ตอนที่ 4

แพรลดาออกอาการเกร็งจนเห็นได้ชัด ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าตอนมองสบตาท่านประธานแล้วทำไมจึงเกิดอาการหัวใจเต้นแรง

“ไม่ต้องเกร็งนะ… แล้วจะสนุกกับงาน”

ธำรงค์มองเห็นอาการประหม่า เดินไปหยิบแฟ้มงานของเลขาคนเก่าเอามาให้แพรลดาเปิดดู จากนั้นก็อธิบายว่าในแต่ละวันนั้นเขาทำอะไรบ้าง

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป

ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา แพรลดาเรียนรู้งานในหน้าที่ความรับผิดชอบของเลขานุการได้อย่างดีเยี่ยมจนได้รับคำชมจากธำรงค์บ่อยๆ

ทั้งเรื่องดูแลรับผิดชอบจดหมายเข้าจดหมายออก โทรศัพท์ติดต่องาน รับโทรศัพท์และจัดการนัดหมายให้กับผู้เป็นนายอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง

งานในสัปดาห์แรกผ่านไปอย่างราบรื่น กระทั่งเย็นของวันศุกร์กลางเดือนก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นมาจนได้ ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนของหลายๆ อย่าง เมื่อแพรลดาลืมของไว้ที่ทำงาน ทำให้หล่อนต้องย้อนกลับเข้ามาที่โรงแรมอีกครั้ง

เวลาทุ่มกว่าๆ…

หญิงสาวขึ้นลิฟท์มาจนถึงชั้นบนสุด ซึ่งเป็นห้องทำงาน เมื่อเดินออกจากลิฟท์ก็ก้าวตรงมาที่หน้าห้องในทันที

หล่อนยืนอยู่หน้าประตู ล้วงเอากุญแจที่ธำรงค์ให้ไว้ออกมาไขประตูแล้วผลักเข้ามาเบาๆ เดินตรงเข้ามาที่โต๊ะทำงาน ดีใจที่เห็นว่ากระเป๋าสตางค์ที่ลืมไว้บนโต๊ะยังอยู่ที่เดิม

และในขณะที่หญิงสาวกำลังจะเดินออกมา จู่ๆ ประตูห้องน้ำที่อยู่ภายในห้องทำงานก็ถูกเปิดออกพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของคนที่อยู่ในห้องน้ำ

“ว้ายยย… คุณลุง… ”

แพรลดาอุทานออกมาด้วยความตกใจ…

ไม่คิดว่าจะมีคนอยู่ในห้องน้ำ และสิ่งที่ทำเอาหล่อนตะลึง ร้องอุทานออกมาเสียงดังลั่นก็เพราะว่าธำรงค์ไม่ได้ออกมาในสภาพปกติ แต่เขาเปลือยเปล่าล่อนจ้อน เนื้อตัวกำยำไปด้วยมัดกล้ามยังพราวไปด้วยคราบน้ำเหมือนคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ

“หนูแพร… ”

ธำรงค์รู้สึกตกใจไม่ต่างกัน…

พอหายตะลึงและนึกขึ้นได้ว่าตัวเองไม่ได้สวมเสื้อผ้าก็รีบหันกลับไปคว้าผ้าขนหนูเอามาคาดเอว

“ลุงขอโทษนะ… ไม่คิดว่าจะใครเข้ามา”

ธำรงค์หัวเราะเขินๆ เพราะไม่คิดว่าเวลานี้จะมีใครเข้ามา

“เอ่อ… ค่ะ… คือ… หนู… ลืม… เอ่อ… ลืมกระเป๋าสตางค์ค่ะก็เลยกลับมาเอา”

แพรลดากล่าวตะกุกตะกัก ไม่คิดว่าจะมีคนอยู่ในห้องเหมือนกัน

“จ้ะ… ”

ธำรงค์กล่าวเขินๆ…

         รู้ว่าตัวเองไม่ได้ตั้งใจจะอวดของดีเมื่อครู่ เรื่องนี้ไม่มีใครตั้งใจ แต่หลังจากเหตุการณ์ผ่านพ้นไปแล้วเขากลับรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างประหลาด เมื่อเห็นว่าหญิงสาวตะลึงมองน้องชายของเขาตาไม่กะพริบซ้ำยังออกอาการเขินอายจนแก้มแดงเรื่อ

         “เอ่อ… คุณลุงกำลังทำอะไรอยู่คะ”

         แพรลดาถามพร้อมกับค่อยๆ เบือนหน้าออกมาจากภาพที่ทำเอาใจเต้นระทึก

ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตามมารยาทแล้วหล่อนไม่ควรถามอะไรทั้งนั้น เพราะว่ามันอาจจะทำให้คนถูกถามรู้สึกอาย อันที่จริงห้องนี้เป็นพื้นที่ส่วนตัวของเขา หล่อนเองต่างหากที่กลับเข้ามาผิดเวลา

         “วันนี้ลุงมีงานค้างไว้ก็เลยกลับช้า พอดีรู้สึกปวดเมื่อยบริเวณบ่า ลุงก็เลยเข้ามาอาบน้ำอุ่นก่อนกลับ… ”

         อันที่จริงธำรงค์ทำแบบนี้บ่อยๆ…