All Chapters of เช่นนั้นพวกท่านก็รักกันให้พอใจ: Chapter 21 - Chapter 30

37 Chapters

21. บทละครที่ไม่ได้เขียน (3)

“วิญญาณบรรพบุรุษสกุลเว่ย ไม่ยินดีที่จะให้เว่ยเฉิงหยวนแต่งเมียสองเมียสาม”“!!? ทะ ท่านพูดผิดหรือไม่” จางหยู่เยียนที่กำลังจะแสร้งตกใจ กลายเป็นว่าตกใจกจริง นักพรตที่นางจ้างมาไม่ได้พูดตามที่ตกลงกันไว้“ไม่ผิด ข้าเตือนพวกเจ้าไว้ วันใดที่เว่ยเฉิงหยวนแต่งฮูหยินรองเข้ามา สกุลเว่ยต้องล่มจม บรรพบุรุษสกุลเว่ยที่อยู่บนสวรรค์จะโกรธ!!!” มือเหี่ยวสองข้างชูขึ้นฟ้าทำทีโมโหใหญ่โต จนท่านย่าใจเสีย ยืนซวนเซ ต้องให้บ่าวข้างกายมาช่วยพยุง“จะ จริงหรือท่านนักพรต”“เป็นจริง สกุลเว่ยมิควรแต่งฮูหยินเพิ่ม ฮูหยินเว่ยผู้นี้ถือเป็นคู่บุญคู่วาสนาขององครักษ์เว่ย จงรักษานางให้ดี อย่าได้คิดขับไล่เด็ดขาด” นักพรตเฒ่าผู้นี้ พลิกแพลงคำ ทำเอาจางหยู่เยียนกัดฟันกรอดสิ่งที่เขาพูดตรงข้างกับสิ่งที่นางสั่งทุกอย่าง ที่น่าเจ็บใจกว่าคือเขารับเงินของนางไปแล้วกลับไม่ทำตามข้อตกลง“ท่านนักพรตอย่าได้ห่วง ข้าเว่ยเฉิงหยวนมิคิดจะแต่งภรรยาอื่น และจะดูแลเยียนเอ๋อร์กับลูกให้ดี”“นี่ท่าน!”“เช่นนั้นก็ดีๆ ข้าขอตัวก่อน” นักพรตเฒ่าเจ้าเล่ห์นั่นยิ้มแฉ่งออกจากเรือนไป จางหยู่เยียนได้แต่นึกเจ็บใจ เงินก็เสียไปแล้ว โอกาสทองที่จะได้ตัดขาดความสัมพันธ์ครั้
last updateLast Updated : 2026-01-12
Read more

22. ทิ้งโอกาส (1)

“สองสามีภรรยาคู่นี้อย่างไรกัน คนหนึ่งหน้าบึ้งตึง คนหนึ่งหน้าหงอยไม่ต่างกับลูกสุนัขถูกทิ้ง” ไป๋เหลียนอันกระซิบกระซาบกับบ่าวรับใช้คนสนิท ตั้งแต่วันที่ทำพิธีกราบไหว้บรรพชน ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็ดูตึงเครียดขึ้นไปอีก“นั่นสิเจ้าคะ ได้ฟังคำทำนายนั้น บ่าวนึกว่าฮูหยินน้อยจะพอใจเสียอีก”“ข้าก็คิดเช่นนั้น” ฮูหยินเฒ่านั่งมองหลานทั้งสอง วันนี้นางชวนทั้งคู่มานั่งเล่นรับลม หลังทานมื้อเย็นด้วยกัน อย่างน้อยก็ช่วยเพิ่มบรรยากาศความเป็นครอบครัว ที่ไหนได้บรรยากาศกลับคุกรุ่นเสียหยิ่งกว่าเดิม“อาหยวน เจ้านี่เก่งแต่เรื่องบ้านเมือง เรื่องรบราฆ่าฟัน แต่เรื่องในเรือนไม่ได้ความเลยสักนิด ดูที ทำเยียนเอ๋อร์โกรธด้วยเรื่องใดอีกเล่า”“ท่านย่า ข้าไม่ได้เป็นอันใดเจ้าค่ะ คงเพราะช่วงนี้เจ้าเด็กน้อยดื้อซน ข้าจึงไม่ค่อยอยากอาหาร พานทำให้เหนื่อยง่าย หงุดหงิดบ่อยขึ้น” จางหยู่เยียนมิอยากให้ท่านย่ารับรู้เรื่องไม่เป็นเรื่อง เลยต้องเอ่ยปัดไป“เป็นข้าไม่ดีเองขอรับท่านย่า”“ย่อมเป็นเจ้าที่ไม่ดี อาหยวน ฮูหยินเจ้ากำลังท้อง อย่าขัดใจนางนักเลย”“ข้าไม่ขัดขอรับ” นัยน์ตาหมองมองไปยังหยู่เยียนเศร้าๆ นี่ขนาดท่านย่าอยู่ด้วย จางหยู่เยียนย
last updateLast Updated : 2026-01-12
Read more

23. ทิ้งโอกาส (2)

“อย่าได้รบกวนฝ่าบาทเลยเจ้าค่ะ เพราะครั้งต่อไปจะมิใช่แค่วังหลัง”“อึก” เว่ยเฉิงหยวนรู้ในทันทีว่าฮูหยินกำลังขู่เขา ว่าครั้งหน้าจะไปให้ไกลกว่านี้ ซ้ำฝ่าบาทยังติดค้างรางวัลของนางอยู่ประการหนึ่ง หากนางเอ่ยขอต่อฝ่าบาทให้ช่วยพานางหนีไป เขาจะทำเช่นไรอย่างน้อยวังหลังเฉิงหยวนก็ยังพอจะมีโอกาสได้พบนางบ้าง ไม่แน่ว่าฮองเฮาอาจจะรั้งตัวนางไว้เพียงไม่กี่วัน“ดูเหมือนว่าท่านพี่จะเข้าใจแล้ว ขอบพระคุณเจ้าค่ะ” หยู่เยียนว่าเพียงเท่านั้นก็ลาท่านย่าลงจากศาลาไป ไป๋เหลียนอันก็ได้แต่พูดสอนหลานชายไปเล็กน้อย เพราะอย่างไรเสียเรื่องชีวิตคู่ก็สมควรให้ทั้งสองจัดการกันเอาเอง ขอเพียงอย่าให้เกิดเรื่องใหญ่โตเท่านั้นก็พอเช้าวันรุ่งขึ้น ฮองเฮาส่งขันทีและนางกำนัลมารับฮูหยินสกุลเว่ยเข้าวังจริงๆ เว่ยเฉิงหยวนแม้จะอยากขัด แต่ก็ทำสิ่งใดไม่ได้ สุดท้ายก็ได้แต่ยืนมองภรรยาที่ตั้งท้องเดินทางเข้าวัง นางไม่ได้บอกเขาด้วยซ้ำว่าจะไปกี่วันกี่คืน“ถวายพระพรฮองเฮา ถวายพระพรองค์รัชทายาท” ทั้งจางหยู่เยียนและบ่าวรับใช้อีกสามคนต่างก้มคำนับต่อมารดาแผ่นดินและผู้สืบบัลลังก์คนถัดไป“ลุกขึ้นเถิด”“ท่านน้า เหตุใดท่านน้าถึงได้อ้วนเช่นนั้นขอรับ” องค์ช
last updateLast Updated : 2026-01-12
Read more

24.ทิ้งโอกาส (3)

“เขาเอ่ยว่ารัก แม้จะไม่รู้ว่าจริงหรือหลอก เจ้าก็ยังได้รับมัน ข้ามิเคยได้รับสิ่งนั้นเสียด้วยซ้ำ” แววตามารดาแผ่นดินว่างเปล่า จนหยู่เยียนต้องขยับเข้าไปกอดผู้เป็นดั่งพี่สาว นางรู้ดีทีเดียวว่าฮองเฮาเจ็บปวดเพียงใดที่ไม่เคยได้รับความรักจากฝ่าบาท ที่ผ่านมามีเพียงคำว่าหน้าที่เท่านั้น“ฮองเฮา อย่าตรัสเช่นนั้นสิเพคะ”“เชื่อข้าเถิดเยียนเอ๋อร์ อย่าหยิบยื่นอำนาจในมือให้ผู้ใด เพราะหากไม่ได้รับความรักจากสามี อำนาจในฐานะฮูหยินเอกของเจ้าจะเป็นสิ่งเดียวที่เจ้ามี ใช้มันปกป้องตัวเจ้า ใช้มันปกป้องบุตรของเจ้า” ยืนในที่ต่างกันย่อมมีมุมมองต่างกัน สำหรับจางเฟยหลิงที่ไม่เคยได้รับความโปรดปรานจากสามีอำนาจคือสิ่งที่สำคัญที่สุดอย่างน้อยฝ่าบาทก็มิเคยขัดใจนางผู้เป็นฮองเฮา ทั้งยังให้เกียรตินางเหนือกว่าสนมทุกนาง กระทั่งสนมรักของพระองค์“...เพคะฮองเฮา หม่อมฉันจะจำคำสอนนี้ไว้”“ดีมาก อาเจินกลับมาพอดี เอาของเล่นมาเล่นกับน้องหรือ” ฮองเฮาจางหันไปพูดคุยกับโอรสที่ถือของเล่นเต็มสองมือวิ่งเข้าตำหนักมา บรรยากาศตึงเครียดจึงกลับมาสดใสขึ้นทันตาจางหยู่เยียนได้ยิ้มได้หัวเราะมากกว่าที่ผ่านมา เรื่องที่ฮองเฮาตรัสนางจะนำกลับไปคิด แต่จ
last updateLast Updated : 2026-01-12
Read more

25. ทิ้งโอกาส (4)

ขาแกร่งก้าวไปตามทางเดินเข้าใกล้ศาลาเรื่อยๆ จนเห็นว่าภรรยากำลังนั่งวาดภาพอยู่กับองค์รัชทายาท ภาพที่นางวาดเป็นภาพดวงอาทิตย์ตกลับขอบฟ้ายามเย็น เทียบฝีมือกับเฉิงหยวนแล้วราวฟ้ากับเหว คงมิต้องบอกว่าผู้ใดที่เป็นเหว“เว่ยเฉิงหยวน ถวายพระพรองค์รัชทายาท” องครักษ์หนุ่มคุกเข่าคำนับ คนที่จดจ่ออยู่กับภาพวาดจึงได้หันมาสนใจเสียงที่ดังขึ้นด้านหลังสีหน้าของจางหยู่เยียนเลิกลักเล็กน้อย ไม่รู้จะวางหน้าอย่างไรให้เหมาะสมกับสถานการณ์นี้ นางจึงได้แต่ย่อตัวคำนับผู้เป็นสามี“ท่านน้าเขย มาพบท่านน้าหรือ”“กระหม่อมมาพบทั้งองค์รัชทายาทและท่านน้าของพระองค์” สามีภรรยาสายตาสอดประสานเข้าหากัน แต่ก็เป็นหยู่เยียนที่ถอนสายตาออกมาก่อน เพราะในใจของนางนั้นสับสนเกินกว่าจะทนมองดวงตาคมกริบนั้นได้“มิใช่ว่าจะมารับท่านน้าใช่หรือไม่ ข้ายังไม่ให้ท่านน้ากลับนะ ท่านน้าสัญญาแล้วว่าคืนนี้จะพักในวัง แล้วพรุ่งนี้เราจะไปเที่ยวกันด้วย” องค์ชายน้อยทำหน้ายู่ ขยับมาจับมือผู้เป็นน้าเอาไว้แน่น“หม่อมฉันสัญญาแล้วย่อมต้องทำตาม องค์รัชทายาทวาดรูปต่อเถิดเพคะ ประเดี๋ยวดวงอาทิตย์จะลับขอบฟ้าแล้ว”“จริงด้วย เชิญพวกท่านพูดคุยกันเถิด” เมื่อเด็กน้อยหันไป
last updateLast Updated : 2026-01-12
Read more

26. เป็นข้าที่ไม่อยากแต่ง (1)

เสียงดนตรีบรรเลงคลอกับเสียงพูดคุยของเหล่าสตรี ที่ถูกเชื้อเชิญมาร่วมดื่มชากับเหล่าเชื้อพระวงศ์ฝ่ายหญิงเป็นธรรมเนียมปฏิบัติกันมานาน ในทุกๆ สองเดือน ฮองเฮาจะจัดงานเลี้ยงน้ำชานอกเขตพระราชฐาน เชื้อเชิญเหล่าฮูหยินของขุนนางมาพูดคุยไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบ ถือเป็นการเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างเชื้อพระวงศ์กับขุนนางให้แน่นแฟ้นขึ้นครั้งนี้ก็เช่นกัน งานเลี้ยงน้ำชาจัดขึ้นที่อุทยานหลวงนอกเขตพระราชวัง ที่นี่เป็นราวกับสถานที่พักผ่อนของเหล่าราชวงศ์ มีเรือนพักรับรอง มีสระบัว สวนดอกไม้ที่จัดตกแต่งงดงามตามช่วงฤดูกาล“อาภรณ์ที่ฮูหยินเจียงใส่มาในวันนี้งามยิ่งนัก ตัดจากร้านใดหรือ” จางฮองเฮาตรัสถามหลังจากงานเลี้ยงเริ่มขึ้นสักพัก พระนางรู้สึกสะดุดตากับฝีปักเย็บที่ประณีตนั้นเหลือเกิน“เป็นช่างตัดเย็บจากต่างเมืองเพคะฮองเฮา นานครั้งนางจะเดินทางมาเมืองหลวง ดูเหมือนว่าครั้งนี้เป็นสกุลเกาที่ติดต่อนางไป ช่างผู้นั้นเข้ามาเมืองหลวงเพื่อตัดชุดแต่งงานให้คุณหนูเกาโดยเฉพาะ” เรื่องที่พูดคุยในงานเลี้ยงล้วนเป็นเรื่องของสตรี กระนั้นก็แฝงไปด้วยการเมืองขุนนางมีการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายอย่างไร ฮูหยินและคุณหนูสกุลเหล่านั้นย่อมแบ่งฝักแบ่งฝ่ายเช
last updateLast Updated : 2026-01-12
Read more

27. เป็นข้าที่ไม่อยากแต่ง (2)

งานเลี้ยงยังคงดำเนินไป เหล่าสตรีพูดคุยเรื่องงานชมบุปผาที่จัดขึ้นทุกปี เหล่าสนมต่างก็เสนอความเห็น อยากได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่สำคัญ เผื่อได้อยู่ในพระเนตรพระกรรณของฝ่าบาทบ้างจะมีก็แต่หวงกุ้ยเฟยอย่างเซียวจิ้นหราน ที่นั่งเงียบ สายตาจับจ้องไปองค์หญิงองค์ชายที่ต่างก็นั่งขนาบข้างเหล่าสนม จางหยู่เยียนเห็นเช่นนั้นก็รู้สึกสงสารไม่น้อยขนาดนางเคยสูญเสียบุตรแค่ในฝัน นางยังเจ็บปวดจนมิอาจบรรยายออกมาได้ แต่หวงกุ้ยเฟยผู้นี้สูญเสียโอรสที่เกิดมาด้วยความรักของบิดามารดา โอรสที่เติบโตมาเป็นอย่างดี พระนางคงเจ็บปวดมากเป็นแน่“...” หยู่เยียนรีบเปลี่ยนแววตาเวทนาเมื่อสบเข้ากับสายตาโศกเศร้าคู่นั้น พลางยิ้มบางเบาแล้วค้อมศีรษะให้ หวงกุ้ยเฟยก็ยิ้มรับเช่นกัน“ท่านน้าขอรับ ข้าเบื่อแล้วขอรับ” เสียงเล็กร้องเรียก ดึงความสนใจของหยู่เยียนให้หันกลับมาที่องค์รัชทายาท“เช่นนั้นออกไปเดินเล่นรับลงข้างนอกดีหรือไม่เพคะ”“ดีขอรับ” เมื่อเป็นเช่นนั้น จางหยู่เยียนจึงออกหน้าขออนุญาตฮองเฮา พาองค์รัชทายาทออกไปวิ่งเล่นด้านนอก กลายเป็นว่าเหล่าเด็กน้อย ทั้งองค์หญิงองค์ชาย คุณหนูคุณชาย ต่างก็ได้รับประทานอนุญาตให้ออกมาวิ่งเล่นเช่นเดียวกั
last updateLast Updated : 2026-01-12
Read more

28. เป็นข้าที่ไม่อยากแต่ง (3)

“ฮูหยินเจ้าคะ คุณหนูเกาเดินมาทางนี้เจ้าค่ะ” เสียงลี่จูเรียกสติของหยู่เยียนให้หันไปมองคนที่กำลังเดินเข้ามา“พี่หญิง อยู่ในงานมิได้ทักทายท่าน ต้องขออภัยด้วย”“มิเป็นไร แต่คุณหนูเกาเอ่ยเรียกข้าว่าฮูหยินเว่ยเถิด ข้ามีพี่น้องร่วมสายเลือดหลายคน ประเดี๋ยวคนจะเข้าใจผิดว่าคุณหนูเกาก็มีบิดาคนเดียวกันกับข้า” น้ำเสียงราบเรียบค่อนไปทางห่วงใย ทว่าความหมายนั้นมิได้เป็นไปในทางที่ดีนัก“อึก ฮูหยินเอ่ยหนักเกินไปกระมัง!”“ขออภัยด้วย คุณหนูมีจุดประสงค์ใดก็ว่ามาเถิด อย่าได้เสียเวลาเลย”“หากฮูหยินเอ่ยตามตรงเช่นนี้ ข้าจะขอสั่งสอนท่านตามตรง สามเชื่อฟัง สี่คุณธรรม ฮูหยินคงมิได้ลืมกระมัง การแต่งฮูหยินรองหรืออนุ ล้วนแล้วแต่เป็นความพึงใจของสามี ฮูหยินมิอาจก้าวล่วงได้” เกาซูเหวินยังคงเชื่อเช่นเดิม ว่าเหตุผลที่สกุลเว่ยไม่ส่งแม่สื่อมาทาบทามนางเสียที เป็นเพราะสตรีตรงหน้าและบุตรในครรภ์ของนาง“หึ เมื่อครู่คุณหนูมิได้ฟังที่ข้าพูดหรือ ว่าเป็นเพราะท่านพี่ขัดขวาง”“เจ้าจะให้ข้าเชื่อหรือ ก่อนหน้าพี่เฉิงหยวนมีท่าทีชอบพอกับข้าอยู่ก่อนแล้ว”“แต่นั้นมันก่อนที่จะแต่งข้าเข้าจวนมิใช่หรือ นานมาแล้วกระมัง ลูกข้าจะครบเจ็ดเดือนอยู่แล
last updateLast Updated : 2026-01-12
Read more

29. เป็นข้าที่ไม่อยากแต่ง (4)

“จริงสิ คุณหนูเกามีสิ่งใดจะพูดกับข้าหรือไม่ เห็นท่านเดินตามพวกเรามา”“เอ่อ คือ ข้ามีเรื่องอยากถามพี่เฉิงหยวนเจ้าค่ะ เราไปคุยกันสองคนดีหรือไม่”“พูดมาเถิด ข้ากับฮูหยินก็ถือเป็นคนเดียวกัน มิมีเรื่องที่พูดไม่ได้” เว่ยเฉิงหยวนไม่คิดจะฆ่าตนเองด้วยการไปพูดคุยกับสตรีอื่นสองต่อสองแน่“เช่นนั้นข้ามิเกรงใจนะเจ้าคะ...ฮูหยินเอ่ยว่าท่านขัดขวางแม่สื่อ มิให้มาทาบทามข้า จริงหรือเจ้าคะ เมื่อครู่ฮูหยินพูดเช่นนั้นต่อหน้าคนทั้งงานจนข้าอับอายแทบแทรกแผ่นดินหนี กระนั้นก็มิได้เชื่อคำของฮูหยินทั้งหมด รอฟังจากปากท่านจึงจะเชื่อ”“เชื่อเถิด”“จะ เจ้าคะ? หมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ” สีหน้าที่แสร้งเบะปากร้องไห้ชะงักตกใจ เพราะไม่คิดว่าจะได้รับคำตอบที่ไม่รักษาน้ำใจเช่นนี้ ถึงช่วงนี้พี่เฉิงหยวนจะรักษาระยะห่างจากนางไปบ้าง แต่ซูเหวินก็ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะหลุดมือของนางไปได้“หมายความว่า เป็นข้าเองที่ไม่อยากแต่ง ต้องขออภัยคุณหนูที่ต้องกล่าวตามตรง”“ตะ แต่ก่อนหน้านี้ ระหว่างเรา-” เกาซูเหวินมีสีหน้างุนงง เห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้อีกฝ่ายดูสนใจนางจริงๆ“ข้ายอมรับว่าก่อนหน้ามองคุณหนูเป็นสตรีที่ดี เคยคิดแต่งท่านเข้าสกุลเว่ยจริง แต่เ
last updateLast Updated : 2026-01-12
Read more

30. ความจริงที่ควรบอก (1)

หลังจากส่งขบวนเสด็จฮองเฮาและเหล่าสนมกลับเข้าวัง จางหยู่เยียนก็ตัดสินใจกลับเรือน เพราะต้องการเปิดใจพูดคุยกับสามีให้รู้เรื่อง จะได้รู้เสียทีว่านางควรปฏิบัติตัวอย่างไรต่อจากนี้ฟังจากที่อีกฝ่ายปฏิเสธเกาซูเหวิน ก็ดูจริงจังไม่น้อย แม้ในใจนางจะระแวงกับพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปของชายหนุ่มอยู่บ้าง แต่ในเมื่อนางตัดสินใจว่าจะอยู่ที่นี่ในฐานะฮูหยินเอกของสกุล ย่อมต้องพูดคุยกันให้ชัดเจน“เอ่อ เจ้าหิวหรือไม่ พี่จะให้ลี่จูไปสั่งแม่ครัวให้ตั้งสำรับเย็นเลย” เว่ยเฉิงหยวนเดินตามฮูหยินมายังเรือนของนาง ด้วยท่าทีนิ่งเงียบตลอดทั้งทางทำเอาองครักษ์หนุ่มแอบหวั่นอยู่ในใจ“ยังเจ้าค่ะ ลี่จูไปพักเถิด ปิดประตูให้ข้าด้วย”“เจ้าค่ะฮูหยิน”“อึก” องครักษ์หนุ่มลอบกลืนน้ำลายลงคอ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันจนเป็นปมพยายามนึกว่าตนเองทำสิ่งใดผิดไปหรือไม่“ท่านนั่งลงก่อนเถิด ข้ามีเรื่องจะพูดคุยกับท่านให้ชัดเจน” ร่างอวบเดินไปนั่งเก้าอี้ไม้หรูหรา พลางรินชาให้ผู้เป็นสามี ขณะที่ในหัวยังคงได้ยินเสียงคำแนะนำของผู้เป็นดั่งพี่สาววนเวียนอยู่ซ้ำๆ แล้วยังมีคำชี้แนะจากหวงกุ้ยเฟยอีกทั้งสองแม้จะพูดด้วยความรู้สึกที่ต่างกัน แต่จุดประสงค์คล้ายคลึงกันคื
last updateLast Updated : 2026-01-13
Read more
PREV
1234
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status