บทที่ 12ที่พึ่งพิงใหม่ร่างบอบบางเดินเข้าไปในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ดวงตากลมโตมองน้องๆ กำลังวิ่งเล่นกันอย่างมีความสุข ซึ่งเมื่อก่อนเธอก็มีความสุขแบบนี้ แต่สุดท้ายใครๆ ก็ต้องโหยหาความสุขกับการมีครอบครัวอยู่แล้ว ซึ่งเธอก็คิดอย่างนั้น ทำให้เธอทั้งรักทั้งบูชาครอบครัวบุญธรรมมากจนยอมทำทุกอย่าง ยอมแม้กระทั่งทำผิดเพื่อครอบครัว จนต้องสูญเสียคนที่รักไป“อ้าว...ยี่หวาเป็นไงมาไงลูก” ป้าลานนา ป้าอีกคนที่คอยดูแลบ้านเลี้ยงเด็กกำพร้ามาตั้งแต่วัยรุ่นจนถึงแก่ แต่ท่านก็ยังเอ็นดูทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อที่นี่“หนูจะมาขอนอนค้างที่นี่หน่อยได้ไหมคะ แล้วแม่ครูจิตตราไปไหนคะ” เสียงหวานๆ ถาม เพราะเธอยังไม่เห็นแม่ครูเลย“หมอภัทรมาตรวจดูอาการของแม่ครูลูก...อยู่ในห้องพักนั่นแหละ” เสียงของป้าลานนาบอก ทำให้ยี่หวาลากกระเป๋าแล้วเดินตรงไปยังห้องพักของแม่ครูทันที ซึ่งเมื่อเปิดประตูเข้าไปเธอก็พบกับร่างสูงโปร่งของ ‘หมอภัทรพล’ หมอที่ดูแลแม่ครูตั้งแต่การผ่าตัดครั้งนั้น และเขาก็เป็นคนหนึ่งที่ชอบไอลดามาก แต่สุดท้ายเพื่อนรักของเธอก็เลือกวิคเตอร์มากกว่า ครั้งนั้นเธอก็อดสงสารชายผู้นี้ไม่ได้ ครั้งหนึ่งเธอเคยชงเขาให้คบกับไอลดา เพราะไ
اقرأ المزيد
