บทนำ กาฝากรัก NC

“อื้อ…”

เรียวปากนุ่มถูกบดขยี้อย่างรุนแรงยาวนานจนเจ้าตัวต้องประท้วงด้วยการทุบอกอีกฝ่าย หากแต่ก็ไม่ได้ทำให้สติของชายหนุ่มกลับมาสักเท่าไหร่

“อ้าปากเดี๋ยวนี้”

“อื้อ!”

เจ้าของเสียงทุ้มออกคำสั่ง นัยน์ตาพร่าเบลอมองไม่ออกด้วยซ้ำว่าคนตรงหน้าคือใคร หากแต่ความต้องการในร่างกายมันพุ่งสูงเกินขีดจำกัดทำให้ไม่สามารถควบคุมตนเองได้

หมับ!

มือใหญ่จับเข้าที่ใบหน้าเล็กแล้วออกแรงบีบจนหล่อนต้องยอมอ้าปากตามคำสั่งก่อนลิ้นร้อนจะสอดเข้ามาในโพรงปากช่วงชิมความหวานหอมไปจนเธอสิ้นเรี่ยวแรง ‘สายขิม’ อ่อนระทวยในอ้อมแขนของชายหนุ่มก่อนถูกเขาผลักลงบนเตียงอย่างง่ายดาย

“เป็นของผม”

“…”

“เป็นของผมนะชัญญา”

ทันทีที่ชื่อนั้นหลุดออกมาจากปากของชายหนุ่ม น้ำใส ๆ ก็เอ่อล้นขึ้นมารอบดวงตาก่อนจะถูกอีกฝ่ายทาบทับลงมาด้วยแรงทั้งหมดที่มีจนเธอไม่สามารถต้านทานได้เลย

ไม่ใช่สักหน่อย…

เธอน่ะ…ไม่ใช่ผู้หญิงคนนั้น

“ชื่อของหนู…คือสายขิมต่างหากค่ะ”

เสียงหวานสั่นเครือทั้งน้ำตา เหมือนหัวใจถูกบีบจนแตกละเอียดคามือของชายหนุ่มอย่างไรอย่างนั้น

ริมฝีปากถูกปิดอีกรอบราวกับเจ้าตัวรำคาญเสียงของหล่อน มือไม้ร้ายกาจลูบไล้ไปตามเรือนร่างก่อนจะสอดเข้าไปใต้เสื้อโดยไม่สนใจการทัดทานของหญิงสาวเลย สองแขนถูกตรึงเอาไว้เหนือศีรษะไม่ให้ปัดป้องได้ด้วยฝ่ามือเดียว เสื้อถูกเลิกขึ้นไปกองอยู่เหนือเต้าอวบก่อนเรียวปากร้อนจะกดจูบลงมาบนเนินขาวแทน

“อ๊ะ…”

สายขิมหลุดเสียงครางแม้จะพยายามไม่คล้อยตามแค่ไหนแต่ก็ไม่สำเร็จ ความรู้สึกวาบหวามปะทุขึ้นทั่วร่างกายราวกับมีกระแสไฟแล่นไปทั่วทุกอณูรูขุมขน คนตัวสูงสอดมือเข้าใต้ร่างอรชรแล้วทำการปลดตะขอชั้นในอกอย่างชำนาญ ยอดถันถูกครอบครองกลืนกินจนเสียวซ่านแทบคลั่งตาย

หล่อนอยากจะผลักไสเขาออกไป หากแต่หัวใจกลับไม่ยอมทำตามคำสั่ง แม้จะรู้ดีว่าสัมผัสพวกนี้ชายหนุ่มตั้งใจจะใช้มันกับผู้หญิงคนอื่น แต่หญิงสาวก็ยังยอม…

…เพียงเพราะคำว่ารักคำเดียว

สายขิมหยุดดิ้นเพราะไม่อาจต้านทานความต้องการของหัวใจได้อีกต่อไป เมื่อสัมผัสได้ว่าหล่อนโอนอ่อนแล้ว มือใหญ่ก็ปล่อยเธอให้เป็นอิสระแล้วเคลื่อนตัวขึ้นมาซุกไซ้ซอกคอขาว สองมือบีบเคล้นเต้าหยุ่นอย่างมันมือเรียกเสียงครางหวาน ๆ จากคนใต้อาณัติได้เป็นอย่างดี ถึงจะเจ็บใจแต่คงมีแค่เวลานี้เท่านั้นที่หญิงสาวจะได้รับความอบอุ่นจากชายหนุ่ม

วงแขนเล็กตวัดโอบรอบกายกำยำแน่น ยามเมื่อเขาเคลื่อนตัวลงต่ำเรื่อย ๆ มือก็ตามลงไปขยุ้มเส้นผมดกหนาของชายหนุ่มเพื่อระบายความกระสันที่เกิดขึ้น เจ้าของห้องกดจูบไปตามขาเรียวก่อนถลกกระโปรงขึ้นจนมาถึงกึ่งกลางกายอันหอมหวน คนเมาฝังจมูกสูดดมลงไปเต็มฟอด

“อ๊ะ พี่วิน…”

เสียงเรียกชื่อแผ่วเบาทำให้ชายหนุ่มยิ่งมีอารมณ์มากขึ้น เขาแหวกแพนตี้ตัวจิ๋วไปกองไว้ด้านข้างแล้วใช้สันจมูกถูไถไปตามรอยแยกฉ่ำเยิ้มก่อนใช้นิ้วอีกข้างสะกิดเกสรเม็ดเล็กซุกซ่อนอยู่จนมันเริ่มเต่งตึง ดอกไม้งามปิดสนิทดอกนี้สวยงามจนอดใจไม่ไหว

คนตัวสูงหยัดกายขึ้นมาก่อนทำการปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนเองออกอย่างรวดเร็ว ดวงตาคมฉ่ำปรือเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์แล้วมองสายขิมตาเยิ้ม เขาดึงเธอให้ลุกขึ้น ใช้มือแตะไปที่ใบหน้าสวยอย่างอ่อนโยนหวนให้หญิงสาวคิดถึงในช่วงแรก ๆ ที่ได้รู้จักกัน

ตอนที่เขายังคงเป็นอัศวินประจำตัวไม่ใช่ปีศาจร้ายอย่างในทุกวันนี้…

ชายหนุ่มถอดเสื้อผ้าของหล่อนออกบ้าง แน่นอนว่าสายขิมยินยอมแต่โดยดีเพราะทั้งร่างกายและหัวใจโหยหาเขายิ่งกว่าใคร ร่างอรชรถูกผลักให้นอนราบลงไปอีกครั้งก่อนจูบอันร้อนแรงจะดำเนินตามมา นิ้วร้ายลูบไปทั่วร่างนวลเนียนปลุกปั่นอารมณ์ของคนตัวเล็กให้ลุกโชนมากยิ่งขึ้น

ต่อให้เมื่อตื่นขึ้นมาในวันพรุ่งนี้ทุกอย่างจะเป็นเพียงความฝันก็ไม่เป็นไร…

…อย่างน้อยก็แค่ตอนนี้เท่านั้น แค่ตอนนี้ให้เธอได้บอกกับเขาด้วยตนเอง

“หนูรักพี่วินค่ะ”

ออดๆๆๆ

เสียงระรัวกดออดดังขึ้นจนเจ้าของห้องต้องขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด ‘ธาวิน’ ลุกขึ้นมานั่งหากแต่ยังไม่ตื่นเต็มที่ เขาได้ยินเสียงคนคุยกันโหวกเหวกเสียงดังอยู่หน้าห้องครู่หนึ่ง ตามมาด้วยเสียงบิดประตู ไม่ทันไรแขกไม่ได้รับเชิญหลายคนก็แห่กันมายืนอออยู่ตรงหน้าประตูห้องนอน

“ไอ้วิน นี่แก…!”

“คุณพ่อเหรอครับ มาทำอะไรแต่เช้า”

ชายหนุ่มถามพลางปิดปากหาว รู้สึกปวดหัวจี๊ดอาจเพราะเมื่อคืนดื่มหนักไปหน่อย จะว่าไป…เขากลับมาถึงคอนโดฯ ได้อย่างไรกัน ดูเหมือนความจำช่วงที่เมาจะค่อนข้างริบหรี่จนนึกไม่ออก

เพี๊ยะ!

ยังไม่ทันจะเรียบเรียงเรื่องราวที่ขาดหายไปในสมองได้ดี เสียงฝ่ามือประทับเข้ากับแก้มของใครบางคนก็ดังขึ้นข้างตัว ดวงตาคมเบิกกว้างแทบจะตื่นเต็มตาด้วยตอนนี้มีคนไม่คาดคิดนั่งอยู่ข้าง ๆ บนเตียงแถมยังเปลือยเปล่าล่อนจ้อนเหมือนกับเขาอีกด้วย

“นังตัวดี แกทำอะไรลงไป!”

เจ้าของฝ่ามือก็คือ ‘ศจี’ แม่เลี้ยงของเขา ส่วนคนที่เพิ่งถูกตบเต็มแรงจนหน้าหันมีเลือดซิบมุมปากไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นหลานสาวของเมียใหม่บิดาคนนี้

…สายขิม!