลกที่แต่เพราะความอ่อนเพลียทำให้ขวัญข้าวหลับสนิท แต่ที่เธอหลับนั้นไม่ใช่ในห้องนอน แต่เป็นห้องนั่งเล่นและมีแมวอ้วนกลมนอนอยู่ใกล้กัน ชายหนุ่มเจ้าของบ้านยืนมองภาพเบื้องหน้าอย่างงุนงง หรือเพราะเขาไม่อนุญาตให้เธอเอาแมวไปนอนด้วย เธอก็เลยออกมานอนกับแมวแบบนี้ เขายื่นมือไปหมายจะปลุกแต่ก็เปลี่ยนใจ หันไปเขียนโน้ตสั้นๆ แล้วเดินไปติดที่ตู้เย็น เดินกลับมาอีกทีก็เห็นคนตัวเล็กงัวเงียลุกขึ้นมาแล้ว “พี่ตุลย์...” เธอเรียกเหมือนไม่มั่นใจว่าเป็นเขา “พี่จะไปทำงานแล้ว อยู่บ้านดีๆล่ะ” “ค่ะๆ” เธอยังลืมตาไม่เต็มที่แต่ก็พอมองเห็นร่างสูงโปร่งที่สวมเสื้อช็อปสีเทา ตรงอกเสื้อเหมือนจะปักชื่อบริษัท “พี่จดเบอร์โทรที่โรงงานไว้ให้ เผื่อมีธุระด่วน อยู่ในโรงงานบางทีพี่ไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือแล้วก็กุญแจสำรอง ถ้าออกไปข้างนอกก็ล็อกบ้านดีๆ เข้าใจนะ” “ค่ะ” เธอก็ยังคงพยักหน้ารับอย่างมึนงงอยู่ เมื่อคืนเธอเป็นห่วงเจ้าฟูฟูเลยย่องออกมาดูเจ้าแมวอ้วนที่อยู่ในกรง และก็จริงอย่างที่คิด ดูมันไม่ค่อยชอบใจที่ต้องนอนในกรงนัก แรกทีเดียวแค่คิดว่าจะ

“พี่พูดตอนไหนว่าห้ามดู แค่บอกว่าปรับโซฟาเป็นเตียงนอนดูโทรทัศน์ได้” เขาทำหน้าดุแต่ตักคอหมูย่างใส่จานข้าวให้คนตรงหน้า “แล้ววันนี้เรียนออนไลน์เป็นไง สัญญาณเน็ตมีปัญหาอะไรไหม” “ไม่มีค่ะ” “ไม่มีนี่คืออะไร ไม่มีปัญหาเรื่องเรียนหรือไม่มีปัญหาสัญญาณเน็ต” “เอ่อ...ทั้งสองอย่างค่ะ”‘แม่ยังไม่ถามขนาดนี้ ทำไมอีตานี่ถามจัง แต่คอหมูย่างนี่อร่อยแฮะ’เห็นคนตรงหน้ากินข้าวได้เยอะ เขาก็อดยิ้มไม่ได้ อุตส่าห์ไปรอแม่ค้าย่างคอหมู ปกติเขากินเป็นกับแกล้มในบางวันที่นึกอยากดื่มเบียร์ แต่คิดเอาเองว่าคนตัวเล็กคงชอบเลยซื้อมาให้เธอกินด้วย หน้าตาตอนได้กินของอร่อยก็น่าเอ็นดูจนอยากดึงแก้มเล่นจริงๆเพราะรู้สึกถึงสายตาที่มองอยู่จึงเผลอเงยหน้าขึ้นสบตาด้วย นึกถึงภาพเขาที่น้ารัศมีให้ดู ตอนนั้นเขาทำผมสีเทาๆ แล้วยังเจาะหู เจาะคิ้ว เอ๊ะ! เหมือนว่าจะสักด้วยนี่“มองหน้าพี่แบบนี้มีอะไรเหรอ”“ปะ...เปล่าค่ะ” ขวัญข้าวส่ายหน้าไปมาเร็วๆ แล้วก้มหน้ากินข้าวต่อ แต่พอช้อนตาขึ้นมองเห็นมุมปากของยกยิ้มนิดๆ ทำให้เธอใจชื้น “เอ่อ...ข้าวจี่ของเบอร์ติดต่อพี่อาร์มหน่อยได้ไหมคะ”ใบหน้าที่อารมณ์ดีกลายเป็นบึ้งตึ

“ไม่ได้ลำบาก” เขาขับรถมุ่งหน้าไปตามเส้นทางที่นัดหมายไว้ ถ้าเป็นสถานการณ์ปกติใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบนาที แต่น้ำท่วมถนนอย่างนี้ รถเคลื่อนตัวได้ช้า “รถเราสูงก็จริงแต่เพื่อไม่ให้รถดับ พี่ต้องปิดแอร์รถนะ”“ค่ะ”“เรานี่พูดน้อยจริงๆ” ตุลาเคาะนิ้วกับพวงมาลัยรถเล่น ก่อนเข้ามารับขวัญข้าวเขาแวะซื้อของที่ต้องเอามาส่งคุณป้าแล้วจึงมุ่งตรงไปที่หมายได้เลย“ก็ไม่รู้จะพูดอะไรนี่ค่ะ”“แต่เวลาคุยกับแมวนี่คุยแจ้วๆเลยนะ”“ก็คุยกับแมวไม่เหมือนคุยกับคนนี่” เธอเผลอทำแก้มป่อง“พูดเหมือนไม่ค่อยมีเพื่อน” เขาอดมองทางหญิงสาวไม่ได้ “นี่ๆ มีแฟนหรือยัง”“คะ?” จู่ๆ เขาก็ถามอะไรแปลกๆ ขวัญข้าวตามไม่ทันเลยต้องถามย้ำอีกรอบ“ดูทรงแล้วไม่น่าจะมี” เขาโคลงศีรษะไปมา“คืออะไรคะ ถามเองตอบเองแบบนี้” เธอหันมาทำตาดุใส่“ถ้ามีแฟนก็คงไม่ให้ต้องให้พี่ไปรับสินะ รู้สึกตัวเองมีประโยชน์ขึ้นมากเลย”“แล้วพี่ตุลย์ล่ะคะ ก็คงไม่มีแฟนเหมือนกันละสิ ไม่งั้นคงไม่กล้าให้ข้าวจี่มาพักด้วยแน่ๆ” ตุลากลับไม่นึกโกรธที่เธอพูดแบบนั้น เขากลับหัวเราะเสียงดังแล้วเอื้อมมือไปโยกศีรษะของเธอเล่น ขวัญข้าวปัดมือเขาออกแล้วแลบลิ้นใส่“ค่อยเหมือนเมื่อก่อนหน่อย”“เอ๊

ตุลาพยายามทำตัวปกติ เธอทำตัวสบายๆ เพราะไม่ระแวงในตัวเขา แต่เขากลับคิดเตลิดไปไกล กลิ่นกายหอมๆ ทำให้เขาดูหนังแทบไม่รู้เรื่อง หรือเขาคิดผิดที่ดูซีรีย์เอาตอนนี้ ทว่าผ่านไปแค่ครึ่งชั่วโมง เขารู้สึกว่าคนข้างๆ เงียบไปจึงหันไปมอง แล้วก็พบว่าเธอผล็อยหลับไปแล้ว เขาอยู่บ้านหลังนี้คนเดียวมานาน แม้ช่วงเวลาที่ผ่านมาจะเคยคบหาดูใจกับผู้หญิงอื่นอยู่บ้าง แต่ไม่เคยพาใครมาค้างที่บ้านอย่างนี้ อาจเพราะ ‘บ้าน’ เป็นเหมือน ‘พื้นที่ส่วนตัว’ แรกทีเดียวเขาหงุดหงิดปนโมโหที่แม่ให้ ‘คนอื่น’ เข้ามาพักในบ้านเดียวกับเขา แต่ตอนนี้เขาไม่แน่ใจว่า วันที่บ้านหลังนี้ไม่มีเธออยู่ เขาจะทำยังไง. ‘ผู้ชายอะไร ขนตาสวยจัง’ ขวัญข้าวมองเพลินจนลืมไปว่า ตัวเองเผลอหลับทั้งที่นอนอยู่บนโซฟาที่ปรับเป็นเตียงนอน แวบแรกที่รู้สึกตัวก็เห็นใบหน้าของชายหนุ่มอยู่ใกล้ๆ เธอเกือบจะหลุดร้องกรี๊ดออกมาแล้วแต่ยกมือปิดปากตัวเองได้ทัน พอตั้งสติได้ก็เห็นว่าเขาหลับสนิทอยู่ เมื่อคืนดูซีรีย์ไปถึงไหนไม่รู้ เธอคงหลับไปก่อนทั้งที่คิดว่านั่งดูโทรทัศน์เป็นเพื่อนเขาสักตอนสองตอนแล้วค่อยขอตัวไปนอน แต่ดันหลับไปเสียได้ เข