The Zillionaire's Pretended Fiancée (SPG/TAGALOG STORY)의 모든 챕터: 챕터 151 - 챕터 160

"Bakit ka sumunod dito? Magyoyosi ako," malamig niyang sabi habang nakatalikod pa rin sa akin. Nakatulala lang ako sa likuran niya, hindi pa rin makapaniwala sa tono ng pananalita niya. Wala na ang araw-araw kong naririnig na malambing niyang boses. Pakiramdam ko tuloy ay ibang tao ang naririto. "Yosi?" lumapit na ako sa kaniya pero hindi niya pa rin ako nililingon. “Ibig mo bang sabihin, sigarilyo? Kailan ka pa natutong manigarilyo kung ganoon?" usisa ko, sinusubukang silipin ang kaniyang mukha pero iniiwas niya iyon sa akin. Mayamaya ay nasulyapan ko ang paghithit niya sa hawak na stick ng sigarilyo saka nagbuga ng usok pagkatapos. "Matagal na. Pasok ka na sa loob." Hindi pa rin niya ako nililingon kaya halos magsalubong na ang mga kilay ko. Hindi ko alam kung bakit pero pakiramdam ko'y naiinis na ako sa kaniya. Parang gusto ko siyang sigaw-sigawan at paulanan ng sermon. Umiling ako. "Hindi ka naninigarilyo, Lucas! Ni minsan nga hindi ko naamoy 'yan sa 'yo sa loob ng tatlong bu

Kinabukasan, maaga pa lang ay gising na ako. Kahit medyo masarap pa ang pwesto ko sa braso ni Lucas, kailangan kong bumawi dahil isang araw din akong hindi nakapasok. Pagdating ko sa factory, hindi pa man ako nakakaupo sa pwesto ko ay sinalubong na ako ng nanunuyang tingin at nangungutyang mga ngiti nina Marites at Susing."O, Liana! Akala namin ay hindi ka na naming makakasama rito!" bungad ni Marites, sabay siko sa kasama niyang si Susing. "Ano’ng nangyari kahapon? Sabi ni Lucas ay masama raw ang pakiramdam mo? O baka naman..."Sinadyang bitinin ni Marites ang sasabihin at naghalakhakan sila ni Susing. Agad naman nag-init ang mukha ko. "Ano ba kayo, tinanghali lang ako ng gising! At saka... totoong masama ang pakiramdam ko kahapon," depensa ko."Sus! Tinanghali o hindi na nakabangon dahil sa..." pambibitin din ni Susing at nagtawanan ulit sila ni Marites. "Alam mo, Liana, noong dumaan dito si Lucas kahapon para ipagpaalam ka, parang hindi rin mapakali ang itsura. Halatang aligaga ka

After that night, I never saw Lucas again. Nagising na lang ako na nasa ospital na, kasama sina Mommy’t Daddy, Lana, at ni... Mark, ang sinasabi ni Lucas na dati kong kasintahan nung gabing iyon. Kasabay ng paggising kong iyon sa ospital ay bumalik na rin ang alaala ko. Ang alaala ko na ni minsan ay hindi naman talaga kami kinasal. At ni minsan ay walang namagitan sa amin. I remembered everything. I remembered how he kidnapped me for Lana’s safety. Akala niya ay magiging sagabal ako sa pagsasama muli ni Lana at Caleb. I don’t know how he exactly got me and brought me in that secluded province pero ang naalala ko ay tumawag siya sa akin para makipag-usap. We had a dinner but my memory ended there. Tapos paggising ko ay wala na akong maalala. Tatlong taon na ang nakakalipas simula nang gabing iyon. Tatlong taon ko na siyang hindi nakikita... at tatlong taon ko na rin siyang hinahanap. Galit ako. Sobrang nagagalit ako sa ginawa niya sa akin. Pinagmukha niya akong t*nga! Pinaniwala ni

"Liana, sigurado ka ba rito?" tanong ni Mark habang lulan kami ng van patungo sa isang liblib na bahagi ng Rizal. "Kung alam mong kay Lucas ‘ito, bakit ka pa pupunta? This is a trap! It’s Bangon all over again!" "Puwede ba, Mark? Hindi na ako ang tatanga-tangang Liana na nauto niya," malamig kong sagot habang tinitingnan ang sarili sa maliit na salamin. "Kung ito lang ang paraan para lumabas siya sa lungga niya, papatulan ko na. I want him to know that he can't hide behind some cheap reversed-name brand forever." Laham… Mahal... Nandidiri ako sa tuwing naiisip ko kung gaano siya kabilib sa sarili niya na laru-laruin ako. Pagdating namin sa location, bahagya akong natigilan nang makita ang set-up. It was a meadow, surrounded by towering trees and a small, crystal-clear stream. Pero ang nakakuha ng atensyon ko ay ang sinet-up na maliit na dampa na itinayo sa gitna, sinadyang ginawang replika ng dampa namin sa Bangon. Ang pinagkaibahan lang ay mas maganda ang materyales nito. "Ma'am

Kinagabihan, hindi ko alam kung gaano na ako katagal na nakababad sa bathtub. Ang bango ng lavender oil ay hindi sapat para pakalmahin ang nanggagalaiti kong sistema. Nakatitig lang ako sa kisame, hinahayaan ang mainit na tubig na yakapin ang katawan ko, pero ang isip ko ay kung saan-saan na napapadpad. Kinuha ko ang cellphone ko sa gilid at mabilis na hinanap ang pangalan ni Lana. Alam kong ilang beses ko na siyang tinanong kung alam ba niya kung nasaan ang demonyo niyang kapatid-kapatiran, pero hindi ako susuko. Kailangan kong may mapiga sa kaniya. "Hello, Liana?" sagot ni Lana sa kabilang linya. "Napatawag ka?" "May balita ka na ba kay Lucas? Nagpakita ba siya sa inyo? O kahit text man lang?" sunod-sunod kong tanong habang marahas ko nang hinihilod ang braso ko. Narinig ko ang pagbuntong-hininga ng kapatid ko sa kabilang linya kaya tumigil muna ako. "Liana, alam mo namang tatlong taon na kaming walang balita sa kaniya simula nung... alam mo na. Kahit si Caleb, hindi na siya