All Chapters of พันธะสัญญาเลือดผูกรัก[NC20+][เซตดอกไม้ของมาเฟีย]: Chapter 101 - Chapter 110

ตั่บบบบบ!!! ตั่บบบบบ!!! ตั่บบบบบ!!!เมื่อได้ข้อสรุปทั้งหมดแล้ว..เฌอแตมก็ตัดสินใจขยับสะโพกอวบอั๋นขึ้นและลงอย่างช้าๆ ใบหน้าถึงคราบิดเบี้ยว..เมื่อท่วงท่าดังกล่าวมันทำให้ความยิ่งใหญ่ของเขาสอดเข้ามาในตัวเธอลึกกว่าเดิมหลายเท่า! มือบางเปลี่ยนเป็นจิกลงบนบ่ากว้าง..ระบายความเสียวปนจุกหน่วงที่แผ่กระจายไปทั่วสรรพางค์กายสาว“อืมมมม…แบบนั้น..!”แม้ร่างบางบนตักจะยังไม่ประสี..แต่ก็สามารถทำอัชเชอร์พึงพอใจได้อย่างน่ามหัศจรรย์ เสียงครางต่ำในลำคอหนาดังขึ้นไม่ขาดสาย..สลับกับคำพูดที่สามารถเปลี่ยนให้คนที่ไม่มีความมั่นใจ กล้าที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้เขายอมสยบ..แม้จะต้องแลกด้วยความทรมานของเธอก็ตามตั่บบบบบ!!! ตั่บบบบบ!!! ตั่บบบบบ!!!พอควบคุมจังหวะได้แล้วเฌอแตมก็เริ่มขยับความเร็วขึ้นเรื่อยๆ ร่องแคบรูดรั้งแก่นกายลำเขื่องขึ้นสุดลงสุดสวมบทหญิงสาวผู้เร้าร้อน จุดเชื่อมต่อที่เสียดสีถี่ยิบร้อนผะผ่าวกระจายความเสียวซ่านให้แล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย ท้องน้อยเสียววูบวาบราวรับมีพายุหมุนลูกใหญ่พัดถล่มทลายซ้ำๆ..จนเฌอแตมทนไม่ไหวที่จะบดควงสะโพกอวบอั๋นร่อนเข้าหาความดุดันอย่างเอาเป็นเอาตายตั่บบบบบ!!! ตั่บบบบบ!!! ตั่บบบบบ!!!“อะ!.

“หรือไม่จริงคะ..คุณอัชเชอร์กำลังจะพาเฌอขึ้นเครื่องบินแล้วจับโยนลง!..อึก!..เบื่อกันแล้วทำไมไม่ปล่อยเฌอไป”คนจิตหลุดไร้ซึ่งความกลัวที่มีต่อเขาชั่วคราว..ก่อนจะตีหน้าบึ้งถ่ายทอดทุกความนึกคิดของตัวเองออกไปอย่างไม่ปิดบัง แต่พอเห็นเขายังคงนิ่งเฉยเธอก็เริ่มสะอื้นไห้ตัดพ้อเขาออกไปอย่างไม่รู้ตัวหมับบบบบบ!!!“อะ!”ก่อนจะต้องหลุดคำอุทานออกมาอย่างตกใจ เมื่อจู่ๆอัชเชอร์ก็เอื้อมมือมากระชากตัวเธอเข้าไปหา และด้วยความไม่ทันระวังตัวจึงทำให้เธอล้มลงไปซบอยู่บนแผงอกแกร่ง ซีกหน้าด้านหนึ่งที่แนบลงกับร่างกายแสนเพอร์เฟคของเขานั้น..พลอยทำให้เธอรับรู้ได้ถึงการเต้นของหัวใจจอมซาตานร้ายไปด้วย “โดนกระแทกจนสมองเลอะเลือนไปแล้วรึไง?”ไม่รู้เธอมัวแต่ฟังเสียงหัวใจแกร่งไปนานแค่ไหน เพราะมารู้ตัวอีกทีเสียงทุ้มแหบพล่าก็เคลื่อนริมฝีปากมากระซิบชิดกกหู..คำพูดที่ต้องการทวนความจำเหตุการณ์เมื่อครู่นี้เขย่าหัวใจดวงเล็กให้เต้นไม่เป็นกระส่ำพรึบบบบ!!!“0///0แล้วคุณอัชเชอร์จะพาเฌอไปสนามบินทำไมคะ”กว่าจะเรียกสติกลับคืนมาได้ก็เวลานานอยู่มากโข เฌอแตมรีบดันใบหน้าแดงก่ำออกจากแผงอกแกร่ง..แล้วเงยหน้าขึ้นเปิดฉากถามจุดประสงค์หลักของการพาเธอไปสนา

“หึๆ..!”และเสียงแค่นหัวเราะราวกับผู้ชนะสิบทิศนั้นก็ทำให้เธอเขินอายหนักยิ่งกว่าเดิมหลายเท่า ฝ่ามือเล็กชื้นเหงื่อพลางกำสายกระเป๋าแน่น..ก่อนจะก้มหน้าก้มตาเดินดุ๊กดิ๊กตามร่างสูงไปอย่างเงียบๆ และในเวลาเดียวกันนั้นเองกับพยายามตบตีกับความคิดชั่ววูบ..ที่มันดันปลื้มปริ่มจอมซาตานร้ายเบื้องหน้า โดยมองข้ามการกระทำร้ายกาจที่เขาทำกับเธอ..มันน่าละอายใจและน่าเวทนาความคิดไร้สาระนี้เป็นที่สุดกึกกกก!!!“คะ..คุณอัชเชอร์..!”เฌอแตมจำต้องละความสนใจจากความคิดวุ่นวายชั่วขณะหนึ่ง หลังเสียงเข้มดูร้อนรนแปลกๆขานเรียกชื่อของคนที่ทำเธอจิตใจว้าวุ่น เฌอแตมฝืนกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่..หลังจากจัดการกับอารมณ์ปรวนแปรของตัวเองได้เกินครึ่งแล้ว ก็ลอบมองไปยังชายร่างยักษ์หน้าตาหล่อเหลาราวกันพระเอก..ที่กำลังยืนหน้าซีดขวางประตูอยู่ตรงหน้าและไม่ยอมขยับตัวไปไหน“หลีกไป..!”เสียงเข้มทรงอำนาจดังขึ้น..ทำเอาชายชุดดำตรงหน้ารวมไปถึงเธอด้วยที่สะดุ้งจนเหงื่อแตกพลั่กๆพรึบบบ!!!“…!!!”ก่อนเธอจะรีบขยับตัวหลบอยู่ข้างหลังไม่กล้าส่งเสียงใดๆออกไป..เพราะกลัวจะตกเป็นจุดสนใจ“ตะ..แต่ว่า…คุณ…”แม้คำพูดก่อนหน้านี้จะทรงพลังอำนาจมากแค่ไหน แต่กลับไม่สามารถ

“มานั่งนี่…”และจังหวะที่เธอกำลังหามุมสิงสถิตของตัวเองอยู่นั้น..พลันเสียงทุ้มต่ำก็เอ่ยขึ้นเพียงสั้นๆ ทำเอาเธอที่กำลังยืนมึนงงทำตัวไม่ถูกอยู่ที่เดิม ถึงกับหลุดออกจากห้วงภวังค์ของความคิด..ที่ดูเหมือนช่วงนี้จะวุ่นวายไม่ต่างจากชีวิตของเธอสักเท่าไหร่!“คะ..?”ก่อนจะส่งเสียงผ่านลำคอระหงออกมาเบาๆ..พลางเอียงศีรษะเล็กน้อยมองไปยังอัชเชอร์ที่มองตรงมายังเธออยู่ก่อนแล้ว สายตาราบเรียบแต่ล้วนเต็มไปด้วยอำนาจคู่นั้น..สามารถสั่งการให้ร่างกายของเธอเดินเข้าไปหาเขาอย่างง่ายดาย ความรู้สึกแปลกประหลาดที่ผุดที่มากลางอกทำให้เฌอแตมต้องคอยยับยั้งมันเอาไว้ เพราะกลัวมันว่าจะเป็นปัญหาภายในอนาคต..ถ้าหากว่าเธอต้องออกไปจากชีวิตของเขาแกร๊กกกกก!!!“^.^ว่าไงครับเฮีย~~~ โอ๊ะโอ…สวยน้อยคนเมื่อกี๊ ว่าแต่ว่าชื่ออะไรครับเนี่ย~~~”แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ทิ้งสะโพกลงนั่งบนโซฟาด้วยซ้ำ..พลันร่างกายของเธอก็ตอบสนองเด้งตัวลุกขึ้นยืนตัวตรงอย่างอัตโนมัติ ซึ่งก็เป็นจังหวะเดียวกันกับเสียงทักทายอย่างสนิทสนมของชายร่างใหญ่ที่หน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกับคนที่นั่งทำหน้าดุอยู่บนโซฟา แต่เธอก็ต้องวางความสงสัยนั่นลงชั่วคราว..เมื่อชายปริศนาชะโงกหน้าใบหน้

ในขณะเดียวกันติ้งงงงง!!!เสียงข้อความที่ดังขึ้นสามารถดึงดูดความสนใจจากอัชเชอร์ได้อย่างง่ายดาย เขาจำต้องหยุดบ่นการทำงานลวกๆของแอชเชอร์ชั่วคราว..แล้วเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ที่วางคว่ำหน้าอยู่บนโต๊ะขึ้นมาดูอย่างไม่คิดอะไร แต่กลับต้องขมวดคิ้วอย่างสงสัย..เมื่อข้อความดังกล่าวคือข้อความแจ้งการใช้จ่ายผ่านบัตรส่วนตัวของเขา แต่อัชเชอร์ก็หยุดคิดไปเพียงไม่นานก็ทบทวนความจำได้ เมื่อก่อนหน้านี้ตัวเองได้ให้บัตรกับเฌอแตม..ซึ่งมันก็เป็นครั้งแรกที่เธอใช้ เสี้ยวหนึ่งของความคิดอัชเชอร์กลับอยากรู้การใช้จ่ายของอีกฝ่ายไม่น้อย ดวงตาคมหรี่ลงก่อนจะกดอ่านข้อความดังกล่าวเพื่อหาตำแหน่งที่เธอใช้บัตรในทันที[ร้านยาเยอะแยะ ณ.สนามบิน คราวน์]“=*=ซื้ออะไรวะ..?”เสียงทุ้มต่ำถึงกับหลุดพึมพำขึ้นออกมา..คิ้วเข้มที่พาดเฉียงอยู่เหนือดวงตาคมกริบขมวดเป็นปมยุ่งเหยิง เมื่อการใช้บัตรในครั้งแรกของเฌอแตมทำอัชเชอร์สงสัยจนนั่งแทบไม่ติดเก้าอี้“หืม..พูดอะไรนะเฮีย?”และแน่นอนว่าความผิดปกตินี้..ทำเอาแอชเชอร์ผู้เป็นน้องชายถึงกับหูผึ่ง รีบวางโทรศัพท์ที่พึ่งแชทกับมารดา..แล้วเลิกคิ้วถามผู้เป็นพี่ชายออกไปอย่างรวดเร็ว“เปล่า..มึงกลับไปทำงานได้แล