พันธะสัญญาเลือดผูกรัก[เซตดอกไม้ของมาเฟีย]

พันธะสัญญาเลือดผูกรัก[เซตดอกไม้ของมาเฟีย]

last updateHuling Na-update : 2026-03-22
By:  Time To LoveKumpleto
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
132Mga Kabanata
1.5Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

🎯ตัวอย่างความฟิน📌📌 “อยากได้ก็ต้องแลก” “ละ..แลกกับอะไรคะ”เฌอแตมพยายามย่นคอหนีสัมผัสวาบวามเป็นพัลวัน แต่ด้วยพื้นที่ที่จำกัด..มันจึงทำให้เธอไม่สามารถพาตัวเองหนีออกไปจากสถานการณ์อันตรายนี้ได้เลย และเวลาที่กระชั้นชิดไม่สามารถทำให้เฌอแตมคิดหาวิธีรับมือคนตรงหน้าได้..นอกจากกลั้นใจโยนหินถามทางไปก่อน “หึ..คุกเข่าลงไป” “คะ?” “อยากให้ฉันอนุญาตให้เธอออกไปหาเพื่อน..ก็รีบทำตามที่สั่งก็พอ” 🌸แนะนำตัวละคร🌸 พระเอก : อัชเชอร์ คราวน์ อายุ 30 ปี เขา..อยู่เหนือกฏหมาย และมองคนที่อยู่ต่ำกว่าเป็นเพียงแค่เหลือบไรไร้ประโยชน์ ชีวิตที่แสนเพอร์เฟคเหมือนจะดำเนินไปอย่างไร้อุปสรรค..ถ้าหากว่าเหตุการณ์ที่เขาถูกลอบฆ่า…ไม่เกิดขึ้น! นางเอก : นันท์นพิน เตชิสา (เฌอแตม) อายุ 22 เธอ..เป็นเด็กสาวสู้ชีวิต แม้โลกนี้จะพรากบิดาผู้เป็นเสาหลักของครอบครัวไปตลอดกาล เธอก็สามารถเข้มแข็งได้..เพราะมีมารดาที่เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิตอยู่เป็นขวัญกำลังใจ แต่แล้วชีวิตที่เรียบง่ายในแบบฉบับของเธอกลับต้องพลิกผัน หลังจากค่ำคืนนั้น..ที่ได้พบเจอกับเขา..ชายผู้เกือบเอาชีวิตไม่รอดจากความตาย..!

view more

Kabanata 1

ตอนที่1.1 สถานการณ์เป็นตาย

CELESTE

"Your husband is having an affair with my wife."

The water in my mouth splashed out before I could stop it.

I stared at Dominic Ford across the table, certain I had heard him wrong. I had to have heard him wrong. Because what he just said was impossible.

Julian would never cheat on me.

"Mr. Ford." I set my glass down carefully, the way you do when your hands are shaking and you don't want anyone to notice. "Is this a joke? Because it's not funny."

"Do I look like I'm joking?"

He didn't. Dominic Ford never looked like anything except serious. But that didn't mean he was right.

"Julian loves me," I said firmly. "He would never do something like this."

"I know." His voice was quiet and tired. "I said the same thing about Sera some months ago."

Sera.

Just her name made my chest do something strange. Seraphine Ford. My best friend since forever. The woman who cried at my wedding. The woman who called me every single day and told me how lucky I was to have a man like Julian.

We were practically sisters.

"This isn't possible," I said again, but my voice came out smaller this time.

Dominic looked at me the way people look at someone they feel sorry for. I hated it.

"Did you never see the signs?" he asked.

"There were no signs."

"Six months, Celeste."

I flinched at the number. "No."

"Six months and you never once suspected anything?"

"I said no." I got to my feet, my chair scraping back loudly. "I trust my husband completely. Whatever you think you know, you're wrong."

"Sit down."

"I'm leaving."

"Sit. Down."

Something in his voice stopped me. Not loud. Not aggressive. Just absolute.

I sat down.

He leaned forward, resting his arms on the table. "Six months ago, did anything change between you and Julian?"

I opened my mouth to speak, but closed it.

Six months.

The memories came without permission. The way Sera had suddenly started visiting more. Two, three, four times a week, always when Julian was home. I had been so happy about it. I thought our friendship was growing deeper. I thought she just missed me.

And Julian. Still loving. Still perfect. Still sending flowers every morning and texting me love notes throughout the day and kissing me like I was something precious each time he walked through the door.

But our sex life.

Three months since he had last touched me. Three long months of 'I'm exhausted baby' and 'once this project is done, I'll make it up to you" and 'just one more year and we'll have everything we've ever wanted.'

I had believed every word.

Stop it. I shook the thoughts away. You're doing exactly what he wants you to do.

"Even if things changed between me and Julian," I said carefully, "that doesn't prove anything."

Dominic pulled out his phone without a word.

He turned the screen toward me.

It took me three full seconds to understand what I was seeing. A luxury club. A private booth. Dark, expensive, intimate.

Julian and Sera.

Together.

My stomach dropped so fast I thought I was going to be sick right there at the table.

"That was taken last week," Dominic said flatly.

"No." I pushed the phone away. "No, that's not possible. Julian was out of the country last week. He was on a business trip. He video called me every single night until I fell asleep."

Dominic didn't argue. He just looked at me.

"He called me," I repeated, my voice cracking slightly. "Every night."

"I know." He took his phone back. "He's very thorough."

The word 'thorough' hit me somewhere tender. Like a bruise being pressed.

"You can see the truth for yourself if you still have doubts," he said.

I wiped the corner of my eye quickly, angry at myself. "What do you mean?"

"Julian probably told you this morning that he's traveling tomorrow. Four days. Business trip, right?"

I went very still. "How do you know that?"

"Because my wife already told me she's visiting her mother for four days." A dry smile crossed his face. It didn't reach his eyes. "They're not going anywhere, Celeste. He booked the entire East Wing of Rosewood Resort. Four days, just the two of them."

The room tilted slightly.

Julian had told me that morning. Before he left for work, still warm from sleep, kissing my forehead. 'I'll miss you every second, baby.' Those were his exact words.

"Come with me tomorrow evening," Dominic said. "If I'm wrong, you'll know. And if I'm right..." He didn't finish the sentence. He didn't need to.

I didn't remember agreeing. But somehow I nodded.

And somehow, I drove myself home.

---

I don't know how I managed it. The whole drive back, my chest felt like something was sitting on it. Heavy and immovable. I kept telling myself it wasn't real. The video was fabricated. Dominic was jealous of what Julian and I had. People did crazy things out of jealousy.

Julian loves me.

When he came home that evening, flowers in hand, eyes soft and warm the way they always were when he looked at me, something in my chest cracked.

See? Look at him. This man is not cheating on you.

He kissed me slow and deep in the kitchen and I kissed him back just as hard, searching for something. A lie. A tell. Anything that would make Dominic's words make sense.

I found nothing.

He asked about my day and I lied through my teeth, smiling up at him like my world hadn't shifted on its axis that afternoon.

That night, I tried again.

I pressed myself against him in bed, my fingers trailing across his chest, and he caught my hand gently.

"Baby." His voice sounded soft, exhausted and genuine. "I'm so tired. The moment this contract is done, every single night is yours. I promise."

"Okay," I whispered.

"I love you so much, baby."

"I know." I replied.

He kissed my forehead and rolled over.

I lay in the dark and listened to him breathe and wondered how a man could lie so beautifully.

Maybe he wasn't lying.

Maybe Dominic was.

I held onto that thought like a lifeline and waited for morning.

---

Julian kissed my cheek in the morning, while I pretended to sleep.

"I'll miss you every second. I love you."

I kept my eyes closed until the front door clicked shut behind him.

I didn't move until noon.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
132 Kabanata
ตอนที่1.1 สถานการณ์เป็นตาย
ปังงงงงง!!! ปังงงงง!!! ปังงงงงง!!! ปังงงงง!!!“บัดซบเอ้ย!!!…มันรู้ได้ยังไงวะ!!!”เสียงห่ากระสุนที่แทบไม่ต่างจากสายฝนที่เทกระหน่ำตกลงมาในตอนนี้ ทำเสียงเข้มดุดันสบถขึ้นอย่างหงุดหงิดโมโห..ใบหน้าหล่อเหลาแบบฉบับสายเลือดตะวันตกเคร่งเครียดจัด พร้อมกันนั้นก็จัดการสลัดรังกระสุนที่พึ่งจะหมดลงไป..แล้วทำการสับเปลี่ยนรังกระสุนใหม่บรรจุเข้าไปในมัจจุราชสีดำทมิฬของตัวเองอย่างชำนาญ จากนั้นก็ใช้สายตาประดุจดั่งพญาเหยี่ยวในตำนานเพ่งมองผ่านสายฝนออกไปยังพุ่มไม้ที่สั่นไหวผิดปกติ..และไม่ลังเลที่จะลั่นไกปืนในมือออกไปยังทิศทางดังกล่าวอย่างแม่นยำ..!ปังงงงงง!!! พรึบบบบ!!!แม้ว่าฝีมือของตัวเองและบอดี้การ์ดคนสนิทจะเก่งกาจระดับพระกาฬ..แต่จำนวนของอีกฝ่ายในตอนนี้แทบจะยกคนทั้งกองทัพเพื่อมาลอบสังหารเขาให้ตายในคราเดียว แต่พวกมันคงจะไม่รู้ว่าชีวิตของเขานั้นยิ่งกว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในโลกใบนี้ นั่นเพราะเกิดมาจนกระทั่งอายุสามสิบปีเต็ม..ความตายที่ใครๆต่างหวาดกลัวไม่สามารถพรากเอาชีวิตของเขาไปได้ แต่ถึงอย่างนั้นคนอย่างอัชเชอร์ก็ไม่มีทางยอมอยู่เป็นเป้านิ่งให้กลุ่มคนพวกนั้นเล่นงานได้ง่ายๆ“คนของเราจะมาถึงเมื่อไหร่วะ!!!”ทันทีที่สอ
Magbasa pa
ตอนที่1.2 สถานการณ์เป็นตาย
“ผมกับไอ้แคสเปอร์จะคุ้มกันให้นายไปถึงที่นั่นครับ”ซึ่งครั้งนี้สองบอดี้การ์ดที่ติดตามอัชเชอร์มาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอยก็ไม่คิดจะแย้งหรือมีความคิดต่าง ก่อนลูอิสจะเอ่ยในสิ่งที่ตัวเองกับเพื่อนสนิทต้องทำ..นั้นก็คือการปกป้องชีวิตผู้เป็นนายเหนือหัวด้วยชีวิตของตัวเองอย่างไม่ลังเลขวับบบบ!!!“=*=คิดว่ากูอ่อนแอจนต้องให้พวกมึงมาคุ้มกะลาหัว?”แต่แล้วคำพูดพร้อมสละชีวิตของทั้งสองกลับทำอัชเชอร์รู้สึกไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก ใบหน้าหล่อเหลาดุดันไม่ต่างจากซาตานขุมนรก..พร้อมกับตวัดสายตาดุร้ายไปพูดกับบอดี้การ์ดสองคนสนิทที่ผ่านสนามชีวิตด้วยกันมานับครั้งไม่ถ้วน แต่พวกมันยังจะเสนอหน้ามาปกป้องชีวิตของเขาอีก!..เห็นเขาอ่อนแอขนาดนั้นเลยรึไงวะ! จากที่ต้องการจะจัดการศัตรูไปลงนรกให้สิ้นซาก..เวลานี้อัชเชอร์นึกอยากจะกระทืบบอดี้การ์ดของตัวเองเพื่อดึงสติสักทีสองที แต่ก็ต้องข่มอารมณ์ของตัวเองเอาไว้...เพราะต้องจดจ่อกับสถานการณ์ปัจจุบันก่อนเป็นอันดับแรก“มันคือหน้าที่ของพวกเราครับที่ต้องคุ้มครองนาย..และที่สำคัญพวกเราก็พร้อมที่จะเสียสละชีวิตเพื่อให้นายปลอดภัยครับ”ไม่ใช่ไม่รู้ว่าผู้เป็นนายไม่ชอบการปกป้องคุ้มครอง..หรืออะไรก็ตามแต
Magbasa pa
ตอนที่ 2.1 พลาด!
สองบอดี้การ์ดคู่หูคู่ตายจำใจต้องทำตามในสิ่งที่ผู้เป็นนายสั่งอย่างไม่อาจคัดค้านหรือปฏิเสธได้ ความเงียบเคลื่อนตัวเข้าครอบงำฉับพลัน..เพื่อที่อัชเชอร์จะได้ใช้สัมผัสพิเศษของตัวเองหาช่องทางหนีที่ปลอดภัยที่สุด ซึ่งเพียงไม่นานเท่านั้นมุมปากหนาสีไวน์ก่ำก็กระตุกยิ้มอย่างร้ายกาจ..ก่อนจะส่งสัญญาณมือให้ลูอิสกับแคสเปอร์ใช้โขดหินอำพรางตัวเองหนีตายออกไปก่อน ส่วนผู้เป็นนายเหลือหัวอย่างเขา..ก็ได้เวลาผจญภัยในดินแดนแห่งสงครามแล้ว..!!“นายต้องรอดนะครับ”เดินออกมาได้ไม่กี่ก้าวเท่านั้น..ลูอิสก็หันกลับไปพูดกับผู้เป็นนายด้วยใบหน้าที่เศร้าหมอง ไม่ต่างจากแคสเปอร์ที่แทบจะร้องไห้ทำราวกับสั่งเสียก่อนเผา ซึ่งการแสดงตีบทแตกกระจุยกระจายของพวกมัน..แทบจะทำอัชเชอร์พุ่งเข้าไปประเคนฝ่าบาทาให้พวกมันสักทีสองทีเป็นรางวัล!“_*_เออ!..ไม่ต้องทำซึ้งหรอกสัส! กูคงไม่ตายตั้งแต่เปิดเรื่องหรอกโว้ย!!”การแสดงออกตุ๊กตาทองแดงของพวกมันทั้งสองทำอัชเชอร์กรอกตามองบนอย่างเอือมระอา จากนั้นก็ไม่ลังเลที่ทำลายช่วงเวลาไว้อาลัยของพวกมันลงด้วยการพูดประชดประชันกลับไป พร้อมกับปลายเท้าหนาที่กระดิกกลางอากาศยิกๆไล่ตะเพิดพวกมันให้ออกไปสักทีปังงงงงง!!! ปัง
Magbasa pa
ตอนที่ 2.2 พลาด!
ตึกๆๆๆๆ โดยในเวลาเดียวกันนั้นก็มีเสียงฝีเท้าของคนกลุ่มใหญ่..ที่กำลังไล่ตามหลังมาติดๆ! นั้นจึงทำให้อัชเชอร์ตัดสินใจส่งสัญญาณบอกแคสเปอร์กับลูอิสให้รีบหลบออกไปก่อน เพราะการที่มันยืนเด่นเป็นสง่าโบกไม้โบกมือต้อนรับเขาอยู่นั้น..ไม่แคล้วคงได้ลงไปรอรับเขาอยู่ในขุมนรกอย่างแน่นอน“…รีบปะ….!!!”ปังงงงงงงง!!!! พรึบบบบบ!!!แต่ยังพูดไม่ทันจบด้วยซ้ำ!..ลูกกระสุนมัจจุราชจากอีกฝ่ายก็พุ่งเจาะแผ่นหลังอย่างจัง ทำอัชเชอร์ซวนเซเสียหลักก่อนจะก้าวขาเยียบก้อนหินพลาด..ทิ้งร่างกายและเปลือกตาที่หนักอึ้ง จมดิ่งลงไปในแม่น้ำต่อหน้าต่อตาบอดี้การ์ดคนสนิททั้งสองในทันที!วูบบบบบ!!! ตู้มมมมมม!!!“0.0!/”0.0!…นายยยยยย!!!!!“ปังงงงง!!!! ปังงงง!!! ปังงงง!!! ปังงงง!!!พร้อมเดียวกันนั้นก็มีเสียงปืนดังกระหน่ำขึ้น..บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าบอดี้การ์ดของตระกูลคราวน์ได้ตามมาสมทบเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่เวลานี้แคสเปอร์กับลูอิสกลับพุ่งความสนใจทั้งหมดไปยังแม่น้ำ..ที่หลงเหลือไว้เพียงกลุ่มเลือดสีแดงสดไร้ซึ่งผู้เป็นนาย“กระจายตัวออกค้นหานายเดี๋ยวนี้!!”ความผิดปกตินี้ทำเอาทั้งสองหน้าซีดปากสั่นเป็นเจ้าเข้า ก่อนจะรีบหันขวับไปออกคำสั่งกับบอดี
Magbasa pa
ตอนที่ 3.1 ซวยตั้งแต่เริ่ม
‘T^T.แต่.ระ…รางสังหรณ์ของฉันมันบอกว่าไม่โอเคเลยอะแก’สิ่งที่พูดออกไปนั้นไม่ใช่แค่เธออยากหาข้ออ้าง..แต่มันคือความรู้สึกจริงๆที่สัญชาตญาณบางอย่างในตัวเธอมันกำลังร้องบอกแบบนั้น บวกกับเปลือกตาข้างขวาที่กระตุกยิบๆ..มันยิ่งตอกย้ำความรู้สึกหวาดหวั่นในตอนนี้เสียเหลือเกินตึกๆๆๆๆ“>.งื้ออออ~~~ พี่เฌอแตมขา~~~..พวกหนูขอถ่ายรูปกับพี่หน่อยได้ไหมคะ”และในขณะที่เธอรีบเร่งสับขาเดินตรงดิ่งไปยังลานจอดรถที่อยู่ใต้คณะนั้นเอง พลันเสียงตะโกนเรียกของกลุ่มรุ่นน้องทั้งในคณะและต่างคณะ..ก็พร้อมใจกันส่งเสียงเรียกเธออยู่บริเวณลานกิจกรรมข้างๆตัวตึก และแม้ว่าภายในใจตอนนี้เธออยากจะทำเป็นไม่ได้ยิน..แต่ด้วยภาพลักษณ์และสิ่งที่ต้องแบกอยู่บนบ่า มันสั่งการให้เธอหยุดปลายเท้าลงและหันไปฉีกยิ้มปานน้ำผึ้งเดือนห้าส่งให้ทุกคนอย่างใจดี“อร้ายยย~~ พี่เฌอแตม!!” และสิ่งที่เธอต้องได้เห็นเป็นประจำทุกวันจนเคยชิน..คือการที่กลุ่มแฟนคลับตัวยงของเธอพากันพุ่งเข้ามาขอถ่ายรูปและจับมือ ไม่ต่างจากเธอเป็นสัตว์หายากที่บังเอิญหลุดออกจากสวนสัตว์เขาเขียว!แซะ!!! แซะ!!! แซะ!!! แซะ!!!“^.^ได้กันครบหมดแล้วนะคะ วันนี้ขอโทษนร้า..พี่อยู่คุยนานไม่ได้ต้องรีบ
Magbasa pa
ตอนที่ 3.2 ซวยตั้งแต่เริ่ม
“ขะ..ขอโทษด้วยค่ะ..เฌอรีบไปหน่อยค่ะ”ปลายเท้าเล็กรีบชักกลับเป็นอันดับแรก ก่อนจะก้มลงไปหยิบเสื้อกาวน์ของคณะแพทย์ขึ้นมาปัดทำความสะอาด..แล้วรีบก้มหน้าชิดอกสำนึกผิด หลับหูหลับตายื่นเสื้อกาวน์ออกไป..พร้อมกับตะกุกตะกักขอโทษขอโพยอีกฝ่ายอย่างรู้สึกผิดกับการกระทำของตัวเอง “รีบก็ควรดูทางด้วย..รู้ไหมว่าเธอทำเสื้อฉันเปื้อน?”เสียงเข้มดุเธออย่างโมโห..และไม่ยอมรับเสื้อกาวน์ของตัวเองกลับไป มิหนำซ้ำยังขยี้การกระทำที่ซุ่มซ่ามของเธอจนต่อมน้ำตาแทบจะทำงาน “0.“เธอจะชดใช้ยังไงไม่ทราบ..ยัยเซ่อซ่า?”แม้ว่าเขาจะหล่อรวยเพอร์เฟคสักแค่ไหน..แต่พอถูกด่าว่ายัยเซ่อซ่าก็ทำให้เธอหน้าม้านได้เช่นกัน “เฌอ…เออ..ดะ..เดี๋ยวเฌอซักแล้วจะกลับเอามาคืนให้นะคะ แต่ตอนนี้เฌอต้องรีบไปรายงานตัว พะ..พรุ่งนี้เฌอจะเอามาคืนพี่แน่นอนค่ะ”ตกตะลึงพึงเพิดกับคำพูดห่ามๆของเขาได้ไม่นาน..เธอก็ต้องรีบตั้งสติและแก้ปัญหาเฉพาะกิจโดยด่วน นั่นเพราะเวลายังคงเดิน..และเธอที่ต้องทำเวลาจึงตัดสินใจยื่นข้อเสนอที่ดีที่สุดในเวลาคับขันนี้ให้แก่เขาไป และได้แต่ภาวนาต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายช่วยดลบันดาลให้เขาเมตตาเธอสักนิด เพราะถ้าหากเธอไปไม่ทันรายงานตัวตามเวลา..
Magbasa pa
ตอนที่ 4.1 โรงพยาบาลอันดับหนึ่ง
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเวรกรรมตั้งแต่ชาติปางก่อนหรือยังไงกัน ถึงทำให้การเดินทางมายังโรงพยาบาลที่เธอต้องเข้ารับการฝึกภาคปฏิบัติสองปีเต็ม..ถึงได้ยากเย็นแสนเข็นแบบนี้ ซึ่งแม้ว่าเธอจะขับมอเตอร์ไซค์มาแต่กลับรู้สึกเหนื่อยสายตัวแทบขาด..เพราะระหว่างการเดินทางมาที่นี่เธอพบเจอแต่อุปสรรคขวากหนามจนเธอแทบจะท้อ! แต่เพราะหน้าของมารดาลอยเข้ามาในหัว..เธอถึงได้อดทนสู้ฝ่าฟันขวางหนามมากมาย จนกระทั่งมาถึงโรงพยาบาลสุดหรูอันดับหนึ่งของโลกได้โดยสวัสดิภาพ“เอาเรื่องอยู่เหมือนกันนะเนี่ยย~~”เสียงหวานบ่นพึมพำเบาๆ..พร้อมกับทำการบิดกุญแจดับเครื่องรถจักรยานยนต์สีชมพูของตัวเองอย่างชำนาญ ผมยาวสลวยสีน้ำตาลเข้มที่ยุ่งเหยิงไม่เป็นทรงเพราะบิดคันเร่งเกือบมิดไมล์..ถูกหวีอย่างลวกๆ รวมไปถึงการแต่งกายของตัวเองที่ต้องเนี้ยบตามคำสั่งของอาจารย์ที่ปรึกษา เพราะโรงพยาบาลอันดับหนึ่งแห่งนี้ขึ้นชื่อเรื่องความเป็นระเบียบและตรงเวลาเป็นที่สุด“นี่ถ้าไม่ได้ไอ้พู่คงมาไม่ทันแน่ๆ”หลังดูนาฬิกาบนข้อมือแล้วเฌอแตมก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เสียงหวานใสสมกับเป็นนักรีวิวครีมชื่อดังส่งเสียงเจื้อยแจ้วน่าฟัง พลางลูบเบาะรถจักรยานยนต์คันสีชมพูลูกรักของตัวเอง
Magbasa pa
ตอนที่ 4.2 โรงพยาบาลอันดับหนึ่ง
“ทุกคนกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่ครับ”บอดี้การ์ดชุดดำรายงานตามข้อมูลล่าสุดที่ได้รับต่อผู้เป็นนาย..พลางตวัดขากึ่งเดินกึ่งวิ่งตามหลังผู้เป็นนายเข้าไปในลิฟต์ โดยที่มีสายตางุนงงปนสงสัยของร่างบาง..มองตามหลังไปจนกระทั่งทั้งสองหายลับเข้าไปในลิฟต์“_~_ทำไมเหมือนอยู่ในพื้นที่อันตรายนะ”บุคคลที่สวมใส่ชุดดำให้ความรู้สึกหวาดหวั่นจนทำเฌอแตมเหงื่อแตกพลั่กๆ บรรยากาศเย็นยะเยือกที่ยังคงกระจายตัวอยู่รอบๆ..ไม่วายที่เธอจะพูดไปตามความรู้สึกที่ได้รับในตอนนี้ น้ำลายอึกใหญ่ถูกกลืนลงลำคอระหงอย่างยากลำบาก ก่อนเธอจะส่ายศีรษะเพื่อตั้งสติ แล้วหมุนตัวออกเดินไปยังตึกที่คุณหมอบอก..เพื่อไปรายงานตัวสำหรับการฝึกภาคปฏิบัติของตัวเองทันทีครึ่งชั่วโมงต่อมาแกร๊กกก!!!เฌอแตมค่อยๆปิดบานประตูห้องที่เธอพึ่งจะเข้าไปรายงานตัวอย่างเบามือที่สุด นั่นเพราะสังเกตจากการชักประวัติและข้อมูลเบื้องต้นที่ละเอียดยิบยิ่งกว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจบางสถานี เธอก็พอจะเดาได้ว่าแพทย์หญิงที่ต้องดูแลนักศึกษาพยาบาลภาคปฏิบัติรุ่นเธอนั้นระเบียบจัดและเคี่ยวมากแค่ไหน ‘เดาได้เลยว่าตลอดเวลาสองปีนี้เธอจะต้องกลายเป็นผีปอบไร้ที่อยู่อย่างแน่นอน!’พรึบพรับๆๆๆ!!!และในขณะที
Magbasa pa
ตอนที่ 5.1 หนูมีให้ค่ะ..!
ตึกๆๆๆเพียงก้าวขาเดินผ่านประตูเข้ามาในตึกใหญ่ที่ว่า..เธอก็เหมือนจะหายใจไม่สะดวกขึ้นมาอย่างฉับพลัน ความรู้สึกหนาวเหน็บเข้าไปถึงกระดูกดำราวกับหลุดเข้าไปอยู่ในขั้วโลกเหนือ ทำเฌอแตมแทบจะเตลิดวิ่งหนีออกไปจากตัวตึกยกเลิกการช่วยเหลือเสียนาทีนี้ ดวงตากลมโตราวกับตุ๊กตาบาร์บี้ออกอาการเลิ่กลักหลังเห็นชายปริศนาชุดดำเดินกันให้ควักอยู่ทั่วตึกใหญ่ หัวใจดวงเล็กที่อยู่ภายใต้หน้าอกข้างซ้ายแทบจะหยุดเต้น..เมื่อหนึ่งในนั้นตวัดสายตาดุร้ายมองมาที่เธออย่างเอาเรื่อง“ก้มหน้าเข้าไว้”เหงื่อบริเวณขมับบางผุดขึ้นมาราวกับดอกเห็ด..และก่อนที่เธอจะหัวใจวายตายก่อนได้เริ่มฝึกภาคปฏิบัตินั้น จู่ๆเสียงของพี่สาวพยาบาลที่เดินนำหน้าเธอเล็กน้อยก็เอ่ยขึ้น..เรียกสติสัมปชัญญะของเธอให้กลับเข้าร่าง ก่อนเฌอแตมจะรีบก้มหน้าชิดอกทำตามคำแนะนำของพี่พยาบาลสาวอย่างว่านอนสอนง่าย และเร่งสับขาเดินผ่านพวกเขาเหล่านั้นไปยังลิฟต์สำหรับบุคลากรภายในโรงพยาบาลแห่งนี้ทันทีกึกกกก!!!“จะไปไหน..!!”แต่โล่งใจได้เพียงไม่กี่วิเท่านั้นเธอก็เหมือนถูกกระชากวิญญาณออกจากไปร่าง มือไม้ทั้งสองเย็นเยียบอย่างไม่ทราบสาเหตุ..หลังชายชุดดำที่ก่อนหน้านี้มองเธออย่างกับจะก
Magbasa pa
ตอนที่ 5.2 หนูมีให้ค่ะ..!
“อยู่ตรงนี้แล้วค่ะ”และก็เป็นครั้งแรกที่เธอได้รู้จักชื่อของพี่สาวพยาบาลตรงหน้า แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็อยู่ในภวังค์ความคิดได้ไม่นาน..หลังเสียงของพี่เอื้องดาวเอ่ยตอบกลับไปพร้อมกับสะกิดให้เธอได้สติ เพราะสายตาของชายฉกรรจ์มากมายที่มองมายังพวกเธอเป็นจุดเดียว..แทบจะไม่ต่างจากกระบอกปืนมัจจุราชนับร้อยที่พร้อมจะกระชากวิญญาณของเธอออกจากร่างทันทีที่ลั่นไก ‘บ้าไปแล้ว!!..สาบานได้ไหมว่าเธออยู่โรงพยาบาลไม่ใช่ดงมาเฟีย!’“งั้นก็รีบเอาไปให้คุณหมอด่วน!..”คนที่ตามมาทวงเอกสารสำคัญพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด ทำเอาเฌอแตมรีบดึงสายตาจากปลายกระบอกปืนนั้นแล้วเตรียมตัวรอรับสัญญาณจากพี่สาว ที่เธอดันหลวมตัวเข้ามาอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่ได้คายไม่ออกนี้อย่างไม่ได้ตั้งใจ ‘T^Tงื้อออ~~~ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เธอขอทำเมินไม่สนใจ..แล้วไปเตรดเตร่ซื้อลูกชิ้นปิ้งนายกอไปฝากมารดาเสียจะดีกว่า!’“ค่ะๆๆ”และแล้วเสียงที่เธอรอคอยก็มาถึง..เฌอแตมรู้สึกเสมือนยกภูเขาออกจากอก เพราะสิ้นคำพูดนั้น..เธอและพี่เอื้องดาวก็รีบสับขากึ่งเดินกึ่งวิ่งตามพี่พยาบาลที่เข้ามาช่วยชีวิตอย่างไม่เสียเวลาคิดให้ยุ่งยาก เพราะการหนีจากกลุ่มชายหน้าโหดพวกนี้..ย่อมเป็นตัวเล
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status