เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 2
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-05 22:07:20ธำรงค์คิดว่าจะได้ช่วยดูแลลูกสาวของเพื่อนรักได้อย่างใกล้ชิด ช่างบังเอิญว่าตอนนี้เขากำลังจะประกาศรับสมัครเลขาคนใหม่อยู่พอดี
“ดีเหมือนกัน… ขอบใจมากนะเพื่อน งั้นอาทิตย์หน้าจะให้ยัยแพรเข้าไปฝึกงานที่โรงแรม ว่าแต่ยัยแพรยังไม่มีประสบการณ์ในการทำงาน… กลัวว่าจะช่วยงานแกไม่ได้อย่างที่หวัง… ”
อนันต์รีบออกตัว
“ไม่เป็นไร… เรื่องนี้ไม่ต้องห่วง หนูแพรเรียนมาทางนี้ฝึกได้ไม่ยาก… ”
“ขอบใจมากธำรงค์… ฝากด้วยนะเพื่อน… ”
น้ำเสียงของอนันต์โล่งใจอย่างเห็นได้ชัด เมื่อรู้ว่าลูกสาวของตนจะได้ฝึกงานในโรงแรมใหญ่ของเพื่อนรัก
“แล้วมึงเป็นไงบ้างวะ กิจการไร่กาแฟเป็นยังไงบ้าง… ”
ธำรงค์ถาม…
แม้ทุกวันนี้อนันต์มีไร่กาแฟและไร่ส้มอยู่ในจังหวัดเชียงราย แต่ฐานะก็ยังเทียบไม่ได้กับธำรงค์ที่เป็นเจ้าของโรงแรมและรีสอร์ทอีกหลายแห่งในจังหวัดเชียงใหม่และจังหวัดท่องเที่ยวหลายที่ในประเทศ
“กิจการไร่กาแฟไปได้ดีเลยว่ะ ปีนี้ส่งออกเมล็ดกาแฟได้ตามเป้าที่ตั้งไว้… ”
“เยี่ยมเลยเพื่อน… เอาไว้ว่างๆ กูจะแวะไปเที่ยวหา… ”
“มาเลย… กูอยากเจอมึงเหมือนกัน… นานแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน… ”
พูดคุยกันต่อมาอีกครู่สั้นๆ ก็กดวางสาย
ในเวลาต่อมา
ภายหลังวางสายสนทนาจากธำรงค์ได้ไม่นาน อนันต์ก็โทรหาลูกสาวของตนในทันที
“ยัยแพร… ตอนนี้พ่อหาที่ฝึกงานให้แกได้แล้วนะ… ”
อนันต์บอกข่าวดีในทันทีที่หญิงสาวกดรับสาย แพรลดากำลังหาข้อมูลของบริษัทที่รับนักศึกษาฝึกงานอยู่เช่นกัน
“ที่ไหนคะคุณพ่อ… ”
แพรลดารู้สึกตกใจ ไม่คิดว่าบิดาของตนจะหาที่ฝึกงานได้เร็วขนาดนี้
“โรงแรมของเพื่อนพ่อเอง… ”
อนันต์ตอบ
“โรงแรมของเพื่อนคุณพ่ออยู่ที่ไหนคะ… ”
ความหวังว่าจะได้ลงไปฝึกงานในกรุงเทพฯ ของแพรลดา มีแววว่ากำลังจะดับวูบ
“โรงแรมอยู่ที่เชียงใหม่นี่แหละ… แกจะได้ไม่ต้องไปฝึกงานไกลถึงกรุงเทพฯ… ”
อนันต์บอกชื่อของโรงแรมกับลูกสาว แพรลดารู้จักโรงแรมชื่อดังแห่งนี้ แต่ก็ไม่เคยรู้ว่าเจ้าของโรงแรมเป็นเพื่อนกับบิดาของตน
“เดี๋ยวไปฝึกงานกับลุงธำรงค์… ”
อนันต์กล่าวเสียงเข้ม เพราะรู้ว่าลูกสาวของตนนั้นอยากลงไปฝึกงานที่กรุงเทพฯ
“อันที่จริงหนูอยากไปฝึกงานที่กรุงเทพฯ… ”
หญิงสาวกล่าวเสียงอ่อน ก่อนที่เสียงเข้มของบิดาจะตอบกลับมา
“ไม่ได้… ไปอยู่ไกลหูไกลตาพ่อเป็นห่วง สรุปว่าฝึกงานที่โรงแรมของเพื่อนพ่อนี่แหละ… ลุงธำรงค์ใจดี”
“ลุงธำรงค์… อืมมม… หนูเคยเห็นไหมคะ”
หญิงสาวรู้สึกคุ้นชื่อ
“เคยเมื่อนานมาแล้ว เมื่อเจ็ดหรือแปดปีที่แล้วลุงธำรงค์เคยแวะมาที่ไร่กาแฟของเรา… ”
อนันต์กล่าว
“อ๋อ… หนูนึกออกแล้วค่ะ ลุงธำรงค์ที่ตัวใหญ่ๆ หน้าเข้มมีหนวดมีเคราหล่อคล้ายแขกใช่ไหมคะ… ”
แพรลดาย้อนระลึกไปถึงเหตุการณ์เมื่อหลายปีก่อน ตอนนั้นหล่อนอายุเพียงแค่สิบสี่ปีเท่านั้น กำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปีที่สี่ของโรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงราย
บทล่าสุด
ท่านประธานกระหายสวาท ตอนที่ 8
“อ๊า… ซี้ดดดด… คุณลุงขา… ”ริมฝีปากของแพรลดาห่อรัดเป็นวง ใจแทบขาดเมื่อเขากดลิ้นบดขยี้เม็ดกระสัน หล่อนไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าร่างกายจะต้องมาโดนจู่โจมหนักขนาดนี้“อ๊ายยย… งืออออ… คุณลุงขาหนูเสียว… พอเถอะค่ะ… ”เสียงของแพรลดาสั่นเครือเหมือนจะร้องไห้ ใจอยากจะขัดขืนแต่ทว่าร่างกายกลับโอนอ่อนผ่อนตาม รู้สึกเคลิบเคลิ้มตื่นเต้นไปกับประสบการณ์แปลกใหม่ไม่ประสีประสาในเรื่องกามโลกีย์“ยิ่งเสียวยิ่งต้องให้ลุงเลีย… อย่าเกร็งนะจ๊ะ… ”อ้อยกำลังจะเข้าปากช้างเนื้อกำลังจะเข้าปากเสือ มีหรือผู้ชายทั้งแท่งอย่างธำรงค์จะหยุดง่ายๆ ไหนๆ ก็ตัดสินใจเผยความหื่นออกมาขนาดนี้แล้ว“หนูกลัวค่ะ… หนูไม่เคยค่ะ… ”เสียงของสาวน้อยยังสั่นเครือ พยายามเอามือผลักบ่าของท่านประธานจอมหื่นออกจากง่ามขา รู้สึกอับอายเหลือเกินที่เผลอปล่อยให้เขาเลียจนน้ำแรกเสียวแตกออกมาอาบชุ่มไปทั้งสองกลีบ“ไม่ต้องอายนะจ๊ะ… เดี๋ยวลุงจะสอนให้ทุกอย่าง ปล่อยน้ำออกมายิ่งเยอะยิ่งดีเพราะมันจะทำให้หนูไม่เจ็บตอนลุงใส่… ”คำพูดที่ได้ยินยิ่งทำให้แพรลดารู้สึกตื่นเต้น เมื่อนึกถึงการสอดใส่ที่กำลังจะตามมา“ว้าว… สวยมากหนูจ๋า… กลีบเยิ้มน่าเลียมากลุงชอบที่สุด… ”ธำรงค์
ท่านประธานกระหายสวาท ตอนที่ 7
เบียดแนบอยู่กับอกของเขาในลักษณะตะแคงลำตัวเข้าหา“กลิ่นสาวของหนูหอมมาก… ”ธำรงค์จูบไซ้กำซาบกลิ่นสาบสาวบริเวณซอกคออย่างกระหาย ทำเอาอารมณ์ของเขาคุกรุ่นขึ้นมาเกินจะระงับเอาไว้ได้“อุ๊ย… คุณลุงคะ… ”คนที่กำลังโดนจูบโดนไซ้อย่างหน่วงหนัก ร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ เพราะว่าไม่เพียงแต่จมูกโด่งเป็นสันของเขาที่กำลังซุกไซ้แก้มและซอกคอของหล่อน แต่ท่อนเอ็นคัดแข็งก็ยังเสียดแทงบดคลึงอยู่กับกลีบก้นกลมกลึงของหล่อนที่บดทับอยู่บนตักของเขา“อุ๊ย… คุณลุงคะ… ”แพรลดาสะดุ้งกับความยาวใหญ่ของอวัยวะเพศชายที่ดุนดันอยู่ระหว่างง่ามก้น ทำเอาหล่อนใจเต้นแรงเพราะเคยเห็นมาแล้วเมื่อครู่ก่อนหน้า “ก็หนูเซ็กซี่เหลือเกิน… เซ็กซี่จนลุงทนไม่ไหว”ราวกับว่ามันเป็นความผิดของหล่อนที่ทำให้เขาต้องสูญเสียการควบคุมตัวเองได้ถึงเพียงนี้ธำรงค์แสดงท่าทางกระหายสวาทออกมาอย่างไม่ปิดบัง ในวันที่สาวน้อยทำให้เขาตบะแตกยอมให้ความน่าเชื่อถือที่พยายามสร้างภาพพจน์มาตลอดสัปดาห์ที่อยู่ใกล้ชิดกัน ต้องถูกทำลายลงเพราะความต้องการที่อัดแน่นจนระเบิดออกมาวันนี้“หนูจ๋า… เป็นของลุงนะจ๊ะคนดี… ”ธำรงค์อุ้มสาวน้อยขึ้นมานอนหงายบนโต๊ะทำงาน ค่อยๆ สอดมือไล้ลูบขึ
ท่านประธานกระหายสวาท ตอนที่ 6
ธำรงค์จับมือของหล่อนแล้วรั้งให้แพรลดาเดินอ้อมกลับมานั่งลงบนโซฟาเคียงข้างกับเขา จากนั้นค่อยๆ ปรับเบาะให้หญิงสาวเอนกายลงนอนหล่อนทอดร่างไปตามความยาวของโซฟาสีดำที่ปรับระดับเป็นเตียงนอน ธำรงค์จับขาสองข้างลองหล่อนขึ้นมาวางบนตักพร้อมกับเอามือบีบเคล้นปลีน่องเบาๆ ทำเอาหญิงสาวขนลุกซู่ “หลังจากเรียนจบลุงอยากให้หนูกลับมาทำงานกับลุง… ” ธำรงค์กล่าวออกมาอย่างเปิดเผย นี่คือสิ่งที่เขาแอบครุ่นคิดมาตลอดสัปดาห์หลังจากได้อยู่ใกล้สาวน้อยผู้น่าหลงใหลคนนี้ “คุณลุงอยากให้หนูเป็นเลขาของคุณลุงจริงๆ หรือคะ… ” “จริงจ้ะ… ถ้าหนูไม่เบื่อที่จะทำงานกับคนแก่อย่างลุง… ” เขากล่าวอย่างถ่อมตัว เพราะว่าในความรู้สึกของแพรลดานั้นผู้ชายคนนี้ยังไม่แก่เลยสักนิด เขาเป็นหนุ่มใหญ่ที่ยังสมาร์ทและหล่อมาก “ไม่เบื่อค่ะ… แล้วคุณลุงก็ยังไม่แก่นะคะ… ” คำพูดของหญิงสาวทำเอาธำรงค์ยิ้มหน้าบาน “ปากหวานแบบนี้… งั้นลุงขอทึกทักว่าเรียนจบแล้วหนูจะมาเป็นเลขาของลุงนะจ๊ะ… ” เข้าทางของท่านประธาน “ค่ะ… ” แพรลดาพยักหน้าอายๆ เพราะหล่อนเองก็รู้สึกถ
ท่านประธานกระหายสวาท ตอนที่ 5
ห้องใหญ่แห่งนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่ห้องทำงาน เพราะเป็นห้องที่มีทุกอย่างพร้อม ทั้งห้องนอนและห้องออกกำลังกายที่อยู่ด้านหลัง มีอุปกรณ์ครบครันไม่ต่างจากฟิตเนสเล็กๆ ซึ่งธำรงค์มักจะใช้เป็นที่ออกกำลังกายหลังเลิกงานบ่อยๆ “หนูต้องขอโทษอีกครั้งนะคะ… ” แพรลดายังหน้าแดงไม่หาย สิ่งที่เห็นเมื่อครู่ยังติดตา ของลุงธำรงค์มหึมาสุดๆ“ไม่เป็นไร… ลุงต้องขอโทษหนูด้วยที่ทำให้หนูตกใจ… ”ธำรงค์กล่าวยิ้มๆ“ค่ะ… ตกใจมาก… ”เหตุการณ์เมื่อครู่ทำเอาหญิงสาวแทบช็อก ภาพนั้นยังติดตา ของเขาใหญ่ยาวมากจนหล่อนเผลอเอามือลูบแขนตัวเองด้วยความลืมตัวแสดงว่าเมื่อกี้เขาต้องแอบทำอย่างว่าอยู่แน่ๆ ไม่งั้นน้องชายคงไม่ผงาดขึ้นมาตั้งลำขนานกับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้าม นึกแล้วใจก็เต้นระส่ำขึ้นมาอีก“แล้วนี่หนูทานข้าวเย็นหรือยังจ๊ะ… งั้นลุงขอไถ่โทษที่ทำให้หนูตกใจด้วยการพาไปเลี้ยงข้าวเย็น… ”ธำรงค์เปลี่ยนเรื่องชวนคุย“ค่ะ… ขอบคุณค่ะ… ”“หลังจากกินข้าวเดี๋ยวลุงพาไปส่งถึงที่… หนูอยู่หอพักหลังมหาวิทยาลัยใช่ไหมจ๊ะ… ”ธำรงค์รู้เรื่องนี้จากวันแรกที่ได้เจอกัน…หลังจากพูดคุยจึงรู้ว่าแพรลดาพักอยู่ในหอพักหญิงล้วนอยู่หลังมหาวิทยาลัยที
ท่านประธานกระหายสวาท ตอนที่ 4
แพรลดาออกอาการเกร็งจนเห็นได้ชัด ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าตอนมองสบตาท่านประธานแล้วทำไมจึงเกิดอาการหัวใจเต้นแรง“ไม่ต้องเกร็งนะ… แล้วจะสนุกกับงาน”ธำรงค์มองเห็นอาการประหม่า เดินไปหยิบแฟ้มงานของเลขาคนเก่าเอามาให้แพรลดาเปิดดู จากนั้นก็อธิบายว่าในแต่ละวันนั้นเขาทำอะไรบ้างหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา แพรลดาเรียนรู้งานในหน้าที่ความรับผิดชอบของเลขานุการได้อย่างดีเยี่ยมจนได้รับคำชมจากธำรงค์บ่อยๆทั้งเรื่องดูแลรับผิดชอบจดหมายเข้าจดหมายออก โทรศัพท์ติดต่องาน รับโทรศัพท์และจัดการนัดหมายให้กับผู้เป็นนายอย่างไม่ขาดตกบกพร่องงานในสัปดาห์แรกผ่านไปอย่างราบรื่น กระทั่งเย็นของวันศุกร์กลางเดือนก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นมาจนได้ ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนของหลายๆ อย่าง เมื่อแพรลดาลืมของไว้ที่ทำงาน ทำให้หล่อนต้องย้อนกลับเข้ามาที่โรงแรมอีกครั้งเวลาทุ่มกว่าๆ…หญิงสาวขึ้นลิฟท์มาจนถึงชั้นบนสุด ซึ่งเป็นห้องทำงาน เมื่อเดินออกจากลิฟท์ก็ก้าวตรงมาที่หน้าห้องในทันทีหล่อนยืนอยู่หน้าประตู ล้วงเอากุญแจที่ธำรงค์ให้ไว้ออกมาไขประตูแล้วผลักเข้ามาเบาๆ เดินตรงเข้ามาที่โต๊ะทำงาน ดีใจที่เห็นว่ากระเป๋าสตางค์ที่ลืมไว้บนโ
ท่านประธานกระหายสวาท ตอนที่ 3
ที่จำได้ก็เพราะว่าวันนั้นเป็นวันเกิดของหล่อนพอดี ลุงธำรงค์แวะมาพร้อมกับของขวัญคือตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ ตอนนี้แพรลดายังเก็บไว้ในห้องนอน“ใช่… คนนี้แหละ ความจำดีนะเรา”อนันต์ไม่คิดว่าลูกสาวของตนจะยังจำได้ทั้งที่เหตุการณ์ก็ผ่านมาหลายปีอีกสัปดาห์ต่อมาเมื่อถึงวันฝึกงาน แพรลดามาถึงโรงแรมตั้งแต่เช้า หล่อนเข้ามาที่ออฟฟิศตั้งอยู่ที่ชั้นล่างของโรงแรมเพื่อรอพบหัวหน้าฝ่ายบุคคลตามที่ได้นัดหมายกันไว้“หนูแพรใช่ไหมจ๊ะ… ”‘ลินดา’ สาวใหญ่วัยสามสิบห้าปี ผิวขาว รูปร่างอวบเอ่ย ถามเมื่อเจอหน้าแพรลดาที่กำลังนั่งรออยู่ในห้องรับแขกบริเวณด้านหน้าของออฟฟิศ“ใช่ค่ะ… สวัสดีค่ะ… หนูมาฝึกงานค่ะ”หญิงสาวเอ่ยแนะนำตัวเองด้วยสีหน้ายิ้มแย้มพร้อมกับยื่นเอกสารส่งตัวจากมหาวิทยาลัยเพื่อเข้ารับการฝึกงานในครั้งนี้“จ้ะ… บอสบอกไว้แล้ว… เรียกพี่ว่าพี่ดาก็ได้ หนูมาแต่เช้าเชียว ทานข้าวมาหรือยังจ๊ะ… ”ลินดากล่าว น้ำเสียงบ่งบอกว่าเป็นคนใจดี “เรียบร้อยแล้วค่ะพี่ดา… ”หญิงสาวตอบ“ถ้างั้นเดี๋ยวพี่จะพาขึ้นไปที่ห้องทำงานของท่านประธาน… ตามพี่มาจ้ะ… ”ลินดาพาแพรลดาเดินผ่านห้องทำงานในส่วนที่เป็นออฟฟิศสำนักงานเข้ามาถึงลิฟท์ที่อยู่ด้านในเพื่อ
บางทีคุณอาจจะชอบ
นางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก57.3K viewsยัยตัวร้ายกับนายแบดบอย NC18++
Me'JinJIn46.9K viewsเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน76.6K viewsคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย664.3K viewsเศษซากรักวันไร้ค่า
ญ.หญิง2.0K viewsล้างหนี้แทนป้า อ้าขาน้ำกระเซ็น
Red_luna153 viewsเจ้าของสวนร้ายกับแม่บ้านใจบาง
Bookkawaii 132 viewsMASKED KINGS แอคลับโคตรคลั่ง(รัก)
ญาณิน2.0K views
