Alle Kapitel von สยบรักพยศร้าย NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 3: Kapitel 111 – Kapitel 120

“อย่าค่ะ คุณไม่สบายนะ พอเถอะ”หล่อนเอ่ยเตือนเบาๆ เสียงพลิ้วสั่นไหวสะท้านจนนิคร่างสั่นสะเทือนด้วยความต้องการ ชายหนุ่มหมุนร่างบางมาเผชิญหน้า ก้มไปจูบไซ้ซอกคอและทรวงอก“ผมต้องการคุณ...ได้ไหม”เขาพึมพำถาม เป็นครั้งแรกที่เขาถามความสมัครใจของหล่อนและไม่เอาแต่ใจ จีน่าถอนหายใจเบียดร่างเข้าหาเขาเป็นคำตอบนิคยิ้มกับคำตอบ มือใหญ่รูดกางเกงชั้นในตัวสวยออกทางปลายเท้า จากนั้นก็คุกเข่า แนบหน้าไปลิ้มชิมรสชาติความหอมหวานแห่งวัยสาวที่เขาหลงใหล จีน่าเอนพิงหลังไปกับผนังนิคจับขาเรียวข้างหนึ่งพาดไปบนไหล่กว้าง จากนั้นก็ทำการดื่มกินไปทั่วพื้นที่นุ่ม“อาว์...นิโคลัส...อืม”หล่อนครางพลิ้วออกมา มือบางเอื้อมมาจับผมเขา นิคพลิกลิ้นกระดกไล้ตวัดรัวจนร่างหล่อนเกร็งกระตุกปลดปล่อยความอึดอัดออกมาเป็นสายน้ำใสสู่ปากของเขาชายหนุ่มดูดดื่มเสร็จก็ลุกขึ้น จับร่างบางหันหลังก้มตัว ดึงสะโพกกลมกลึงมารับการกดกระหน่ำจากความแข็งแกร่งประจำตัว เสียงเขาครางต่ำดังในลำคอ เขาก้มมาพรมจูบไปบนแผ่นหลังบาง เอื้อมมือข้างหนึ่งไปบีบเฟ้นอกอิ่ม มืออีกข้างล้วงไประหว่างขา ปลายนิ้วไล้วนไปบนเกสรอ่อนจนจีน่าร้องครางพลิ้ว“โอว...นิคขา...อ๊าๆ”เขาเริ่มขยับซ

จีน่ากลับไปยังห้องนอนตัวเองแล้วล้างหน้าแปรงฟัน ล้างคราบน้ำตาทิ้ง จากนั้นก็แต่งตัวด้วยชุดเดรสลายสก็อตสีขาวแดงสั้นเพียงเข่าแขนกุด คอปก หล่อนรวบผมขึ้นเกล้าขมวดสูงกลางศีรษะเหมือนไม่ตั้งใจ ปอยผมบางส่วนรุ่ยระข้างแก้มดูเก๋ไก๋น่ารัก ใบหน้านวลใสทาเพียงแป้งบางๆ และลิปสติกกลอส ขนตาหนาเป็นแพนั้นไม่จำเป็นต้องเติมอะไรเพิ่ม จีน่าไม่ชอบเขียนขอบตาหรือปัดมาสคาร่า ยกเว้นเวลาทำงานเท่านั้นหญิงสาวเดินออกไปยังโซนครัว ร่างสูงสวมเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินริ้วเทาพับแขนถึงข้อศอกกับกางเกงยีนส์สีดำยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ เขาเงยหน้ามามอง จีน่ายิ้มให้อย่างแจ่มใส เขาส่งสายตาลึกซึ้งมาให้และยิ้มมุมปากนิดหนึ่ง ใบหน้าหล่อเหลายังคงเคร่งขรึม แต่ดูเหมือนเขากำลังพยายามที่จะเก็บอาการเศร้าเอาไว้อย่างเต็มที่“คุณทำอะไรคะ”จีน่าเดินอ้อมไปยืนข้างๆ กลิ่นอาฟเตอร์เชฟที่หล่อนคุ้นชินจมูกทำให้ต้องขยับเข้าไปยืนใกล้แล้วสูดเข้าปอดอย่างเต็มที่“ทำอเมริกันเบรกฟัสต์ วันนี้ในรายการโชว์ผมจะทำซุปเส้นหมี่ให้คุณ ตอนเช้าทานแค่นี้พอ โอเคไหม”เสียงทุ้มหันมาบอก จีน่ายิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกายทันทีเมื่อรู้ว่าเขาจะทำซุปเส้นหมี่ให้ทาน“ว้าว จริงเหรอคะ โอเคค่ะ

หล่อนหน้าแดงเรื่อแต่ก็ไม่ยอมถูกเขาต้อนฝ่ายเดียว จึงแกล้งแหย่เขากลับไปและหันไปยิ้มซุกซนให้กล้อง รับรองว่าผู้ชมทางบ้านโดยเฉพาะหนุ่มๆ จะต้องหลงสาวน้อยมหัศจรรย์ไปตามๆ กัน กับความน่ารักสดใสและออร่าความจริงใจเต็มเปี่ยมไม่มีการเฟ็กหรือเสแสร้งนั้น นิคทำท่าเลิกคิ้วแล้วยกมุมปากยิ้มเก๋ให้“ก็...ถ้าหลงได้จริงๆ ก็ดีสิครับ”เขาตอบพลางยิ้มให้กล้อง ทำให้เกิดเสียงฮือฮาอีกครั้ง เวลานี้ทีมงานทุกคนไม่มีใครละสายตาไปจากหน้าเวทีเลยก็ว่าได้ ภาพเชฟนิคกับจีน่า อัสตัน สะกดทุกคนอย่างอยู่หมัดกับการโต้ตอบรับมุกกันอย่างลงตัวดูน่ารักเป็นธรรมชาติและมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูกทั้งสองช่วยกันทำซุป เชฟนิคเป็นคนลงมือทำพร้อมกับอธิบายวิธีการ จีน่าเป็นคนคอยซักถามในสิ่งที่อยากรู้ ทำให้ผู้ชมพลอยได้รับรู้รายละเอียดเพิ่มมากขึ้นไปด้วย ราวกับว่าหล่อนเป็นคนถามแทนผู้ชมทางบ้านทุกอย่างไม่ได้มีการเตรียมการล่วงหน้า จึงเรียกได้ว่า ฝีมือและฝีปากของทั้งคู่สูสีกัน สมองทันเกมกันจนดูสนุกและดูเพลินราวกับกำลังดูละครที่พระเอกนางเอกกำลังทำกุ๊กกิ๊กหวานแหววกันอยู่ รับรองว่าพอเทปนี้ออกอากาศ คนดูจะต้องไม่เชื่ออย่างแน่นอนว่าทั้งสองไม่มีอะไรในกอไผ่และทั้ง

ขาให้ความรู้ต่ออีกนิดหนึ่ง จีน่ามองดูร่างสูงที่กำลังทำในสิ่งที่เขารัก หล่อนรักผู้ชายคนนี้เหลือเกิน หัวใจร่ำร้องอยากบอกสิ่งที่อยู่ท่วมท้นในหัวใจให้เขาได้รับรู้ยิ่งนัก“เอาล่ะครับ ผมปรุงเสร็จแล้ว คนดีอ้าปากสิครับ เตรียมเป็นหนูทดลองยาได้ ณ บัดนี้”นิคคงไม่รู้ตัวว่าได้เรียกหล่อนอย่างไรออกไป ทีมงานกรี๊ดออกมาอีกครั้ง จีน่ายิ้มสนุกไปกับทุกคนด้วย หญิงสาวขยับไปยืนใกล้ เมื่อเขาตักน้ำซุปพร้อมกับเนื้อไก่ฉีกมาจ่อปากให้ หญิงสาวก็อ้าปากรับ แล้วเคี้ยวตุ้ยๆ ท่าทางเอร็ดอร่อย“ว้าว...อร่อยสุดยอดไปเลยค่ะ มาจีน่าจะป้อนเชฟบ้าง คือป้อนแทนท่านสุภาพสตรีทางบ้านนะคะ หลายท่านคงอยากจะป้อนเชฟนิคถ้าหากมีโอกาสใช่มั้ยคะ แล้วจีน่าจะปล่อยโอกาสทองให้หลุดมือไปได้ยังไง จริงมั้ย”หญิงสาวเอ่ยพร้อมกับยิ้มให้กล้อง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเขาดวงตาสดใส นิคเห็นแล้วต้องลอบถอนใจ เขาแทบจะคลั่งตายกับความรักที่มันจุกอกอยู่แล้ว หล่อนยังจะมาทำตัวน่ารักน่ากอดจนเขาต้องอดใจไว้อย่างเต็มที่ไม่ให้คว้าตัวมากอดอย่างที่ใจต้องการ“มาค่ะเชฟอ้าปากซีคะ จีน่าจะป้อนแล้วนะ”หล่อนส่งเสียงเจื้อยแจ้วมาบอก นิคจึงอ้าปากให้หล่อนป้อน ห้องสตูดิโอแทบจะแตกเพราะเสีย

จีน่ายอมให้คนที่หัวใจกำลังมีความสุขปริ่มเปรมกอดจูบและคลอเคลียอยู่ในห้องจนกระทั่งได้เวลาถ่ายทำในเวลาบ่าย หญิงสาวจึงทั้งผลักทั้งขู่ให้เขาหยุดกอดหอมและออกไปทำงาน เขาทำท่างอแงและเกเรเหมือนเด็ก“อีกตั้งสิบนาที ขอหอมอีกนิดน่า”เขายังคงนอนแผ่ตรงปลายเตียงจีน่าพยายามดึงแขนล่ำให้ลุกขึ้น แต่คนดื้อก็ขืนตัวไว้เต็มที่แถมกระตุกแขนเรียวจนร่างหล่อนล้มคว่ำไปบนตัวเขาอีกครั้งหนึ่ง“นิโคลัส พอแล้วค่ะ เดี๋ยวทีมงานก็พากันนินทาเอาหรอก หายเงียบเข้าห้องกันแบบนี้”หล่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระเง้ากระงอด นิคกอดร่างบางแล้วแกล้งซุกหน้ากับซอกคอ งับฟันลงไปเบาๆ ทำให้หล่อนจั๊กจี้จนต้องปล่อยเสียงหัวเราะคิดคักออกมา“หยุดเดี๋ยวนี้นะ จีน่าจั๊กจี้” หล่อนร้องโวยวาย“คุณไปนั่งเป็นกำลังใจให้ผมนะ” เขาเอ่ยชวน“ไม่ได้ค่ะ คุณแม่ๆ กำลังจะกลับมา จีน่าต้องช่วยพวกท่านแพ็คกระเป๋า”คุณแม่ๆ ไปซื้อของฝากและกำลังเดินทางกลับมาเพนต์เฮาส์“ผมเห็นมีกระเป๋ามาคนละใบ จะเสียเวลาอะไรนักหนา”เขาเอ่ยเถียงพลิกร่างบางลงไปนอนหงายแล้วใช้จมูกคลอเคลียแก้มนวลอย่างไม่รู้จักเบื่อหน่าย จีน่าปล่อยให้เขาหอมแก้มเพราะห้ามไปก็เสียเวลาเปล่าไม่ชนะเขาอยู่ดี มือบางเอื้อมไ