Alle Kapitel von สยบรักพยศร้าย NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 3: Kapitel 91 – Kapitel 100

“พอเลย อย่าหาเรื่องจีน่า ปวดหัวยิ่งกว่าเดิมอีกตอนนี้”หล่อนเอ่ยเสียงพึมพำกับตัวเองมากกว่าพูดกับเขา รู้สึกว่าไม่น่าไปตั้งคำถามกับเขาเลย เพราะนอกจากจะไม่ได้คำตอบแล้ว หล่อนยังจะได้โรคไมเกรนเป็นของแถมอีกต่างหาก และอีกอย่าง เขาทำให้หล่อนกลัวขึ้นมาอีกครั้งกับคำพูดของเขาเวลานี้“อยากให้ผมตอบผมก็ตอบแล้วไง แล้วทำมาเป็นปวดหัวอีก จำไว้ว่าคุณเป็นของผม ของผมคนเดียวเท่านั้น” เสียงเข้มเอ่ยย้ำ“เป็นของคุณแล้วยังไง จนกว่าคุณจะเบื่อแล้วถึงปล่อยจีน่าให้เป็นอิสระอย่างนั้นหรือ”หญิงสาวเอ่ยถามเสียงเบาลง ยิ่งพูดทำไมฟังดูยิ่งเหมือนหล่อนเสียเปรียบเขาทุกประตู ทั้งขึ้นทั้งล่องไปเสียหมดอย่างนี้“ไม่รู้ อย่าถามมาก เหมือนพายเรือในอ่าง คุณจะถามให้มันได้อะไรขึ้นมา ผมไม่มีคำตอบอะไรมากไปกว่านี้ ผมรู้สึกแบบนี้ก็บอกคุณไปตามความจริง ก็เท่านั้นแหละ”“ความรู้สึกยังไงนะ” หล่อนถามย้ำ“ซื่อบื้ออีกแล้ว ความรู้สึกว่าคุณเป็นของผมคนเดียว ห้ามถอดแหวนออกเด็ดขาด ถ้าถอดมีเรื่องแน่”เขาไม่วายทำเสียงขู่ในตอนท้าย“คุณสวมแหวนให้จีน่า ถ้าจีน่าขัดคำสั่งจะถูกคุณลงโทษ ถ้าจีน่าขัดใจก็จะฟ้องคุณแม่ๆ ซึ่งผลก็คือคุณจะแต่งงานกับจีน่า คุณรู้ใช่ไหมว

“ฉันรู้ว่ามันก็ทำท่ามากและเรื่องมากไปอย่างนั้นเอง นี่เห็นหงุดหงิดตั้งแต่รู้ว่าหนูจีน่าออกไปข้างนอกกับเนธาน แต่ดีนะที่ยังแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออกจากกันได้”เพราะท่านเห็นตอนเขาถ่ายทำรายการนั้นเขาทำได้ดีตามปกติ แต่พอผู้กำกับสั่งคัทเท่านั้น ใบหน้าคมก็ทำหน้าขมวดมุ่นเงยไปมองประตูเสียทุกครั้งไป“คุณแน่ใจหรือคะว่านิคเขาเปลี่ยนความรู้สึกจริงๆ”“แน่ใจสิ ลูกชายคนนี้ถ้าแสดงออกขนาดนี้ละก็ อาการมันหนักร่อแร่เต็มทนแล้ว”คุณเดเลียกล่าวด้วยน้ำเสียงเชื่อมั่น“แล้วเราจะทำยังไงต่อไปคะ”“ก็ยุให้หนูจีน่าปั่นหัวเจ้านิคเล่นให้หายเซ็งหน่อยก่อนแล้วค่อยว่ากัน”คุณเดเลียตอบพร้อมกับหัวเราะ คุณโรสเลนถึงกับเบิกตากว้าง“คุณพูดเล่นหรือเปล่าคะ ปั่นหัวเขาทำไม แค่นี้ก็น่าสงสารจะแย่แล้ว”อนาคตแม่ยายเห็นใจว่าที่ลูกเขยเพราะใจอ่อนมาตั้งแต่ต้นแล้ว“สงสารตานิคน่ะหรือคุณ โอย สงสารทำไมกัน มันสมควรโดนเสียบ้างถึงจะถูก คนอย่างตานิคต้องถูกปราบให้อยู่หมัด ไม่อย่างนั้นมันจะดิ้นไปได้เรื่อยๆ” คุณเดเลียเอ่ยอย่างรู้จักลูกชายของตัวเองดี“คุณแม่กับคุณอาจะทานกลางวันเลยมั้ยครับ เดี๋ยวผมจะจัดโต๊ะให้”นิคถ่ายทำเสร็จในรอบเช้าก็เดินมาห

“เอ่อ โทรศัพท์ผม ครับเชฟ”แจ็คเอ่ยอย่างเกรงใจ ทำให้นิคนึกขึ้นมาได้ว่าเขากำลังใช้โทรศัพท์ของแจ็คอยู่ ชายหนุ่มเอามันยื่นให้ผู้ช่วยส่วนตัว กล่าวขอบคุณแล้วก้าวยาวตรงไปยังห้องสตูดิโอด้วยใบหน้าไร้รอยยิ้มนิคพยายามสงบสติอารมณ์ที่ไม่สุนทรีย์และพยายามถ่ายทำรายการในช่วงบ่ายจนจบ หล่อนบอกว่าจะไม่กลับมาอย่างนั้นหรือ หล่อนตั้งใจท้าทายคำสั่งของเขาหรืออย่างไร ออกไปทั้งวันแล้วยังจะไม่ยอมกลับอีกคนที่เคยชินกับการเห็นคนตัวเล็กยอมให้และเห็นหล่อนกลัวเขา เวลานี้รู้สึกว่าความอดทนกำลังจะสิ้นสุด เวลาหนึ่งทุ่มครึ่ง เขาและมารดากับคุณอาโรสเลนทานอาหารเย็นกับเรียบร้อย นิคก็ขอตัวเข้าห้องนอน ดึงคอมพิวเตอร์พกพาออกมาเช็กอีเมลและเสิร์ชหาข้อมูลเกี่ยวกับอาหารที่น่าสนใจของโลกชายหนุ่มคลิ๊กเข้าไปดูเฟซบุ๊กแฟนเพจของจีน่า เห็นรูปหล่อนที่แฟนคลับอัปขึ้นเยอะแยะเต็มไปหมด ทั้งรูปที่หล่อนเดินแบบ รู้ออกงานอีเว้นต์ต่างๆ และรูปที่บังเอิญถ่ายได้ตอนพบหล่อนตามที่ต่างๆ นิคคลิ๊กดูทุกรูปจนเพลิดเพลินและลืมตัว รูปหล่อนเดินเข้าแฟลต รูปในซูเปอร์มาร์เก็ตที่หล่อนโบกมือทักทายตากล้องเมื่อถูกขอถ่ายรูป หล่อนดูสวยใสน่ารักและเป็นธรรมชาติ นิคเผลอยิ้มออก

“บัดซบ”เขาสบถก่นด่าออกมาอย่างหัวเสียและหงุดหงิด‘ผมเป็นลูกผู้ชาย มีอะไรพูดต่อหน้ากัน คุณเปิดประตูออกมาเถอะ ผมจะพูดต่อหน้าคุณ พิมพ์มันไม่สะใจ อยากจะให้ผมพูดนักใช่ไหม แน่จริงก็เปิดประตูออกมาสิ มาฟังกับหูของคุณเอง’เขาพิมพ์ท้าอีกครั้ง จีน่าถอนหายใจ พยายามข่มตาให้หลับ ไม่ใส่ใจเขาอีกต่อไป ประมาณครึ่งชั่วโมงก็ยังไม่หลับ หญิงสาวจึงค่อยย่องไปดูตรงรูตาแมว เขายืนพิงผนังหน้าห้อง จีน่าสะดุ้ง“เปิดประตูจีน่า”เขาเอ่ยขึ้นก่อนที่หล่อนจะหันหลังกลับ เขาคงเห็นเงาที่หล่อนเคลื่อนไหวอยู่หลังประตูนั่นเอง จีน่าถอดแหวนออก แล้วแง้มประตูซึ่งมีโซ่คล้องอีกชั้น หญิงสาวยื่นแหวนออกไปให้เขา“แหวนคุณค่ะ” หล่อนเอ่ย เขาไม่ยอมยื่นมือมารับแต่ขยับเข้ามาผลักประตู แต่มันติดโซ่อยู่“เปิดเดี๋ยวนี้จีน่า ก่อนที่ผมจะบ้าไปกว่านี้”น้ำเสียงของเขาเข้มและเคร่งจัดอย่างคนที่พยายามข่มอารมณ์โมโหเอาไว้เต็มที่ ใบหน้าคร้ามคมสันนั้นถมึงทึงอย่างที่จีน่าคุ้นเคยดี หน้าแบบนี้หล่อนเห็นบ่อยกว่าหน้าที่เขายิ้มให้“จีน่าบอกแล้วไงคะว่าไม่เปิด คุณอยากจะพูดอะไรก็พูดมาเถอะค่ะ จีน่าฟังอยู่”หล่อนเอ่ย ดึงมือที่กำแหวนอยู่หดคืนเข้ามาเพราะไม่ไว้ใจอารมณ์ของเข

หรือใครที่เขาพอจะคุยปรึกษาหรือระบายเรื่องส่วนตัวได้เลย เขาไม่เคยคิดว่าตัวเองต้องการเพื่อนหรือใครสักคนไว้คอยตบหลับตบไหล่ปลอบใจ ไม่เคยคิดว่ามันจำเป็นตลอดชีวิตที่ผ่านมา ความสำเร็จ ชื่อเสียงและอิสระเสรีในการใช้ชีวิต เขาได้ทุกอย่างตามต้องการ ไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะต้องการอะไรอีก ทุกอย่างครบพร้อมและสมบูรณ์ หากทว่าเวลานี้ เพียงแค่คิดว่ายายเด็กดื้อคนหนึ่งจะหันหลังให้เขาและอยากเป็นเพียงแค่คนรู้จักกัน ทำไมเขาถึงต้องรู้สึกเดือดร้อนและไม่มีความสุขขนาดนี้ด้วย แค่หล่อนทำเย็นชาและหมางเมินใส่ก็ทำเอาเขาแทบทนไม่ได้‘ผมขอโทษอีกครั้ง’เขาตัดสินใจส่งข้อความไปหาหล่อน ในเมื่อหล่อนว่าเขาแกล้ง เขาก็จะยอมรับผิดและขอโทษ‘ผมทำอะไรผิด ผมไม่รู้หรอก ผมไม่รู้ตัว ผมรู้แต่ว่าแค่อยากแหย่คุณ เวลาคุณงอนคุณน่ารักดี ผมชอบดูแก้มป่องๆ ของคุณ ชอบหอมด้วย ชอบจูบปากจิ้มลิ้มของคุณ เวลาคุณงอนแล้วมันน่าจูบที่สุด’เขาไม่รู้จะคุยกับใคร นิโคลัส คอสต้าเพิ่งค้นพบกับตัวเองว่าตัวเขาช่างเป็นคนไร้เพื่อนที่รู้ใจเสียนี่กะไร ชายหนุ่มเริ่มพิมพ์ข้อความหาหล่อนต่อไป‘ผมเสียใจที่มิตรภาพและความสัมพันธ์ของเรามันเริ่มต้นไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ ผมไม่อาจหวนไ