Alle Kapitel von สยบรักพยศร้าย NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 3: Kapitel 241 – Kapitel 250

ไทสันตบบ่าเพื่อนเป็นเชิงปลอบนิดหนึ่ง ไม่ต้องบอกชายหนุ่มก็รู้ว่า ระหว่างรอยด์ เจ้านายและใครอีกคนที่อยู่บ้านริมฝั่งน้ำนั้น ไอ้ฟี่มันกลัวใครมากที่สุด!***ไอร่านอนแผ่หลาอยู่บนเตียงหลับสนิทด้วยฤทธิ์เหล้าร้อนแรงที่ไม่คุ้นคอ หล่อนดื่มเพื่อประชดใครคนนั้น คิดว่าเขาอาจจะหลบอยู่ที่ไหนสักแห่งเพื่อแอบดูหล่อนอยู่ คิดว่าเขาอาจจะโผล่มาคว้าแก้วไปจากมือหล่อนเหมือนในนิยายที่พระเอกทนเห็นนางเอกดื่มอย่างไร้สติไม่ได้ แต่ก็ผิดหวังทั้งเพ เขาหายต๋อมอย่างไร้วี่แวว เป็นเครื่องยืนยันได้ว่าเขาเลือดเย็นและไม่แยแสหล่อนเลยจริงๆ!ไอร่าตื่นขึ้นมาในเวลาตีสองเมื่อได้ยินเสียงกุกกักหน้าห้อง หญิงสาวผวาลุกขึ้นนั่งกลางเตียง ห้องมืดสลัว เมอร์ฟีกับไทสันปิดไฟให้หล่อนเรียบร้อยเสียงประตูด้านนอกเปิดและปิดอย่างแผ่วเบา ถึงกระนั้นมันก็ดังชัดเจนมากพอที่จะทำให้ไอร่าหัวใจกระตุกสั่นด้วยความกลัว เคยได้ยินข่าวบ่อยๆ เรื่องที่แขกนักท่องเที่ยวถูกพบเป็นศพฆ่าข่มขืนในห้องพักของโรงแรมร่างบางผุดลุกจากเตียงหันซ้ายแลขวาหากระเป๋าสะพาย ในนั้นมีสเปรย์สำหรับป้องกันตัวเอง หล่อนค้นได้ก็กำมันแน่นอยู่ในมือ ไอร่ารีบเดินไปยืนอยู่หลังประตูหัวใจเต้นส่ำรัวจนได

​“มันเลิกได้ง่ายๆ หรือรอยด์ บอกไอหน่อยว่าต้องทำยังไง บอกไอมาทีว่าทำยังไงถึงจะเลิกรักคุณได้”เสียงหวานเอ่ยถามอย่างตัดพ้อต่อว่าที่เขาไม่ยอมเข้าใจความรู้สึก รอยด์นิ่งอึ้งไปทันทีกับการบอกรักอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยและไร้มารยานั้นถึงแม้จะพอดูออกว่าหล่อนรู้สึกเช่นไรกับเขา แต่การได้ยินหล่อนยอมรับและพูดออกมาอย่างเต็มปากเต็มคำเช่นนี้... มันช่างให้ความรู้สึกต่างกันมากมายเหลือเกินกับการตีความเอาเอง ต่างกันมากมายนัก รอยด์กดจมูกไปบนหน้าผากเกลี้ยงเกลาหนักๆ“ทำไมคุณดื้อแบบนี้นะบอส”เขาพึมพำ ไอร่าได้แนบหน้ากับอกของเขา ได้ยินเสียงหัวใจเขาเต้นรัวเร็วดังชัดเจน“รอยด์ขา รักไอมั้ย รักไอบ้างหรือเปล่า บอกหน่อยได้ไหมว่ารู้สึกยังไง”หล่อนเอ่ยถามเสียงเบาราวกับกลัวคำตอบเสียนักหนารอยด์นิ่งอึ้งไปนาน เขากอดหล่อนแน่นอยู่อย่างเงียบๆ ไอร่าเงยหน้าที่มีดวงตาโตรื้นไปด้วยน้ำตาขึ้นมอง รอยด์ก้มมองสบ“คุณเหลวไหลตั้งแต่เมื่อไหร่หือบอส รักผมเหรอ รักเข้าไปได้ยังไงกัน”เขาแกล้งถาม คำพูดของเขาทำให้ไอร่านิ่งเงียบไป รักเข้าไปได้ยังไง? นั่นสินะ เป็นคำถามที่หล่อนเฝ้าถามตัวเองเหมือนกัน“ไม่รู้ แต่มันรักไปแล้วนี่” หล่อนตอบเสียงอู้อี้“ผ

“เยอะไปไหมหือ” เขาทำเสียงถามเหมือนหยอกล้อ หากใบหน้าหล่อเหลากลับขรึมลงไป“ก็ถ้าผมยังมีชีวิตรอดปลอดภัย ผมจะกลับมาหาคุณ โอเคไหม”เขาเอ่ยรับปากออกมาในที่สุด ไอร่าพยักหน้าแล้วกอดเขาไว้แน่น“คุณอยู่กับไอได้มั้ยคืนนี้”หล่อนเอ่ยถามอีกครั้งด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน รอยด์จับร่างบางให้นอนหงายแล้วชะโงกร่างอยู่เหนือร่างของหล่อน“ก็ได้... คืนนี้ผมจะอยู่กับคุณ”เสียงทุ้มก้มมากระซิบริมหู ไอร่าโน้มคอของเขาลงมาหา รอยด์ประกบริมฝีปากไปบนเรียวปากอิ่มแล้วจุมพิตอย่างดูดดื่มอ่อนหวานเต็มไปด้วยความโหยหา เขาดูดเรียวปากงามก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปควานไชดื่มด่ำรสหวานซ่านที่จดจำได้ไม่เคยลืม ไอร่าจูบตอบและเบียดร่างเข้าหาร่างแข็งแกร่งอบอุ่นรอยด์ปลดเปลื้องอาภรณ์หุ้มห่อร่างงามจนหล่อนเปล่าเปลือยนอนตาปรือไขว่คว้าหาร่างของเขา ชายหนุ่มจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองเรียบร้อยก็ล้มไปนอนทาบทับ จูบไซ้ไปตามร่างบางทุกอณูเนื้อนวล ไอร่าร้องครางพลิ้วกับสัมผัสที่อ่อนโยนทว่าร้อนแรงดั่งเปลวไฟร้อนนาบลงไปบนผิวบางทุกตารางนิ้วที่ปลายลิ้นและปลายนิ้วไล้ผ่าน“อืม...รอยด์...อาว์”เสียงพลิ้วครางแผ่วเมื่อลมหายใจร้อนเป่ากระทบตรงจุดอ่อนไหวกลางกายสาวก่อนจะร้องค

​ไอร่าสะดุ้งตื่นมาในเวลาสิบโมงเช้า เพราะเสียงโทรศัพท์ปลุกจากโอมาร์ หญิงสาวผุดลุกขึ้น ข้างกายว่างเปล่าอย่างไม่รู้สึกแปลกใจอีกแล้ว มือเรียวคว้าโทรศัพท์มาแนบหู“อรุณสวัสดิ์ฮะไอ คุณตื่นหรือยัง ผมขอโทษที่ตื่นสาย”เสียงโอมาร์ดังมาตามสาย ดูเหมือนเขาจะเพิ่งตื่นเช่นกัน ไอร่าจำได้ว่าหล่อนชนแก้วกับเขาจนหมดวิสกี้ไปสองขวด เมอร์ฟีกับไทสันจึงลากตัวมาส่ง“ไอเองก็เพิ่งตื่นนี่แหละค่ะ ยังรู้สึกแฮงค์นิดหน่อย คุณมีแพลนอะไรคะวันนี้”ไอร่าเอ่ยถามเพื่อนร่วมฮอลิเดย์ ร่างเพรียวลุกขึ้นจากที่นอนยุ่งเหยิง ร่องรอยกิจกรรมเร่าร้อนจากเมื่อคืนยังอยู่ครบถ้วน กลิ่นหอมเข้มเฉพาะตัวของเขาติดอยู่ที่หมอนหนุน ไอร่าหยิบมันขึ้นมาดมและกอดเดินไปแหวกผ้าม่านตรงระเบียงออกเพื่อรับแสงแดดยามสาย เวลานี้แสงจ้าส่องสว่างบ่งบอกเวลาที่พระอาทิตย์ขึ้นนานแล้วและส่องสว่างไปทุกทิศทาง“ไปเกาะกันมั้ยฮะ ไปเที่ยวฟูลมูนปาร์ตี้ เราไปค้างกันสักคืนหนึ่ง” โอมาร์เอ่ยชวน“ดีค่ะ ไอขออาบน้ำเตรียมตัวก่อนนะคะ เจอกันอีกหนึ่งชั่วโมงนะคะโอมาร์” หญิงสาวรับคำเสร็จก็วางโทรศัพท์ไอร่านิ่งคิดถึงคนที่นอนกอดหล่อนทั้งคืน เขาบอกให้หล่อนพักผ่อนให้เต็มที่และ

“ขอดูกระจกหน่อยค่ะพ่อค้า”“สวยแล้วครับ”เสียงเข้มดุเอ่ยออกมาทำให้ไอร่าชะงักพร้อมกับเงยหน้าขวับขึ้นมอง เสียงทุ้มโทนดุที่หล่อนไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่มันจะเป็นเสียงใครไปไม่ได้นอกจากเสียงคนที่กระซิบอ่อนโยนข้างหูเมื่อคืนนี้ร่างสูงนั่นอีก หากมองผิวเผินหล่อนจะไม่มีทางจำเขาได้เลยกับท่าเดินขาไม่เท่ากันเช่นนั้น แต่ตอนนี้เขามายืนตรงหน้าระยะเพียงครึ่งเมตร ทำไมหล่อนจะจำผู้ชายเพียงคนเดียวที่อยู่ในหัวใจไม่ได้“สวยจริงหรือเปล่าคะโอมาร์ พ่อค้าอยากขายแว่นก็คงจะแกล้งพูดยกยอ”หล่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงแจ่มใสยิ้มร่าอารมณ์ดี มือบางหยิบแว่นตาราคาถูกอีกอันขึ้นลองสวมแล้วยิ้มหวานให้โอมาร์“สวยจริงสิครับไอ ผมเอาสองอันนี้ก็แล้วกัน เท่าไหร่ครับ” โอมาร์หันไปถามพ่อค้า“อันละ 290 บาท สองอัน ผมคิดแค่หกร้อยครับ”เขาเอ่ย โอมาร์หยิบเงินให้อย่างไม่คิดมาก ไอร่าลอบส่ายหน้าขำกับพ่อค้าจอมขี้โกง“คืนนี้ต้องสนุกด้วยกันแบบไม่ไล่ไม่เลิกเหมือนเมื่อคืนนะคะโอมาร์”ไอร่าแกล้งกล่าวเสียงดัง ร่างสูงที่หันหลังเดินกะเผลกชะงักนิดหนึ่งก่อนจะเดินต่อไปตามชายหาด ไอร่ามองตามจนเขาลับหายไปตรงหัวมุมห่างออกไปเขามาทำงานสินะ คืนนี้มีปาร์ตี้ไม่แน่ใจว่าเข