All Chapters of หย่ารักซุป’ตาร์เบอร์1: Chapter 41 - Chapter 49

"อ๊ะ อ๊าา" คนตัวบางกว่าหวีดร้องเต็มปากเพราะความเสียวกระสันที่ได้รับ ทว่าอีกคนที่ได้ยินเช่นนั้นก็ราวกับได้ใจ เขาเร่งขยับนิ้วเข้าออกเร็วขึ้นเป็นจังหวะ ยิ่งเร็วมากเท่าไรช่องทางรักของเจลกาก็ยิ่งตอดรัดนิ้วของเขามากขึ้นเท่านั้น"เจลครับ...หนาว หนาวจะทนไม่ไหวแล้ว คืนนี้...หนาวขอนะ ขอทำกับเจลทั้งคืนเลยได้ไหม" เมืองหนาวกระซิบถามคนตัวเล็กพร้อมกับถ้อยคำเชิงร้องขอกับคนที่กำลังนอนอ้าขาออกกว้างให้เขารังแกช่องทางรักด้วยนิ้วของเขาอยู่ในตอนนี้ น้ำเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยแรงอารมณ์ของเขาทำให้หญิงสาวขนลุกซู่ไปทั้งกายอีกทั้งยังเป็นการโรมรันที่สุดยอดมาก ๆ สำหรับเจลกาเลยทีเดียว "อ๊ะ อ๊าาา""ถามว่าทั้งคืนไหวไหม ทำไมไม่ตอบล่ะครับคนเก่ง" คนตัวบางแทบไม่หลงเหลือสติให้มาตอบคำถามอะไรของอีกคนอีกแล้ว หากแต่ก็พยายามรวบรวมสติและตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ"ดะ ได้ อ๊าาา" และทันทีที่ได้คำตอบจากอีกคนแล้ว ชายหนุ่มก็ชักเอาก้านนิ้วยาวของตัวเองออกทันทีเขาก้มลงไปมองร่องรักที่ตอดนิ้วเขาเมื่อครู่ ตอนนี้นั้นเห็นเพียงมันกำลังขมิบอากาศอย่างรัว ๆ ราวกับว่ากำลังเรียกร้องสิ่งของบางอย่างจากเขาอยู่ก็ไม่ปานแท่งเนื้อที่มีเครื่องป้

ชายหนุ่มตอบกลับอย่างคนสกัดกั้นอารมณ์เพื่อให้อีกคนรู้ว่าเขานั้นปฏิเสธในสิ่งที่เธอต้องการ ทว่าดูเหมือนอีกคนจะไม่อยากเข้าใจ"อะไรกันคะ ก็แค่ทำงานด้วยกันเอง หรือว่าเมียของคุณจะงี่เง้าขนาดแยกไม่ออกเลยเหรอว่าอันไหนงาน...อันไหนจริง" เธอยังคงมีความพยายามที่จะเอ่ยชักชวนชายหนุ่มต่อ โดยมือเรียวบางนั้นลูบไล้ที่อกแกร่งอย่างปลุกเร้าไม่เพียงเท่านั้นชายหนุ่มรู้สึกว่าร่างกายของเขานั้นมันแปลกไปมากโดยที่ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังเป็นอะไร อุณหภูมิในร่างกายของชายหนุ่มกำลังสูงขึ้นบ่งบอกได้ว่าเขากำลังมีอาการเช่นไร"นี่คุณทำอะไรผม" ชายหนุ่มเอ่ยถามอีกคนพร้อมกับลุกออกจากเก้าอี้โดยไม่สนใจว่าหญิงสาวจะล้มหรือไม่ หากแต่ตอนนี้เขานั้นกำลังเหมือนถูกบีบให้ต้องทำสิ่งที่ไม่คิดจะทำมาก่อน"อย่าอดทนไปเลยค่ะคุณเมืองหนาว ฉันรู้ว่าคุณก็ต้องการฉันในตอนนี้...แน่นอนว่าในห้องนี้มีแค่เราสองคนคนอื่นกลับไปกันหมดแล้ว ทำไมคุณไม่ลองทำตามใจตัวเองดูละคะ" หญิงสาวเลือกใช้วิธีนี้เพื่อบอกว่าเธอก็ทุ่มสุดตัวแล้วตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอพยายามมาตลอดและทำหลากหลายวิธีการเพื่อเข้าหาเมืองหนาว หากแต่มันไม่เคยสำเร็จเลยสักครั้ง ชายหนุ่มไม่มีท่าทีจะสนใจเธอเลยแม

เจลกาที่ถูกคนตัวสูงกว่าจับหัวผงกเข้าออกเธอรู้สึกเหมือนอยากอาเจียนออกมาเพราะแท่งเอ็นนั้นสวนไปลึกจนสุดคอหอยหลายต่อหลายครั้ง สุดท้ายเจลกาก็กลั้นใจตวัดลิ้นร้อนไล่เลียเล่นกับหัวบานที่อยู่ในโพรงปากของเธอ และนั่นก็เรียกเสียงครางของอีกคนได้อย่างดี"อื้มม จะแตกแล้ว ซี๊ดด แตกแล้ว อ่าาาา" ชายหนุ่มชักแท่งเอ็นของตัวเองออกมาจากปากของหญิงสาว ก่อนจะสาวแท่งเอ็นแรง ๆ เร็ว ๆ อีกหลายครั้ง จนมันกระตุกแรง ๆ และจะฉีดพ่นน้ำคาวสีขาวขุ่นไปบนใบหน้าของอีกคนจนเลอะไปทั้งตัว และภาพนั้นดูและอีโรติกเหลือเกิน...ฤทธิ์ยาที่เขาโดนในตอนที่กินน้ำจากแก้วที่เตยหอมผู้จัดการของเขาเอามาให้หวังให้เขายอมจำนนกับเจนิสได้เริ่มเบาลงแล้วเพราะว่าร่างกายของเมืองหนาวแข็งแรงเพราะว่าออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอดังนั้นเรื่องแค่นี้จึงทำให้เขาทรมานได้ไม่นานนักหากแต่ตอนนี้เป็นต้นไป สิ่งที่กระตุ้นเขาก็คงมีเพียงผู้หญิงตรงหน้า ผู้หญิงคนที่เขารักคนนี้เท่านั้น "หนาว...คือว่าเจล..." หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาราวกับกำลังอ้อนวอนให้อีกคนทำเรื่องบางอย่างกับเธอด้วยความเขินอาย ทว่ากลับไม่รู้เลยเมืองหนาวเองก็มีความคิดเช่นเดียวกับเธอด้วยเหมือนกัน ไวกว่าคว

"เมืองหนาว ชะ ช่วยด้วย ช่วยเจินเจินด้วย" เจลการีบขอความช่วยเหลือจากคนรัก ทว่าเพียงเท่านั้นกลับทำให้ชายชุดดำสี่คนที่จับตัวเธอกับลูกมานั้นวิ่งหนีไปคนละทิศคนละทางเพราะกลัวความผิด"นี่! กลับมานะ พวกขี้ขลาดเอ๊ย!!" เจนิสตะโกนลั่นถึงคนที่เธอจ้างมา ทว่าตอนนี้เหลือเพียงแค่ตัวเธอคนเดียวเท่านั้นแล้ว"เจล เจินเจิน" แต่แล้วในตอนนั้นที่เมืองหนาวกับอลันกำลังจะเข้าไปช่วยคนที่ถูกมัดอยู่เจนิสก็คว้าเอาตัวของเด็กน้อยขึ้นมาพร้อมเอาปืนไปจ่อที่เธอเสียก่อน"หยุดนะ อย่าเข้ามานะ" ทุกคนถึงกับนิ่งทันทีเพราะกลัวว่าเจินเจินจะมีอันตราย"เจนิสคุณใจเย็น ๆ ก่อนนะมีอะไรเราค่อย ๆ คุยกันเถอะ" เป็นเสียงของเมืองหนาวและนั่นทำให้เจ้าของชื่อหันมาสนใจเขา"คุณมาได้ยังไงเมืองหนาว มาที่นี่ได้ยังไง!!" อีกคนถามเพียงเท่านั้นหญิงสาวที่บังเอิญติดมากับอลันและเมืองหนาวด้วยนั้นก็ร้อนรนรีบพูดในสิ่งที่ตัวเองต้องการเพื่อปัดความรับผิดชอบทันที"ฉะ ฉันพามาให้แล้ว เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฉันนะ ฉันแค่ต้องการเงินกับผลประโยชน์เท่านั้น เรื่องอื่นเป็นฝีมือของเจนิสทั้งหมด เป็นฝีมือมันคนเดียว ฉะ ฉันไปแล้วนะ ฉันไปแล้ว" เสียงเตยหอมทำให้เจนิสหันไปมอง ที่แท้

เมื่อปล่อยข่าวเรื่องการจัดคอนเสิร์ตอำลาวงการของเมืองหนาวออกไปแล้วนั้นก็ได้รับผลตอบรับที่ดีมาก ๆ ช่วงนั้นเขาทำงานหนักเป็นสองเท่าเพื่อจัดการงานเก่าที่คั่งค้างให้จบสิ้น อีกทั้งยังตั้งใจซ้อมคอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายนี้เพื่อให้มันออกมาอย่างดีที่สุดโดยได้รับการสนับสนุนจากภรรยาและลูกของตัวเอง"ตื่นเต้นไหมเมืองหนาว" เสียงหวานของหญิงสาวเอ่ยถามคนที่นั่งสั่นอยู่หลังเวทีด้วยความเป็นห่วง"มาก ๆ เลยขอกอดขอกำลังใจหน่อยได้ไหม" ว่าพร้อมกางแขนออกกว้างให้สองแม่ลูกเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของตัวเองซึ่งทั้งเจลกาและเจินเจินก็ไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใด"อื้ออ ปะป๊ากอดแน่นไปแล้วค่ะ" เด็กน้อยเอ่ยบ่นเมื่อตัวเองรู้สึกอึดอัด"ก็ต้องกอดแน่น ๆ จะได้มีกำลังใจเยอะ ๆ ไงครับ" เมืองหนาวพูดพร้อมคลายกอดออกและส่งมือไปลูบที่หัวทุยของลูกสาว"ปะป๊าต้องสู้ ๆ นะคะ เจินเจินกับแม่เจลจะนั่งรอดูอยู่ข้างล่างเวทีนะคะ" เด็กน้อยพูดพร้อมทั้งเข้าไปโอบกอดปะป๊าตัวเองอีกครั้ง"ตั้งใจแสดงนะคะ เจลกับลูกเป็นกำลังใจให้"เจลกาพาลูกสาวไปนั่งรวมกับครอบครัวของสามีที่ด้านล่างของเวทีคอนเสิร์ต เมืองหนาวตั้งใจเลือกที่นั่งดี ๆ ให้กับทุกคนเพราะว่านี่ถือเป็นคอนเสิร์ตค