All Chapters of ขังรัก มาเฟีย NC20+ (SM): Chapter 1 - Chapter 10

@อีกด้าน“ทำไม ถึงชวนกูมาที่นี่” มาร์โค เอ่ยถามขึ้นเสียงเข้ม เมื่อตอนนี้เขากำลังนั่งดื่มสร้างสรรค์กับมู่หยาง หรือ ดีแลน เพื่อนรักสัญชาติจีนด้วยความแปลกใจ เพราะพวกเขานั่นคือมาเฟียใหญ่แถมมีคลับเป็นของตัวเองอยู่แล้ว ฉะนั้นพวกเขาไม่จำเป็นต้องออกมาท่องโลกราตรีในที่ที่ไม่คุ้นเคยเช่นนี้เลย“ร้านพึ่งเปิดใหม่” ดีแลนเอ่ยเสียงทุ้มตอบเพื่อนกลับไปอย่างนึกรำคาญ“....กูว่านี่คงไม่ใช่ประเด็น คนโรคจิตแบบมึง น่าจะมาล่าเหยื่อมากกว่า” กายหนาเอนพิงโซฟามองไปรอบๆ โดยไม่ไม่คิดเชื่อในคำตอบของดีแลนเลยสักนิด“รู้ดีนะมึง กูก็แค่ชอบที่นี่ และมัน...ก็มันน่าจะสนุกดี....”“สนุกดี? อะไรที่สนุก คนเยอะชิบ!” มาร์โค ว่าให้อย่างหัวเสียมองบรรยากาศรอบๆ ที่นี่มันไม่มีความเป็นส่วนตัวเอาซะเลย ถึงจะดูหรูหราก็เทียบไม่เท่ากับคลับของเขาเลย“เอาน่า...มึงก็แค่นั่งเป็นเพื่อนกู กูสนุกคนเดียวก็พอแล้ว” ดีแลนแสยะยิ้มมุมปาก ตอบอย่างหน้าตาเฉย จนมาร์โคเหลืออดสบถคำหยาบออกมา“ไอ้เวร!”“ฮ่าฮ่า แต่ก็ไม่แน่นะ มึงอาจเจอเรื่องที่มันสนุกๆ ที่นี้ก็ได้....”“เหอะ ยาก...”“หึ...นั่นไงเรื่องสนุกของมึง”“เหอะ” มาร์โค เลื่อนสายตาไปตามนิ้วชี้ของเพื่อน ก็พ

หยุดทำหน้าแบบนี้ถ้าไม่อยากโดนดี”มาร์โคพูดพลางกระชับแขนแกร่งให้แน่นขึ้น ทำให้ใบบัวหยุดพยักหน้าลงทันทีพร้อมเม้มริมฝีปากแน่นอย่างทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทำหน้าแบบไหนแล้วเขาจะทำอะไรเธออีก"ไอ้มาร์โค มึงปล่อยผู้หญิงได้แล้ว!" ดีแลนพูดแทรกขึ้นเสียงดังอีกครั้ง เมื่อเพื่อนรักเอาแต่กอดรัดหญิงสาว พร้อมจ้องหน้าสวยนิ่งไม่ละไปไหน"หึ.."มาร์โค ยอมปล่อยตัวหญิงสาวอย่างว่าง่าย ทำให้ใบบัวจึงรีบลุกขึ้นจากหน้าตักไปหลบหลังของเอลลี่ทันที แต่ก็ไม่วายแอบโผล่ใบหน้าสวยเหลือบตามองผู้ชายนิสัยไม่ดี ที่จ้องมองเธออยู่แล้วเหมือนกัน“บัว..ไปพักเถอะ เดี๋ยวทางนี้พี่จัดการเอง”“ค่ะ..” ใบบัวตอบกลับเสียงเบา ดึงสายตากลับมามองเจ้านายสาวของเธอเอลลี่จ้องมองใบบัวที่กำลังตัวสั่นอย่างรู้สึกผิด ก่อนจะพยักหน้าให้เด็กในร้านอีกคนให้เข้ามาช่วยพยุงใบบัวออกไปจากตรงนี้“คุณ..มาร์โค จะให้เอลลี่จัดหาน้องหน้าตาน่ารักๆ แบบใบบัวให้ไหมคะ”“....ใบบัว มีแฝด?” มาร์โคเอ่ยขึ้น เสียงเย็น ตาคมดุจดั่งราชสีห์ จ้องมองผู้หญิงเซ็กซี่ตรงหน้านิ่ง พานทำให้หัวใจดวงน้อยๆ ของเอลลี่เต้นรัว"อะ...เอ่ออ.. นะ..น้องบัวไม่ได้มีแฝดค่ะ แต่เรามีเด็กหน้า

“กรี๊ดดด ห้ามจับ!”“ดิ้นแรงๆ ฉันชอบ” มือใหญ่ทั้งสองข้างจับเข้ามาที่อกอวบผ่านบราเซียร์ ออกแรงบีบมันแรงๆ อย่างเอาแต่ใจริมฝีปากหนาซุกไซ้ที่ซอกคอขาว สูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ด้วยความหลงใหลราวกับคนโรคจิต“หอม..หอมมาก อืม..หอม”“ฮึก! หยุดเดี๋ยวนี้!!” มือเล็กผลักไสและตีเขาที่อกแกร่งหวังให้เขาหยุดการกระทำอันป่าเถื่อนสักทีแต่มาร์โคยังคงเดินเกมได้อย่างรวดเร็ว ไม่ได้สนใจน้ำตาของหญิงสาวเลยแม้แต่น้อย เขาลูบไล้โคนขาอ่อนจับเรียวขาสวยตั้งชันขึ้น หมายจะถอนชั้นในตัวจิ๋วสีชมพูอ่อนออก การกระทำนั้นยิ่งกระตุ้นให้ใบบัวดิ้นพล่านอย่างควบคุมตัวเองไม่อยู่ ราวกับคนสติแตก“กรี๊ดดดด ปล่อยบัว! บัวมีสามีแล้วนะ! ปล่อย!”กึก...“สามี!?” มาร์โคชะงักค้าง มือหนาหยุดการกระทำทันที เขาเงยหน้าจ้องมองดวงตาสวยด้วยสายตาที่น่ากลัว แต่ใบบัวก็จ้องเขากลับด้วยความโกรธไม่แพ้กัน“เมื่อกี้...เธอบอกว่ามีสามีแล้วเหรอ?”“ชะ...ใช่ บัวมีสามีแล้ว! อื้ออ!! ปล่อยบัวได้แล้ว บัวเจ็บ” ร่างเล็กพยายามดีดดิ้นอีกครั้ง เมื่อผู้ชายตรงหน้าออกแรงบีบแขนเล็กมากขึ้นมากขึ้น“เหอะ! แต่ฉันว่า นี่มันเป็นครั้งแรกของด้วยซ้ำ”“มะ..ไม่ใช่! คุณมั่ว!บัวมีแฟนแล้วตั้งหาก! แ

หลายวันต่อมา...@ห้องสมุด 17.00น.ใบบัวสาวน้อยน่ารักนั่งทำหน้าที่บันทึกรายการยืมหนังสือที่เคาน์เตอร์หอสมุดใหญ่ ประจำมหาวิทยาลัยชื่อดัง เธอเป็นบรรณารักษ์สาวประจำอยู่ที่นี่ เพราะด้วยความช่วยเหลือของอาจารย์ และความสามารถที่มีจึงทำให้เธอได้ทำงานนี้อย่างง่ายๆ ถึงแม้จะจบเพียงแค่วุฒิมัธยมปลายก็ตามด้วยความสามารถที่มาพร้อมกับดวงหน้าที่สวยจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตา จึงทำให้เธอกลายเป็นขวัญใจเหล่าบรรดาครูและนักศึกษาชาย ที่ต่างจะหยิบยืมหนังสือและรุมจีบ แต่หัวใจของใบบัวนั่นแข็งแกร่งดั่งหิน ไม่ยอมเปิดใจรับใครเข้ามาได้ง่ายๆ เพราะในเวลานี้เธอมีเป้าหมายในชีวิตที่สำคัญกว่าความรักของหนุ่มสาว“ขอโทษนะครับ ผมไม่แน่ใจว่าจะขอยืมหนังสือเล่มนี้ดีไหม ผมยังไม่เคยอ่านมันเลย ไม่ทราบว่า...คุณ จะแนะนำผมได้ไหม”“อ๋อ เรื่องนี้สนุกนะคะ เป็นแนวสืบสวนสอบสวน ถ้าคุณชอบก็น่าจะตรงใจ” ใบบัวตอบไปตามความจริง เมื่อมีนักศึกษาชายรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ เข้ามาถามคำถามแบบนี้กับเธอ และมันก็เป็นเฉกเช่นนี้ประจำ“เหรอครับ....แล้วถ้าผมอยากถามเนื้อหากับคุณอย่างละเอียด จะได้มะ..ไห..ม”“ไม่ได้!” / “อ๊ะ!” ใบบัวอุทานด้วยความตกใจ ไม่ต่างจากนักศึกษา

มาร์โคกระชากต้นคอใบบัวให้แหงนหน้าขึ้น พร้อมประกบริมฝีปากเล็กด้วยความรุนแรง จนหญิงสาวได้กลิ่นคาวเลือดในปาก แต่มาเฟียหนุ่มไม่รอช้าแทรกลิ้นร้ายเข้าไปในโพรงปากเล็กจนใบบัวตั้งรับไม่ทันมือเล็กบีบเข้าที่แขนใหญ่ไว้แน่น หยาดน้ำตาที่ก่อตัวก็รินไหลอาบแก้มนวล ทุกจังหวะทุกสัมผัสมันรุนแรงดั่งกำลังทำโทษ จนใบหน้าสวยนั่นบิดเบี้ยวพยายามหลบหนี แต่มาเฟียหนุ่มก็ไล่ตามไม่ปล่อยให้เธอขยับหนีไปได้เลย“อื้มมส์...” มาร์โค จูบปากหวานและกลืนกินอย่างมูมมามและเอาแต่ใจ เขาดันใบบัวให้หลังแนบชิดไปกับผนัง ใช้มือลูบไล้ไปทั่วร่างขาว พยายามแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตตรงหน้าออก โดยมีมือเล็กพยายามกีดขวางทุกทาง เขาจึงขึงรวบข้อมือเล็กเอาไว้เหนือศีรษะด้วยมือหนาเพียงข้างเดียว“อืออ อืออ อือออ” ใบบัวพยายามส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือ แต่ปากเธอก็ไม่ได้ว่างเลยมือหนาจับหมับเข้าที่อกอวบผ่านเนื้อผ้าบาง ออกแรงบีบจนมันเหมือนจะแหลก ก่อนจะถลกเสื้อเชิ้ตสีขาวขึ้นเหนือหน้าอก“กรี๊ดดดด ปล่อยฉันนะ!” ใบบัวกรีดร้องทันทีที่ปากเป็นอิสระ มาร์โคเดินเกมได้อย่างรวดเร็วจนเธอตั้งรับไม่ไหวมาเฟียหนุ่มจ้องมองริมฝีปากหวานที่บวมเจ่อ ก่อนจะเลื่อนสายตาลงมาจ้องมองเน