บททั้งหมดของ พันธะสัญญาเลือดผูกรัก[NC20+][เซตดอกไม้ของมาเฟีย]: บทที่ 51 - บทที่ 60

กึกกกกก!!!นาทีนี้เธอเหมือนกับสูญเสียพลังงานชีวิตไปทั้งหมด..เพราะหลังจากสิ้นสุดบทสนทนา ณ.โชฟารับรองแขกแล้ว เธอก็ใช้เรี่ยวแรงที่มีทั้งหมดทยอยขนกระเป๋าของตัวเองขึ้นมายังห้องนอนสุดอลังการงานสร้างตามที่เขาสั่งแกมบังคับ และแม้ว่ามันจะดูหรูหราแต่ด้วยโทนสีและการตกแต่งล้วนเป็นสีดำเทาทั้งหมด มันจึงให้ความรู้สึกเสมือนเธอก้าวขาเข้ามาในโลกอีกโลกหนึ่งที่มันทั้งน่ากลัว..และจิตใจไม่สงบ กระเป๋าในมือถูกวางลงบนพื้นพรม..และเพียงเธอเดินไม่กี่ก้าวเท่านั้นไฟสีนวลสบายตาก็ถูกเปิดขึ้นอย่างอัตโนมัติ ความไฮเทคที่เธอพึ่งจะเคยสัมผัสมันทำให้รู้ว่าโลกใบนี้ก้าวหน้าไปไกลมากแค่ไหน แต่ไม่กี่นาทีต่อมาเธอก็ต้องรู้สึกหนาวสั่นเมื่อเครื่องปรับอาการที่ทำงานอัตโนมัติเช่นกัน..ได้เปลี่ยนให้ทั้งห้องไม่ต่างจากขั้วโลกเหนือขนาดย่อมๆ!พรึบพรับๆๆ“หนาวขนาดนี้..ไม่แข็งตายหรือยังไงกันนะ”ฝ่ามือเล็กลูบแขนเรียวรัวๆพร้อมกับพึมพำปรึกษาตัวเอง และในช่วงเวลาเดียวกันนั้นก็ใช้สายตากวาดหาตำแหน่งที่สิงสถิตของเธอ..แต่จนแล้วจนรอดเธอก็ไม่เห็นอะไรนอกจากเตียงนอนสีดำขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหว่างอยู่กลางห้อง เฌอแตมทอดถอนหายใจออกอย่างสิ้นหวัง ก่อนจะตัดสินใจหอบผ

จ๊อกกกก~~~ จ๊อกกกกก~~~ จ๊อกกกก~~~“-////-”เสียงน้ำย่อยที่ยังคงร้องประท้วงทำใบหน้าของเฌอแตมร้อนผะผ่าวเป็นเตาผิง สายตาดุร้ายที่จ้องเขม็งมองมาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ..ทำเฌอแตมเหงื่อแตกพลั่กๆ ได้แต่ตำหนิร่างกายตัวเองอยู่ภายในใจยกใหญ่..ที่ไม่รักษาหน้าตาของเธอเลยสักนิด“ประสาท!…ไปตักส่วนของเธอมาซะ ฉันไม่อยากถูกผู้บริหารโรงพยาบาลของเธอต่อว่าหรอกนะ”เหตุผลที่ไม่สมเหตุสมผลทำอัชเชอร์พ่นลมหายใจออกมาอย่างเอือมระอา ก่อนจะไล่ตะเพิดให้เฌอแตมไปตักข้าวต้มส่วนของตัวเองมากิน..โดยให้เหตุผลกับร่างบางว่าเขาไม่ต้องการให้ไอ้แฝดสามเจ้าของโรงพยาบาล มาตำหนิว่าเขาใจดำอำมหิตไม่ยอมเลี้ยงข้าวเลี้ยงน้ำพยาบาลของโรงพยาบาลพวกมัน“เฌอ..กินในครัวก็ได้ค่ะ…”แม้จะดีใจไม่น้อยที่เขาอนุญาตให้เธอไปกินข้าว แต่ในความเป็นจริงแล้วเธอคงไม่เจริญอาหารหรอกถ้าหากต้องมานั่งร่วมโต๊ะกับซาตานร้ายอย่างเขา ฉะนั้นแล้วเฌอแตมจึงไม่รอช้าที่จะปฏิเสธร่วมโต๊ะกับเขาอย่างละมุนละม่อมที่สุด“อย่าให้ต้องพูดซ้ำ”แต่คนผ่านโลกมาเยอะมีหรือจะมองความคิดความอ่านของแม่เด็กขี้เหร่ไม่ออก และคนไม่ชอบให้ใครขัดคำสั่ง..ก็ใช้ความเผด็จการกดดันให้ร่างบางรีบทำตามคำสั่งของต

กึกกกก!!!“อื้ออออ…!!!”แต่ก่อนที่เธอจะคล้อยตามแรงชักจูงของเขาไปนั้นเอง พลันเสียงปริศนาที่ดังก้องเข้ามาในรูหูก็ทำให้เธอได้สติบางส่วนกลับคืนมาได้ทันท่วงที เฌอแตมสะดุ้งเฮือกพลางส่งเสียงร้องประท้วงผ่านลำคอระหง..หลังตะขอชั้นในของเธอถูกมือปลาหมึกปลดอย่างช่ำชอง แต่นอกจากเขาจะไม่ยอมปล่อยแล้วยังออกแรงบดขยี้ริมฝีปากจนเธอไม่มีโอกาสได้ต่อต้านหรือขัดขืน เรี่ยวแรงของเธอค่อยๆหดหายลงไปเรื่อยๆ..พร้อมกับที่ฝ่ามือร้อนเคลื่อนผ่านมาด้านหน้า และในที่สุดสิ่งที่เธอกลัวก็มาถึงจนได้..เมื่อฝ่ามือหนาสัมผัสกับหน้าอกอวบใหญ่แทนที่ปราการตัวจิ๋วของเธออย่างอุกอาจหมับบบบ!!!“อื้ออออ!!!!”ร่างกายที่บริสุทธิ์ผุดผ่องกำลังถูกจอมซาตานร้ายสร้างรอยมลทินที่ไม่อาจลบล้างได้ มือเล็กพยายามปัดป้องแต่ก็ไม่เป็นประโยชน์เมื่อถูกสัมผัสร้อนวูบวาบครอบงำ หน้าอกหน้าใจที่ไม่ถนอมรักษาไว้ให้กับสามีในอนาคต..บัดนี้ได้ถูกโจรชั่วร้ายตรงหน้าปล้นมันไปอย่างไม่มีวันหวนคืน“อืม…ซ่อนรูปไม่เบานิ”ในขณะที่เธอหมดสิ้นอิสรภาพเสียงครางต่ำในลำคอหนาก็ดังขึ้นหลังจากที่เขาได้ผละริมฝีปากออกไปแล้ว หัวสมองของเธอขาวโพลนไม่ต่างจากกระดาษเอสี่..พลางหอบหายใจเข้าออกจนตัวโย

“อย่าทำให้ฉันโมโหจะดีกว่า..ไม่งั้นเธอได้เละเป็นศพแน่..!”เฮือกกกก!!! “…!!!”สิ้นคำพูดนั้นเธอก็ไม่ต่างจากคนที่ถูกสาปให้กลายเป็นหิน ดวงตากลมโตราวกับตุ๊กตาเบิกกว้างแทบถลนออกมานอกเบ้า..ราวกับคนที่ตกอยู่ในสถานการณ์ช็อกและการทำงานของระบบสมองพลันหยุดชะงักชั่วคราว และคนที่รอโอกาสนี้อยู่ก่อนแล้วก็ไม่ปล่อยให้เธอได้ตั้งหลักและรวบรวมสติ..จัดการรวบมือทั้งสองข้างของเธอกดลงบนฟูกที่นอนเหนือศีรษะ และให้เข่าทั้งสองข้างตรึงเรียวขาของเธอเอาไว้..ทำให้เธอในตอนนี้สิ้นอิสรภาพในที่สุด!พรึบพรับๆ!!!“คุณกำลังจะทำร้ายหนู..!”เสียงหวานใสแปรเปลี่ยนเป็นแข็งกระด้าง..พึมพำเล็ดลอดผ่านริมฝีปากบางบวมเจ่อออกไป ดวงตากลมโตวูบหนึ่งแสดงอาการแข็งกร้าวออกมาให้เห็น..บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าแท้จริงแล้วร่างบางไม่ได้เชื่องอย่างที่เขาเห็น เธอเพียงแค่แสดงเพื่อทำให้ตัวเองรอดพ้นจากเงื้อมมือของเขาก็เท่านั้น กำแพงที่เธอพยายามสร้างขึ้นมาต่อต้านอำนาจมืดของซาตานอย่างเขา..มันก็เป็นเพียงแค่เส้นใยบางๆที่เขาแค่ออกแรงสะกิดเล็กน้อยมันก็พร้อมที่จะพังทลายลง ไม่ต่างจากผู้หญิงทั่วโลกที่ขึ้นเตียงกับเขาจนนับไม่ถ้วน..พวกเธอเหล่านั้นมักจะใช้มารยามากมายเพ

“ถึงเวลาสานต่อให้จบแล้ว” เฮือกกกก!!!“..!!!”คำพูดที่ดังเข้ามาในโสตประสาทของการรับรู้ ไม่ต่างจากกำแพงที่เธอพยายามสร้างขึ้นเพื่อปกป้องตัวเอง..ได้ถูกพังทลายลงไปตรงหน้า เธอรู้สึกอับอายไม่น้อยที่ร่างกายของตัวเองกำลังทรยศต่อจิตใต้สำนึกอันดีงาม..และกำลังจะคล้อยตามการชักนำของจอมซาตานร้ายในไม่ช้า ร่างกายของเธอร้อนวูบวาบราวกับถูกไฟเผา..โดยเฉพาะบริเวณที่ถูกสัมผัสมันร้อนวูบวาบไม่ต่างจากถูกเทียนไขลน “หึ..”ซึ่งอีกฝ่ายก็คงจะรับรู้ได้ถึงชัยชนะนั้น..เมื่อร่างกายของเฌอแตมเริ่มตอบสนองต่อสัมผัสของเขาอย่างง่ายดาย“อะ..”ใบหน้าหวานราวกับตุ๊กตามีชีวิตบิดเบี้ยวเสียวปนทรมาน และไม่กี่วินาทีต่อมาเสียงแห่งความพ่ายแพ้ก็ดังเล็ดลอดผ่านริมฝีปากบวมเจ่อออกมาให้ได้ยิน เฌอแตมไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าการกระทำอันหยาบโลนของเขากำลังกัดเซาะความหนักแน่น..จนเธอไม่สามารถควบคุมด้านมืดของตัวเองได้อีกต่อไป แรงต่อต้านค่อยๆทดถอยลงเรื่อยๆและแทนที่ด้วยความต้องการ..ที่มันไม่เคยเกิดขึ้นกับเธอมาก่อน ท้องน้อยเสียววูบวาบราวกับมีฝูงผีเสื้อบินวนอยู่ภายในนั้น โดยเฉพาะใจกลางของความเป็นหญิงที่เริ่มตอบสนองผลิตน้ำหวานสีใสออกมา..จนบริเวณดังกว่าเปียกแ