All Chapters of พันธะสัญญาเลือดผูกรัก[NC20+][เซตดอกไม้ของมาเฟีย]: Chapter 91 - Chapter 100

เพ้นท์เฮ้าส์สุดหรูของอัชเชอร์พรึบบบบ!!!นั่งทำงานได้เพียงไม่นานอัชเชอร์ก็เริ่มรู้สึกเบื่อหน่ายขึ้นมาเสียดื้อๆ เอกสารสำคัญมากมายทั้งรายรับรายจ่ายที่เขาจะต้องเป็นคนตรวจเช็คเองทั้งหมด ถูกโยนทิ้งลงไปบนโต๊ะ..แม้ว่าเขาจะพึ่งตรวจเช็คความละเอียดได้เพียงไม่กี่แผ่นเท่านั้น ก่อนปลายนิ้วประดุจอิสตรีจะเกี่ยวแว่นสายตาออกจากใบหน้าหล่อเหลาทุกช่วงเวลาของตัวเอง พลางเอนตัวพิงแผ่นหลังกว้างลงกับพนักเก้าอี้ แล้วค่อยๆปิดเปลือกตาลง..ปล่อยให้สมองได้ผ่อนคลาย“อวดดี..!”แต่เพียงไม่กี่นาทีต่อมาเสียงเข้มดุดันก็เอ่ยขึ้น..หลังภาพใบหน้าแสนอวดดีของยัยเด็กขี้เหร่แทรกเข้ามาให้หัวรบกวนช่วงเวลาพักผ่อนของเขา อัชเชอร์กระแทกลมหายใจออกอย่างหงุดหงิดโมโห..ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์สีดำแบรนด์หรูที่เงียบกริบขึ้นมาดูผ่านๆ ยิ่งไม่มีข้อความแจ้งเตือนการใช้บัตรเด้งขึ้นมา..อารมณ์ที่ผ่อนคลายก็เริ่มแปลเปลี่ยนเป็นโมโหอย่างไม่ทราบสาเหตุพรึบพรับ!!!“เตรียมรถ!..อีกครึ่งชั่วโมงกูจะออกไปสนามบิน”และไวยิ่งกว่าความคิด..มือหนาก็เลื่อนไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาบอดี้การ์ดคนสนิทของตัวเอง พร้อมกับกรอกคำสั่งสายฟ้าแลบลงไปตามสายทันที..โดยที่ปลายสา

ตึกๆๆๆเสียงฝีเท้าเล็กเดินต้วมเตี้ยมตามหลังนักรบออกจากตัวห้างอย่างว่านอนสอนง่าย จวบจนกระทั่งเธอและเขาเดินมาถึงโซนจอดรถ ความเงียบกริบที่ปกคลุมอยู่รอบกายทำเอาเฌอแตมเริ่มรู้สึกหวาดระแวง..กลัวตัวเองจะถูกนักรบอุ้มฆ่าเสมือนในหนัง นั่นเพราะข่าวไร้สาระพวกนั้นอาจจะทำให้เขาโมโห..จนต้องวางแผนพาเธอออกมาฆ่ายัดกระเป๋าในที่ลับสายตาผู้คนแบบนี้ก็เป็นได้ ปึกกกก!!!ความคิดด้านลบมากมายที่ตบตีกันอยู่ภายในหัวทำเอาเฌอแตมไม่ทันได้มองทาง จึงทำให้เธอไม่สามารถแตะเบรกฝีเท้าได้ทันการ..เผลอชนเข้ากับแผ่นหลังกว้างของนักรบเต็มสตรีม“โอ้ย!..เออขอโทษค่ะรุ่นพี่”แม้จะเจ็บจนร้องอุทานออกมา..แต่พอเห็นสายตาดุๆตวัดมองมาอย่างเอาเรื่อง เฌอแตมก็ลืมความเจ็บไปในทันที..ก่อนจะรีบเอ่ยปากขอโทษขอโพยสำหรับความซุ่มซ่ามของตัวเองจนลิ้นพันกัน“ยัยซุ่มซ่าม”ก่อนจะถูกเจ้าของใบหน้าขรึมดุกลับมาเบาๆ ทำเอาเฌอแตมหน้าเสีย..เพราะเป็นครั้งแรกที่ถูกหนุ่มฮอตปรอทแตกด่าจนตำแหน่งดาวคณะของเธอสั่นคลอน แอบอับอายไม่น้อยแต่ก็ต้องตีหน้าสำนึกผิดเอาไว้..เพราะยังมีเรื่องข่าวลือไม่มีมูลพวกนั้นอีก ไม่รู้ว่าที่เขาตั้งใจเข้าหาเธอในวันนี้..จะถูกเขาสับหัวเละยังไงบ้าง ฉะ

‘นายให้ฉันมาตามเธอกลับ!’“เออ..มันยังไม่ถึงเวลากลับนิคะ?”หลังจากประคับประคองสติสัมปชัญญะได้บ้างแล้ว เฌอแตมก็หลุบตามองนาฬิกาบนข้อมือเล็กของตัวเองเพียงชั่วครู่เดียว ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมาพูดกับชายชุดดำร่างใหญ่ตรงหน้า..ที่ไม่ใช่คนเดิมกับคนที่มาส่งเธอก่อนหน้านี้ และเธอก็พอจะจำได้ว่าเขาคือหนึ่งในบอดี้การ์ดคนสนิทของจอมซาตานร้าย แต่ที่มันทำให้เธอจับต้นชนปลายไม่ถูก..ก็คือคำพูดที่สวนทางกับเวลาที่ปรากฏอยู่บนนาฬิกาข้อมือของเธอในตอนนี้ต่างหาก“เวลาของเธอหมดแล้ว..รีบไปก่อนที่พายุจะพัดมาถล่มที่นี่”ไม่มีเวลาให้ลูอิสได้อธิบายอะไรไปมากกว่านี้..นั่นเพราะจิตสังหารอันแรงกล้าที่แผ่กระจายมาถึงตรงนี้ กำลังกดดันให้ลูอิสรีบพาเด็กสาวไปประเคนให้กับซาตานที่นั่งกัดฟันรออยู่บนรถ ลูอิสฝืนกลืนความน่ากลัวลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะเอ่ยเร่งให้เด็กสาวรีบไป..ก่อนที่ทุกอย่างตรงนี้จะราบเรียบเป็นหน้ากลอง“เฌอ..ขอเวลาโทรบอกเพื่อนสักครู่นะคะ”แม้จะไม่อยากไป..แต่สายตาที่ซุกซ่อนบางอย่างเอาไว้มันทำเธอร้อนๆหนาวๆจนอยู่ไม่เป็นสุข แต่ก่อนที่จะตอบตกลงและยอมไปกับเขานั้น..เธอก็ตัดสินใจขอเวลาโทรบอกลาเพื่อนๆทั้งสองก่อน เพราะถ้าหากเธอหายตัวไ

หมับบบบ!!!“อะ!”ยิ่งเธอชักช้าไม่รีบทำตามความต้องการของเขา..ฝ่ามือหนาที่ยังคงวางอยู่เหนือบั้นท้ายอวบอิ่มก็ลงน้ำหนักบีบเค้นเต็มแรง จนเฌอแตมที่จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวถึงกับสะดุ้งเฮือก..หลุดออกจากห้วงความเป็นกังวลเกี่ยวกับคำข่มขู่แสนน่ากลัวนั่น“อย่ายุ่งกับแม่เฌอนะคะ”มือเล็กสั่นเทาค่อยๆปลดกระดุมเสื้อเชิทสีหวานของตัวเองออกอย่างช้าๆ..พร้อมๆกับพึมพำพูดออกไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เพราะเธอจะไม่มีวันให้เรื่องเลวร้ายพวกนี้เล็ดลอดไปถึงหูของมารดาเธออย่างแน่นอน ความโกรธแค้นที่ถูกแตะต้องสิ่งสำคัญ..มันทำเฌอแตมในตอนนี้ไร้ซึ่งความหวาดหวั่นที่เคยมีต่อเขาอย่างไม่รู้สึกตัว“เธอไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน!..เพราะเธอมันก็แค่ของเล่นฆ่าเวลาฉันก็แค่นั้น!”แต่นอกจากมันจะไม่สามารถทำให้จอมซาตานร้ายตรงหน้าสำนึกได้แล้ว มุมปากหนาสีไวน์ก่ำก็กระตุกยิ้มเย็นยะเยือก..ก่อนจะเคลื่อนใบหน้าดุร้ายลงไปกระซิบชิดใบหูเล็ก ตอกย้ำว่าคนอย่างเธอไม่มีสิทธิ์มาต่อรองกับอำนาจมืดของเขาหมับบบบ!!!“อะ!..อย่าดึงนะคะ!..”เสียงหวานสั่นเครือลนลานรีบพูด..เมื่อมือหนากำลังจะดึงทึ้งเสื้อผ้าของเธอให้กลายเป็นเศษผ้าขี้ริ้ว มือเล็กข้างหนึ่งละออกจากกระดุมไปกอบก

หมับบบบ!!! พรึบบบบ!!!สิ้นคำพูดนั้นเฌอแตมก็ถูกอัชเชอร์ใช้พละกำลังที่มากกว่า..รวบตัวเธอขึ้นไปว่างลงบนเบาะที่อยู่ตรงกันข้ามอย่างรวดเร็ว โดยที่เธอไม่สามารถตั้งตัวหรือจัดการกับความคิดภายในหัวตอนนี้ได้ และพอรู้ตัวอีกทีชั้นในตัวจิ๋วสีเดียวกันกับบาร์ที่เขาพึ่งถอดมันไปก่อนหน้านี้..ก็ได้อันตรธานหายไปตามๆกัน ทำให้เธอในตอนนี้ตกอยู่ในสภาพเปลือยเปล่า..กึ่งนั่งกึ่งนอนแหกขาให้เขาพิสูจน์ทุกซอกทุกมุม! ใบหน้าหวานแดงก่ำเป็นลูกตำลึงสุก..หัวใจเจ้ากรรมที่อยู่ภายใต้หน้าอกข้างซ้ายกระหน่ำเต้นราวกับตีกลองในสนามรบ พอถูกสายตาเร้าร้อนสบประสานเธอก็รีบเฉสายตาหลบเลี่ยงเป็นพัลวัน..เพราะไม่อาจต้านทานสายตามีพลังอำนาจของเขาได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว“หึ..ยัยเด็กเลี้ยงแกะ”วินาทีนี้เธอไม่อาจจดจ่ออยู่กับคำพูดของคนที่ลงทุนลงไปนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นได้อีกต่อไปแล้ว มือเล็กที่วางอยู่ข้างลำตัวค่อยๆกำหมัดแน่นเพื่อสะกดกลั้นความรู้สึกลึกลับเอาไว้ แต่เพียงถูกสายตาเร้าร้อนตวัดมองมามันก็ทำลายความตั้งใจทุกอย่างลง เฌอแตมไม่อาจหนีความรู้สึกที่เหมือนมีสิ่งนั้นขยับเขยื้อนอยู่ภายในตัวของเธอได้เลย และในเวลาเดียวกันนั้นภาพเหตุการณ์ร่วมรักของเขาก