กาฝากรัก (Parasite) NC25+

บทนำ กาฝากรัก NC“อื้อ…”เรียวปากนุ่มถูกบดขยี้อย่างรุนแรงยาวนานจนเจ้าตัวต้องประท้วงด้วยการทุบอกอีกฝ่าย หากแต่ก็ไม่ได้ทำให้สติของชายหนุ่มกลับมาสักเท่าไหร่“อ้าปากเดี๋ยวนี้”“อื้อ!”เจ้าของเสียงทุ้มออกคำสั่ง นัยน์ตาพร่าเบลอมองไม่ออกด้วยซ้ำว่าคนตรงหน้าคือใคร หากแต่ความต้องการในร่างกายมันพุ่งสูงเกินขีดจำกัดทำให้ไม่สามารถควบคุมตนเองได้หมับ!มือใหญ่จับเข้าที่ใบหน้าเล็กแล้วออกแรงบีบจนหล่อนต้องยอมอ้าปากตามคำสั่งก่อนลิ้นร้อนจะสอดเข้ามาในโพรงปากช่วงชิมความหวานหอมไปจนเธอสิ้นเรี่ยวแรง ‘สายขิม’ อ่อนระทวยในอ้อมแขนของชายหนุ่มก่อนถูกเขาผลักลงบนเตียงอย่างง่ายดาย“เป็นของผม”“…”“เป็นของผมนะชัญญา”ทันทีที่ชื่อนั้นหลุดออกมาจากปากของชายหนุ่ม น้ำใส ๆ ก็เอ่อล้นขึ้นมารอบดวงตาก่อนจะถูกอีกฝ่ายทาบทับลงมาด้วยแรงทั้งหมดที่มีจนเธอไม่สามารถต้านทานได้เลยไม่ใช่สักหน่อย…เธอน่ะ…ไม่ใช่ผู้หญิงคนนั้น“ชื่อของหนู…คือสายขิมต่างหากค่ะ”เสียงหวานสั่นเครือทั้งน้ำตา เหมือนหัวใจถูกบีบจนแตกละเอียดคามือของชายหนุ่มอย่างไรอย่างนั้นริมฝีปากถูกปิดอีกรอบราวกับเจ้าตัวรำคาญเสียงของหล่อน มือไม้ร้ายกาจลูบไล้ไปตามเรือนร่างก่อนจะสอดเข้าไ

บทที่ 2 มือที่ยื่นมาในวันที่ไม่มีทางเลือกครืดๆ ครืดๆโทรศัพท์ของธาวินมีสายเรียกเข้าจากบิดาในตอนเช้า เขาเหลือบมองผู้หญิงในอ้อมแขนซึ่งก็จำไม่ได้ว่าเป็นใครมาจากไหน แต่คิดว่าคงเอากลับมาจากในงานปาร์ตี้เมื่อคืน ชายหนุ่มเอื้อมมือไปหยิบมือถือมากดรับสาย น้ำเสียงบ่งบอกชัดเจนว่ายังไม่ตื่น“ครับ คุณพ่อ”[ทำไมเมื่อคืนไม่กลับบ้าน ตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอว่าแกจะกลับมาค้างอาทิตย์ละครั้ง]ปลายสายตวาดเสียงดังทะลุโทรศัพท์จนคนในอ้อมแขนตื่น หล่อนปรือตามองเขาแล้วขยับตัวเข้ามากอดก่ายก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง“ผมมีธุระ”[ธุระของแกก็คือการปาร์ตี้กับพวกเพื่อนไม่เอาไหนน่ะเหรอ ไอ้วิน แกอายุจะสามสิบแล้วนะ เมื่อไหร่จะเลิกทำตัวเหลวไหลสักที เป็นแบบนี้แล้วจะเข้ามาบริหารกิจการโรงพยาบาลของเราได้อย่างไร!] “ได้สิ ถึงอย่างไรโรงพยาบาลก็ต้องเป็นของผมอยู่ดี ในเมื่อคุณพ่อมีลูกชายแค่คนเดียว ถึงจะมีเมียสองคนก็เถอะ”[ไอ้วิน!]“แค่นี้นะครับ ไว้เย็นนี้ผมจะเข้าไป”ธาวินกดตัดสายพร้อมปิดเครื่องอย่างไม่ไยดี ความสัมพันธ์ของเขากับบิดาไม่ลงรอยกันมาได้ห้าปีแล้วนับตั้งแต่ผู้เป็นพ่อตัดสินใจแต่งงานใหม่กับผู้หญิงอายุน้อยกว่านับสิบปีหลังมารดาจากไป

บทที่ 4 ความหวังของสายขิม“พักหลังคุณดูอารมณ์ดีจังเลยนะคะ มีเรื่องดี ๆ อย่างนั้นเหรอ”เสียงหวานของ ‘ชัญญา’ นางแบบสาวแสนสวยที่ชายหนุ่มควงมานานแรมปีเอ่ยขึ้นขณะกำลังนั่งกินข้าวด้วยกัน เธอเป็นคนเดียวที่หวงเนื้อหวงตัวไม่ยอมตกเป็นของเขา แม้ว่าจะเคยไปเที่ยวกันสองต่อสองมาหลายครั้งแล้วก็ตามชัญญาเป็นผู้หญิงอ่านเกมขาด รู้ทันว่าผู้ชายอย่างธาวินจะต้องเล่นตัวระดับไหนถึงจะทำให้เขาคลั่งไคล้ ระดับนางแบบเบอร์หนึ่งของวงการไม่มีวันยอมเป็นของเล่นไฮโซง่าย ๆ อยู่แล้ว“นิดหนึ่งครับ พอดีช่วงนี้มีเด็กชีวิตน่าสงสารคนหนึ่งที่ผมรู้สึกอยากจะดูแลเขา”“ผู้หญิงหรือผู้ชายคะ”“ผู้หญิงครับ”“อย่าบอกนะว่า…”“ไม่ใช่แบบนั้นครับ เธอยังเด็กอยู่เลย ไม่จบมัธยมด้วยซ้ำ”พอได้ยินคำพูดนี้หญิงสาวเลยสบายใจไปเปลาะหนึ่ง โรงพยาบาลของเขาก่อตั้งมูลนิธิเพื่อเด็กมามากมาย จึงไม่แปลกใจที่ชายหนุ่มจะค่อนข้างขี้สงสารและอยากให้โอกาสเด็ก ๆ เหล่านั้น“เธอมีอะไรพิเศษหรือคะ คุณถึงได้ดูอารมณ์ดีขนาดนี้”“ก็ไม่เชิงครับ เป็นเด็กทั่วไป แต่ขยันมาก ขายพวงมาลัยหาเงินไว้เป็นทุนการศึกษา…”ธาวินเริ่มเล่าเรื่องของสายขิมให้หล่อนฟัง รวมถึงเรื่องร่องรอยจากการถูกท

 บทที่ 6 ความใจดีของเขา   ธาวินพาหญิงสาวมาที่คอนโดฯ ของตนเองด้วยทั้งสภาพร่างกายและจิตใจของเธอคงไม่พร้อมอยู่คนเดียว คนตัวเล็กถูกประคองมานั่งอยู่ตรงโซฟากลางห้อง ตลอดทางมาหล่อนไม่ปริปากพูดอะไรเลย ไม่แม้แต่จะบอกว่าเป็นฝีมือของใครที่ทำร้ายตนเองราวกับว่า… …สายขิมต้องการปกป้องใครคนนั้น “นั่งรอตรงนี้นะ ฉันจะทำแผลให้” เจ้าของห้องเดินแยกไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลแล้วย้อนกลับมานั่งลงข้าง ๆ หญิงสาว เป็นครั้งที่สามแล้วที่เขาเจอเธอในสถานการณ์อย่างนี้ “ขอบคุณนะคะ” “พูดได้แล้วเหรอ” นิ้วเรียวจับเข้าที่คางของคนตัวเล็กให้หันมาหาแล้วเริ่มใส่ยาตรงมุมปากของเธอ ความหวาดกลัวก่อนหน้านี้สลายไปหมดแล้ว แววตาสั่นไหวกลับมาสดใสร่าเริงตามเดิม “พี่มาช่วยหนูเอาไว้อีกแล้ว” “นั่นสิ ทำไมเธอถึงต้องสร

บทที่ 8 คนที่ใจคิดถึง ธาวินออกจากบ้านมาตั้งแต่ช่วงสายเพื่อดูว่าหญิงสาวเป็นอย่างไรบ้าง อันที่จริงเมื่อคืนเขานอนแทบไม่หลับเพราะข่มอารมณ์ลงไม่ได้เลย จึงตั้งใจว่าวันนี้จะพาหล่อนไปเที่ยวเล่นเพื่อให้ตนเองอารมณ์ดีขึ้นเพราะอยู่กับเธอทีไรจะรู้สึกเหมือนโลกสดใสเป็นประจำแอ๊ด…ภายในห้องเงียบกริบไม่มีเสียงอะไรเลย ธาวินตรงไปยังห้องนอนแล้วเคาะประตูสองสามครั้ง ยืนรออยู่ร่วมนาทีแต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะมีใครมาเปิดประตูเลยถือวิสาสะเปิดเข้าไป ทว่าในห้องกลับว่างเปล่า คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันแล้วเดินตามหาหญิงสาวไปทั่วทั้งห้องแต่ก็ไม่พบแม้แต่เงา“กลับไปแล้วเหรอ ?”ในใจวูบโหวงขึ้นมา นึกเสียดายที่ตนเองมาช้าไป ไม่อย่างนั้นอาจมาทันสายขิมก็ได้ เขาเดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงซึ่งยังยับยู่ยี่บ่งบอกว่ามีคนเคยใช้มันก่อนหน้านี้ครืดๆ ครืดๆ‘หมอกฤศ’“มีอะไรไอ้หมอ”กดรับสายด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ที่ทุกอย่างไม่เป็นไปตามต้องการ คนที่โทรเข้ามาค