All Chapters of ขังรัก มาเฟีย NC20+ (SM): Chapter 51 - Chapter 60

“อื้อออ คุณมาร์โค ให้เรย์ปล่อยน้องบัวนะคะ / กล้าก็ใจเย็นๆ นะ คุยกันก่อน นั่งลงก่อน”“ปล่อยมัน”เรย์ทำตามคำสั่งของนาย ทำให้ต้นกล้าเป็นอิสระ ทำท่าจะเดินมาหาพี่สาว แต่ก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อใบบัวเอ่ยขึ้นเสียงเข้ม“กล้านั่งลง! นั่งลงก่อน!”“พี่บัว!”“กล้า! ฟังพี่ไหม!ต้นกล้ายอมนั่งตามคำสั่งพี่อย่างจำใจ ซึ่งมันเป็นภาพที่ถูกใจมาร์โคเป็นอย่างมาก“แฟนเหรอ เป็นไปได้ไง ตั้งแต่ตอนไหนพี่บัว”“คืออ...”“ก็ตั้งแต่...ที่พี่สาวเธอ...เข้ามาหาฉันที่โรงแรม ก่อน...จะไปญี่ปุ่นไง..”“!”“คะ..คุณมาร์โคคะ ให้บัวเป็นคนอธิบายได้ไหม”“พี่บัว เขาคือมาร์โคใช่ไหม!?”“หึ ใช่...ฉันคือ มาร์โค”“ผมไม่ยอมหรอกนะ” ต้นกล้ามีทีท่าว่าจะลุกขึ้นยืนอีกครั้ง แต่เรย์และไนซ์กดไหล่ต้นกล้าไว้คนละข้างจนต้นกล้าไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้“หึ ไม่ยอมก็ต้องยอม เพราะฉัน...คือพี่เขยของแกไปแล้ว”“!!” / “!!”น้ำเสียงเย้ยหยันที่มาพร้อมกับดวงตาที่จริงจังของมาร์โค ทำให้คนฟังอย่างต้นกล้าและใบบัวตกใจ หน้าถอดสีไม่ต่างกัน“ชัดหรือยัง ถ้ารู้เรื่องแล้วก็หยุดถามมากซะ รำคาญ!”“กล้าไม่เข้าใจ พี่บัวมีอะไรจะอธิบายให้กล้าฟังไหม!” ต้นกล้าร้อนรนเบนสายตามองหน้าใบบั

@อีกด้านมาร์โค จ้องมองสองพี่น้องยืนจับมือพูดคุยกันอยู่นานสองนาน ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นภาพใบบัวสวมกอดกับน้องชายแน่น“นายครับ! นั่นน้องคุณใบบัวนะครับ” เรย์รีบเอ่ยทักพลางขว้างทาง เมื่อเห็นท่าทีเจ้านายหนุ่มลุกขึ้นพรวดพล่าน ซึ่งเดาได้ไม่ยากว่าเจ้านายเขาจะเข้าไปดึงหญิงสาวออกมาแน่ๆ“เออ!” มาร์โคชะงัก หลงลืมตัวรีบตอบปัดๆ พร้อมกระชับเสื้อสูทให้เข้าที่พยายามเก็บซ่อนอาการไว้ เปลี่ยนเป็นยกข้อมือมองบนเข็มนาฬิกาคำนวณระยะเวลาแทน และก็ได้รู้ว่าตอนนี้มันเลยเวลาที่เขาให้ใบบัวมานาน แต่แล้วจู่ๆ เสียงใสที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นมา“คุณมาร์โคคะ บัวขอโทษนะคะที่ไม่รักษาเวลา ตอนนี้ก็เย็นแล้ว...คุณมาร์โค จะว่าอะไรไหมคะ ถ้าบัวอยากไปทานข้าวกับน้อง”“ทำไมเธอถึงเรื่องเยอะขนาดนี้!”“ได้ไหมคะ บัวกับน้องไม่ได้ทานข้าวด้วยกันมานานมาก” ร่างเล็กเดินไปยืนเคียงข้างจับแขนแกร่งคนขี้โมโห ราวกับกำลังขอความเห็นใจ“.....”“นะคะ คุณมาร์โค...” ใบบัวถามย้ำเสียงอ่อน กอดรัดแขนแกร่งจนแน่นขึ้น กลัวจะไม่ได้ไป เมื่อคนตัวโตเอาแต่นิ่งเงียบมาร์โคก้มมองคนตัวเล็กที่ใช้หน้าอกเบียดเสียดแขนแกร่งเขาไม่หยุด ดวงตาที่เธอส่งมาก็เหมือนกับลูกแมวน้อย ที่

@เพ้นท์เฮาส์..ใบบัวที่พึ่งแต่งตัวเสร็จ เดินไปหยิบกระเป๋าราคาแพงมาถือไว้ พร้อมตรวจสอบสิ่งของสัมภาระที่อยู่ข้างใน โดยไม่ลืมหยิบดอกไม้ที่เธอจัดไว้เอาไปให้คนหน้ายักษ์ที่บริษัท"หอมจัง" จมูกเล็กสูดดมดอกไม้หอม ด้วยรอยยิ้มหวาน ก่อนจะเหลือบมองดูนาฬิกา เมื่อมันบ่งบอกว่าถึงเวลาต้องรีบไปหาคนเอาแต่ใจแล้วแกร๊กก..“อ๊ะ!” ใบบัวตกใจผงะเดินถอยหลังออกมา เมื่อจู่ๆประตูก็เปิดเข้ามาโดยที่เธอไม่ทันจะได้หมุนลูกบิด และเมื่อประตูเปิดออกดวงตาหวานก็เปิดกว้างขึ้นเมื่อปรากฏผู้ชายที่เธอไม่รู้จักเป็นคนเปิดเข้ามา“....”“คะ..คุณ..เป็นใคร” สัญชาตญาณมันบอกให้ใบบัวต้องเดินถอยหลังร่างเล็กค่อยๆ เดินถอยหลังอย่างช้าๆ เมื่อผู้มาใหม่ เอาแต่นิ่งเงียบไม่พูดไม่จา ได้แต่เดินตรงเข้ามาในห้องอย่างถือวิสาสะ“หาตั้งนาน...”“ถะ..ถอยออกไปนะ!” ใบบัวขึ้นเสียงดังใส่ เมื่อชายมาใหม่ไม่ได้สนใจคำถามของเธอ น้ำเสียงและสีหน้าที่เฉยชายิ่งทำให้รู้สึกไม่น่าไว้วางใจ“ซ่อนไว้ที่นี่เองหรอกเหรอ..”“คุณหมายถึงอะไร กะ..กรี๊ดดดด!”ใบบัวกรีดร้องเมื่อผู้ชายตรงหน้าวิ่งเข้ามาล็อกเอวจากทางด้านหลัง เมื่อเธอมีท่าทีจะวิ่งหนี พร้อมกับผลักร่างเธอลงไปที่เตียงนอนแ

@คลับxxหลายวันมานี้ มาร์โคได้เพิ่มคนดูแลใบบัวมากขึ้น ไม่มาเธอจะหยิบจับ ไปไหนหรือทำอะไร จะต้องอยู่ในสายตาเขาตลอด เพราะเหตุการณ์ในวันนั้นมันยังคงฝั่งลึกในจิตใจ กลัวจะเสียเธอไป ราวกับหัวใจแกร่งที่เคยรู้สึกเย็นชากลับมีความรู้สึกขึ้นมาได้“เรียบร้อยดีไหม” มาร์โคเอ่ยถามพร้อมรับของจากมือของเรย์“เรียบร้อยดีครับ”ใบบัวมองดูเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างเงียบๆ ลอบแอบมองของกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินในมือของมาเฟียหนุ่มด้วยความอยากรู้มาร์โคเหลือบมองหญิงสาวที่นั่งอยู่กลางหว่างขาที่ปากกำลังเคี้ยวอาหารแก้มตุ่ย แต่ดวงตากับเหล่มายังของในมือของเขา เขาจึงจับกล่องใบนั้นขึ้นมาตรงหน้าของหญิงสาวและค่อยๆ เปิดออกอย่างช้าๆดวงตาหวานกะพริบถี่ๆ เมื่อเห็นสร้อยคอแสนสวนปรากฏตรงหน้า ก่อนจะเพ่งมองไปที่จี้ประดับเพชรมีตัวอักษร ว่า ‘ MღB ’ มาร์โควางกล่องกำมะหยี่ลงบนหน้าตักเล็ก มือหนายกขึ้นมารวบผมยาวไปรวมไว้ที่ข้างเดียว และค่อยๆ แกะสร้อยคอนั้นขึ้นมาสวมใส่ที่ลำคอระหงอย่างช้าๆ แตกต่างจากหัวใจที่เต้นแรง“ถ้าเธออยากมีฉันตลอดเวลา”“......”“อย่าถอดมันนะ”ตึกตัก...ตึกตัก...หัวใจด้วยน้อยเต้นแรงราวกับผิดจังหวะ ใบบัวฉีกยิ้มออกมากว้างแทบจะ

แชะ แชะ ใบบัวยิ้มหวานพลางกะพริบตาถี่ๆปรับโฟกัสแสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูปหลายเครื่อง ที่ยกขึ้นมาถ่ายเธอและมาร์โค เธอลอบมองใบหน้าหล่อเหลาสะอาดสะอ้าน เซตผมตามแบบฉบับผู้ดี ที่ตอนนี้ดูเด่นสง่ามากกว่าทุกๆวัน ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมนักข่าวถึงให้ความสนใจเขาได้มากขนาดนี้ มาร์โคก้มลงมามองผู้หญิงตัวเล็กที่จ้องมองเขาอยู่ วันนี้เขาเป็นคนเลือกชุดราตรีสีหวานแลดูบอบบางราวกับเจ้าหญิง วันนี้เธอดูสวยดูสดใสทุกอย่างที่จัดเตรียมไว้มันเหมาะสมกับตัวเธอมาก ซึ่งวันนี้นอกจากจะมาออกงานแล้วเขายังตั้งใจอยากพาเธอให้มาเจอใครบางคนอีกด้วย"กลัวหรือเปล่า""ไม่ค่ะ แค่ตื่นเต้นนิดหน่อย " มาร์โคยกยิ้มมุมปาก ดันเอวบางเดินตรงเข้าไปในงานด้วยกัน เหล่าบรรดาคนในงานต่างพากันมองให้ความสนใจโดยเฉพาะผู้หญิงหน้าใหม่ที่ใครต่อใครก็ไม่เคยเห็นกันมาก่อน ไหนจะมือหนาที่คอยประคองหัวไหล่มนไว้โดยตลอด ประคบประหงมราวกับไข่ในหิน สร้างความรู้สึกอิจฉาให้กับผู้หญิงที่ได้พบเห็นเป็นอย่างมาก "วันนี้เรามางานวันเกิดใครเหรอคะ" ดวงตาหวานสอดส่ายสายตามองไปรอบๆงานที่ถูกตบแต่งไว้อย่างหรูหรา เธอเห็นของขวัญกล่องเล็กกล่องใหญ่ถูกจัดเรียงวางไว้เป็นระเบียบ ไหนจะเหล่าไฮ