Alle Kapitel von สยบรักพยศร้าย NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 3: Kapitel 221 – Kapitel 230

“อื้อ...อื้อ”หล่อนทุบ ดึงทึ้งผม ข่วนต้นคอเขาอย่างไม่ออมมือ ร่างบางขยับดิ้นไปมาบนตักต่อสู้อย่างไม่ยอมจำนน รอยด์หาสนใจไม่ เขาบดจูบอย่างหน่วงหนัก ยิ่งหล่อนทำร้ายเขา เขาก็ยิ่งตอบแทนคืนหล่อนอย่างสูสีกันด้วยจุมพิตเร่าร้อนรุนแรงตามอารมณ์ภายในที่เก็บกดเอาไว้มาเนิ่นนานไอร่าเม้มปากแน่นไม่ยอมให้เขารุกล้ำ หากรอยด์ขยับตัวลุกขึ้นอย่างรวดเร็วแล้วผลักร่างเพรียวลงไปนอนหงายหลังบนโซฟา หล่อนตกใจร้องว้ายด้วยความไม่ทันตั้งตัว ร่างใหญ่ล้มทาบทับร่างหล่อนทันทีทั้งหนักทั้งอึดอัด“เลวที่สุด! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะรอยด์ เดลสัน!”หล่อนยังคงไม่ยอมสิ้นฤทธิ์ง่ายๆ เข่าแหลมถูกยกขึ้นกระทุ้งเสียบหวิดกล่องดวงใจของรอยด์ไปอย่างเฉียดฉิว ชายหนุ่มสะดุ้งใจหายวาบกับความเฉียดอย่างเส้นยาแดงผ่าแปดนั้นร่างใหญ่กดร่างเพรียวจนจมไปกับเบาะโซฟานุ่ม ส่วนล่างทับแทรกไประหว่างกลางตัวจนขาของหญิงสาวอ้ากว้าง ไอร่าพยายามยกเข่าขึ้นกะซวกแต่ก็ไม่ถนัด เขาก้มมาจูบอีกครั้งแล้วสอดลิ้นเข้าไปในจังหวะที่หล่อนกำลังจะอ้าปากด่า ลิ้นหนากระหวัดพันหยอกล้อลิ้นเรียวเล็ก ไอร่าจิกผมหยักศกพยายามจะดึงหน้าเขาขึ้น แต่เขาไม่สะดุ้งสะเทือน สองมือใหญ่กุมแก้มหล่อนแล้วตั้งหน

“ผมเพียงแต่จะมาบอกคุณว่า ผมยังมีชีวิตอยู่ แต่หลังจากที่ออกจากประตูนี้ไปแล้ว ผมก็ไม่อาจทราบได้ว่าจะมีครั้งหน้าอีกหรือเปล่าที่จะได้กลับมาบอกคุณแบบนี้ ล็อกห้องด้วยนะ”เขากล่าวเสร็จก็ก้มมาจูบแก้มปล่อยแขนร่วงผล็อย จ้องหน้าไอร่าอยู่ชั่วนาทีหนึ่งแล้วเปิดประตูออกไปทันที ไอร่าตะลึงกับการมาที่ไม่บอกกล่าวและการไปอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยนั้นคนบ้า! เฮงซวยที่สุด แค่ถูกไล่แค่นี้ก็ใจเสาะแล้วเหรอฮึ! และคำพูดของเขาที่ว่า ไม่รู้จะมีครั้งต่อไปอีกหรือเปล่าที่เขาจะได้กลับมาบอกหล่อนแบบนี้อีก ทำให้ไอร่าลืมตัวรีบดึงประตูเปิดแล้ววิ่งตามไปจนทันเขาที่ลิฟต์“เดี๋ยวก่อน”หล่อนร้องเรียก รอยด์ชะงักเท้าก่อนจะหันมามอง แปลกใจที่หล่อนวิ่งเท้าเปล่าตามออกมา“คุณยังไม่ได้ใช้ค่าจานที่แตกให้ฉันเลย!”หล่อนพูดเร็วจี๋ยืนเท้าสะเอวหายใจหอบเหนื่อยเล็กน้อย รอยด์เลิกคิ้วขึ้นสูงก่อนจะค่อยจุดยิ้มออกมา“เท่าไหร่ล่ะ...บอส”เขาแกล้งถามแล้วเดินมาหาอย่างช้าๆ ไอร่าอึกอักเพราะไม่ได้คิดคำตอบเอาไว้ หล่อนไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องรีบวิ่งกระหืดกระหอบตามเขาออกมาแบบนี้“ยังไม่ได้คิด ฉันหิวข้าว”หล่อนตอบเสียงสะบัด รอยด์หัวเราะหึ เดินมาโอบไหล่แล้วพาหล่

“หอมจัง”เขาเอ่ยพร้อมกับสูดกลิ่นผมสลวยที่ก้มมาใกล้ ไอร่าเงยหน้าขวับขึ้นมองทำให้จมูกโด่งของเขาสัมผัสไปกับแก้มนวลของหล่อนอย่างจัง หญิงสาวหน้าแดงและรีบผละออกห่าง“อย่ามาทำรุ่มร่ามนะ คุณตักเส้นแล้วตักซอสราดเลยนะ ฉันก็จะทำแบบนั้นเหมือนกัน”หล่อนเอ่ยดุนิดหนึ่ง พร้อมกับสั่งต่อ ยื่นจานให้เขาใบหนึ่ง รอยด์จัดการตักเพียงพอดี ราดด้วยน้ำพริกอ่องกลิ่นหอมฉุยควันกรุ่นแล้วยื่นให้“เยอะไป ฉันจะตักเอง”“เอาน่ะ ไม่เยอะหรอก คุณผอมไปนะ”เขากล่าววิเคราะห์สรีระของไอร่า ซึ่งทำให้หญิงสาวหน้าแดงอีกครั้ง หล่อนน้ำหนักลดไปกว่าปีที่แล้วนิดหนึ่ง ไม่คิดว่าเขาจะสังเกตเห็น แต่เขาเป็นสปายนี่นา คงจะไม่มีอะไรหลุดรอดพ้นไปจากสายตาช่างสังเกตของเขาได้เลยกระมังรอยด์ตักให้ตัวเองเสร็จก็เดินตามหล่อนไปนั่งยังโซฟาในห้องนั่งเล่น ไอร่าเปิดทีวีเพื่อทำลายบรรยากาศแปลกๆ ระหว่างเขากับหล่อน ร่างสูงหย่อนตัวลงนั่งข้างๆ หัวเข่าสัมผัสกับหล่อน ไอร่าขยับตัวนิดหนึ่ง“ไม่ต้องรังเกียจผมขนาดนั้นหรอกน่าคุณ ยิ่งกว่าเข่าติดกันก็ทำมาแล้วไม่ใช่เหรอ”เขาหันมาพูดหน้าตาเฉยก่อนจะใช้ส้อมหมุนเส้นสปาเก็ตตี้ราดน้ำพริกอ่องเข้าปาก ไอร่าจ้องมองอย่างลุ้นๆ คิดว่าเขา

งานของรอยด์นั้น ส่วนใหญ่เป็นการเจาะเข้าวงในเพื่อหาข้อมูล เมื่อได้หลักฐานชัดเจนแล้วก็ส่งให้ทีมเหนือขึ้นไปเพื่อประสานทีมเจ้าหน้าที่ฝ่ายที่เกี่ยวข้องเข้าทำการโจมตีและจับกุมหรือดำเนินการต่อไปตามแต่กรณี การเป็นสายลับนั้นชีวิตยิ่งกว่าแขวนอยู่บนเส้นด้ายเสียอีก ไม่รู้ว่าตื่นขึ้นมาวันนี้แล้วจะได้นอนตอนไหน หรือจะได้หลับตลอดกาลหรือไม่“เขาร้องไห้” รอยด์เอ่ยบอกหลังจากนั่งนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง“มึงปล้ำเขาอีกหรือยังไง”เบอร์นาโดรู้สึกกลุ้มไปกับเพื่อนด้วย ชายหนุ่มเทวิสกี้เติมให้รอยด์แล้วดึงแก้วออกมาอีกใบเพื่อเทให้ตัวเอง ปกติไม่ดื่มตอนหลังเที่ยงคืนเช่นนี้ เพราะเขาเป็นคนคอยไปดูลูกๆ เวลาตื่นร้องตอนดึก เขาไม่ต้องการให้ลูกได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากคุณพ่อดีเด่น“ไอ้เวร กูไม่ได้ทำอะไรเขาสักนิด แต่เขาร้องไห้ทำไมนั่น กูไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเอง”รอยด์เอ่ยเสียงเบาในตอนท้าย สายลับอย่างเขานั้น สัญชาตญาณและไหวพริบความช่างสังเกตต้องเป็นคุณสมบัติเด่น ไม่เช่นนั้นอาจจะม่องเท่งโดยไม่ทันตั้งตัว“กูเองก็ไม่เข้าใจผู้หญิงเท่าไหร่หรอกมึง นอกจากเมียกู แต่เมียกูเขาตรงๆ ชัดเจน กูไม่ต้องแปลภาษาให้เมื่อย ถ้ามึงจะให้กูเดาก็คือ เขารัก

“หรือคุณจะกลัวคิงส์เข้าใจผิด”เวสลีย์แกล้งเอ่ยทำน้ำเสียงสลด ไอร่าคิดว่าแค่แก้วเดียวเพื่อตัดความรำคาญคงไม่เป็นไร หญิงสาวจึงตัดสินใจยกน้ำพั้นช์ขึ้นดื่มหมดแก้ว จากนั้นก็ลุกขึ้น“คิงส์กับฉัน เราเข้าใจกันดีค่ะคุณเวสลีย์ ขอตัวก่อนนะคะ”ไอร่ากล่าวบอกด้วยน้ำเสียงห่างเหินและไว้ตัวนิดหนึ่งทำให้เวสลีย์รู้สึกไม่พอใจเหมือนถูกเหยียดและดูถูก ปากกระตุกยิ้ม ภายในใจกำลังรออะไรบางอย่างเยี่ยงคนจิตใจต่ำช้า ทำหยิ่งไปเถอะพอได้เป็นเมียเขาแล้วจะจัดการปราบพยศให้ราบคาบจนกลายเป็นลูกไก่ในกำมือเลยทีเดียว เวสลีย์คิดอย่างหมายมาด“ผมเดินไปส่งคุณที่รถเองครับ เห็นคุณถึงรถปลอดภัยผมจะได้ไม่ห่วง”เขากล่าวพร้อมกับลุกขึ้นตามแล้วโอบแขนไปรอบเอวเล็ก ไอร่าสะดุ้งรีบปัดออกอย่างสุภาพแล้วเดินลิ่วลงบันไดวน“อ้อมออกด้านข้างดีกว่าครับใกล้ดี”เวสลีย์เอ่ยบอกเสียงดังแข่งกับเสียงดนตรีแล้วดึงแขนหล่อนเดินตามทางแยกออกด้านข้าง ไอร่ารู้สึกถึงศีรษะที่เริ่มมึนเบลอและหนักอึ้งอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย หญิงสาวยกมือขึ้นกุมขมับและกดไปมา“คุณเป็นอะไรไปครับ เมาน้ำพั้นซ์ซะมั้ง”เวสลีย์ทำเป็นแกล้งถาม น้ำพั้นซ์ผสมยาปลุกเซ็กส์ที่เขาใช้เป็นเครื่องมือกับเหยื่อสาว