All Chapters of พ่ายรักภรรยาเดิมพัน: Chapter 11 - Chapter 16

ประโยคแรกพูดกับผู้หญิงตรงหน้า ส่วนประโยคถัดมาเขาสั่งลูกน้องที่เฝ้าอยู่หน้าห้องด้วยน้ำเสียงกร้าว เกรงว่าครั้งนี้พินอินอาจรู้ตัวแล้วว่าพันไมล์ไม่ใช่ผู้ชายคนที่เธอรู้จักแล้วจริง ๆ"จะทำบ้าอะไร อย่ามาทำอย่างนี้กับฉันนะ ฉันเป็นคนไม่ใช่หมูหมาจะมาขังฉันแบบนี้ไม่ได้" พินอินก็เสียงดังขึ้นมาไม่แพ้กัน เธอคิดว่าสิ่งที่อีกคนกำลังจะทำนั้นมันบ้ามากและไร้เหตุผล เขาเห็นว่ากฎหมายบ้านเมืองไม่มีอยู่หรืออย่างไร"ทำไมจะทำไม่ได้ ในเมื่อฉันแข่งรถแล้วได้ตัวเธอมา ไม่ว่าเธอจะเต็มใจหรือไม่เต็มใจแต่เธอก็ต้องมาอยู่กับฉัน เธอคงไม่อยากเดือดร้อนไปทั้งชีวิตหรอกนะ" พินอินแยกไม่ออกแล้วว่าการหนีไปกับการอยู่ที่นี่อันไหนจะเป็นการเดือดร้อนไปทั้งชีวิตกันแน่ รู้เพียงแค่การได้กลับมาเจอพันไมล์อีกครั้งคือการที่ชีวิตเธอกลับมาตกต่ำที่สุดแล้ว"ฉันจะแจ้งตำรวจข้อหากักขังหน่วงเหนี่ยว" พูดพร้อมกับเอามือถือขึ้นมากดหมายเลข 191 พินอินคิดว่ามันน่าจะข่มขู่อีกคนได้บ้าง ทว่าชายหนุ่มกลับเดินเข้ามาหาเธอแล้วปัดเจ้าเครื่องมือถือราคาถูกที่เก็บเงินซื้อเอาไว้มานานร่วงลงไปกับพื้นอย่างรุนแรงจนมันแยกออกเป็นชิ้น ๆ ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมามองพันไมล์ที่กำลั

"ใจเย็นก่อนมึง กูหาที่อยู่ของพินอินมาแล้ว เราไปดูที่บ้านก่อนเถอะ" ไป๋เดินเข้ามาในจังหวะที่พันไมล์กำลังก่นด่าลูกน้องไม่หยุด สองคนนี้เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก ทุกอย่างในชีวิตของพวกเขาต่างฝ่ายต่างรู้ ไม่มีเรื่องไหนปิดบังกันได้ มีก็เพียงแค่เรื่องของหญิงสาวคนนี้เท่านั้น มารู้เรื่องอีกทีก็ในตอนที่เรื่องทุกอย่างมันเกิดขึ้นไปแล้ว และสภาพของพันไมล์ตอนนั้นก็ดูแทบไม่ได้เลยด้วยเช่นกัน"พวกมึงออกไปตามหาสองแม่ลูกนั่นกลับมา อีกส่วนไปกับกู" พันไมล์สั่งลูกน้องด้วยความโกรธ ตอนนี้เขานั้นหวาดกลัวสุดหัวใจ สิ่งที่เขากลัวก็คือการทำพินอินหายไปเหมือนเมื่อครั้งห้าปีก่อน"รีบไป" ไป๋เดินนำเพื่อนตัวเองไปยังที่ที่เขาสืบมา โชคดีที่เกิดความสงสัยอีกคนไปอยู่ที่ไหนมา ไยตลอดห้าปีที่ผ่านมาทั้งเขาและพันไมล์ตามหาไม่เจอ คิดไม่ถึงว่าอยู่เพียงแค่ปลายจมูกแต่คลาดกันไปมาราวเส้นผมบังภูเขา.."มึงกลับมาได้สักทีนะอีอิน กูตามหามึงทั่วเลย" แทนที่เห็นว่าพินอินเดินเข้ามาในตัวบ้านก็เอ่ยขึ้น ทำเอาหญิงสาวตกใจตัวโยน"พี่แทน พี่อยู่บ้านเหรอ แล้วทำไมไม่เปิดไฟ อยู่มืด ๆ ตกใจหมด" คนตัวเล็กพยายามปรับน้ำเสียงและสีหน้าให้เป็นปกติ พยายามไม่ให้อี

เช้าของวันที่สามตั้งแต่ที่พินอินย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านของพันไมล์ หากแต่รู้สึกว่าโชคดีเหลือเกินที่ตลอดสามวันนี้เจ้าของบ้านไม่ค่อยจะอยู่ ก็เพราะว่ามีเรื่องที่ทำงานต้องจัดการ กว่าจะกลับมาอีกทีก็ในตอนที่สองแม่ลูกนั้นเข้านอนไปเสียแล้ว ทว่าวันนี้ไม่ใช่เช่นนั้น"พินอิน วันนี้เตรียมตัวออกไปที่สนามกับฉัน" ไม่รู้ว่าเพราะอะไรหากแต่เขารู้สึกว่าไม่อยากจะให้สองแม่ลูกนั้นอยู่บ้านไปวัน ๆ โดยที่ไม่ทำอะไรเลยแบบนี้ กับพินอินเขาก็ไม่อยากจะคิดอะไรมากแต่กับเจ้าเด็กพอร์ชนั่นเขายอมไม่ได้จริงๆ"แต่ว่า...""ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น ฉันสั่งให้ไปเธอก็ต้องไป""แล้วน้องพอร์ชล่ะคะ" หญิงสาวถามพร้อมกับใช้สายตามองไปยังลูกชายที่ตอนนี้ยังไม่ได้ตื่นขึ้นมา"ก็เอาไปด้วยทั้งแม่ทั้งลูกนั่นแหละ" เมื่อไม่มีทางเลือกชายหนุ่มก็จำต้องให้ไปทั้งแบบนั้น ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่าแต่รู้สึกว่าการที่มีเจ้าเด็กคนนี้อยู่ทำให้เขาทำอะไรไม่สะดวกเลย"ก็ได้ค่ะ" ว่าจบคนตัวเล็กก็ทำการปลุกเจ้าลูกชายของตัวเองให้ตื่น ส่วนพันไมล์นั้นก็แยกออกไปเตรียมตัวเช่นกัน"เรากำลังจะไปสนามแข่งรถจริง ๆ เหรอครับ สนามที่มีรถเยอะ ๆ เลย""ใช่ครับลูก ชอบไหม""น้องพอร์ชชอบค