All Chapters of พันธะสัญญาเลือดผูกรัก[NC20+][เซตดอกไม้ของมาเฟีย]: Chapter 61 - Chapter 70

แจ๊ะ!!! แจ๊ะ!!! แจ๊ะ!!! แจ๊ะ!!!“อืมมม…”แรงตอดรัดภายในร่องแคบทำอัชเชอร์แทบจะข่มความปรารถนาที่ลุกโชนอยู่ภายในกายไม่อยู่ กรามแกร่งขบกัดจนขึ้นเป็นสันคมเข้ม..ก่อนจะปลดปล่อยเสียงคำรามดั่งราชสีห์ในป่าใหญ่ได้รับบาดเจ็บสาหัสออกมา ในขณะที่ปลายนิ้วของตัวเองยังคงเดินหน้าจ้องแทงเข้าออกใจกลางช่อดอกไม้แสนสวยถี่ๆ กลีบดอกไม้บอบบางค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดงตามแรงเสียดสี น้ำหวานสีใสที่ร่างกายผลิตออกมาตามกลไกแรงกระตุ้นจากสิ่งเร้า..ทำอัชเชอร์หิวกระหายขึ้นมาอย่างรุนแรง ปากคอเริ่มแห้งผากราวกับวิ่งมาราธอนรอบโลก ความคิดที่ไม่เคยอยากทำสิ่งนั้นกับใครเลย..มาวันนี้อัชเชอร์กลับต้องเปลี่ยนความคิดใหม่ นั่นเพราะกลิ่นของสาวบริสุทธิ์บวกกับความงามที่เขาโชคดีค้นพบเป็นคนเรียก..กำลังดึงดูดให้เขาก้มหน้าลงไปพิสูจน์ความหวานจากแอ่งน้ำที่อยู่เบื้องหน้า“อะ!…อะ!”ร่างกายที่เริ่มคล้อยตามสัมผัสวาบวาม..ทำให้เฌอแตมไม่อาจกักเก็บเสียงแห่งความรัญจวนเอาไว้ได้ จุดสงวนที่ถูกรังแกจากบุรุษเป็นครั้งแรก..มันเสียวสยิวจนเธอไม่อาจบรรยายออกมาเป็นทำพูดได้ เธอรู้สึกล่องลอยบนสรวงสวรรค์..แต่คราวเดียวกันนั้นเธอก็รู้สึกผิดที่ปล่อยให้เขารังแกง่ายๆ“มันคือของ

“หึ..!”ความอวดดีที่ไม่รู้จักเวล่ำเวลาของเธอ..เปรียบเสมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองเพลิงโลกันต์ให้ลุกโชติช่วงมากกว่าที่เป็นอยู่ มุมปากหนาสีไวน์ก่ำแสยะยิ้มเย็นยะเยือกก่อนจะเริ่มสะบัดสะโพกสอบ..ตอกกระแทกแก่นกายลำใหญ่ที่ปราศจากถุงยางอนามัยห่อหุ้มกาย ทำลายเยื่อบางๆที่ขวางกั้นจนมันขาดสะบั้นภายในพริบตาเดียว พรึบบบบ!!!“กรี๊ดดดดด!!!..คุณจะฆ่าหนูรึไง..!!!”พร้อมเดียวกันนั้นเสียงกรีดร้องสลับกับเสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายก็ดังขึ้น ระบายความเจ็บร้าวที่แผ่กระจายเป็นวงกว้าง..เมื่อขนาดที่ใหญ่เกินมนุษย์มนาทำร่องรักที่ไม่เคยมีสิ่งใดบุกรุกเข้ามาก่อน..ฉีกขาดเป็นทางยาวเพื่อขยายโอบรับตัวตนของเขา“อืมมม…ดีชะมัด!”ตรงข้ามกับอัชเชอร์ที่รู้สึกพึงพอใจในความบริสุทธิ์ที่ได้รับมานี้ไม่น้อย เสียงครางต่ำในลำคอหนาดังออกมาเบาๆ..ก่อนดวงตาคมกริบจะหลุบมองบริเวณจุดเชื่อมต่อที่บัดนี้เต็มไปด้วยเลือดบริสุทธิ์ที่ไหลซึมออกมาชโลมอาบแก่นกายลำเขื่อง เสียงทุ้มแหบกระเส่าพึมพำลอดผ่านไร้ฟัน..พร้อมกับเหลือบตามองเด็กอวดดีที่ตอนนี้นอนสะอึกสะอื้นไห้ ไม่มีความอวดเก่งหลงเหลือให้เห็นอีกต่อไป“เจ็บ..ฮือๆ~~~”เสียงสั่นไหวยังคงดังเล็ดลอดออกมาให้ได้ยินอยู

ตั่บบบบบบ!!! ตั่บบบบบบ!!! ตั่บบบบบ!!“โอ้ววว!!…แน่นฉิป!”ทั้งที่พร่ำบอกตัวเองว่าเขากำลังกดขี่ข่มเหง..แต่พอเอาเข้าจริงๆมันกลับไม่ใช่อย่างนั้นเสมอไป เพราะในตอนนี้เธอกำลังตอบสนองความต้องการด้านมืดของตัวเอง..ด้วยการแอ่นเนินสาวร่อนเข้าหาความเกรี้ยวกราดอย่างสะเปะสะปะ กระแสความเสียวซ่านที่เคลื่อนตัวเข้าครอบงำร่างกายและจิตใจ..มันสั่งการให้เธอรีบเร่งพาตัวเองไปเยือนสรวงสวรรค์ที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม!“อะ!…อะ!..เฌอ..ร้อน!”ร่างกายที่ไม่ปกติเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาวราวกับเป็นไข้..ทำเฌอแตมตะกุกตะกักพูดออกไปแทบจับใจความสำคัญไม่ได้ ท้องน้อยหดเกร็งเสียววูบวาบราวกับมีพายุลูกใหญ่พัดถล่มซ้ำๆ หัวสมองของเธอขาวโพลนไม่ต่างจากกระดาษเอสี่ ประสาทการรับรู้ทั้งหมดได้ยินเพียงแต่เสียงครวญครางแห่งความรัญจวน..และเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังสนั่นลั่นห้องกว้าง กลิ่นคาวเลือดที่ลอยขึ้นแตะปลายจมูกรั้นไม่อาจล่วงรู้ที่มาได้เลยว่าเป็นของเขาหรือเธอ เฌอแตมพยายามปรือตาหวานฉ่ำขึ้นมองร่างกายใหญ่โต..ที่กำลังขยับโยกอยู่ตรงกลางหว่างของเธออย่างทรงพลัง ความแตกต่างที่มันแทบไม่สมเหตุสมผล..แต่มันกลับสามารถทำให้ร่างกายของเธอปั่นป่วนได้อย่างง่ายดายต

ตั่บบบบบบ!!! ตั่บบบบบบ!!! ตั่บบบบบบ!!!“อะ!..อะ!..อะ!”ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่แล้วที่เธอถูกจอมซาตานร้ายดึงกลับเข้าสู่ห้วงภวังค์แห่งความปรารถนาซ้ำๆ แม้ว่าเธอจะพยายามประคับประคองสติสัมปชัญญะเพื่อกลับมาต่อต้านเขา แต่มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรในเมื่อร่างกายของเธอมันแทบจะไม่ใช่ของเธออยู่แล้ว เธอถูกเขาทรมานด้วยเพลิงปรารถนาที่ไม่สามารถดับได้ง่ายๆ หัวสมองของเธอขาวโพลนทำได้เพียงแต่ร้องครวญครางยามที่เขากระแทกกระทันเข้าหา จังหวะรักที่ดำเนินอย่างป่าเถื่อนขึ้นเรื่อยๆนั้น..ทำเอาเธอแทบจะสลดเหมือดไปกลางอากาศหลายต่อหลายครั้ง แต่ก็มักจะถูกจอมซาตานร้ายกระชากกลับมารองรับอารมณ์ที่ไม่รู้จบรู้สิ้นของเขาต่อเรื่อยๆตั่บบบบบบ!!! ตั่บบบบบบ!!! ตั่บบบบบบ!!!จังหวะที่ดุดันเกินกว่าที่เธอจะต้านทานไหวแทบจะทำศีรษะทุยเล็กของเธอกระแทกเข้ากับหัวเตียง แต่ดูเหมือนว่าคนข้างหลังจะรู้ถึงได้รั้งตัวเธอกลับมาได้ทัน..พร้อมกับจับตรึงเอวบางขอดของเธอไม่ได้ขยับไปไหว แล้วเดินหน้าสะบัดสะโพกสอบถาโถมความเป็นเขาเข้าหาเธออย่างต่อเนื่องตั่บบบบบบ!!! ตั่บบบบบบ!!! ตั่บบบบบบ!!!“อะ!…อะ!..คุณอัชเชอร์!..เฌอ..อื้ออออ~~~”ร่างกายที่ปรับตัวจนเริ่มชินกับสัมผ

พรึบพรับๆๆ ความเจ็บที่แผ่กระจายไปทั่วทุกอณูรูขุมขน..กำลังปลุกคนที่นอนจมพิษไข้อยู่บนเตียงให้ตื่นจากฝันร้าย เปลือกตาทั้งสองข้างขยับยุกยิกก่อนจะค่อยๆลืมขึ้นอย่างช้าๆ ลมหายใจที่ร้อนผะผ่าวเป็นสิ่งตอกย้ำได้เป็นอย่างดีว่าเธอกำลังป่วยในรอบหนึ่งปี และดูเหมือนครั้งนี้จะหนักหนาสาหัสมากไม่น้อย..เมื่อร่างกายที่ไม่ต่างจากถูกค้อนปอนด์ทุบทั่วร่างมันทำเธอเสมือนเป็นอัมพาต กลิ่นคาวเลือดที่ลอยคละคลุ้งไปทั่วห้อง..ทำเฌอแตมแทบจะอาเจียนความทรมานที่กัดกินหัวจิตหัวใจเธอในตอนนี้ออกมา “อึก!..”เฌอแตมพยายามกลืนก้อนสะอึกลงลำคอระหงอย่างยากลำบาก เพราะรู้ดีว่าน้ำตาของเธอนั้น..คงไม่สามารถทำจอมซาตานอำมหิตอย่างเขาเห็นใจหรือสงสารได้ และสิ่งที่เธอเจอมาตลอดทั้งคืนจนสลบเหมือดคาเตียงมันก็ย้ำความคิดของเธอได้ดีเสียเหลือเกิน ว่าซาตานร้ายอย่างเขานั้นคงไม่เห็นใจใครนอกจากความสนุกสนานของตัวเอง “บ้าชะมัด!”เสียงหวานแหบพล่ากัดฟันสบถออกมาเป็นครั้งแรก หลังใช้เวลานานมากโขกว่าจะขยับร่างกายที่แทบจะแหลกสลายเป็นผุยผง..ลุกขึ้นพิงแผ่นหลังบางไปกับหัวเตียง ก่อนจะกวาดสายตาที่สั่นระริกมองไปรอบกายที่บัดนี้ไร้เงาซาตานชั่วร้ายที่ย่ำยีเธอทั้งคืน ไม่