พิรญาณ์ขอเวลาทำใจอีกสักพักก่อนจะให้คิมหันต์พากลับไปส่งที่บ้าน แต่เพราะระหว่างทางมีอุบัติเหตุรถบรรทุกพลิกคว่ำ จึงทำให้การจราจรติดขัดไปช่วงหนึ่ง กว่าจะกลับถึงบ้านก็เกือบห้าโมงเย็นเมื่อไปถึงก็เห็นเหมันต์ยืนรออยู่หน้าประตูรั้วด้วยแววตานิ่งสนิท หญิงสาวลงจากรถอย่างเหม่อลอย เธอมองเจ้าของบ้านแต่ก็ไม่ได้เอ่ยทักทายเขา จนกระทั่งเขามายืนขวางทางไว้เหมือนไม่พอใจ“ไปไหนมา กลับเอาป่านนี้”คนตัวเล็กไม่ตอบเพราะยังไม่พร้อมที่จะพูดคุยกัน เธอตั้งท่าจะเปิดประตูเล็กเพื่อเข้าไปข้างใน แต่กลับถูกคนตัวสูงจับข้อมือไว้แน่น มือเรียวพยายามแกะมือหนาออก ทว่ามันกลับทำให้เขาบีบข้อมือของเธอแรงขึ้นจนรับรู้ได้ถึงความเจ็บ“ตอบผมเดี๋ยวนี้ว่าไปไหนมา!” เหมันต์ถามเสียงดังขึ้นเขาจะไม่โกรธจนเลือดขึ้นหน้าเลย ถ้าพิรญาณ์ยอมโทรบอกก่อนว่าจะไปไหน แต่นี่นอกจากจะไม่บอกกันแล้ว ยังไปกับพี่ชายของเขาอีก จะว่าออกไปส่งของให้ลูกค้าก็ไม่ใช่ เขานั่งรอในบ้านตั้งนานก็ไม่มีวี่แววว่าเธอจะกลับมา แล้วจะไม่ให้สงสัยได้อย่างไรว่าแอบไปทำอะไรกันเขารู้จากป้าแก้วว่าพิรญาณ์ออกไปข้างนอกกับคิมหันต์ ซ้ำยังไม่เอาโทรศัพท์ติดตัวไป คงจะคิดถึงกันมากสินะ ถึงกล้ามาห
Leer más