Lahat ng Kabanata ng The Zillionaire's Pretended Fiancée (TAGALOG STORY): Kabanata 171 - Kabanata 180

CHAPTER 7:Habang naglalakad ako patungo sa library, hindi ko maiwasang isipin ang sinabi niya tungkol sa mga katulong dito. Na pantay-pantay ang tingin niya sa amin, lahat parausan lang niya.Ibig ba niyang sabihin doon ay lahat? Lahat niya ginagalaw ang katulong dito? Biglang naglikot ang utak ko dahil pati si Manang Maria ay naisip kong kabilang ito sa tinutukoy niya.Hindi naman siguro siya ganoon kam*nyak, ’no?“Ika, ano pang tinatawa-tawa mo d'yan? Magsimula ka na maglinis."Muntik na akong mapaigik sa gulat nang magsalita bigla sa gilid ko si Manang Maria. Dahil sa naisip ko ay hindi ko namalayan na tumatawa na pala ako pagkatayo ko sa harap ng library."Sorry po. May naisip lang,” paumanhin ko agad, saglit pa akong napatitig sa mukha ng matanda at muntik na naman matawa."Ika! Magsimula ka na!" may pagbabanta ng tinig ni Manang kaya nagsimula na ako maglinis. "Unahin mo muna ang pagpupunas sa mga lamesa rito, bago mo isunod ’yung study room ng Senyorito sa kabila.”"Sige po, M

CHAPTER 9:Hindi nga nagbibiro si Ymilio nang sabihin niyang naiiba ang gabing ito. Dahil kung sinagad na niya ako kagabi sa sampung rounds namin, ngayon ay sagad kung sagad. Ni hindi niya ako pinagpahinga. Hindi nga kami umabot ng dalawampung rounds, pero para naman akong nagkaroon ng hika sa sobrang pagod. Pakiramdam ko ay hinigop na niya lahat ng lakas ko.Padapa akong nakahiga ngayon sa tabi niya, hingal na hingal at pawis na pawis."Are you even for real? You look like you still have enough strength for another round," aniya, bakas sa boses ang matinding paghahabol din ng sariling hininga.Mabilis akong umiling kahit nakadapa pa rin at pikit ang mga mata. "Lord master... kung wala naman po kayong problema sa mata, siguro naman ay nakikita niyong naghahabol ako ngayon ng hininga…""Compared to me? Look at me," ganti niya naman.Dahil sa sinabi niya ay napamulat ako ng mata upang tingnan ang ayos niya. At totoo nga. Kung mabilis na ang pagtaas-baba ng dibdib ko dahil sa paghahabol

STORY PO ITO NI LANCE (ANG PANGANAY NINA CALEB AT LANA)******Halos lahat na ng nagkakautang sa akin, natawagan ko na, pero pare-parehas lang ang sagot nila sa'kin. Kung hindi gipit ay may importanteng paggagamitan sila ng pera. Ang sarap maglaho at takasan na lang ang mga utang ko.Oo, lubog ako sa utang, loan, credit cards, at kung anu-ano pang installment para sa mga kaartehan ko sa katawan na hanggang ngayon, hindi ko pa tapos bayaran.I was a supervisor at one of the most prominent BPO companies here in Iligan. The pay was good, steady, and enough to make me feel like I was in control of my life. But last week, everything crumbled. The company shut down due to bankruptcy.Isa ako sa mga empleyado nilang tuluyang nawalan ng trabaho. Some of my colleagues were lucky because they got referrals to other BPO companies. Ako lang 'tong napag-iwan kasama ang kalahating milyon kong utang. Hindi naman kasi ako kagalingan na supervisor. Napunta lang naman ako sa posisyong iyon kasi binoyfr

“Um… hi?” nakangiti kong bati kay Lero pagkatapos kong tumayo sa mismong gilid niya.Lihim akong napangisi nang suplado niya akong binalingan. Ang tama lang na kapal niyang kilay ay magkasalubong. At ang may kasingkitan niyang mga mata ay madilim na nakatingin na ngayon sa akin.“Who are you?”Medyo natameme ako nang marinig ko ang malamig niyang tinig.Sh*t. Para akong hinangin ng malakas sa sobrang lamig ng pagkakadinig ko sa tanong niya.“Ako ‘to, si Charlita? You don’t remember me?” kunwaring gulantang kong tanong.Madrama ko pang tinuro ang sarili, sakto sa mismong nakalantad kong cleavage.Bahagyang sumama ang mukha ko nang hindi man lang bumaba ang tingin niya roon. Pero ayos lang. Kaya ko nga siya crush kasi bukod sa guwapo at mayaman, nanunupalpal din ng magandang babae.Ganoon kasi ang tipo ko. ‘Yong alam kong masasaktan ako sa huli. Lagi na lang kasi ako hinahabol. Nakakapagod rin kaya minsan ang ganoong ka-easy na lalaki."Wala akong kilalang Charlita," tipid niyang sabi b

PRESENTSa tinagal-tagal kong pagkimkim ng galit ko sa lalaking iyon, hindi ko inakalang sobrang lapit lang pala ng kinaroroonan niya sa condo ko.Lumiko lang ang sasakyan sa pinakamalapit na kanto at agad tumigil sa harap ng isang matayog na gusali na palagi kong nadadaanan."Ito na ba 'yon? 'Yan ang lungga ng walang bayag mong boss?" tanong ko kay Mr. Coat-and-Tie nang pagbuksan na niya ako ng pintuan ng sasakyan.At ang lalaki, imbes na sagutin ako ay dumiretso lang siya ng lakad papasok sa entrance ng gusali.Napairap ako sa hangin, sabay inambahan siya ng suntok sa likod nang hindi na niya ako nilingon. Sumunod na lang din ako sa kaniya nang makita kong medyo napalayo na ang lakad niya sa akin.Dire-diretso rin ang lakad ko, pilit kong sinasabayan ang bilis niya. Pero nang mapansin kong wala akong laban sa haba ng mga binti niya, agad kong inangkla ang braso ko sa braso niya.“What the—?” gulat siyang napatingin sa akin.Ako nama'y blangko ko sinalubong ang mga mata niya."Pinapu