รอยด์หันมาเลิกคิ้วให้กับเสียงอุทานดังของสเตฟาน เบอร์นาโดและเมอร์ฟี“ตกใจอะไรกัน นี่พวกมึงไม่รู้หรือ”“รู้อะไร” สามเสียงเอ่ยถามดังประสานขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน รอยด์มองหน้าที่อ้าปากค้างของแต่ละคนแล้วก็ค่อยจุดยิ้มมุมปาก“หึๆ ไม่รู้ล่ะสิ ก็ดีแล้ว”ชายหนุ่มเอ่ยออกมาเพียงสั้นๆ เท่านั้นก็หันไปมองตัวเองในกระจก จับหูกระต่ายให้เข้าที่“ไอ้เวรรอยด์ มึงรู้อะไรดีๆ รีบบอกมาเดี๋ยวนี้เลย”เบอร์นาโดเป็นฝ่ายพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงคาดคั้น รู้สึกไม่สบอารมณ์ที่ตัวเขาเองรู้หลายๆ เรื่องแต่เรื่องของลูกน้องคนสนิทกลับไม่รู้เลยแบบนี้ และเมอร์ฟีก็เช่นเดียวกัน บอดีการ์ดถึงกับลงทุนเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าหลังจากที่หมดความพยายามจะติดต่อคนบางคนทางเมืองไทย ซึ่งไม่ยอมรับโทรศัพท์ของเขาอย่างจงใจนั้น ทุกคนหันมายืนจ้องรอยด์ตาเขม็ง รอยด์ส่ายหน้า“ขอประทานโทษเถอะถ้าจำไม่ผิดกูว่าวันนี้มันเป็นวันของกูนะไอ้พวกเวร กูขอพักไม่ยุ่งกับเรื่องเสือกๆ ของพวกมึงสักวันจะได้ไหม”เสียงทุ้มเอ่ย ทำให้ทุกคนนึกขึ้นมาได้ สเตฟานเอื้อมมือไปตบบ่ารอยด์แปะๆ เบอร์นาโดพยักหน้า เมอร์ฟียิ้มเฝื่อนยกมือขออภัย“เออ ขอโทษทีว่ะ แต่หลังจากเสร็จพิธี มึงช่วยบอกพวกก
Zuletzt aktualisiert : 2026-01-17 Mehr lesen