เช่นนั้นพวกท่านก็รักกันให้พอใจ

เช่นนั้นพวกท่านก็รักกันให้พอใจ

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-14
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
9.6
5 Peringkat. 5 Ulasan-ulasan
56Bab
14.1KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ในเมื่อท่านยอมสละชีวิตข้ากับลูกเพื่อนาง เช่นนั้นข้าก็จะทำให้พวกท่านสมหวัง ได้รักกันให้พอใจ เรื่องย่อ เพราะความฝันที่ราวกับเกิดขึ้นจริง ทำให้จางหยู่เยียนมิอาจลืมความรู้สึกเจ็บปวดที่รู้ว่าสามีวางยานางกับลูกในท้อง เพราะสตรีนางหนึ่ง ก้อนเนื้อในใจที่แหลกสลายนั้นแม้ตื่นขึ้นมาก็ยังมิอาจสลัดมันทิ้งไปได้ รู้เพียงว่านางจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องเลวร้ายเช่นนั้นขึ้นอีก หากสาเหตุเป็นเพราะนางขวางวาสนาคู่รัก เช่นนั้นนางก็จะทำทุกทาง หนีห่างจากเขาไปให้ไกลที่สุด บุตรไร้บิดา ภรรยาไร้สามี ใช่ว่าจะอยู่ไม่ได้ ครานี้นางจะให้เขาสมหวัง ครองคู่กับคนรักตราบชั่วชีวิต แต่เหตุใดถึงได้ยากเย็นนัก! เว่ยเฉิงหยวน X จางหยู่เยียน “เหตุใดจึงปฏิเสธเจ้าคะ ท่านไม่อยากแต่งกับเกาซูเหวินหรือ” “ไม่” “จะไม่อยากแต่งได้อย่างไร หรือว่าเพราะกลัวนางจะเป็นรองข้า เรื่องนั้นท่านอย่าห่วงไป ข้ากับลูกจะเดินทางไปเมืองฟู่จวิ้นทันทีที่พวกท่านแต่งกัน” “...” “จะไม่กลับมาเมืองหลวงอีก ไม่นานผู้คนก็จะลืมว่าท่านมีข้าเป็นฮูหยินเอก” “เจ้าคิดจะแยกบิดากับบุตร มิใจร้ายไปหน่อยหรือ” “ท่านเองก็มิได้อยากให้เขาเกิดมา”

Lihat lebih banyak

Bab 1

1. ฝันที่เหมือนจริง

パーティーの席で、娘がわざと大声で夫に言った。

「パパ、小森お姉さんがパパの赤ちゃんを妊娠したでしょ。これから私たち一緒に暮らすの?」

夫は切ったステーキを私の前に置き、静かに言った。

「俺はママと約束したんだ。もしどちらかが先に裏切ったら、その人は永遠に相手の世界から消えるって。

その代償を俺は背負えない。だから上手く隠していた。

赤ちゃんが生まれても、彼女たちを絶対にママの前に現れさせはしない」

そう言い終えると、永遠にお前を愛していると手話で伝えてきた。

だが彼は、私の目が赤くなっていることに気づかなかった。

彼は、私の耳が一週間前に治ったことに気づいていない。

そして、私がずっと前から彼らの関係を知っていることにも気づいていない。

さらに、彼らに内緒で、私が教育支援のために貧困地域に行く航空券を買っていたことも知らない。

あと七日で書類が下りたら、私は彼の世界から完全に消えるのだ。

……

テーブルの前に置かれたステーキを押しのけ、私はもう彼らとこの芝居を続ける気がなかった。

私が立ち上がると、木村一輝(きむら いつき)は慌ててついてきて、どうしたのかと手話で尋ねた。

私は首を振り、静かに言った。

「もう遅いから、帰って休むわ」

一輝もついて行こうとしたが、数人の親友に止められた。

「秋(あき)さん、体調悪いんだから、もっと休まなきゃ。でも、お前は急いで帰ることないでしょ?」

「そうそう、思乃さんももうすぐ来るんだ。一日会ってないのに、会いたくないの?」

娘の木村巧美(きむら たくみ)も一輝の袖を引っ張り、言った。

「パパ、私は小森お姉さんに会いたいよ。ママと一緒に帰らなくてもいい?」

その言葉を聞き、一輝の顔に一瞬慌てた表情が浮かんだ。

私が怒った表情を見せないのを見ると、一輝は眉をひそめ、言った。

「秋の前で思乃の名前を出さないでくれ」

「大丈夫よ。ママには聞こえないわ」

巧美の言葉を聞いて、私は一輝を再び椅子に座らせた。

「私ひとりで帰るわ。あなたたちはここに残って」

そう言うと、私はすぐに振り返り、去った。一輝が引き留めるチャンスも与えなかった。

外に出て少し歩いたところで、小森思乃(こもり しの)が急ぎ足でホールに入って来た。

意図的か無意識か、彼女の肩が私にぶつかった。そして、私はよろめいた。

思乃は個室に入り、手を伸ばす巧美をそのまま抱き上げた。

「巧美、一日会わなかったけど、私に会いたかった?」

「もちろん会いたかったよ」

それを聞くと、思乃は微笑んだ。

「じゃあご褒美ね」

巧美はすぐに思乃の顔にキスをした。

彼女たちの親密な様子を見ていると、まるで本当の母娘のようだ。

思乃は巧美を下ろし、今度は一輝を抱きしめた。その眉目には甘えるような表情が浮かんでいる。

一輝の目には、私が今まで見たことのない優しさが宿っている。

言葉を発する前に、思乃はつま先立ちで一輝にキスをした。それは熱く深いものだ。

「もう十分だろ。もう何か月も経ってるのに、まだラブラブかよ」

彼の親友たちは全く気にせず、巧美も慣れた様子で見物している。

私は彼らを見て、心が極限まで冷たくなるのを感じた。

どうやらみんな、彼らがずっと一緒にいたことを知っていて、私だけが騙されていたらしい。

思乃は周りの茶化す声に口元を少し上げた。

まるで盛り上がっていないことを心配しているかのように、周りの人々は囃し立て、前回一輝が思乃を抱いたのはいつかと尋ね始めた。

一輝は少し恥ずかしそうに下を向くが、思乃は興奮した表情を浮かべている。

「一昨日、主寝室の隣の部屋」

私は思乃と同時に呟いたが、個室の中の人々は興奮した笑みを顔に浮かべた。

「ハハハ、一輝、やっとやったか」

「俺たちみたいな身分の人間が、純情ぶる必要あるか?」

「隠し通せば、一生楽しくやれるんだ。秋さんは耳が聞こえないから、気づかないよ」
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Jj Jj Ok
Jj Jj Ok
จบแล้ว อยากให้ต่ออีกสักหน่อย คู่พระนางยังไม่ได้ใช้ชีวิดสงบด้วยกันเลย เพิ่งเริ่มเข้าใจเอง
2026-02-10 06:06:32
1
0
Pat M.
Pat M.
สนุก เพลินๆ ไม่เครียด ไม่ดราม่า ไม่nc ไม่ยืดเยื้อ พระเอกคลั่งรัก ดีจ้า แนะนำ
2026-01-31 23:02:25
1
0
ภูษณิศา ศิริวุฒิ
ภูษณิศา ศิริวุฒิ
สนุก น่าติดตาม ไม่ยืดเยื้อ เยิ่นเย้อ ความยาวกำลังดี
2026-01-23 09:28:10
2
0
Sunanta Took Suwannachot
Sunanta Took Suwannachot
อ่านสนุกเพลินๆมีลุ้นนิดหน่อยชอบค่ะเนื้อเรื่องไม่น่าเบื่อ
2026-01-19 01:40:33
2
0
Nattery
Nattery
เนื้อเรื่องอ่านได้เรื่อยๆ ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ
2026-02-18 17:32:08
0
0
56 Bab
1. ฝันที่เหมือนจริง
หากรักใจย่อมเอนเอียง ผิดกล่าวเป็นถูก แม้ฉลาดหลักแหลมเพียงใดก็กลายเป็นคนโง่เขลาได้เพียงพริบตาจางหยู่เยียน ฮูหยินเอกจวนองครักษ์เว่ยเฉิงหยวน ยืนนิ่งมองสถานการณ์วุ่นวายที่เกิดขึ้นเบื้องหน้า เสียงร้องห่มร้องไห้ของสตรีอีกนางดังขึ้นปานจะขาดใจ ร่างเพรียวโอนอ่อนกอดซบเอกบุรุษผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีของจางหยู่เยียน“พี่เฉิงหยวน ฮึก ข้านึกว่าจะถูกย่ำยีศักดิ์ศรีเสียแล้ว ฮื่อ~” เกาซูเหวินกอดรัดร่างกำยำขององครักษ์หนุ่มไว้เต็มอ้อมกอด น้ำตาสีใสไหลอาบหน้า ไม่ว่าผู้ใดเห็นก็ต้องนึกสงสารต้นสายปลายเหตุของเรื่องนี้ เกิดเพราะชายชั่วที่กำลังถูกจับกดอยู่กับพื้นเรือน บ่าวชายผู้นี้บุกเข้าเรือนรับรองของเกาซูเหวินในยามวิกาล หญิงสาวกล่าวอ้างว่าอีกฝ่ายหวังจะย่ำยีนาง ดีที่มีคนได้ยินเสียงหวีดร้องของนาง จึงช่วยไว้ได้ทันเหตุการณ์นี้ทำให้จวนสกุลเว่ยจุดโคมไฟสว่างไสว ผู้คนต่างก็ตื่นขึ้นมาดูเหตุการณ์ ไม่เว้นแม้แต่คนท้องอย่างจางหยู่เยียน“คนในเรือนข้าไม่มีผู้ใดกล้าทำเรื่องชั่วเช่นนี้ เจ้าคงอยากลองดีกับข้าใช่หรือไม่! พ่อบ้านถู จัดการโบยให้ครบห้าสิบไม้ แล้วนำมันไปทิ้งนอกจวน จะเป็นหรือตายก็ช่าง!” เสียงเกรี้ยวโกรธของหัวหน้าอง
Baca selengkapnya
2. จะหนีอย่างไรให้พ้น (1)
“หยู่เยียน แข็งใจเอาไว้ ข้าให้คนตามหมอมาแล้ว” เพียงเห็นใบหน้าคมเดินเข้ามาด้วยท่าทางกึ่งวิ่งกึ่งเดินของเว่ยเฉิงหยวน ทำเอาคนท้องนิ่งค้าง ภาพความฝันเมื่อคืนหวนกลับมาอย่างห้ามไม่อยู่เขาเป็นคนวางยานางกับลูก ชายตรงหน้าอยากให้นางกับลูกตายความเจ็บปวดที่ยังคงค้างอยู่ ทำให้ร่างอวบถอยร่นด้วยความหวาดกลัวจนหลังชนฝา คนงามหอบหายใจถี่อยู่บนเตียง ตากลมเบิกกว้างจ้องหน้าผู้เป็นสามีด้วยความตื่นตระหนก“ถะ ถอยออกไปนะ ถอยออกไป ลี่จู! ไล่เขาออกไป” น้ำสีใสไหลอาบแก้มเนียนไม่ต่างอันใดกับคนเสียสติ“หยู่เยียน...” เสียงทุ้มแผ่วเบาแทบไม่ได้ยิน คิ้วหนาขมวดเข้าหากัน นัยน์ตาแดงก่ำ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะโกรธหรืออะไรกันแน่ แต่สุดท้ายเว่ยเฉิงหยวนก็ยอมถอยห่างจากร่างสั่นเทา“ฮูหยินเจ้าขา ตั้งสติก่อนเถิดเจ้าค่ะ นั่นนายท่านเจ้าค่ะ”“...อึก” จางหยู่เยียนสะอึกเบาๆ หายใจเข้าออกช้าๆ กระนั้นสายตาก็คอยระแวดระวังชายหนุ่มที่ยืนห่างออกไปมือสั่นลูบท้องปลอบลูกน้อยในครรภ์เบาๆ เป็นการย้ำเตือนว่าเรื่องทั้งหมดเป็นเพียงความฝัน ตอนนี้นางพึ่งจะตั้งท้องกับอีกฝ่ายได้เพียงห้าเดือนเท่านั้น มิใช่ท้องโตใกล้คลอดเหมือนในฝัน“ขะ ขออภัยเจ้าค่ะนายท่าน” ค
Baca selengkapnya
3. จะหนีอย่างไรให้พ้น (2)
“หย่าหรือเจ้าคะ” ลี่จูทำตาโต ไม่คิดว่าเพียงความฝันคืนเดียวจะทำให้ฮูหยินคิดตัดขาดนายท่านได้ ทั้งที่ก่อนหน้ารักจนหมดใจแต่พอตรึกตรองจากนิสัยของนายหญิง ลี่จูก็ถอนหายใจหนัก คุณหนูจางหยู่เยียนเป็นเช่นนี้มาตั้งแต่เด็ก รักก็รักปักใจ หลงงมงายจนคนอื่นมองว่าโง่เง่า เชื่อจนหมดใจ ผู้ใดเตือนก็ไม่ฟัง“อืม ข้าไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเขาแล้ว ตอนนี้ชีวิตของลูกข้าสำคัญที่สุด”แต่หากได้หมดใจ ก็พร้อมจะตัดขาดทุกเมื่อเช่นกัน“แต่สมรสพระราชทาน-”“ใช่ ข้ารู้ดี สมรสพระราชทานจากฝ่าบาท มิอาจหย่าขาดจากกันได้ มิเช่นนั้นจะถือว่าลบหลู่เบื้องสูง มิใช่แค่ข้าและเขาที่จะเดือดร้อน แต่สกุลเว่ยและสกุลจางก็จะเดือดร้อนไปด้วย” หยู่เยียนรู้ดีทีเดียว จึงได้นั่งวิตกอยู่ตรงนี้“...”“ข้าพอจะมีวิธีแล้ว เรื่องนี้คงต้องให้ท่านย่าช่วย” มือเล็กลูบหน้าท้องเบาๆ วิธีที่นางคิดได้ย่อมส่งผลต่อบุตรในครรภ์ ฐานะของเด็กน้อยที่กำลังจะเกิดมาคงยากลำบาก ทว่าอย่างไรก็ดีกว่าต้องตายตกเพราะฝีมือของผู้เป็นบิดา“อย่าพึ่งเคร่งเครียดไปเลยเจ้าค่ะ คนจากโรงครัวคงเอาขนมของว่างมาให้แล้ว เราพักทานก่อนดีหรือไม่เจ้าคะ” ลี่จูกึ่งวิ่งกึ่งเดินออกไปเอาขนมด้านนอกเข้ามาให้
Baca selengkapnya
4. เหตุใดจึงปฏิเสธ (1)
“ท่านย่าเจ้าคะ เยียนเอ๋อร์อยากรับอนุให้ท่านพี่เจ้าค่ะ ท่านย่าคิดเห็นอย่างไรเจ้าคะ”“...ตะ แต่งอนุหรือ” ฮูหยินเฒ่า มองหน้าหลานสะใภ้อย่างงุนงง“สกุลเว่ยของเราไม่แต่งอนุ มีฮูหยินเพียงผู้เดียว” เว่ยเฉิงหยวนรีบพูดแทรกขึ้นมา เดิมทีสกุลเว่ยของเราเป็นเพียงสกุลพ่อค้า ไม่ได้มีฐานะอันใดมาก บุรุษสกุลเว่ยจึงไม่มีผู้ใดแต่งเมียสองเมียสาม“แต่นั่นมันเมื่อก่อน ยามนี้ท่านพี่เป็นขุนนาง มากภรรยา มากบารมี ยิ่งแต่งกับบุตรีขุนนางยิ่งจะช่วยส่งเสริมกัน”“เป็นเช่นนั้นหรือ ย่ามิค่อยรู้เรื่องพวกนี้สักเท่าใด” หลานชายของนางเป็นขุนนางคนแรกของสกุล ไป๋เหลียนอันจึงมิค่อยได้รู้เรื่องพวกนี้“เจ้าค่ะท่านย่า ขุนนางในราชสำนัก นอกจากความสามารถแล้วล้วนต้องพึ่งพาอำนาจ เส้นสาย หากท่านพี่แต่งอนุ รับฮูหยินรองก็จะช่วยส่งเสริมการงาน นี่เจ้าค่ะ ข้าเตรียมรายนามของคุณหนูสกุลใหญ่มาให้ท่านพี่กับท่านย่าดู” ไม่รั้งรอสิ่งใด หยู่เยียนรีบเอาสมุดรายนามยื่นให้คนทั้งคู่ แน่นอนว่ารายชื่อแรกคงหนีไม่พ้น เกาซูเหวิน“...”“คุณหนูเหล่านี้ล้วนดีพร้อม สกุลของพวกนางย่อมส่งเสริมหน้าที่การงานของท่านพี่ได้ดี แต่ข้าเห็นว่าคุณหนูเกาเหมาะสมที่สุดเจ้าค่ะ” จาง
Baca selengkapnya
5. เหตุใดจึงปฏิเสธ (2)
“เจ้าคิดจะแยกบิดากับบุตร มิใจร้ายไปหน่อยหรือ”“...ท่านเองก็มิได้อยากให้เขาเกิด- ” ปากเล็กถูกปิดด้วยนิ้วใหญ่ ใบหน้าองครักษ์หนุ่มดุดันขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ดูก็รู้ว่าเขากำลังไม่พอใจ“จะพูดสิ่งใดระวังไว้เสียบ้าง หากลูกได้ยินจะทำอย่างไร”“...” จางหยู่เยียนหน้าเสียไปครู่หนึ่ง“ข้าไม่เคยพูดไม่ดีกับลูกเลยสักครั้ง หากเจ้าจะกรุณา อย่าได้พูดจาใส่ร้ายข้าให้ลูกฟังอีก” ว่าเพียงเท่านั้น ชายหนุ่มก็เดินหันหลังจากไป ทิ้งให้หยู่เยียนยืนรู้สึกผิดกับคำพูดของตนเองแต่นางมิได้ใส่ร้ายเขาเสียหน่อย ก็รู้ๆ กันอยู่ว่าเจ้าตัวน้อยในท้องนี้มาได้อย่างไร เหตุใดเว่ยเฉิงหยวนจึงพูดเหมือนนางเป็นตัวร้าย ใส่ร้ายเขาให้ลูกฟังไปได้เล่า“ฮูหยินเจ้าคะ”“กลับกันเถิดลี่จู ข้าเหนื่อยแล้ว” จางหยู่เยียนมองตามแผ่นหลังกว้างที่ห่างออกไป พลางถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย เรื่องอนุนางยังไม่หมดหวัง แต่คงต้องรอโอกาสเหมาะกว่านี้ เฮ้อ~กว่าสิบวันแล้ว ที่จางหยู่เยียนทานสำรับที่ทำขึ้นเองในเรือนของนาง หากว่าท่านย่านำขนมมาให้นางก็จะให้ลี่จูแอบตรวจพิษ แต่สำรับที่มาจากเรือนของเว่ยเฉิงหยวนนางให้คนเททิ้งทั้งหมด ป้องกันไว้ย่อมดีกว่าแก้ไข“อ๊ะ ดิ้นอีกแล้วล
Baca selengkapnya
6. หาตัวช่วย (1)
นายทั้งสองของจวนเร่งสืบเท้าเดินไปยังหน้าประตู เพื่อดูสถานการณ์ว่าเกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่ เมื่อมาถึงจึงพบว่ามีสตรีนางหนึ่งนั่งอยู่กับพื้น เสื้อผ้าที่ใส่เก่าจนมีบางที่ขาดเป็นรู ผมเผ้าของนางผู้นั้นยุ่งเหยิง ใบหน้ามีรอยถูกตบตีจนเลือดกบปากแต่ทว่า...ผิวพรรณ รูปร่าง หน้าตากลับไม่เหมือนสตรีเร่ร่อน“!!! ม่านม่าน” ทันทีที่จางหยู่เยียนเดินมาถึง ใบหน้าของสตรีตรงหน้าทำเอาคนท้องตกใจจนเซถอยไปข้างหลัง ดีที่มีลี่จูเดินตามมาจึงประคองไว้ได้ทัน“หยู่เยียน!” เว่ยเฉิงหยวนเองก็รีบโอบประคองฮูหยินเอาไว้ในอ้อมแขน เขย่าตัวเบาๆ เพื่อเรียกสติ เพราะยามนี้คนในอ้อมกอดตาเบิกโพลงจ้องเขม็งไปยังสตรีไร้ที่มา“ขะ ข้าไม่เป็นไรเจ้าค่ะ”“นายท่าน ฮูหยิน ช่วยข้าด้วยเถิดเจ้าค่ะ ข้าจะโดนพวกขอทานข่มเหง ฮึก พวกมันพยายามทำเช่นนี้หลายครั้งแล้ว หากข้าไม่ยอมพวกมันก็ตบตีข้า ช่วยข้าด้วยเจ้าค่ะ ฮื้อ~”จางหยู่เยียนบีบมือของตนเองแน่น สตรีที่นั่งอยู่ตรงหน้าเป็นม่านม่านไม่ผิดแน่ เหตุใดเหตุการณ์มันจึงเหมือนในฝันเข้าไปทุกที ก่อนหน้ายังโล่งใจเพราะสาวใช้ในจวนองครักษ์ไม่มีผู้ใดหน้าเหมือนม่านม่าน“หยุดร้องไห้แล้วเล่ามาให้ละเอียดว่าเจ้าเป็นผู้ใด ต้อง
Baca selengkapnya
7. หาตัวช่วย (2)
ผิดกับจางหยู่เยียนลิบลับ ทันทีที่มาถึงเรือนพัก นางก็อดไม่ได้ที่จะบ่นสามีให้สาวใช้ฟัง ไม่เพียงเล่า แต่ยังด่าทอจนลี่จูต้องห้ามปรามให้เบาเสียง“บะ เบาๆ หน่อยเถิดเจ้าค่ะ”“มิจริงหรือลี่จู นายท่านของเจ้าน่ะ โง่เขลา มองไม่ออกหรืออย่างไรว่าสตรีผู้นั้นมิได้เป็นขอทาน เป็นถึงองครักษ์แต่กลับตาถั่ว!”“ฮูหยินเจ้าขา ประเดี๋ยวมีคนมาได้ยินนะเจ้าคะ”“ช่างปะไร! ข้าห่วงความปลอดภัยของพวกเรา ในฝันม่านม่านนางเป็นคนที่วางยาข้า เป็นคนที่ใช้มีดแทงเจ้า”“ฮูหยินอย่าได้-”“ถึงจะเป็นเพียงฝัน แต่เราก็ควรระวังไว้มิใช่หรือ ป้องกันไว้ย่อมดีกว่ามาแก้ไขภายหลัง” จางหยู่เยียนรู้ว่าบ่าวรับใช้ไม่เชื่อที่นางพูด ซึ่งมันก็ดูจะไร้เหตุผลจริงๆ ถึงกระนั้นเตรียมการไว้ก็เป็นเรื่องดีมิใช่หรือ“เช่นนั้นฮูหยินจะให้บ่าวทำอย่างไรเจ้าคะ ให้คนในเรือนจับตาดูนางดีหรือไม่”“หากให้พูดตามตรง ข้าไม่ไว้ผู้ใดเลยลี่จู”“...” ลี่จูยิ้มเจื่อน ยามแต่งเข้าสกุลเว่ย ฮูหยินมีเพียงนางที่ติดตามมารับใช้ บ่าวในเรือนคนอื่นๆ ล้วนเป็นคนของสกุลเว่ยที่จัดหามาดูแลทั้งสิ้น“ข้าคงต้องหาคนที่วางใจได้มารับใช้ เจ้าไปเอาหมึกกับกระดาษมาให้ข้าที”“ฮูหยินจะทำสิ่งใดหรือเจ้า
Baca selengkapnya
8. แปลกประหลาด (1)
“ในจวนแห่งนี้...คนที่ไว้ใจไม่ได้ที่สุดคือท่าน เว่ยเฉิงหยวน”“ในจวนแห่งนี้...คนที่ไว้ใจไม่ได้ที่สุดคือท่าน เว่ยเฉิงหยวน”“ในจวนแห่งนี้...คนที่ไว้ใจไม่ได้ที่สุดคือท่าน เว่ยเฉิงหยวน”ประโยคเดิมซ้ำๆ วนเวียนอยู่ในหัวของเจ้าของจวน จนต้องเอามือก่ายหน้าผากทุกคืน ทำงานก็เหม่อลอยจนฝูเจี๋ยต้องเรียกเป็นสามสี่รอบ“ท่านองครักษ์ ท่านองครักษ์ องครักษ์เว่ย!”“เจ้าจะตะโกนทำไม”“ข้าเรียกท่านมาสามรอบแล้วขอรับ ช่วงนี้ท่านมีเรื่องไม่สบายใจหรือ ปรึกษาข้าได้นะขอรับ” ฝูเจี๋ยลากเก้าอี้มานั่งหน้าโต๊ะทำงาน ตรงข้ามกับผู้เป็นนาย พอเป็นเรื่องของผู้อื่นฝูเจี๋ยก็อยากใส่ใจขึ้นมาทันที“อะฮึ่ม ก็มีเรื่องให้คิด”“ใช่เรื่องฮูหยินหรือไม่ขอรับ ข้าเห็นท่านไปยืนหน้าเรือนนางทุกคืน รอดับไฟค่อยกลับมานอน เหตุใดไม่เข้าไปเล่าขอรับ”“นางมิไว้ใจข้า เอ่ยว่าในจวนคนที่ไม่น่าไว้ใจที่สุดก็คือข้า” รอยยิ้มเจื่อนเป็นตัวบอกว่าเรื่องนี้คงกระทบจิตใจผู้พูดพอควร“เช่นนั้น...ก็ทำให้นางไว้ใจสิขอรับ”“ทำอย่างไรเล่า”“ก่อนหน้าท่านองครักษ์นอกจากไม่รักใคร่ฮูหยิน ยังเย็นชา มองข้าม ราวกับว่านางไม่มีตัวตน ไม่แปลกที่ความสัมพันธ์ของพวกท่านจะเหินห่าง แล้ววัน
Baca selengkapnya
9. แปลกประหลาด (2)
“นี่ท่านวาดอะไรของท่าน!?” เสียงหวานถึงกับเหิน เมื่อเห็นภาพที่อีกฝ่ายวาด ชายตรงหน้าอย่าพูดถึงความสามารถในการวาดภาพเลย ดูจากภาพแล้วแค่พื้นฐานยังไม่มีเลยด้วยซ้ำลงเส้นก็ยึกยือ ลงสีก็ผสมกับมั่วซั่วไปหมด“ก็วาดเจ้าอย่างไรเล่า นี่หัว นี่ขา นี่ท้อง ส่วนนี่...ก็หน้าอกของเจ้า แต่ข้ามิได้วาดใหญ่เท่าของจริงนะ โอ๊ย!”“ไม่ได้เรื่อง ตัวอะไรก็ไม่รู้ ข้าดูไม่ออกสักนิดว่าเป็นข้ากับลูก” สาวงามฟาดมือลงบนแขนสามีเต็มแรง ใบหน้าแดงก่ำดูก็รู้ว่าเขินอายที่อีกฝ่ายพูดถึงสัดส่วนที่ไม่ควรพูด“อ่า ข้าไม่ค่อยถนัดวาดรูป”“แล้วจะเสนอตัวมาวาดด้วยเหตุใดกัน ท่านไปฝึกดาบ ยิงธนูของท่านเถิด”“...เข้าใจแล้ว” เว่ยเฉิงหยวนถึงกับคอตก ภาพวาดของเขาก็ดูไม่ได้จริงๆ นั่นแหละ เฮ้อ~ สงสัยวิธีวาดภาพเชื่อมสัมพันธ์ที่ฝูเจี๋ยแนะนำคงไม่เป็นผลเสียแล้ว เช่นนั้นคงต้องใช้อีกวิธี-“ท่านองครักษ์ขอรับ ฝ่าบาทเรียกเข้าเฝ้า” ยังไม่ทันที่จะได้ทำอะไร ฝูเจี๋ยก็วิ่งหน้าตั้งมารายงาน เป็นอันว่าวันนี้คงไม่ได้อยู่กับภรรยาแล้ว“ข้าจะเข้าวัง เจ้าเองก็ขยับร่างกายบ้าง นั่งปักเช่นนี้ทั้งวันจะปวดเมื่อยเอาได้”“...” จางหยู่เยียนไม่ได้ตอบกลับ เพียงแค่พยักหน้าเข้าใ
Baca selengkapnya
10. ฝันถึงเรื่องเก่าๆ (1)
“ฮูหยินเจ้าขา เหตุใดเดินไปเดินมา โอ๊ะๆ ระวังเจ้าค่ะระวัง” ลี่จูรีบไปประคองคนท้องที่กำลังจะทรุดกายลงนั่งบนเตียง ตั้งแต่เช้าแล้วที่นายหญิงของนางกระวนกระวาย จนตอนนี้ใกล้เวลาเข้านอนแล้วก็ยังไม่ดีขึ้น“จะไม่ให้ข้ากังวลได้อย่างไรเล่าลี่จู เขาขนของมาราวกับจะถมเรือนข้า ทั้งยังเอ่ยว่าจะมานอนที่นี่ด้วย”“ก็ดีแล้วมิใช่หรือเจ้าคะ เมื่อก่อนฮูหยินก็อยากให้นายท่านมาหาที่เรือนบ่อยๆ ถึงขั้นแสร้งป่วย แสร้งแพ้ท้อง” ลี่จูก็พูดไปตามประสา“แต่ตอนนี้ข้าไม่อยากให้เขามาแล้ว รู้แล้วว่าในใจเขาคิดไม่ดีกับข้าและลูก หากว่านอนๆ อยู่แล้วเขาทำร้ายข้ากับลูก ดึงมีดมาแทงข้าจะว่าอย่างไรเล่า ลี่จูเจ้าไปลงกลอนเลยอย่าให้เขาเข้ามา”“โถ่ ฮูหยินจะเอาเรื่องที่ตนเองฝัน มาตีความเอาเองเช่นนี้ไม่ได้นะเจ้าค่ะ นายท่านอาจจะอยากแทงจริง แต่คงไม่อยากใช้มีดหรอกเจ้าค่ะ คิกๆ”“ลี่จู! เจ้าเป็นคนเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน” จางหยู่เยียนโวยวายเมื่อเห็นสีหน้าหยอกล้อของสาวใช้“เจ้าค่ะๆ ฮูหยินไม่ต้องเป็นห่วงนะเจ้าคะ หากว่านายท่านทำร้ายฮูหยินจริง ตะโกนดังๆ นะเจ้าคะ บ่าวจะวิ่งไปเรียกฮูหยินเฒ่ามาช่วย” ลี่จูทำสีหน้าจริงจัง แม้ในใจจะคิดว่าอย่างไรนายท่านก
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status