All Chapters of เล่ห์รักสัมผัสลวง 25+: Chapter 51 - Chapter 60

เมื่อสิ้นเสียงทุ้มของคาร์เตอร์ ชายหนุ่มก็โน้มใบหน้าหล่อเหลาของตัวเองลงมาพร้อมกับประกบลงไปที่ปากเล็กอย่างรุนแรง แต่แทนที่ยี่หวาจะปฏิเสธ มือทั้งสองข้างของหญิงสาวก็ยกขึ้นโอบรอบต้นคอชายหนุ่มเอาไว้ แรงปรารถนาของยาปลุกเซ็กซ์ทำให้เธอไม่สามารถควบคุมความต้องการของตัวเองได้อีกต่อไป มันรุ่มร้อนจนแทบจะระเบิดออกมา “ร่านฉิบหายเลย” คาร์เตอร์ผละออกจากปากเล็กๆ แล้วมองคนใต้ร่างที่ตอบสนองจูบของเขาอย่างดุดัน มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นมาเมื่อเห็นท่าทางที่ชื่นชอบของหญิงสาว “รีบทำเถอะ...” ยี่หวาบอกแล้วกัดปากของตัวเองจนมันบวมเป่ง เพราะร่างกายของเธอต้องการเขาใจจะขาดอยู่แล้ว ถ้าไม่ได้ปลดปล่อยมีหวังเธอต้องลงแดงอย่างแน่นอน “หึ” คาร์เตอร์ยิ้มอย่างเย้ยหยัน จากนั้นชายหนุ่มก็รั้งชั้นในออกจากร่างกายสวยอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นร่างกายขาวผ่องของยี่หวา จนลมหายใจของชายหนุ่มเริ่มติดขัดเมื่อเห็นร่างกายของเธอ จนต้องกลืนน้ำลายลงคอ ยอมรับว่าแค่เห็นเรือนร่างของยี่หวา ร่างกายของเขาก็ตื่นตัวได้ไม่ยาก อีกทั้งตั้งแต่คบหากับหญิงสาวเขาก็ไม่เคยไปเที่ยวผู้หญิงเหมือนเมื่

หน้าอกสวยกระเพื่อมไหวไปมาตามแรงกระทุ้งของชายหนุ่ม มือทั้งสองข้างของยี่หวายกขึ้นบีบเคล้นหน้าอกของตัวเองเพื่อระบายความเสียวซ่าน ซึ่งมันเป็นภาพที่คาร์เตอร์ถึงกับครางกระหึ่มเพราะยี่หวาเซ็กซี่มาก เซ็กซี่จนท่อนเนื้อของเขามันแข็งแกร่งมากกว่าเดิม “อ๊า...ยี่หวา...ทำไมน่าเอาขนาดนี้...” “พี่เตอร์ขา..ยี่หวาร้อนไปหมดแล้ว เอายี่หวาแรงๆ ได้ไหมคะ” เสียงหวานร้องบอกอย่างออดอ้อน เธอพูดออกมาตามจิตใต้สำนึกของตัวเองบวกกับฤทธิ์ยาที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในร่างกาย “ยี่หวา...เสียงยี่หวาเพราะมากเลยรู้ไหม” เพราะพิษรักทำให้คาร์เตอร์หลงลืมความแค้นไปแล้วชั่วคราว ตอนแรกกะจะทำให้หญิงสาวรวดร้าว แต่กลับกลายเป็นเขาเองที่กำลังจะลงแดงตายถ้าไม่ได้เอาเธอในวันนี้ “พี่เตอร์” เสียงหวานครางกระเส่าพร้อมกับจับต้นแขนใหญ่ของชายหนุ่มเอาไว้ จนเขาแยกเรียวขาเล็กออกเพื่อที่ตัวเองจะได้โน้มลงไปจูบที่ปากจิ้มลิ้มของเธอ “อื้อ...” “พี่เตอร์...อื้อ...” ยี่หวารับจูบหนักๆ ของชายหนุ่ม ทั้งสองแลบลิ้นออกมาเกี่ยวกระหวัดกันไปมา ขณะที่คาร์เตอร์ยังคงดันกายแกร่งเข้าออกในโพรง

“ดิ้นมาก จะเอาอย่างนี้ทั้งคืน จะได้รู้สำนึกไม่ต้องทำตัวร่านอีก!” ขณะที่พูดสะโพกแกร่งของคาร์เตอร์ก็ขยับเข้าออกในกายสาวจนยี่หวาถึงกับซู้ดปากด้วยความเสียวซ่าน ช่องทางรักของเธอถูกรุกรานอย่างหนักจนเรียกว่าสั่นสะท้านไปทั้งร่างกาย มือทั้งสองข้างจับที่ไหล่หนาเพื่อพยุงร่างกายของตัวเองไม่ให้ร่วงหงายหลังลงไป “เกลียดกันแล้วจะมายุ่งกันทำไม” เสียงหวานร้องถามด้วยอาการติดๆ ขัดๆ “อยากสั่งสอนผู้หญิงแพศยาอย่างเธอยังไงล่ะ ให้รู้สำนึกว่าอย่ามาทำให้ฉันต้องโกรธ” คาร์เตอร์บอกด้วยเสียงเหี้ยมเกรียมพร้อมทั้งกระแทกสวนขึ้นลงกับโพรงรักของยี่หวาอย่างสุดทาง จนคนตัวเล็กร่างสั่นคลอน แต่เธอก็ไม่สามารถห้ามความปรารถนาของตัวเองได้ เธอรักเขา รักมาก เพราะความจำเป็นเลยทำให้คาร์เตอร์ต้องเป็นแบบนี้ เธอรู้ว่าตัวเองผิด แต่เธอเองก็ไม่มีทางเลือกเช่นเดียวกัน “อยากทำอะไรก็ทำเถอะค่ะ ครั้งนี้ถือว่าเป็นครั้งสุดท้ายที่ยี่หวาจะชดใช้ความผิดนี้ให้กับพี่ แล้วหลังจากนี้เราสองคนก็เป็นแค่คนแปลกหน้ากันก็พอ” หญิงสาวบอกอย่างตัดพ้อ เพราะการอยู่ใกล้เขามากเท่าไร เธอก็เจ็บปวดมากเท่านั้น “เออ

คาร์เตอร์บอกกับตัวเองแล้วเดินออกจากห้องทำงานของตัวเองไป ตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์จะทำอะไรทั้งนั้น เขาต้องการเหล้าย้อมใจ ให้ลืมเรื่องทั้งหมดให้เร็วที่สุดร่างสูงใหญ่เดินออกจากห้องทำงานไป และบึ่งรถไปที่คลับของกองทัพอย่างรวดเร็ว วันนี้ต้องได้ผู้หญิงสักคนมานอนด้วย ให้ลืมร่างบอบบางของยี่หวาให้เร็วที่สุดเมื่อชายหนุ่มเดินทางมาถึงก็พบกับร่างสูงของกองทัพที่เพิ่งเดินเข้ามาในร้านเช่นเดียวกัน จากนั้นกองทัพก็เอ่ยทักทายเพื่อนทันที“เป็นอะไรของมึง หน้าตาเคร่งเครียดนะ ปกติไม่เคยเห็นมึงหน้าเครียดแบบนี้” กองทัพเดินมาตบไหล่ของคาร์เตอร์อย่างสงสัย เพราะปกติแล้วเพื่อนรักของเขาคนนี้ร่าเริงตลอดเวลา ไม่เห็นเคยจะเครียดอะไรสักอย่างเดียว“มีเรื่องให้คิดนิดหน่อย เอาเหล้ามาดิ ขอแบบแรงที่สุดเลยนะ” คาร์เตอร์บอกด้วยเสียงกระชาก เนื่องจากเขาไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะมานั่งคุยชิล ๆ กับใครสักคน“เออ...แสดงว่าคงเครียดจริง เดี๋ยวให้เด็กเอามาให้ เอาผู้หญิงด้วยเปล่า น้องๆ ในคลับกูพร้อมต้อนรับมึงนะ” กองทัพบอกแล้วยิ้มมุมปาก เพราะรู้นิสัยของเพื่อน“ยังไม่ต้อง อยากดื่มก่อน...” คาร์เตอร์บอกพร้อมกับทำหน้าเหนื่อยหน่าย เนื่องจากตัวเขากำลัง

ยี่หวาถามออกมาด้วยเสียงสั่นเครือแล้วมองทุกคนในบ้านด้วยสายตาสั่นระริก แต่สายตาที่ทุกคนมองกลับมามันเต็มไปด้วยความโกรธและไม่พอใจ“ยังมีหน้ามาถามอีกเหรอ แกหายหัวไปไหนมา”“ยี่หวาแค่...”“ไปนอนกับไอ้เพลย์บอยนั่นมาใช่ไหมยี่หวา!” คราวนี้เป็นคิวของณปุณที่พูดออกมาเสียงดัง จนเธอรู้สึกอายไปหมด ทำไมพี่ชายถึงได้พูดประจานเธอแบบนี้“พี่ณปุณ...”“ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าให้เอาข้อมูลมาให้ฉัน แล้วเธอส่งอะไรมาให้ฉันยี่หวา รู้ไหมมันเกิดอะไรขึ้นบ้าง!” ยี่หวาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าข้อมูลที่คาร์เตอร์ส่งให้ณปุณคืออะไร เธอรู้แค่ว่าเขาส่งมา แต่ก็ทำการลบข้อความฝั่งเธอออก จนไม่สามารถดูย้อนหลังได้“ยี่หวาไม่รู้เรื่อง พะ...เอ่อ...คุณคาร์เตอร์เขาจับได้ ยี่หวาเลย...” เธอบอกความจริงกับครอบครัว เพราะจะได้ไม่ต้องทำเรื่องแบบนี้อีก ให้พวกเขารู้ว่าแผนการบ้าๆ นี้มันไม่มีทางสำเร็จ เพราะคนอย่างคาร์เตอร์ไม่ใช่หมูในอวยที่ใครจะเชือดง่ายๆ“แล้วแกก็ให้มันส่งข้อความปลอมๆ มาให้พวกฉัน จนคนพวกนั้นส่งคนมาเล่นงานที่บ้านของเราเนี่ยนะ!!!” เสียงของพ่อตะโกนออกมาดังลั่น จนยี่หวาสะดุ้งด้วยความตกใจ เธอไม่รู้ว่าสองวันที่ผ่านมามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่ชีวิตขอ