บทที่ 140 ความรู้สึกบางอย่าง 1 NC+++ ภายในห้องนอนที่สว่างเพียงแสงโคมไฟสลัว ธาวิน ประคองคนตัวเล็กให้นั่งลงบนเตียงกว้างอย่างเบามือ สายตาวาวโรจน์ด้วยความโกรธตอนนี้อ่อนยวบยาบเหมือนขี้ผึ้งลนไฟซ้ำยังเต็มไปด้วยความทะนุถนอม หญิงสาวโล่งใจมากเมื่อเห็นท่าทีเจ้าของห้องกลับเป็นปกติแล้ว"เจ็บมากไหม..."เขาพึมพำพลางจูบซับตรงข้อมือเล็กซึ่งแดงช้ำจากแรงบีบของเขาเมื่อครู่ อันที่จริงหากธาวินไม่ทัก หล่อนก็จะไม่รู้สึกเจ็บอีกเพราะมัวแต่กังวลเรื่องอีกฝ่าย "ฉันขอโทษนะ ที่โมโหใส่เธอขนาดนั้น”“ไม่เป็นไรค่ะ หนูเข้าใจ กลับดีใจเสียอีกที่ได้เห็นพี่วินหึงแบบนั้น”“ยังจะมายิ้มอีกเหรอ เห็นฉันหึงแล้วมันน่าสนุกนักหรือไง”บรรยากาศเปลี่ยนเป็นหวานชื่นขึ้นมาทันใด หล่อนเอื้อมมือไปลูบไล้ใบหน้าคมเข้มของชายหนุ่ม“ไม่ได้น่าสนุกหรอกค่ะ แต่น่ารัก”“ฮะ ?”“พี่วินน่ารักมากเลยค่ะ หนู…มีความสุขที่เห็นพี่หึงหวงแบบนี้”“ยัยเด็ก
Last Updated : 2026-02-12
LOGIN
