Alle Kapitel von สยบรักพยศร้าย NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 3: Kapitel 201 – Kapitel 210

“พระเจ้า...ใจร้อนจริงๆ บอส”เขาพึมพำข้างหูเมื่อถูกหล่อนกระตุ้นตามธรรมชาติด้วยความอ่อนนุ่มคับแน่นที่รัดรึง ชายหนุ่มกัดฟันและเริ่มขยับโยก หล่อนเบียดแอ่นรับจังหวะของเขาราวกับมือโปรทำให้รอยด์ยิ้มพึงพอใจกับความน่ารักฉลาดของหล่อนที่ปล่อยให้สัญชาตญาณเป็นตัวจับจูงนำทาง“อ้ะ...อื้อ” หล่อนปล่อยเสียงครางพลิ้วเมื่อเขาเร่งความเร็วตามความต้องการของทั้งสองฝ่าย รอยด์จัดการส่งหล่อนไปถึงสุดสายปลายฝันก่อน ร่างนุ่มสั่นระริกปลดปล่อยอารมณ์ลึกล้ำรุนแรง ร่างหล่อนไหวสะท้านจนรอยด์รู้สึกได้เพราะร่างกายที่เชื่อมกันอยู่ ทำให้ร่างใหญ่ถึงกับกระตุกเฮือกและสั่นเทิ้มสุดควบคุมได้ รอยด์ซบหน้าไปกับซอกคอชื้นเหงื่อของคนที่เพิ่งผ่านศึกสงครามบนเตียงอย่างสมบูรณ์แบบเป็นครั้งแรกในชีวิต“โอ...ไอร่า” เขาพึมพำเรียกชื่อด้วยน้ำเสียงหอบเหนื่อย เห็นหล่อนนอนหลับตานิ่งเงียบพยายามจับออกซิเจนอยู่ รอยด์เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าแดงปลั่งด้วยเลือดฝาดที่สูบฉีดเต็มที่ขณะร่างประสาน เขาจูบไปบนปลายจมูกเล็ก“ค่อยยังชั่วที่คุณยังหายใจอยู่”เสียงทุ้มเอ่ยยั่วเย้ากระเซ้า ไอร่าค่อยลืมตาขึ้นมองใบหน้าคมสันที่ลอยชะโงกเหนือหล่อน เขาเท้าข้อศอกคร่อมหน้าหล่อนไว้ เร

“อ้ะ” หล่อนร้องครางเมื่อปลายลิ้นนุ่มไล้ไปตามธารฉ่ำวนซ้ายปาดขวานุ่มนวลเป็นจังหวะราวกับกำลังปลุกปลอบโอ้โลมขวัญ มือบางกำผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่นบิดมันจนแทบขาดติดมือ รอยด์สอดมืออุ้มสะโพกงอนงามขึ้นแล้วแนบปากไปกับความงดงามดูดดื่มน้ำหวานฉ่ำจนปากมันแผลบ หล่อนเด้งร่างด้วยอาการถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง“รอยด์...อืม” หล่อนพร่ำเพ้อชื่อเขาออกมา รอยด์ขยับขึ้นไปนั่งคร่อมทรวงอกอวบ ใช้อาวุธถูไถร่องอก“โอ ผมไม่ไหวแล้ว”“อืม...รอยด์...ทำไม...” หล่อนถามเสียงงึมงำ รอยด์เข้าใจว่าหล่อนหมายถึงทำไมเขาถึงไปสอดใส่เข้าไป“ผมไม่อยากให้คุณเจ็บ โอวว...แต่ผมสุดทรมานเลย...อ่าส์” เขาครางกระเส่า“ไม่เจ็บ ฉัน...ต้องการคุณรอยด์ ได้โปรด...พลีส” หล่อนร้องขออย่างลืมความอายเพราะแรงปรารถนาที่มีมหาศาล เมื่อแตะขอบสวรรค์เสร็จก็ต้องการต่อทันที การได้ร่างแข็งแกร่งนอนทาบทับเช่นเมื่อครู่ก่อนนั้น ดูเหมือนว่าอาการกระสันอยากจะเบาบางลง รอยด์สบถก่อนจะตัดสินใจหยิบถุงยางมาสวมอีกครั้ง“ไม่เจ็บแน่นะ อย่ามาว่ากันทีหลังล่ะ อ่าส์ ผมปวดเต็มทนแล้วตอนนี้” เขาเอ่ยแล้วขยับไปนั่งระหว่างขาเรียว หล่อนยกขาตั้งอ้ารอทันที ไอร่าไม่สนใจแล้วว่าปฏิกิริยาของหล่อนนั้นม

“เพราะมึงเล่นพิเรนนั่นแหละ ตอนนี้เขาหลับอยู่ และกูก็จะไม่ปลุกเขา มึงเป็นตัวก่อเรื่อง มึงไปจัดการเลย งานของเขามึงทำยังไงก็ได้ให้เรียบร้อย ไม่อย่างนั้นมึงกับกูจะได้เห็นดีกันแน่ ไอ้เวรบรรลัย!”รอยด์กรอกเสียงเข้มก่นด่าไม่ไว้หน้า จากนั้นก็กดโทรศัพท์ปิดทันที ชายหนุ่มหันไปมองร่างที่หลับไหลไม่รู้ตัวอย่างสงสาร เขาพอจะเดางานหล่อนออกว่าวันนี้หล่อนจะต้องยุ่งพอๆ กับเมื่อวานนี้เพราะจะต้องปิดจ๊อบและประสานงานกับทุกทีมจนเสร็จเรียบร้อยแต่ดูสภาพหมดแรงอาการร่อแร่เต็มทนของหล่อนแล้ว เขาคิดว่าหล่อนไม่น่าจะไหว รอยด์ก้มไปกดจมูกกับผมเผ้าอันยุ่งเหยิงของหล่อนก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นเข้าห้องน้ำอีกด้านหนึ่งของคฤหาสน์ เบอร์นาโดวางสายจากรอยด์ก็หันไปหาเมอร์ฟีด้วยใบหน้าลิงโลดตื่นเต้น“ไอ้ฟี่ มันโคตรได้ผลเลยมึง เยี่ยมมาก สมกับที่กูไว้วางใจ มึงจดสูตรไว้ใช่ไหม เอามาให้กูเลยพร้อมกับวัตถุดิบทั้งหมด” เสียงห้าวเอ่ยกับสมุนคู่ใจ เหตุที่เบอร์นาโดรู้ก็เพราะเขาแอบเห็นสเตฟานยกเจ้าไวน์ขวดพิเศษให้รอยด์ และเห็นรอยด์แบ่งปันมันให้ไอร่าตรงระเบียงนั่นเอง“ไอ้ฉิบหายเบอร์ดี้ มึงบังอาจกระตุกหนวดเสืออย่างกูเหรอ ไอ้เวร” เสียงโฉ่งฉ่างของสเตฟานดัง

“ยิ้มอะไรหือ”เขาเห็นหล่อนยิ้มขำจึงเอ่ยถาม จีน่าส่ายหน้าแล้วยิ้มมากขึ้น ยิ่งทำให้เขาสงสัย ชายหนุ่มทำอาหารเสร็จพอดีจึงปิดเตา จากนั้นก็ล้างมือแล้วก้าวไปสวมกอดด้านหลังของร่างบาง“บอกมาเดี๋ยวนี้ว่ายิ้มเยาะผมเรื่องอะไร”เขาเอ่ยถามพร้อมกับแกล้งก้มมางับคอจนจีน่าร้องวี้ดว้ายด้วยความจั๊กจี้ปนเสียวเพราะเขาใช้ลิ้นลากเลียอย่างแกล้งๆ ไปด้วย“เปล่ายิ้มเยาะสักหน่อย อ๊าย...อย่าเลีย จีน่าเสียว อ๊าย...นิโคลัส มันจั๊กจี้นะ”หล่อนร้องและหัวเราะคิกเมื่อเขาทั้งเม้มฟันขบหยอกสลับกับไล้เลียไปจนถึงจุดชีพจร มือใหญ่ยกร่างบางขึ้นไปวางบนเคาน์เตอร์ที่ค่อนข้างสูง แต่ตัวเขาเองก็สูง นิคขยับมายืนแทรกระหว่างขาเรียวแล้วใช้สองมือกุมหน้าเล็กก้มมาบดจูบอย่างหิวกระหาย“ผมชักหิวแล้วละสิ”“หิวก็ปล่อยสิคะ จีน่าจะได้จัดโต๊ะ” หล่อนเอ่ยทักท้วงใบหน้างามแดงเรื่อ“ใครว่าผมหิวอาหาร ผมหิวคุณต่างหากล่ะเบบี้ เมื่อคืนอยู่บนเครื่องก็ไม่ได้กินคุณ มาเถอะขอกินเมียก่อนกินข้าวสักรอบ” เขาเอ่ยเสียงแตกพร่า เกิดอารมณ์ต้องการขึ้นมาอย่างที่จีน่าต้องทำตาโต“โอ โน่ ไม่เอาค่ะ บ้าแล้วนิโคลัส ปล่อยเถอะค่ะ คุณย่างอะไรไว้คะกลิ่นเหมือนไหม้เลย”จีน่าแกล้งพูดเพ

“ทานที่ตรงระเบียงดีมั้ยคะ”หล่อยเอ่ยถามปรึกษาเบาๆ นิคหัวเราะหึในลำคอรู้ว่าหล่อนกำลังคิดอะไรอยู่“เอาสิ นั่งกินข้าวใต้แสงจันทร์ โรแมนติกดีออก กินข้าวเสร็จก็กินเมียต่อเลย”เขาไม่วายทำให้หล่อนเขิน ทั้งสองช่วยกันจัดโต๊ะ นิคอุ่นอาหารในไมโครเวฟให้ร้อนจนหอมโชยอีกครั้ง จากนั้นก็ลำเลียงไปตรงระเบียงด้านหลังที่ยื่นไปในสระว่ายน้ำ ระเบียงไม้สักมีโต๊ะตัวกลมเตี้ยพร้อมเบาะสำหรับนั่งกับพื้นสองหนุ่มสาวนั่งทานข้าวด้วยกันอย่างกระหนุงกระหนิง จีน่าป้อนเขา เขาก็ป้อนหล่อนสลับกันจนกระทั่งอิ่มจากนั้นก็ช่วยกันเก็บกวาดและล้างจนเรียบร้อย ทั้งสองเข้าห้องแปรงฟันเสร็จก็ออกมานั่งรับลมดูดาวตรงระเบียง นิคโอบซ้อนร่างบางไว้ในอ้อมแขน หล่อนยืนพิงอกของเขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังบนท้องฟ้า“อิจฉาคนที่นี่จังนะคะ ได้เห็นท้องฟ้าสีฟ้าและดวงดาวระยิบระยับในยามค่ำคืนแทบทุกคืนแบบนี้”จีน่าเปรยขึ้นเพราะที่อังกฤษนั้นตลอดปีท้องฟ้ามักเป็นสีมัวอึมครึม นอกเสียจากช่วงสปริงหรือซัมเมอร์ แม้กระนั้นบางปีสปริงหรือซัมเมอร์ก็ยังมีฝนพรำอย่างเอาแน่เอานอนไม่ได้“มาอยู่ที่นี่เอาไหม ผมมีเพื่อนช่วยจัดการให้ได้นะ”เขาเอ่ยชวนทำเอาจีน่าทำตาโตกับความทำอะไรก็ง่า