Semua Bab ขังรัก มาเฟีย NC20+ (SM): Bab 91 - Bab 100

"กรี๊ดด แด๊ดดี๊หยุดนะ เดี๋ยวมีคนเห็น!" ใบหน้าสวยร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความตกใจที่กระโปรงตัวสวยถูกถลกขึ้นจนเหนือเอวคอด ดวงตาหวานรีบสาดส่องไปรอบๆอย่างหวาดระแวงพลางดิ้นหนีแต่ก็สู้แรงของของคนตัวไม่ได้เลย"ไม่มีใครเห็นหรอก เชื่อแด๊ดดี๊สิ" "มะ..ไม่!""เรายังไม่เคยลองที่โต๊ะอาหารเลยนะ หึขอนะ!""อื้อออ"สิ้นสุดเสียงมาร์โคย่อตัวนั่งคุกเข่าที่หาดทราย มือหนาเกี่ยวแพนตี้ตัวเล็กไปไว้ด้านข้างและฉกริมฝีปากหยักใช้ลิ้นร้อนขอชิมความหวานที่ใจความเป็นสาวในทันที"ดะ..แด๊ดดี๊..ยะ..อย่าเลียนะ อืออออ"แก้มนวลทั้งสองข้างขึ้นสีแดงเถือกด้วยความเขินอายและเสียวซ่าน"อืมส์..." "ยะ..อย่า..อืออ อือออ"เสียงครางหวานเอ่ยกระท่อนกระแท่นกำผ้าปูโต๊ะไว้แน่น ไม่อยากจะคล้อยตามอารมณ์สวาทที่มาร์โคเป็นคนมอบให้ แต่ก็ดูเหมือนว่าคนตัวโตจะไม่ได้รับฟังคำพูดของเธอเลย ในเมื่อลิ้นสากยังคงแลบลิ้นเลียตามรอยแยกอย่างมูมมามพร้อมกับจ้วงแทงลิ้นร้อนอย่างเอาแต่ใจจ๊วบบบ!"อื้มส์...แด๊ดดี๊ขอรางวัลเป็นอาหารเช้าที่แสนอร่อยแล้วกันนะ"เสียงทุ้มพูดพลางไล่ริ้นร้อนไปทั่วกลีบกุหลาบงามราวกับหิวโหย ดูดดึงอาหารตรงหน้าอย่างเอร็ดอร่อย

ไม่ทันที่ใบบัวจะพูดจบ มาเฟียหนุ่มก็อัดกระแทกแก่นกายใหญ่เข้าไปในช่องทางรักทีเดียวจนสุดลำ โดยที่มือหนาก็กระชากสะโพกผายให้กดลงมารับแรงกระแทกจากแท่งเนื้อโดยที่ไม่ทันให้ใบบัวนั้นรู้ตัวร่างเล็กสั่นสะท้านด้วยความเสียวขั้นสุด รู้สึกจุกจนตัวงอมันเป็นความเสียวที่มาพร้อมกับความทรมานจริงๆ“อื้มส์...เสียวจนเกือบจะเสร็จ” เส้นเลือดปูดขึ้นตามลำคอ มาร์โครู้สึกเสียวสะท้านไม่ต่างกัน อาจเพราะห่างหายจากการร่วมรักเป็นสัปดาห์ เพียงแค่ความเป็นชายสัมผัสเนื้อนุ่มแท่งเนื้อก็แทบจะปริแตกปึกก!..ปึกก!..ปึกก!...ใบหน้าสวยซุกเข้าที่ซอกคอหนา เมื่อเอวสอบเริ่มขยับกระแทกท่อนเนื้อใหญ่สวนเข้าออกในช่องทางรักของเธอด้วยจังหวะหนักหน่วงให้มันลึกสุดๆ“อือ..อือ..อือ..”มือหนาจับแก้มก้นบังคับให้โยกขึ้นลงตามจังหวะของท่อนเอ็นให้มันปะทะเข้าหากัน จนร่างเล็กสั่นเกร็งเผลอขมิบภายในบีบรัดแท่งเนื้อ“ซี๊ด...ตอดดีฉิบ”แปะ!“อื้อออ!!”มือหนาฟาดเข้าที่แก้มก้นระบายอารมณ์ความรู้สึกเสียว ก่อนจะปรับเบาะที่นั่งอยู่ให้เอนนอนราบลง“วิวดีโคตรจะดี”มาร์โคแลบลิ้นเลียริมฝีปากมองจุดกลางกายของหญิงสาวที่ไร้ซึ่งขนคอยเกะกะ ก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นไปมองที่หน้าอ

“.....” ดวงตาหวานหันกลับมามองใบหน้าของสามีที่จ้องมองเธออยู่ ดวงตาคมเผยถึงความสุขและดีใจ มุมปากหนานั้นยิ้มออกมากว้างมากกว่าทุกครั้ง “บัวท้องแล้ว เย้!!!!!” มาร์โคตะโกนสุดเสียง กระโดดโล้นเต้นด้วยความดีใจ“เอ๊ะ...บะ..บัวท้องเหรอคะ...ดะ..แด๊ดดี๊...มันน่าจะมีอะไรผิดพลาดหรือเปล่าคะ”“ไม่ผิด ไม่มีผิดพลาด บัวท้อง!! Yes! Yes!”“เป็นไปไม่ได้ค่ะ ผลมันต้องผิดสิคะ”“ไม่ผิดบัว พี่แพ้ท้องแทนบัวแล้วด้วย บัวน่าจะท้องได้หกสัปดาห์แล้ว”คิ้วเล็กขมวดเข้าหากัน รู้สึกงงและสับสนไปหมด พยายามควบคุมสติและคิดตามไปอย่างช้าๆ“ทำไมแด๊ดดี๊ถึงรู้ ถึงดูมั่นใจขนาดนั้น”“ก็แด๊ดดี๊ทำเองนับเองกับมือ ทำไมแด๊ดดี๊ถึงจะไม่รู้”“.....” ใบบัวมองใบหน้าและอากัปกิริยาของสามีตัวเองพร้อมคิดตามเรื่องราวทั้งหมดที่สามีพูดมา อีกครั้ง“ทั้งหมดที่เกิดขึ้น...แด๊ดดี๊ตั้งใจทำให้บัวท้องใช่ไหมคะ”“ใช่สิ” มาร์โค ตอบกลับทันควันโดยไม่ทันได้คิด ก่อนจะรู้ตัวว่าเผลอพูดอะไรออกไป“นี่มันคือแผนของแด๊ดดี๊ที่ทำให้บัวท้องเหรอคะ”“...คือ...”“ไหนเราคุยกันแล้วว่าจะรอให้บัวเรียนจบก่อน!” ใบบัวตาเขียว รู้สึกเลือดขึ้นหน้า ยิ่งเห็นสีหน้าและแววตาที่พยายามหลบ เธอ

“เอ่อ..” ใบบัวได้แต่มองกลับไปอย่างงงๆ แต่ไม่ทันที่จะได้ถามต่อไปร่างของเธอจะถูกอุ้มออกไปจากห้องนั่งเล่นเสียก่อน โดยที่เท้าหนาเดินก้าวฉับๆ ตรงไปยังห้องนอนไม่ปล่อยให้ใบบัวได้ถามอะไรอีกเลยปัง...“แด๊ดดี๊จะทำอะไรคะ” ใบบัวเอ่ยถามขึ้นขณะที่กำลังนั่งอยู่ปลายเตียงนอนใหญ่ มองการกระทำของสามีที่กำลังเดินไปล็อกประตูห้องไว้อย่างแน่นหนา“แด๊ดดี๊อยากทำรัก” มาร์โคเอ่ยตอบกลับมาด้วยดวงตาที่เปล่งประกาย พลางรีบถอดเสื้อเชิ้ตสีดำราคาแพง ตามด้วยกางเกงสีดำเข้าชุดปล่อยให้มันหล่นไปกองที่พื้นอย่างไม่ไยดี“ทะ..ทำรัก..ได้ไงคะ แขกอยู่เต็มบ้าน ลูกก็อยู่ด้านล่าง” เสียงหวานเอ่ยตะกุกตะกัก มองสีหน้าและแววตาที่คุกคามของสามี ก่อนที่จะต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เมื่อเลื่อนสายตาลงมามองเจ้ามังกรยักษ์ที่กำลังขยายตัวใหญ่ขึ้นกำลังเดินตรงมาหาเธอ“นั่นแหละ แขกเต็มบ้าน ลูกอยู่ข้างล่าง เราถึงจะทำรักกันได้”“บัวไม่เข้าใจ ว๊ายยยย” ร่างเล็กถูกกระชากตัวให้เข้าใกล้มังกรยักษ์ที่กำลังชี้มายังใบหน้าของเธอ จนมันปะทะเข้ากับริมฝีปากอิ่มจนได้กลิ่นของบุรุษชาย“เราก็แค่ฝากจัสมินให้เพื่อนๆ พี่ดูแล อย่างที่พวกมันชอบทำกับเราไง ฝากดูแลลูกสักสองชั่วโ

ตอนพิเศษ 41ปีต่อมา....“มาแล้วค่ะน้าบัว~” เสียงใสของอาบิเกล ดังมาแต่ไกลจนคนท้องแก่ที่นั่งรอนั้นได้ยิ้มและเผลอยิ้มออกมากว้าง“ค่อยๆ เดินค่ะ เดี๋ยวล้ม” ใบบัว“งื้อออออ” อาบิเกลไม่ได้สนใจเสียงใครแต่อย่างใด เธอยังคงรีบวิ่งแจ้นมาหยุดและใช้มือเล็กเกาะไว้ที่หัวเข่าของใบบัวมองท้องที่ใหญ่โตด้วยดวงตาที่เปล่งประกาย พร้อมเอ่ยถามเสียงแจ๋ว“เมื่อไหร่น้องจะออกมาค่ะ”“ใกล้แล้วค่ะ น่าจะอีกไม่กี่วัน”“อาบิเกล เดินไม่รอแม่กับพ่อเลยนะ” มิลินที่พึ่งเดินมาถึงเอ็ดลูกสาวอย่างไม่จริงจังมากนัก“ใบบัวมองไปตามเสียงจากทางด้านหลังก่อนจะรีบยกมือไหว้คาร์เตอร์ และมิลินที่กำลังจูงมือลูกชายสุดหล่อ อย่างอาเธอร์มาด้วยวันนี้เป็นวันพิเศษอีกหนึ่งวันที่เหล่าแก๊งมาเฟียหนุ่มมาเฉลิมฉลอง ก่อนที่มาร์โค จะกลายเป็นคุณพ่อลูกสองเมื่อใบบัวที่ท้องแก่คลอดลูกสาวอีกคนออกมา คงจะวุ่นวายเลี้ยงทารกน้อยไปอีกสักพัก จะหาเวลามาร่วมสร้างกันแบบนี้อีกนาน“ไอ้ดีแลน กับน้องมึงจะมาไหม” คาร์เตอร์หย่อนกายลงที่โซฟาหรูฝั่งตรงข้ามของมาร์โค ตาคมกริบพลางมองไปยังรอบๆ บ้าน“ไม่มา ไอ้ดีแลนมันอยู่จีน ส่วนมาร์ตินกูไม่รู้”“อืม”“คิดถึง น้องจัสมินจังเลยครับ”อาบิ