All Chapters of So Bad รักร้ายของนายสารเลว: Chapter 21 - Chapter 28

"อยู่กับคุณย่าก่อนนะลูก วันนี้แม่มีงานด่วน แม่คะอุ่นฝากปุยนุ่นด้วยนะคะ" ฉันหันไปบอกกับคุณย่าที่กำลังอุ้มปุยนุ่นอยู่"แล้วนี่คุยกับมิกิรู้เรื่องรึยังหล่ะลูกเดี๋ยวก็ปัญหากันอีก""ค่ะแม่ ปุยนุ่นแม่ไปก่อนนะคะ ฟอดดด" ฉันก้มลงไปหอมแก้มเด็กอ้วนฟอดใหญ่ วันนี้ฉันไปรับปุยนุ่นก่อนเวลาเนื่องจากวันนี้ทางโรงเรียนมีกิจกรรมก็เลยเลิกเร็ว ฉันนัดกับพี่เบสไว้ตอนสองทุ่ม ระหว่างนี้ก็ต้องทำภารกิจขออนุญาติป๊าก่อน เฮ้ออ พูดถึงเรื่องนี้ก็ขอถอนหายใจเฮือกใหญ่ๆ ก่อนก็แล้วกัน เรื่องแบบนี้ไม่ลองไม่รู้ มารยาหญิงร้อยเล่มเกวียนคงจะต้องงัดมาใช้บ้างแล้วหล่ะ"บ๊าย บาย ค่ะแม่อุ่น" ปุยนุ่นโบกมือลาฉันด้วยรอยยิ้ม คงจะมีความสุขสินะที่ได้มาอยู่กับคุณย่า เห็นแบบนี้ฉันก็เบาใจขึ้นเยอะ นอกจากป้าติ๋มแล้วก็มีคุณย่านี่แหละที่ปุยนุ่นยอมอยู่ด้วย.....................................เมื่อส่งปุยนุ่นเสร็จฉันก็นั่งแท็กซี่ต่อมาที่บริษัทที่คนตัวโตนั่งเป็นผู้บริหารที่นี่อยู่ เด็กฝึกงานแต่นั่งแท่นผู้บริหารสามีฉันนี่เก่งไม่เบานะเนี่ย ฉันไม่เคยมาหรอกนะ ได้แค่ผ่านเท่านั้น"มาขอพบคุณมิกิค่ะ""ได้นัดไว้รึป่าว" ทำไมพนักงานบริษัทนี้ไม่ยิ้มแย้มต้อนรั

"ลูกของเราค่ะป๊า" ผมซุกใบหน้าเข้าไปที่ท้องของน้ำอุ่น ตัวเล็กอยู่ในนี้ ในที่สุดมันก็เป็นจริงสักที ผมกำลังจะมีลูก ผมกำลังจะเป็นพ่อคนแบบเต็มตัว ปุยนุ่นกำลังจะมีน้อง น้ำอุ่นกำลังจะได้เป็นคุณแม่ลูกสอง ผมร้องไห้ออกมาถึงขั้นสะอึกสะอื้นเป็นเรื่องเป็นราว ยอมรับว่าดีใจมากไม่เคยดีใจแบบนี้มาก่อน คนตัวเล็กกอดผมแล้วใช้มือลูบหลังผมเบาๆ ยอมรับว่าโคตรรู้สึกดี ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้ชีวิตของเธอผ่านอะไรมามากมาย วันนี้เธอคือผู้หญิงของผม เธอคือแม่ของลูกผมทั้งสองคน"ขอบคุณครับ ป๊ารักอุ่นกับตัวเล็กนะรู้มั้ย รักปุยนุ่นด้วย ครอบครัวเราจะใหญ่ขึ้นแล้วนะ" ผมเงยหน้าเพื่อสบตาคนตัวเล็กในอ้อมกอด ใช่ว่าผมจะมีน้ำตาแค่คนเดียว น้ำอุ่นก็ร้องไห้ออกมาเหมือนกับผม วินาทีนี้เป็นใครก็ต้องดีใจมากเป็นธรรมดา คนอื่นผมไม่รู้ว่าจะหนักเหมือนกับผมหรือป่าว ของผมมันออกมาจากความรู้สึกล้วนๆ"หยุดร้องได้แล้วค่ะ ดูสิไม่หล่อแล้ว" มือนุ่มของเธอเกลี่ยเช็ดน้ำตาบนใบหน้าให้กับผม เราสองคนต่างส่งยิ้มให้กันและกัน"ไม่สนใจอะไรทั้งนั้นแล้วตอนนี้ มีเมียกับลูกก็พอ""ดีใจมากมั้ย""มากที่สุด มากจนอธิบายเป็นคำพูดไม่ถูกเลย เซอร์ไพรท์ได้ตกใจมากเลยนะยัยตัวแสบ"

"อุ่นอยู่ไหน" สายถูกตัดทันที ผมรีบวิ่งเข้ามาในร้านสอดส่ายสายตาไปจนทั่วแต่ก็ไม่เจอ น้ำอุ่นพูดแปลกๆ ผมคิดว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ"มีอะไรรึป่าวคะพี่มิกิ " วันนี้ผมพาใบหม่อนมากินข้าวหลังจากที่เราทั้งคู่คุยงานเสร็จ ใบหม่อนเป็นลูกสาวของน้องชายพ่อผม ใบหม่อนคือน้องสาวของผม เธอเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศเพราะต้องกลับมาเรียนต่อที่นี่ ใบหม่อนกำลังจะเข้ามหาวิทยาลัยปีแรก ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมเธอจะต้องกลับมาเรียนที่ไทยด้วยทั้งๆ ที่มหาวิทยาลัยที่นั่นก็มีตั้งเอยะแยะ ใบหม่อนเป็นเด็กเก่ง สนใจงานบริหารตั้งแต่ยังเด็ก ตอนนี้ก็เริ่มสนใจขอเข้ามาทำงานกับผมบ้าง"พี่ต้องกลับแล้วหล่ะ ป่ะเดี๋ยวพี่ไปส่ง""เป็นห่วงพี่น้ำอุ่นหรอคะ" ใบหม่อนรู้เรื่องที่น้ำอุ่นกำลังท้อง เธอดีใจมากเพราะจะได้มีหลานตัวน้อย แถมยังบ่นมาอยากเจอปุยนุ่น"ใช่ครับ ว่างๆ เดี๋ยวพี่จะพาไปเล่นกับปุยนุ่นนะ""ได้ค่ะ" ผมพาใบหม่อนมาส่งที่คอนโด ใบหม่อนมาอยู่ที่นี่เพียงคนเดียว คุณอาฝากเธอไว้กับผมให้ช่วยดูแล เพราะท่านก็รู้สึกตกใจเช่นกันที่จู่ๆ ใบหม่อนก็นึกอยากจะกลับมาเรียนต่อที่นี่ ผมเต็มใจรับปากท่าน เพราะใบหม่อนก็น้องสาวของผมเหมือนกัน.............................

" เคนจิอย่าวิ่งสิลูก แม่วิ่งตามไม่ทัน""คิก คิก ""แม่อุ่น วิ่งช้า เคนจิจะรอป๊ากับพี่ปุยนุ่น""ป๊าทำงานครับ พี่ปุยนุ่นไปโรงเรียน แม่จะวิ่งเร็วได้ยังไงหล่ะครับ ในท้องแม่มีน้องอยู่ตั้งสองคนแหน่ะ" ฉันนั่งลงพร้อมกับอธิบายให้เคนจิลูกชายตัวแสบฟัง เด็กผู้ชายนี่บ้าพลังชะมัด ตอนนี้เคนจิอายุ 3 ขวบ แล้วอีกไม่กี่เดือนก็จะเข้าโรงเรียน ส่วนปุยนุ่นรายนั้นเริ่มโตเป็นสาว ส่วนในท้องของฉันตอนนี้มีตัวเล็กอีกสองตัว มันเป็นเรื่องที่เซอร์ไพรท์มาก ฉันไม่คิดเลยว่าฉันจะมีลูกแฝดและที่น่าตกใจไปมากกว่านั้นคือฉันได้ลูกแฝดชายหญิง คุณปู่กับคุณย่าออกอาการเห่อหนักมาก คุยฟุ้งไปสามบ้านแปดบ้าน ส่วนป๊าหน่ะหรอ รายนั้นโม้ตั้งแต่ฉันท้องตั้งแต่เดือนแรก คุยข่มเพื่อนฝูงซะใหญ่โตว่าน้ำยาดี ตอนนี้ฉันกับลูกๆ ย้ายออกจากคอนโดแล้ว เพราะเรารู้สึกว่ามันคับแคบไม่เหมาะกับการเลี้ยงเด็กๆ เอาซะเลย บ้านหลังนี้ถูกสร้างตามแบบที่ฉันต้องการทั้งหมด มีสนามหญ้าหน้าบ้านให้ลูกๆ วิ่งเล่น มีห้องนอนให้ลูกๆ ครบหมดทุกคน ช่วงนี้ป๊าก็ทำงานหนักมากกว่าเดิม"เมื่อไหร่น้องจะออกมา " คำถามที่ไร้เดียงสาของเด็กน้อยมันทำให้ฉันยิ้มออกมา ฉันท้องได้ 6 เดือนกว่าแล้ว ไวมา