Alle Kapitel von สยบรักพยศร้าย NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 3: Kapitel 231 – Kapitel 240

​ไอร่าค่อยลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเมื่อยล้าและเพลียจัด เป็นอาการคล้ายกันกับปีที่แล้วไม่มีผิด ครั้งที่หล่อนถูกไวน์ขวดพิเศษของสายลับใจร้ายและเลือดเย็น...สายลับ! อีตาบ้ารอยด์! ไอร่าสะดุ้งและผุดลุกขึ้นนั่งทันทีราวกับถูกไฟร้อนจี้ผิวเนื้อนวล หญิงสาวหันไปมองที่นอนข้างตัว ข้างที่จำได้ลางเลือนว่าร่างสูงแสนอุ่นของเขานอนอยู่ที่นอนยังคงยับย่นเป็นพยานได้อย่างดีว่าหล่อนไม่ได้คิดไปเองหรือฝันไป เขาอยู่กับหล่อนเมื่อคืนนี้ ไอร่ากวาดสายตาไปทั่วห้องนอนเพื่อมองหา นาทีต่อมาก็ถอนหายใจด้วยความผิดหวังอย่างรุนแรง เขาไปแล้ว ไปโดยไม่มีการบอกลา...อีกแล้วเขามันคนเส็งเคร็งอย่างที่หล่อนตั้งสมญาให้นั่นแหละ พวกอยากมาก็มา อยากไปก็ไป โดยไม่คิดถึงใจคนอื่น! ไอร่าถอนหายใจแล้วหงายหลังล้มตัวลงนอนอีกครั้งสติสัมปะชัญญะกลับคืนมาสมบูรณ์ ทบทวนเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ก็จำได้ว่าหล่อนถูกเวสลีย์วางยา จำไม่ได้ว่ามาถึงอพาร์ตเม้นต์ได้อย่างไร รู้แต่ว่าเป็นเขา รอยด์ เดลสันที่ได้ช่วยหล่อนเอาไว้ แล้วก็จบลงด้วยกันที่เตียง ร่างกายอันเปล่าเปลือยไร้อาภรณ์ไม่ต้องใช้สมองของจีเนียสก็คิดได้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างระหว่างหล่อนกับเขา

“อย่าลืมที่ผมบอก ห้ามไปที่ผับนั่น ถ้าเป็นไปได้ควรยกเลิกการเป็นออแกนไนเซอร์ให้ลูกค้าคุณ”รอยด์เอ่ยเสียงขรึมจริงจัง ไอร่ายักไหล่ ไม่แน่ใจว่าควรจะพูดอะไรออกไป ความคิดไม่ได้อยู่ที่เรื่องงาน แต่อยู่ที่เรื่อง... เขากำลังจะไปอีกแล้ว“รอยด์” หล่อนเอ่ยเรียก“ครับ” ร่างสูงเอื้อมมือไปจับลูกบิดประตูแล้วหันมาหา“คุณจะไม่รับผิดชอบเรื่องของเราสักนิดเลยเหรอ”ไอร่าแอบรู้สึกตกใจที่ได้ยินเสียงตัวเองเอ่ยถามเขาออกไปตรงๆ เช่นนั้น แต่ได้เอ่ยออกไปแล้วจึงได้แต่กัดริมฝีปากล่างของตัวเองอย่างลุ้นๆ ตั้งใจรอฟังคำตอบจนแทบลืมหายใจรอยด์นิ่งอึ้งไปทันที ดวงตาเข้มจัดวูบไหวไปนิดหนึ่ง หากนาทีต่อมาก็ดูแข็งกร้าวดังเดิม คิ้วเข้มเลิกขึ้นทำเหมือนไม่เข้าใจว่าหล่อนพูดถึงเรื่องอะไร“คุณพูดเรื่องอะไรบอส”เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบไม่มีความรู้สึกอื่นใดนอกเหนือจากนั้น ไอร่าใจวูบโหวงและปวดแปลบแสบจี๊ดก่อนจะรีบข่มอาการทุกอย่างที่ฟูขึ้นมาลงไปอย่างรวดเร็ว หล่อนยกมือขึ้นโบกทำท่าไล่เพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกผิดหวัง“โอเค คุณไปได้”หล่อนเอ่ยเสียงเบาโหวง ยกกาแฟขึ้นซดแล้วหันหลังกลับเข้าห้องไปอย่างไม่ใส่ใจอีกต่อไปว่าเขาจะออกไปจากห้องหรือยั

ลมทะเลพัดเย็นสบาย ได้กลิ่นความเค็มของทะเลมาตามสายลม หญิงสาวยืนจับราวระเบียงเงยหน้าขึ้นแล้วหลับตาสูดเอาความสดชื่นของบรรยากาศเข้าไปในปอดอย่างเต็มที่ประเทศบ้านเกิดเมืองนอนของมารดา ตระกูลทางมารดาเป็นผู้ดีเก่าอยู่ที่กรุงเทพฯ ไอร่ามาเมืองไทยทุกปีตั้งแต่จำความได้ จนกระทั่งคุณตากับคุณยายสิ้นอายุเมื่อหลายปีก่อน หญิงสาวก็ไม่ค่อยได้ไปเยี่ยมญาติๆ ที่กรุงเทพฯ บ่อยๆ มักจะออกต่างจังหวัดมากกว่าไอร่าทอดสายตาไปตามทางเดินเลียบชายหาดที่มีนักท่องเที่ยวเดินสวนสนามกันอย่างคึกคัก ระยะทางสามไมล์โค้งโอบไปตามรูปทรงของหาดมีร้านค้าเรียงราย เป็นช่วงที่มีตลาดตรงชายหาดพอดีหรือนี่ไอร่ายิ้มออกมาอย่างนึกสนุกทันที หญิงสาวรีบอาบน้ำแล้วเปลี่ยนมาสวมการเกงขาสั้นสีขาวกับเสื้อเชิ้ตลายสก็อตสีเหลืองสลับฟ้าผูกเอว ผมยาวถูกรวบทั้งหมดขึ้นมามัดจุกใหญ่ตรงกลางศีรษะอย่างไม่ตั้งใจหากดูเก๋ไก๋ ไอร่าสวมรองเท้าผ้าใบสีขาวสะอาดแล้วเดินออกจากห้องไปโดยไม่ได้ชวนโอมาร์ตรงหน้าล็อบบี้ของโรงแรมมีแขกเข้ามาพักไม่ขาดสาย โรงแรมเชนระดับห้าดาวแห่งนี้ต้องจองเท่านั้นจึงจะมีสิทธิ์ได้เข้าพัก ไอร่าเดินออกมาจากโรงแรมข้ามถนนไปยังฟุตบาทเลียบหาดที่มีของวางขายต

“เขาไปฮอลิเดย์กับแฟนเขาไม่ใช่เหรอไอ้รอยด์ มึงจะเดือดร้อนอะไรนักหนา มึงก็ทำงานของมึงไปสิ จะไปสนใจทำไมกัน เขาไม่ไปยุ่งกับงานมึงอยู่แล้ว”“นั่นไง ไหนมึงว่าไม่รู้เรื่องไอ้เบิร์น”รอยด์ตะคอกด่าสวนไปทันที เบอร์นาโดทำเสียงจิ๊กจั๊กในลำคออย่างรำคาญและอารมณ์เริ่มโมโหพอกัน“เออๆ พวกกูมันเสือกเอง พวกกูมันเป็นเพื่อนโง่ เห็นแก่ตัว แค่อยากเห็นมึงมีความสุขเหมือนชาวบ้านชาวช่องเขา พวกกูมันผิดเองไอ้รอยด์ มึงรีบกลับมา กูกับไอ้ฟานจะกางอกไว้รอส้นตีนมึง แต่ถ้ามึงไม่สนใจเขาก็ไม่ต้องมาปากมาก ทำงานของมึงให้เสร็จแล้วค่อยคุยกันใหม่”เบอร์นาโดกล่าวประชดปนก่นด่ายืดยาว รอยด์เงียบไปทันที เขารู้ว่าพวกมันเป็นห่วง แต่มันไม่ใช่สิ่งที่เขาร้องขอนี่ การทำงานที่ได้รับมอบหมายล้มเหลวเป็นสิ่งที่ไม่เคยอยู่ในประวัติศาสตร์ของรอยด์ เดลสัน และสิ่งที่สายลับอย่างเขาไม่ชอบที่สุดคือการที่แผนการที่วางไว้อย่างดิบดีถูกก่อกวนจนวุ่นวาย“ไอ้เบิร์น กูคิดว่ามึงกับกูคุยกันรู้เรื่องแล้วเสียอีก เรื่องระหว่างกูกับไอร่านั้นมันไม่มีอะไรที่เป็นไปได้ เพราะกูไม่ต้องการให้เขาทุกข์ เขาสมควรมีความสุข ความสุขที่กูให้เขาไม่ได้ มึงเข้าใจไหม”รอยด์กล่าวด้วยน้

รอยด์พยายามสะกดใจไม่ให้ฟุ้ง เขากำลังทำงานอยู่ หล่อนมายืนตรงหน้าในระยะเผาขนกับโอมาร์ ท่าทางหล่อนบอกชัดเจนว่าจำเขาได้ แต่รอยด์ไม่ยอมแสดงออกเพราะเขาจะทำให้งานเสียไม่ได้อย่างเด็ดขาดบอดีการ์ดของโทนี่เดินคุมไปทั่วบาร์ คืนนี้มีแขกคนสำคัญของไอ้โทนี่มาจากกรุงเทพฯ เขาลอบเข้าไปวางเครื่องดักฟังไว้ในห้องวีไอพีของมันเมื่อวานนี้ ร่างเพรียวยืนใช้ศอกเท้าเคาน์เตอร์ สายตาจ้องมองราวกับอยากจะฉีกเนื้อที่เขาทำไม่สนใจ หล่อนกำลังโกรธจัดเขารู้ดี รอยด์หยิบแก้วไวน์มารินไวน์ส่งให้หล่อนด้วยท่าปกติเหมือนทำกับแขกคนอื่น“คุณผู้ชายรับอะไรครับ”รอยด์หันไปถามโอมาร์ พยายามไม่ใส่ใจกับการที่ชายหนุ่มผู้นั้นยืนไหล่ชิดกับไอร่า“ผมขอมาตินีออนเดอะร็อก” โอมาร์สั่ง“คืนนี้ไม่เมาไม่กลับนะคะโอมาร์ขา ไอจะฉลองความสัมพันธ์ของเราให้สุดๆ ไปเลยค่ะ มาชนแก้วกันหน่อย”หล่อนแสร้งเอ่ยพร้อมกับส่งสายตาหวานฉ่ำไปให้โอมาร์ ยกแก้วชนกันดังกริ๊ง รอยด์ขบกรามแน่น รู้ว่าหล่อนพยายามยั่วอารมณ์เขา ผู้หญิงบ้า!“เจตน์ขา วู้...อย่างเดิม เพิ่มเติมคือจูบของคุณค่ะ”เสียงหญิงสาวคนหนึ่งร้องเรียกเขาเป็นภาษาไทย ได้รับเสียงกรี๊ดจากเหล่าเพื่อนสาวๆ ที่มาด้วยกันดังก้อง