All Chapters of เล่ห์รักสัมผัสลวง 25+: Chapter 71 - Chapter 80

บทที่ 15คิดจะเข้าหาแม่ฉันเหรอ หลังจากยี่หวาออกจากห้องน้ำไป คาร์เตอร์ก็หงุดหงิดงุ่นง่านเดินออกจากห้องน้ำแล้วไปยังร้านอาหารที่ก่อนหน้านี้ทิ้งสาวสวยที่จ้างมากินข้าวด้วย เพราะเขาเห็นยี่หวาเดินมากับผู้ชายคนอื่น เขาเลยใช้เงินแก้ปัญหาด้วยการจ้างผู้หญิงแถวๆ นั้นว่าให้มากินข้าวเป็นเพื่อน เพื่อที่เขาจะได้เข้าไปในร้านแล้วฟังว่ายี่หวากับผู้ชายคนนั้นคุยอะไรกัน และสิ่งที่ทำให้ฟิวส์แทบขาดเมื่อไอ้หมอนั่นทำเหมือนจะจีบยี่หวา โดยที่หญิงสาวไม่ปฏิเสธเลยสักนิดเดียว “กลับไปได้แล้ว” เสียงเข้มบอกสาวสวยที่เขาเพิ่งจ้างมาก่อนหน้านี้ โดยไล่ให้หล่อนไปไกลๆ เพราะตอนนี้เขาไม่ต้องการเห็นหน้าใคร เพียงแต่กำลังนั่งรอว่าเมื่อไรยี่หวาจะกลับมาที่โต๊ะ แต่รอจนแล้วจนรอดก็ยังไม่เห็นร่างเล็ก จนกระทั่งคาร์เตอร์เงี่ยหูฟังที่ไอ้หน้าจืดโทรศัพท์หายี่หวาว่าจะกลับโรงพยาบาลก่อน ซึ่งไม่รู้ว่าทำไมยี่หวาไม่กลับมาที่โต๊ะ จนคาร์เตอร์รู้สึกไม่สบายใจ เพราะก่อนที่ยี่หวาจะออกไปจากห้องน้ำ เขาเห็นน้ำตาของเธอซึมๆ “หายไปไหนนะยายบ้า!!” คาร์เตอร์บอกกับตัวเอง พร้อมกับมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือ เพราะอยากจะโท

“ยี่หวาไม่เข้าใจ ยี่หวาไม่รู้เรื่องอะไรด้วย” คิ้วสวยขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย ซึ่งเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการที่ณปุณให้เธอไปเอาข้อมูลบางอย่างจากคาร์เตอร์ทำไปเพื่ออะไร และทำงานให้ใครกันแน่ “อย่ามาตอแหล เธอจะไม่รู้ได้ยังไง บอกความจริงมา!!” แม้จะทำงานสายอสังหาริมทรัพย์ ใช่ว่าคาร์เตอร์จะไม่มีศัตรู แต่ศัตรูของเขามีมากมายเลยต่างหาก ส่วนข้อมูลที่ยี่หวาจะเข้ามาขโมยมันคือเอกสารซองประมูลโรงแรมแห่งหนึ่งที่เกาะมันตรา โดยที่เกาะแห่งนี้กลายเป็นที่เพ่งเล็งของพวกอาชญากรเพราะมันติดกับชายแดนหลายประเทศ ซึ่งก่อนหน้านี้เขาเพิ่งประมูลชนะ และจะทำการรีโนเวตโรงแรมนี้ใหม่ ทำให้มีหลายฝ่ายไม่พอใจที่แพ้การประมูลในครั้งนี้ เพราะถ้าใครได้โรงแรมนี้ไป พวกมันอาจจะเอาโรงแรมไว้ฟอกเงิน แล้วทำเรื่องผิดกฎหมายซึ่งมันคือสิ่งที่เขายอมไม่ได้อีกทั้งเขายังทำการกว้านซื้อที่ดินเพิ่มเติม และกว่าจะได้รับการยินยอมจากชาวบ้าน เขาต้องพยายามเจรจาอยู่หลายครั้ง เพราะต่อไปในอนาคตโรงแรมแห่งนี้จะสามารถทำเงินได้มหาศาล แต่ก็ต้องทำสัญญากับชาวบ้านว่าจะไม่ทำให้วิถีชีวิตของคนที่นั่นเปลี่ยน และไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม เขาใช้

“ยี่หวาบอกว่ายี่หวามีเหตุผล คุณไม่เคยฟังยี่หวา คุณไม่เคยคิดจะสนใจ หรือฟังเหตุผลอะไรของยี่หวาเลยสักนิดเดียว”ยี่หวาตะโกนออกมาดังลั่น เธออยากให้เขารู้ว่าเธอไม่ได้ต้องการทำแบบนั้นเลยสักนิดเดียว แต่เพราะถูกบีบบังคับเลยไม่มีทางเลือก“ยี่หวาโดนบังคับ พวกมันจะทำร้ายครอบครัวของยี่หวา แล้วพี่เตอร์จะให้ยี่หวาทำยังไง พี่เตอร์คิดว่ายี่หวามีทางเลือกมากอย่างนั้นเหรอ แต่ความรู้สึกที่ยี่หวามีต่อพี่เตอร์มันไม่ใช่เรื่องโกหกเลย” สักพักน้ำตาของยี่หวาก็ไหลออกมา เธอเจ็บเหลือเกินที่ต้องมาแบกรับทุกอย่างเอาไว้คนเดียวแบบนี้“เธอมาบอกอะไรฉันตอนนี้ แล้วฉันจะเชื่อเธอได้ไหมว่าที่เธอบอกว่าตัวเองถูกบังคับมันเป็นเรื่องจริง เธอคิดว่าฉันควรเชื่อเธออย่างนั้นเหรอ” ตอนนี้เขาแยกไม่ออกว่าคนหน้าตาใสซื่ออย่างเธอจะพูดจริงหรือโกหก“พี่เตอร์จะให้ยี่หวาตายไปเลยไหมเพื่อชดใช้ความผิดที่ผ่านมา ต้องให้ยี่หวาหายไปจากโลกนี้ไหมถึงจะชดเชยความรู้สึกที่เสียไปของพี่เตอร์ได้”ยี่หวาบอกเสียงสั่น เธอเจ็บเหลือเกินที่ต้องโดนคนที่ตัวเองรักทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่มันน่าโกรธมากกว่าเดิมเมื่อเธอไม่เคยเกลียดเขาลงสักนิดเดียว เธออยากได้ผู้ชายที่แสนดีคนนั

“ได้ค่ะ เดี๋ยวยี่หวาไปหยิบกระเป๋าก่อนนะคะ” ยี่หวาเดินไปหยิบกระเป๋าแล้วเดินตามผู้อาวุโสไป โดยที่เธอพยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเองให้กลับมาเป็นปกติมากที่สุด ไม่อยากให้ความรู้สึกตอนนี้มันดิ่งลงเหวไปมากกว่านี้ ช่วงหลังๆ เธอรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง เช่น อ่อนเพลียง่าย และรู้สึกง่วงตลอดทั้งวัน แต่คิดว่าอาจจะเพราะเครียด เลยทำให้อาการเหล่านี้เกิดขึ้นมา สองสาวต่างวัยเดินทางมายังห้างสรรพสินค้าชื่อดัง จากนั้นก็พากันเดินเล่น จนมาถึงโซนของสด แต่สิ่งที่ทำให้ยี่หวาถึงกับตกตะลึงคือร่างใหญ่ของคาร์เตอร์ที่เดินมากับสาวสวยคนหนึ่ง ทั้งสองเหมือนกำลังเลือกของสดใส่รถเข็น ดวงตากลมโตมองร่างสูงของคาร์เตอร์อย่างสั่นระริก “ตาเตอร์...” เสียงของมาดามคริมาเอ่ยเรียกลูกชาย ทำให้คาร์เตอร์เดินตรงมาหาแม่ของตัวเอง พร้อมทั้งปรายตามองผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ แม่ของเขาเพียงแวบเดียวราวกับยี่หวาเป็นอากาศธาตุ “คุณแม่สวัสดีครับ” “มาทำอะไรลูก แล้วนั่นจะซื้อของสดไปทำไม” มาดามคริมาถามแล้วชะเง้อมองของสดที่มีเต็มคันรถอย่างสงสัยและก็มิวายชำเลืองมองยี่หวาที่กำลังยืนตัวสั่นหน้าซีดเม

“ไปนั่งแถวแถวนู้นเถอะค่ะ ยังไงพวกเราก็อยู่ในสายตาอยู่แล้วจะกลัวอะไรกันคะ ขอสาวๆ มีเวลาส่วนตัวบ้างไม่ได้เหรอ” ไลลาบอกเพราะเธออยากมีเวลาส่วนตัวบ้าง โดยให้เหล่าบรรดาสามีไปนั่งที่อื่นก่อน เพราะถ้านั่งอยู่ตรงนี้ก็คุยกันไม่สนุกเพราะมันเป็นเรื่องที่ผู้หญิงเขาต้องคุยกัน และเป็นเรื่องที่ผู้ชายไม่ควรมาฟังด้วย “แต่...” “ไปค่ะ...หรือจะให้พวกเราไปเอง รับรองถ้าไปคราวนี้ พวกพี่ตามเราสี่คนไม่เจอแน่” “ครับ...ไปกันพวก ตามใจเมียหน่อย ไว้กลับบ้านค่อยไปจัดหนักเมียทีเดียว” กองทัพร้องบอก จนใบหน้าสวยของไลลาขึ้นสีฝาดเมื่อกองทัพไม่เลิกทำตัวแบบนี้ “พี่ทัพ อายคนอื่นบ้าง...” “ไม่อายหรอกครับ เมียพี่พี่รัก พี่อยากโชว์” กองทัพหันมายิ้มให้ไลลา แล้วเดินไปที่โต๊ะซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสาวๆ นักเพื่อที่พวกเขาจะได้ดูว่ามีใครจะมาเกาะแกะเมียพวกเขาหรือไม่เมื่อไร้ร่างใหญ่ของเหล่าหนุ่มๆ ไลลาก็เปิดปากทักยี่หวาเลย เพราะตั้งแต่เพื่อนสาวมาถึงก็ยังไม่ได้คุยอะไรกันเลยสักนิดเดียว “ยี่หวาเป็นยังไงบ้าง หายหน้าหายตาไปเลยตั้งแต่งานแต่งของน้ำตาล” “ส