All Chapters of รักของเพื่อน toxic love ( set เพื่อนรัก 4 คู่ ): Chapter 141 - Chapter 150

คเชนทร์ถูกลูกน้องหามส่งโรงพยาบาลกระทันหันเพราะเขาสลบไม่ได้สติไป พอมาถึงคุณหมอก็ตรวจร่างกายและให้แอดมิดก่อน ต้องนอนให้น้ำเกลือเพราะร่างกายค่อนข้างอ่อนเพลียเพราะไม่มีใครมาเฝ้าเจ้านาย พยายามโทรหาขนมแต่เธอก็ไม่ยอมรับสาย แต่เธอน่าจะหลับไปแล้วเพราะตอนนี้มันก็ดึกแล้ว ลูกน้องจึงต้องคอยดูแลเจ้านายแทนเช้าวันต่อมา"อือ..." คเชนทร์ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความสะลึมสะลือ พร้อมกับอาการที่ปวดหัวอย่างหนัก และอาการปวดจุกตรงลิ้นปี่ก็ยังคงอยู่แต่มันก็ทุเลาลงบ้างแล้ว"ฟื้นแล้วหรอครับนาย?""อืม...กูอยู่ที่ไหนวะ""โรงพยาบาลครับ เมื่อคืนนายสลบไปปลุกก็ไม่ตื่นผมก็เลยให้คนของเราช่วยกันหามพานายมาส่งโรงพยาบาลครับ""กูจะกลับแล้ว" พูดจบเขาก็ใช้แขนข้างที่ไม่ได้เจาะน้ำเกลือดันตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง พร้อมกับใช้มืออีกข้างจับหน้าท้องของตัวเองที่ปวด"ไม่ได้นะครับนาย คุณหมอให้แอดมิดก่อน ต้องรอให้คุณหมอมาตรวจก่อนนะครับถึงจะกลับได้""มึงไปเรียกหมอมาดิ๊เดี๋ยวกูคุยเอง""เอ่อ...""ไม่ต้องเรียกหรอกกูมาแล้ว" คุณหมอเปิดประตูเข้ามา ซึ่งก็เป็นเพื่อนหมอของคเชนทร์ที่ทำงานอยู่ที่นี่ และก็เป็นหมอที่รักษาคเชนด้วย "ออกไปเถอะเดี๋ยวฉันจัดการมัน

ด้านนอก"คุณขนมจะกลับแล้วหรอครับ" พอเดินออกมาได้ไม่ไกลก็เจอกับลูกน้องของคุณคเชนทร์กำลังหอบหิ้วของกินเดินเข้ามาซึ่งน่าจะขนไปให้เจ้านายของเขา"ใช่ เจ้านายของพวกนายไล่ฉันกลับแล้วนี่จะอยู่ทำไม" ฉันตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย"....""แล้วนี่พวกนายเฝ้ากันเองหรอ?""เปล่าหรอกครับผมแค่ซื้อของมาไว้ให้นาย นายไม่ยอมให้ใครเฝ้าเลยครับจะอยู่คนเดียว""อยู่คนเดียว โดยที่ไม่มีใครดูแลเนี่ยนะ?" เพราะเท่าที่ดูจากอาการเบื้องต้น เขายังขยับตัวไม่ค่อยได้มากเลย ทำไมถึงไม่ให้ลูกน้องคอยดูแลก่อน"ครับ นายต้องการแบบนี้ครับ ขืนใครไม่ฟังที่ไหนบอกก็โดนไล่ตะเพิดออกมาอย่างเดียวเลยครับ""เอาของทั้งหมดมาเดี๋ยวฉันจัดการเอง ส่วนพวกนายก็กลับไปได้เลย""คุณขนมจะทำไมหรอครับ?""เดี๋ยวฉันจัดการเขาเอง โตจนป่านนี้แล้วยังดื้อเป็นเด็กเลย พวกนายไม่ต้องเป็นห่วงหรอกฉันเอาอยู่""ครับคุณขนม"ฉันรับของจากลูกน้องของเขามาถือไว้เอง จากนั้นก็หันหลังกลับไปที่เดิมก่อนจะเปิดประตูเข้าไปแล้วเอาของที่ลูกน้องเขาซื้อมาวางไว้บนโต๊ะ ตอนนี้คุณคเชนทร์หลับไปแล้ว น่าจะเป็นเพราะยาด้วยเขาถึงได้หลับง่ายแบบนี้เป็นอะไรของเขาถึงได้มีอารมณ์หงุดหงิดได้ขนาดนี

"ที่เธอพูดมันหมายความว่ายังไงขนม?""ก็หมายความว่าขนมไม่เคยลืมคุณเชนได้เลย""แต่เธอทำเหมือนกับว่า...""ขนมรู้จุดยืนของตัวเองดีค่ะ ขนมเป็นใครคุณเป็นใคร เราสองคนแตกต่างกันอย่างฟ้ากับเหว ขนมไม่อาจเอื้อมหรอกค่ะ พอมาคิดๆ ดูแล้วขนมก็ไม่มีอะไรคู่ควรกับคุณเลยสักนิด""ใครใช้ให้เธอคิดแบบนั้น...""ไม่มีใครใช้ให้คิดหรอกค่ะขนมคิดของขนมเอง" ฉันตอบเสียงแผ่วฉันเจียมตัวเองเป็นอย่างดี เพราะฉันรู้ตัวมาตลอดว่าฉันไม่มีอะไรคู่ควรกับคุณคเชนทร์เลยสักนิด ผู้หญิงบ้านๆ คนนึงที่ครอบครัวเป็นเพียงคนธรรมดาไม่ได้มีหน้ามีตาในสังคมไม่ได้มีชื่อเสียงอะไร กับคนที่มีหน้าตาในสังคมฐานะทางบ้านร่ำรวยเป็นเจ้าของบริษัทใหญ่ มีคนเข้าหามากมาย มันไม่เห็นจะมีอะไรเหมาะสมกันตรงไหนเลยคุณคเชนทร์เหมาะสมที่จะได้แต่งงานกับผู้หญิงสวยๆ รวยๆ ต่างหากล่ะ ส่วนฉันก็แค่คอยมองดูเขามีความสุข ฉันคิดมาเสมอว่าความรักไม่จำเป็นต้องได้ครอบครองเสมอไป บางทีความรักของคนเราแค่ได้เห็นคนที่เรารักมีความสุขสบายดีแค่นี้ก็พอแล้วที่ผ่านมาถึงฉันจะโกรธที่เขาเคยทำไม่ดีกับฉัน แต่เขาก็ทำดีกับฉันเอาไว้เยอะมากจริงๆ ช่วยเหลือครอบครัวฉันคอยดูแลแม่กับน้องของฉัน"แล้วเธอทำไม

สองวันถัดมา"ยังเจ็บอยู่อีกหรือเปล่าคุณเชน""นิดหน่อย จุกๆ น่ะ""ต่อไปนี้คุณต้องกินข้าว กินยา ให้ตรงเวลานะคะ ไม่งั้นจะกลับไปเป็นอีก แล้วก็งดแฮลกอฮอล์ไปยาวๆ เลยด้วย ถ้าคุณไม่ทำตามที่ขนมบอกนะ ขนมจะทิ้งคุณ!""โห...อะไรๆ ก็ขู่จะทิ้งฉันอย่างเดียวเลย""คุณจะได้กลัวไง""ฉันกลัวแล้ว ไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว""เย็นนี้ขนมต้องกลับบ้านนะคะ ปล่อยให้น้องกับแม่อยู่กันสองคนนานแล้ว""ไม่ต้องแล้วล่ะ""หืม...""นั่นไง..." คเชนทร์ชี้ไปยังด้านในตัวบ้านที่อยู่ถัดไปจากหลังที่ทั้งสองอยู่ ซึ่งแม่ของเธอกำลังปลูกต้นไม้ที่ตัวเองชอบอยู่ "ฉันย้ายบ้านของเธอมาอยู่ที่นี่แล้ว เธอไม่ต้องไปไหนแล้ว""คุณเชน...มะ แม่ขนมทำไมยอมย้ายมากับคุณง่ายๆ ล่ะ" เพราะเธอเคยร้องขอให้แม่ย้ายไปอยู่บ้านหลังใหม่ด้วยกัน แต่แม่ของเธอไม่ยอมไปเลย เพราะอยากอยู่ที่บ้านที่ซื้อมาจากน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง"ฉันมีวิธีไง...""คุณทำอะไรกับแม่ขนมคะเนี่ย""แม่ของเธอก็ดูมีความสุขดีนะ เห็นชอบปลูกต้นไม้ ฉันก็เลยจัดพื้นที่เอาไว้ให้ปลูกต้นไม้เยอะๆ เลย""....""เวลาเธอไปไหนก็จะมีคนของฉันคอยดูแลไง จะได้ไม่ต้องคอยกังวลว่าไม่มีใครดูแล""ได้ทีแล้วเอาใหญ่เลยนะคะ ไม่คิดจะป

ตกดึกคเชนทร์เดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่เขาเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จหมาดๆ เนื้อตัวยังไม่ทันได้ซับน้ำจนแห้งดีเลย"เมียจ๋า" ชายหนุ่มเอ่ยเรียกแฟนสาวที่กำลังนั่งจัดของจากกระเป๋าเดินทางของตนเอง"ไม่ต้องมาปากหวานเลยค่ะ ไปใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้""หึ ไม่เอา" เขารีบปฏิเสธ แล้วเดินไปนอนบนเตียงทันที"ตัวยังเช็ดไม่แห้งเลยเดี๋ยวก็เหม็นอับเอาหรอกค่ะ""ที่นอนมีแม่บ้านเอาไปซักทุกวันอยู่แล้ว""....""มานี่เร็วเมียจ๋า""ขนมร้อนค่ะจะไปอาบน้ำ ถ้าคุณง่วงก็นอนก่อนได้เลยเพราะขนมจะอาบน้ำนาน""นานแค่ไหนก็จะรอ""...." หญิงสาวยิ้มใส่อย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนที่เธอจะถือผ้าขนหนูพร้อมกับเสื้อผ้าที่จะเปลี่ยนเดินเข้าห้องน้ำไป15 นาทีผ่านไป30 นาทีผ่านไป1 ชั่วโมงผ่านไปแกร้ก!เพราะคิดว่าอาบน้ำนานพอที่จะทำให้อีกฝ่ายทนรอไม่ไหวจนหลับไปแล้ว เธอเลยเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำทว่าคเชนทร์ยังคงนอนรออยู่บนเตียงท่าเดิม แถมยังไม่มีทีท่าว่าจะแสดงสีหน้าที่ไม่พอใจอะไรเธอเลยด้วย"นี่คุณยังไม่หลับอีกหรอ?""ฉันบอกแล้วไงว่าฉันรอเธออยู่""...."หมับ!"ว๊ายคุณเชน!!" ร่างบางถูกดึงด้วยแรงของชายหนุ่ม จนเธอล้มตัวลงนอนบนเตียง แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้กระดิกไ