All Chapters of เล่ห์รักสัมผัสลวง 25+: Chapter 61 - Chapter 70

บทที่ 12ที่พึ่งพิงใหม่ร่างบอบบางเดินเข้าไปในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ดวงตากลมโตมองน้องๆ กำลังวิ่งเล่นกันอย่างมีความสุข ซึ่งเมื่อก่อนเธอก็มีความสุขแบบนี้ แต่สุดท้ายใครๆ ก็ต้องโหยหาความสุขกับการมีครอบครัวอยู่แล้ว ซึ่งเธอก็คิดอย่างนั้น ทำให้เธอทั้งรักทั้งบูชาครอบครัวบุญธรรมมากจนยอมทำทุกอย่าง ยอมแม้กระทั่งทำผิดเพื่อครอบครัว จนต้องสูญเสียคนที่รักไป“อ้าว...ยี่หวาเป็นไงมาไงลูก” ป้าลานนา ป้าอีกคนที่คอยดูแลบ้านเลี้ยงเด็กกำพร้ามาตั้งแต่วัยรุ่นจนถึงแก่ แต่ท่านก็ยังเอ็นดูทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อที่นี่“หนูจะมาขอนอนค้างที่นี่หน่อยได้ไหมคะ แล้วแม่ครูจิตตราไปไหนคะ” เสียงหวานๆ ถาม เพราะเธอยังไม่เห็นแม่ครูเลย“หมอภัทรมาตรวจดูอาการของแม่ครูลูก...อยู่ในห้องพักนั่นแหละ” เสียงของป้าลานนาบอก ทำให้ยี่หวาลากกระเป๋าแล้วเดินตรงไปยังห้องพักของแม่ครูทันที ซึ่งเมื่อเปิดประตูเข้าไปเธอก็พบกับร่างสูงโปร่งของ ‘หมอภัทรพล’ หมอที่ดูแลแม่ครูตั้งแต่การผ่าตัดครั้งนั้น และเขาก็เป็นคนหนึ่งที่ชอบไอลดามาก แต่สุดท้ายเพื่อนรักของเธอก็เลือกวิคเตอร์มากกว่า ครั้งนั้นเธอก็อดสงสารชายผู้นี้ไม่ได้ ครั้งหนึ่งเธอเคยชงเขาให้คบกับไอลดา เพราะไ

เวลาผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง รถหรูของหมอภัทรพลก็เดินทางมาถึงห้างสรรพสินค้าชื่อดัง วันนี้เป็นวันธรรมดาทำให้มีคนเข้ามาใช้บริการไม่ได้หนาแน่น ซึ่งยี่หวารู้สึกดี เพราะเธอก็ไม่อยากต้องไปเบียดเสียดกับใครด้วย “คุณยี่หวาอยากกินอะไรบอกมาได้เลยนะครับ วันนี้ขอให้ผมได้เลี้ยง ถือว่าได้มีโอกาสกลับมาเจอกันอีกครั้ง” เสียงทุ้มบอกอย่างอ่อนโยน ซึ่งยี่หวาเองก็ไม่รู้จะกินอะไร “คุณหมอเลือกดีกว่าค่ะ ยี่หวาไม่รู้จะกินอะไรเหมือนกัน” “งั้นไปร้านที่ผมชอบกินประจำดีกว่านะครับ เป็นร้านอาหารไทย...” “ได้ค่ะ” ร่างบอบบางเดินเคียงคู่เข้าไปในร้านอาหารไทยทันที และเมื่อนั่งแล้วยี่หวาก็ให้ชายหนุ่มเป็นคนสั่งอาหารเลย เนื่องจากเธอไม่ค่อยได้กินอาหารหรูๆ พวกนี้เท่าไร เพราะกว่าจะหาเงินได้แต่ละบาทมันยากลำบากมาก “กินเยอะๆ นะครับ ผมว่าคุณยี่หวาผอมลงกว่าแต่ก่อนเยอะเลย” สมัยก่อนยี่หวาดูอวบกว่านี้ แต่พอตอนนี้หญิงสาวผอมลงกลับดูสวยน่ารักกว่าเดิมเสียอีก “ขอบคุณนะคะ” ขณะที่หญิงสาวกำลังตักข้าวกินอยู่นั้น เสียงของใครบางคนก็เข้ามาในโสตประสาทหู จนเธอต้องหันไปม

บทที่ 13แบล็กเมล “คือเงินนั่น...” ขณะที่ยี่หวากำลังอธิบาย เสียงเข้มของคาร์เตอร์ก็ร้องขัดขึ้นมาเสียก่อน จนเธอหน้าเสีย “เงินนั่นเธอเอาไปใช้แล้ว ปากบอกไม่อยากได้ แต่สุดท้ายเธอมันก็ไม่ต่างจากผู้หญิงคนอื่นเลยสักนิดเดียว เธอมันเห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ และยังอยากมาล้วงเอาความลับไป อยากจะรู้นักพวกนั้นให้เงินเธอเท่าไร ถึงยอมแลกกับการหลอกลวงฉันแบบนี้” เขาเกลียดคนโกหกที่สุด แต่ยี่หวากลับทำทุกอย่างที่เขาเกลียด การที่เขาปล่อยเธอไป มันไม่ได้หมายความว่าชีวิตของหญิงสาวจะสงบสุข เขาจะตามราวีจนกว่าเธอจะเจ็บปวดแทบกระอักเลือดนั่นแหละ “คุณไม่เคยฟังอะไรยี่หวาเลย คุณเอาแต่คิดในมุมของคุณ คุณไม่รู้หรอกว่าทำไมยี่หวาต้องทำ คุณไม่เป็นยี่หวา คุณไม่มีทางเข้าใจ!!” เธอตะโกนบอกชายหนุ่ม ก่อนที่คาร์เตอร์จะนั่งบนชักโครกแล้วดึงร่างเล็กมาคร่อมบนตักแกร่งของเขา “อ๋อเหรอ...หลอกลวงคนรัก เพื่อประโยชน์ของตัวเอง เธอคิดว่ามันมีเหตุผลอะไรที่ฉันจะต้องกลับไปเชื่อใจคนอย่างเธออีก” “ถ้าไม่เชื่อ งั้นเลิกแล้วต่อกันได้ไหม อีกอย่างยี่หวาก็ไม่ได้เอาอะไรจากคุณไปเลย” เธอบอกด

“หึ...ลุกขึ้นสิยี่หวา หรือจะให้ฉันเอาอีกรอบ ของฉันยังแข็งอยู่นะ ฉันจัดให้เธอได้อีกรอบก็ไม่ติดอะไร” ดวงตาคมมองร่างบอบบางของหญิงอย่างดูถูก ร่างบอบบางสั่นสะท้านเมื่อเจอสายตาของคาร์เตอร์ที่มองอย่างหยามเหยียด ยี่หวาเลยทำการลุกขึ้นมา โดยน้ำรักของชายหนุ่มที่คั่งค้างอยู่ในร่างกายของเธอมันไหลย้อยลงมาเลอะที่ซอกขาเต็มไปหมด เธอรู้สึกอายที่ใจง่ายให้เขาเอาอีกแล้ว แถมชายหนุ่มยังหลั่งในเหมือนเดิม “ทำไมพี่ไม่ใส่ถุง” ใบหน้าหวานของยี่หวามองใบหน้าคมคายของชายหนุ่มอย่างไม่พอใจ “ทำไม กลัวท้องเหรอ กินยาคุมซะสิ รีบกินซะนะ เพราะถ้าเธอท้องขึ้นมา ฉันไม่มีทางรับเด็กเวรที่เกิดจากเธอเป็นลูกเด็ดขาด” คำพูดของคาร์เตอร์เหมือนคมมีดที่บาดลึกเข้ามาในจิตใจของยี่หวา คำพูดของเขามันเหมือนเครื่องยืนยันแล้วเธอไม่ได้มีค่าอะไรในชีวิตของเขาอีกต่อไป “ค่ะ...ยี่หวาเองก็ไม่มีทางปล่อยให้ตัวเองท้องกับผู้ชายที่ไม่ได้รักยี่หวาเหมือนกัน!” เธอว่าจบก็ลุกขึ้นมาแต่งตัวจนเรียบร้อย พร้อมมองเขาด้วยสายตาตัดพ้อ ส่วนคาร์เตอร์ก็ใช้ทิชชูเช็ดคราบน้ำรักที่กายแกร่ง และเขาไม่เข้าใจว่า

“คุณป้าเป็นอะไรกับคุณคาร์เตอร์ โอเวนตันเหรอคะ” เธอถามเสียงสั่น เพราะไม่อยากจะเชื่อว่าเรื่องทุกอย่างมันจะบังเอิญขนาดนี้ “ป้าเป็นแม่ของคาร์เตอร์จ้ะ...หนูรู้จักลูกชายคนเล็กของป้าด้วยเหรอ” ใบหน้าหวานซีดเผือด และนึกขึ้นได้ว่าวันงานแต่งของเคย์เดน เธอไปสายเลยทำให้ไม่เจอกับคุณป้าคนนี้ เธอเลยไม่รู้ตั้งแต่แรกว่าท่านเป็นแม่ของคาร์เตอร์ ทำไมโลกมันถึงกลมได้ขนาดนี้นะ “คือหนูเคยทำงานที่โรงแรมโอเวนตันมาก่อนค่ะ เลยรู้จักพะ...เอ่อคุณคาร์เตอร์ค่ะ” “จริงเหรอ บังเอิญจังเลยนะลูก แล้วอย่างนี้หนูยี่หวาสนใจมาดูแลคนแก่อย่างป้าไหม หรือยังอยากกลับไปทำงานที่โรงแรมอีก” “คือหนู...” ตอนนี้หญิงสาวเริ่มลังเลใจ คราแรกเธอก็อยากไป เพราะอย่างน้อยมีงานตอนนี้ก็ดีกว่าไม่มี แต่เมื่อรับรู้ความจริงว่าท่านเป็นแม่ของคาร์เตอร์ ทำเอาเธอถึงกับชั่งใจไม่รู้จะเอายังไง เพราะเธอไม่อยากเจอเขาอีกแล้ว แค่นี้เธอก็ช้ำหัวใจจะแย่ “แล้วลูกชายป้าอยู่ด้วยไหมคะ” ยี่หวาตัดสินใจถามออกไปตรงๆ เพราะเธอต้องการเลี่ยงที่จะได้เจอคาร์เตอร์ เป็นไปได้เธอไม่อยากให้เขารู้ด้วยซ้ำว