All Chapters of เมียที่(ไม่)รักของนพเก้า: Chapter 21 - Chapter 25

หลังจากอาหารมื้อค่ำจบลง สมัชชาก็ขับรถมาส่งเขมจิราที่บ้านวชิรสวัสดิ์โดยสวัสดิภาพ ชายหนุ่มรู้ว่าเธออาศัยอยู่ที่นี่เพราะเธออยู่ในฐานะหลานของสลิลแม่เลี้ยงของนพเก้า แต่ที่เขาไม่รู้คือเธอเปลี่ยนสถานะมาหลายเดือนแล้ว“ขอบคุณคุณเสือมากนะคะที่มาส่งขิง เดินทางกลับบ้านดีๆ นะคะ”หลังจากรถคันสวยของสมัชชาแล่นออกไปแล้ว เขมจิราก็หน้าซีดเผือดเมื่อพบว่าป้าแย้มยืนอยู่ด้านหลังโดยที่เธอไม่รู้“คุณน้ำขิงไม่ได้ออกไปกับคุณเก้าหรอกเหรอคะ”“ค่ะ ขิงออกไปทานข้าวกับคุณเสือ หุ้นส่วนของโรงแรมมาค่ะ พอดีว่าครั้งก่อนขิงเผลอไปรับปากว่าจะไปทานข้าวกับเขาเลยต้องทำตามสัญญาค่ะ เรื่องนี้ขิงขออนุญาตพี่เก้าแล้วนะคะ พี่เก้าก็อนุญาตแล้วด้วยค่ะ” หญิงสาวอธิบายยืดยาวทั้งที่ไม่ต้องทำก็ได้ แต่เพราะเธอเคารพคนตรงหน้าเหมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง อีกทั้งยังเป็นแม่นมที่เลี้ยงนพเก้ามาจนโต เธอจึงกลัวว่าคนตรงหน้าจะขุ่นเคืองจนหมดความเอ็นดู“ดึกป่านนี้แล้ว ป้าแย้มทำไมยังไม่นอนเหรอคะ” หญิงสาวถามด้วยความสงสัยเพราะปกติแล้วหญิงสูงวัยจะเข้านอนแต่หัวค่ำ แต่ทว่าตอนนี้มันก

วันนี้เป็นวันหยุดของเขมจิราและโชคดีที่วันนี้ลลิตาก็ว่างทั้งวัน สองสาวเพื่อนรักจึงนัดกันออกมาทานข้าวนอกบ้านเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน“ลิตา แกเป็นอะไรหรือเปล่า” เขมจิราเอ่ยถามทันทีที่เห็นว่าเพื่อนสาวแสนสวยใบหน้าบูดบึ้งเหมือนกำลังโกรธใครมา“หงุดหงิดน่ะสิ ผู้ชายอะไรหน้าหนาชะมัด ไล่เท่าไหร่ก็ไม่ยอมไป” สาวสวยกอดอกทิ้งแผ่นหลังพิงพนักเก้าอี้นวมของร้านพลางจดจ้องไปยังรถคันสวยที่จอดติดเครื่องอยู่ด้านนอกไม่ยอมเขยื้อน“ใครเหรอ หรือว่าเป็นแฟนเก่าแกคนนั้น” เขมจิราเอ่ยถามอย่างสงสัยหลังจากมองออกไปด้านนอก เธอรู้เพียงว่าเมื่อไม่กี่เดือนก่อนเพื่อนสนิทคนนี้เพิ่งเลิกรากันไปกับแฟนหนุ่มดาราดังที่เพิ่งเข้าพิธีวิวาห์ไปหมาดๆ“ช่างเถอะ ๆ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน อย่าเอาเรื่องน่าหงุดหงิดมาทำให้เสียบรรยากาศเลย” ลลิตาเปลี่ยนเรื่องอีกทั้งยังละความสนใจจากรถคันเดิม“ทำยังไงได้ เราโตเป็นผู้ใหญ่แล้วนี่นา เรื่องที่ต้องทำมันก็เยอะขึ้นตามอายุนั่นแหละมั้ง”“สาธุค่ะ” มือเรียวสวยของนางแบบสาวที่ประคบกันเอาไว้กลางอกอิ่มยกขึ้นท่วมหัว ก่อนจะฉีกยิ้มหวานให้เพื่อนรักที่นั่งอยู่ตรงหน้าราวกับกำลังล้อเลียน“ว่าแต่แกเถอะขิง สบายดีไหม พี่เก้

หลังจากวันนั้น นพเก้าก็ไม่ได้กลับไปค้างที่บ้านอีกเลย ส่วนเขมจิราก็ยังหาที่อยู่ใหม่ที่ถูกใจไม่ได้ นับดูเวลาก็เกือบสามเดือนเข้าไปแล้วที่เขาและเขมจิราไม่ได้เฉียดใกล้กัน ทั้งสองยังคงใช้ชีวิตของตัวเองไปตามวิถีและบทบาทชายหนุ่มไม่ได้เกรี้ยวกราดหรือแสดงอาการเอาแต่ใจกับหญิงสาวอีก ไม่ว่าจะเป็นในหรือนอกเวลางาน เรียกได้ว่าเขาแสดงออกได้อย่างแนบเนียนว่าไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเธอมากไปกว่าเรื่องหน้าที่การงานส่วนเขมจิราเองก็ไม่ได้ถามเซ้าซี้เรื่องการกลับบ้านของสามีในทะเบียน เธอคิดเอาเองว่าเขาไม่อยากที่จะเห็นหน้ากัน อีกทั้งยังเวทนาคนไร้ที่ซุกหัวนอนอย่างเธอ จึงเลือกที่จะเป็นฝ่ายย้ายออกไปเองทั้งที่บ้านหลังใหญ่ที่คุ้มหัวเธออยู่ในตอนนี้ มีเขาเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์อย่างไม่มีผู้ใดจะโต้แย้งได้“มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าครับ พี่เห็นช่วงนี้น้องน้ำขิงไม่ค่อยยิ้มเลย” นิติเอ่ยถามอย่างห่วงใย เมื่อเห็นว่าใบหน้าจิ้มลิ้มที่เคยยิ้มหวานให้ใครต่อใครเอ็นดูเหม่อลอยเหมือนกำลังมีเรื่องทุกข์ใจอยู่บ่อยครั้ง“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ขิงก็คิดอะไรเรื่อยเปื่อย” เมื่อถูกทักท้วงอย่างนั้น คน