All Chapters of เกมวิวาห์ เดิมพันรัก : Chapter 21 - Chapter 30

“ทำไมเดี๋ยวนี้คุณอยู่บ้านล่ะ เมื่อก่อนไม่ค่อยกลับบ้านเลยนี่ ตอนนี้ฉันเป็นภรรยาคุณแล้วคุณกลับไปใช้ชีวิตปกติได้แล้วมั้ง”“ก็เพราะคุณเป็นภรรยาผมไง ผมเลยต้องมาติดแหงกอยู่ในบ้านแบบนี้” ใช่ ปกติเขาอยู่เพนท์เฮ้าส์ เดือนหนึ่งจะกลับบ้านครั้งสองครั้ง แม้จะคิดถึงลูกแต่เรื่องงานทำให้เขาปลีกตัวมาไม่ได้ แต่ตอนนี้ปู่ก็ล้มป่วยอีก ถ้าเขาไม่กลับมานอนบ้านก็คงกลายเป็นหลานอกตัญญู จึงยอมใช้เวลาเดินทางมากกว่าปกติและให้เลขาจัดตารางงานให้เหมาะสม เพราะตอบโต้คนตัวโตไม่ได้ หญิงสาวแอบแลบลิ้นใส่แต่เขากลับประสาทสัมผัสไวหันมามองเห็นทันลิ้นน้อยๆ ของเธอยื่นออกมา พรนับพันสะดุ้งโหยงรีบเบือนหน้าไปอีกทาง ทำให้ไม่ทันเห็นรอยยิ้มขบขันบนใบหน้าของชายหนุ่มแต่ท่าทางของคนทั้งสองอยู่ในสายตาของปู่หลิวจิ้นอัน เป็นจริงดั่งคำทำนายของซินแส ดวงชะตาของพรนับพันทำให้บ้านนี้หลุดพ้นเมฆหมองดำที่ปกคลุมจริงๆ เพราะมีหนูปันปันอยู่ บ้านจึงสดใสและคนยิ้มยากอย่างหลิวโม่โฉวก็ยังยิ้มออกมาหลิวโม่โฉวปล่อยมือหญิงสาวแล้วเข้าไปประคองให้ปู่ขึ้นนอนบนเตียง เขาจ้างพยาบาลพิเศษมาค่อยดูแลคุณปู่อย่างใกล้ชิดอีกด้วย“ต้าเหนิงนอนกับคุณปู่ทวดได้ไหมครับ” เด็กชายออด

“ใครจะกล้าสั่งคุณ” เขาหัวเราะเบาๆ แล้วเงยหน้าขึ้น “เอาล่ะ มีอะไรถึงมาหาผม” “คือ...ฉันจะมาขออนุญาตคุณพาต้าเหนิงไปสวนสัตว์ค่ะ” “สวนสัตว์? ต้าเหนิงอยากไปสวนสัตว์เหรอ” สีหน้าเขาประหลาดใจเต็มเปี่ยม “ผมเคยถามว่าเขาอยากไปที่ไหน เขาให้ผมพาไปพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์หรือไม่ก็ท้องฟ้าจำลอง” “แต่วันนี้เราคุยกัน ต้าเหนิงอยากไปเที่ยวทะเล เรานัดกันว่าหลังคุณปู่ออกจากโรงพยาบาลจะไปทะเลค่ะ แต่ระหว่างนี้ต้าเหนิงอยากไปสวนสัตว์ ได้ยินว่านั่งรถไปประมาณหนึ่งชั่วโมงก็ถึง” “คุณไปกับต้าเหนิง?” “ค่ะ แต่ถ้าคุณอยากไปด้วยก็ได้นะ” “ช่วงนี้ผมยุ่ง ตั้งใจว่าช่วงที่คุณปู่ผ่าตัดผมจะหยุดงานไปเฝ้าปู่เองก็เลยเร่งเคลียร์งานให้เสร็จ” “ไปแค่สวนสัตว์คงไม่มีอันตรายอะไร ฉันไปกับต้าเหนิงสองคนได้ค่ะ” “เดี๋ยวผมสั่งแม่บ้านเจียงให้คนคนติดตามคุณไปสักคนสองคน คุณไม่ใช่คนที่นี่ไม่ชำนาญทางเกิดพาลูกผมหลงทางไปด้วยก็เป็นภาระต้าเหนิงเปล่า” “นี่คุณคิดว่าฉันอยากไปเที่ยวเองสินะ” “ผมไม่ได้พูดอะไรนะ” “ไม่ได้พ

“คุณพ่อ!” ต้าเหนิงปล่อยมือพรนับพันแล้ววิ่งถลาเข้าไปหา หลิวโม่โฉวโน้มตัวลงเล็กน้อยแล้วอุ้มลูกชายขึ้นนั่งบนท่อนแขนแข็งแกร่ง ดวงตาคมจ้องมองหญิงสาวที่ชะงักเท้าเหมือนไม่กล้าเดินเข้ามาหา “คุณพ่อจะไปทำงานเหรอครับ” ถามทั้งที่รู้เพราะคุณพ่อสุดหล่อไม่ได้ใส่สูทเนี้ยบเหมือนเวลาไปบริษัท แต่กระนั้นเด็กน้อยก็อยากได้ยินจากปากของพ่อ “วันนี้พ่อหยุดงานหนึ่งวัน” หลิวโม่โฉวตอบลูกชายแต่ยังมองหญิงสาวที่เพิ่งได้สติแล้วค่อยๆ เดินลงบันไดมาทางเขาที่ยืนอยู่ข้างรถยนต์ “คุณพ่อหยุดงาน!” ต้าเหนิงทำตาโต “ครับ ได้ยินว่าต้าเหนิงจะไปสวนสัตว์ พ่อเลยจะไปด้วย ให้พ่อไปด้วยคนได้ไหม” “ไปๆ ไปด้วยกัน” ต้าเหนิงดีใจยิ้มจนตาหยี “ปันปัน พ่อจะไปเที่ยวกับเราด้วย” พรนับพันคิดอยู่ในใจว่าควรไปด้วยดีหรือไม่ เขาอาจจะอยากเที่ยวกับลูกสองคนก็ได้ “ก็ต้องไปได้อยู่แล้ว เพราะคุณปู่อนุญาตให้เราสามคนไปเที่ยวด้วยกัน” หลิวโม่โฉวยิ้มเจ้าเล่ห์เพราะรู้ดีว่าหญิงสาวหาทางปฏิเสธอยู่ แค่เขาอ้างชื่อคุณปู่ เธอก็ปฏิเสธไม่ได้แล้ว และก็เป็นเช่นนั้นจริง

“คราวหน้าเราพาคุณปู่มาเที่ยวด้วยกันนะครับ” ต้าเหนิงพูดขึ้นหลังจากกินอาหารของตัวเองหมดเกลี้ยง “อยากให้คุณปู่มาเที่ยวด้วยกันจริงๆ” “แน่นอนค่ะ อีกหน่อยคุณปู่ก็จะแข็งแรงไปเที่ยวกับต้าเหนิงได้แน่นอน” “ปันปันไปกับพวกเราด้วยนะ” “เอ่อ...ไปอยู่แล้วค่ะ” พรนับพันไม่อยากโกหก เพราะตัวเองไม่รู้ว่าจะอยู่ในสถานะภรรยาของหลิวโม่โฉวไปนานแค่ไหน การแต่งงานที่ไม่ได้เกิดจากความรักมันคาดเดาอะไรไม่ได้เลย อาจเพราะได้เล่นสนุกและกินอิ่ม เมื่อนั่งรถกลับบ้านโดยที่หลิวโม่โฉวเป็นคนขับ รถเคลื่อนออกมาได้ไม่นานต้าเหนิงก็หลับไป ในรถที่เงียบมีเพียงแค่เสียงแอร์เบาทำให้เขาเผลอยิ้มกว้างที่รู้ว่าคนที่นั่งข้างเขาก็หลับเหมือนเด็กไปด้วย เมื่อรถมาถึงคฤหาสน์ตระกูลหลิว เลขาหนุ่มที่รอรับอยู่ก่อนแล้วก็เป็นฝ่ายเปิดประตูรถอย่างเบามือเพราะเกรงว่าคุณชายน้อยจะตื่น “ให้ผมอุ้มคุณชายน้อยไปส่งที่ห้องเองนะครับ” จิงถิงเสนอ “ฝากด้วยนะ” เพราะไม่ใช่ครั้งแรกที่เลขาหนุ่มทำหน้าที่พี่เลี้ยง เขาจึงยอมให้จิงถิงอุ้มลูกชายที่ยังหลับอยู่เข้าไปในบ้านก่อน ชายหนุ่มหมายจะป

“ปันปันจะไปส่งนะคะ” เธอลุกขึ้นจากเก้าอี้ แต่ปู่หลิวโบกมือไปมา “ไม่ต้องๆ ปู่กับต้าเหนิงกลับกันเองได้ ปันปันอยู่ห้องหนังสือต่อเถอะ” “ค่ะ” หญิงสาวมองต้าเหนิงที่ปีนขึ้นไปนั่งตักคุณปู่หลิวแล้วบังคับรถเข็นไฟฟ้าเคลื่อนออกไปพร้อมกับหัวหน้าแม่บ้านที่คอยรับใช้ใกล้ชิดรวมทั้งพยาบาลพิเศษที่ถูกจ้างมาด้วย เธอผ่อนลมหายใจเบาๆ แล้วเดินไปที่ชั้นหนังสือ ใช้ปลายนิ้วไล่ไปตามสันหนังสือแล้วหยิบหนังสือภาพสมุนไพรจีนออกมาเปิดดู เป็นหนังสือพิมพ์ใหม่ปกแข็ง มีทั้งภาษาจีนและภาษาอังกฤษทำให้เธอเข้าใจได้มากขึ้น วันก่อนเธอคุยโทรศัพท์กับแม่รับรู้ว่ากิจการไปได้ดี พ่อยุ่งกับเรื่องในโรงงาน ทุกคนมีความหวังที่จะได้ลืมตาอ้าปากกับกิจการในครั้งนี้ ‘แต่งงานแล้วเป็นยังไงบ้าง อยู่ไกลหูไกลตา แม่เป็นห่วง’ ‘ก็ดีค่ะ คุณหลิวโม่โฉวเป็นคนดีไม่รังแกปันปันค่ะ แม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ’ ‘ไม่เป็นห่วงได้ยังไง ลูกสาวแม่ทั้งคน’ ‘คุณปู่หลิวบอกว่าอยากเชิญครอบครัวเรามาที่นี่อยู่เหมือนกันค่ะ เอาไว้ทุกอย่างเข้าที่เข้าทางกว่านี้ พ่อกับแม่มาเยี่ยมปันปันนะคะ’