บททั้งหมดของ The Zillionaire's Pretended Fiancée (SPG/TAGALOG STORY): บทที่ 161 - บทที่ 170

Mabilis akong umalis sa bathtub at nagbalot ng robe habang nanginginig ang buong katawan. Bago ako lumabas ng banyo ay sinilip ko muna ang bawat sulok nito, pati ang siwang ng mga air vents at ang gilid ng mga vanity mirrors. Wala talaga akong nakitang camera. "Bwisìt ka, Lucas! Nasaan ka?!" sigaw ko sa kawalan, pero tanging ang tunog lang ng aircon ang sumagot sa akin. Sa huli, nahiga ako sa kama at problemadong nakatulog. Sa mga sumunod na araw ay parang naging aligaga na ako. Maya't maya kasi ay may texts ang bwisīt na ’yun, pinapaalala kung gaano siya nakatutok sa bawat galaw ko. Pagdating ng Grand Launch ng Laham, alerto akong pumunta. Ang venue ay sa isang enggrandeng ballroom ng isa sa kilalang five-star hotel sa Makati. Puno ng mga bulaklak na anahaw at mga telang abaka na siningitan ng mga modernong disenyo ang paligid Napaka-sophisticated, napaka-elegante, isang malaking sampal sa katotohanang ang inspirasyon nito ay ang dampa kung saan niya ako kinulong. "Ma'am Liana, y

Alas-singko pa lang ng madaling araw ay gising na ako. Pinanood ko ang dahan-dahang pagliwanag ng langit sa labas ng bintana ng penthouse ko habang iniisip ang posibleng mangyari ngayong araw. Kinuha ko ang aking sasakyan at nagmaneho nang walang destinasyon, sinusubukang iligaw ang sinumang sumusunod sa akin. Pero alam ko, kahit anong liko ang gawin ko, alam niya kung nasaan ako. Nag-stop over muna ako sa isang gas station para mag-isip. Doon, muling tumunog ang phone ko.From Lucas:Change of plans, Mahal. Masyadong mainit sa mata ang mga security mo. Go to the abandoned pier in Cavite. Pier 7. 4 PM sharp. Come alone, or the deal is off. Don't make me wait." Napatayo ako at mabilis na bumalik sa sasakyan. Habulan. Iyon ang gusto ng hayop na ito. Talagang sinusubukan niya ang katiting kong pasensya. Pagdating ko sa Cavite, saktong alas-kwatro ng hapon. Ang paligid ay sobrang tahimik, tipong tanging ang hampas lang ng alon at ang huni ng mga ibon ang naririnig. Isang luma pero mati

Note: Since na-promote po ito via opening banner, ilagay ko na rin po dito ang first 10 chapters ng story ko na 'Ang Inosenteng Maid ni Lord Master's. Collaboration project po 'yan ng kapwa writer ko at itong akin pang-book six. Mahahanap ang story sa account na: ExDealersCHAPTER 1:Naniniwala ako na kapag mahirap ka, wala kang bilang sa mundo.Dito sa maliit na baryo namin sa Cagayan, kaming mga mahihirap ay parang asong kalye kung ituring. Uutos-utusan ng kung sinumang mas nakatataas sa amin, tapos kapag hindi na kailangan, basta na lang itatapon sa gilid.Bukod sa wala kaming boses, wala rin kaming karapatan, at madalas, walang pagpipilian.Bata pa lang ako nang mawala ang mga magulang ko. Ang tita ko lang na kapatid ni nanay ang nagtiyagang bumuhay sa akin, pero tila ayaw talaga sa akin ng tadhana. Pagtuntong ko pa lang ng high school ay agad din siyang kinuha sa akin ng Maykapal. Wala siyang asawa’t anak, at wala rin akong ibang kilalang kamag-anak. Sa madaling salita, mag-isa n

CHAPTER 3:Halos hindi ko na malasahan ang steak na nginunguya ko habang siya'y halos patapos na. Para akong kumakain ng papel habang panakaw-nakaw ang tingin sa kaniya. Grabe. Normal na normal na siguro sa kaniya ’yung ganito. ’Yung magha-hire ng gagawing parausan, tapos kapag magsawa ay hahanap na naman ng ipapalit. Prente lang kasi siyang kumakain. At nang matapos naman siya ay tumayo agad siya nang hindi man lang ako tinatapunan ng tingin."Five minutes, Ika. If you’re not in my room by then, I’ll have my men fetch you. And believe me, you won’t like their way of fetching," malamig niyang utos bago lumabas ng dining hall.Sa takot ko sa banta niya ay mabilis kong inubos ang pagkain saka uminom agad ng tubig. Kaso ganoon na lang ang pagngiwi ko nang malasahan kong alak pala ang nainom ko imbes na tubig. Pagtingin ko’y maling baso pala ang nadampot ko sa sobrang pagmamadali. Ipinagwalang-bahala ko na muna iyon at umakyat na ako sa kuwartong pinanggalingan ko kanina at tiningnan ang

CHAPTER 5:Medyo natagalan bago ako nakabangon mula sa pagkakahiga. Ramdam ko ang lagkit sa buong katawan ko pero mas nangingibabaw ang hapdi. Pagkaapak pa lang ng paa ko sa sahig ay muntik na akong mabuwal. Literal na nangangatog ang tuhod ko."Ten minutes, Ika. I'm counting," dinig kong sabi ni Ymilio mula sa pinasukang banyo.Ako nama'y dumeretso na sa kaninang tinuro niyang pinto. Pagharap ko sa salamin doon, halos hindi ko makilala ang sarili ko. Gulo-gulo ang buhok ko, namumula at parang namamaga ang mga labi ko, at punong-puno ng marka ang leeg ko."Grabe… para akong binugbog ng maraming tao," bulong ko at binuksan na ang shower.Mabilis akong naglinis. Gusto ko sanang magbabad sa mainit na tubig para maibsan kahit papaano ang pananakit ng buong katawan ko pero alam kong seryoso siya sa binigay niyang minuto. Paglabas ko ng banyo, nakabalot na lang ako ng tuwalya. Sakto namang lumabas din si Ymilio mula sa kabilang pinto, suot ang isang itim na silk na robe."You're late by thi