บททั้งหมดของ คุณพ่อเลี้ยง(เดี่ยว) [ เซ็ตพ่อลูกติด ]: บทที่ 31 - บทที่ 40

บริษัทณัชชา...แทน Talkตอนนี้ผมกำลังนั่งจ้องหน้าผู้ชายที่เป็นเพื่อนของคุณณัชชา และผู้ชายคนนี้ก็คือคนที่ผมเดินชนเกือบจะล้มเมื่อหลายวันก่อน คนที่ผมรู้สึกไม่ชอบตั้งแต่ได้เห็นหน้าทั้งๆ ที่ผู้ชายคนนี้ก็หน้าตาดีดูเหมือนไม่มีพิษไม่มีภัยแท้ๆ แต่ผมรู้สึกไม่ถูกชะตากับผู้ชายคนนี้เลยแม้แต่นิดเดียวและในตอนแรกผมก็คิดว่าคงจะไม่ได้เจอกันแล้วแต่ก็ไม่คิดว่าโลกจะกลม ผู้ชายคนนี้กลายเป็นเพื่อนสนิทของคุณณัชชาซะได้"แทน...""ครับ""เป็นอะไรไปมีอะไรหรือเปล่า?""ไม่มีอะไรครับ คุณณัชชาคุยงานไปเถอะเดี๋ยวผมออกไปสูดอากาศข้างนอกหน่อยมันอึดอัด""อื้ม..."ผมเดินออกไปจากห้องในทันที ผมก็ไม่ได้อยากทำให้คุณณัชชาเธอไม่สบายใจหรอก แต่ผมก็ไม่อยากอยู่เห็นหน้าผู้ชายคนนั้นเหมือนกัน กลัวว่าจะหงุดหงิดแล้วเผลอแสดงท่าทีที่ไม่เหมาะสมออกไป ผมเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันทำไมถึงได้เป็นแบบนี้ได้ แต่ผมไม่ชอบผู้ชายคนนี้อย่างกับว่าผู้ชายคนนี้เคยทำอะไรไม่ดีกับผมมาก่อน แต่ผมก็มั่นใจว่าผมไม่รู้จักผู้ชายคนนี้เลยผ่านไปสักพัก"เฮ้อ...""แทน...""คุยกันเสร็จแล้วหรอครับ""เสร็จแล้วล่ะ นายเป็นอะไรหรอดูหน้าตาไม่ค่อยดีเลย""เปล่าครับ""คงเป็นเพร

"สายธาร....ตายแล้ว"ฉันกลั้นใจแล้วพูดออกไปเพราะมันรู้สึกจุกอยู่ในอกยังไงก็ไม่รู้ ไม่อยากพูดคำคำนี้เลย แต่ก็ไม่อยากปิดบังเอาไว้ให้อคินคอยทวงถามฉันอยู่แบบนี้ว่าสายธารหายไปไหน"วะ ว่าไงนะ เธออย่ามาพูดเล่นนะ ไม่เอาแบบนี้สิมันไม่ใช่เรื่องที่จะมาพูดเล่นกันนะ""ฉันไม่ได้พูดเล่น แทนเป็นคนบอกกับฉันเอง ถ้านายไม่เชื่อก็ไปที่วัดสิ...""มันไม่ใช่เรื่องจริงหรอกเธอโกหกฉัน สายธารจะตายได้ยังไง""ตกลงนายเป็นอะไรของนายกันแน่ นายบอกว่าอยากรู้ว่าสายธารอยู่ที่ไหน นายมาเค้นถามฉันอยู่ทุกวัน พอฉันบอกความจริง ทำไมนายถึงไม่เชื่อล่ะ?""สะ สายธารจะตายได้ยังไง เกิดอะไรขึ้น?""แทนบอกว่ามันเป็นโรคประจำตัวของสายธาร""....."อคินยืนเงียบส่วนฉันเองก็ยืนเงียบไม่ต่างกัน เรื่องแบบนี้ก็ไม่มีใครอยากให้มันเกิดขึ้นหรอก สายธารเองก็เป็นเพื่อนของฉันถึงเราจะแยกกันอยู่นานแล้วไม่ได้เรียนต่อด้วยกันแต่ยังไงเพื่อนก็ยังเป็นเพื่อนเสมอ ซึ่งสายธารก็เป็นเพื่อนที่ดีมาโดยตลอด ฉันไม่สามารถลืมเพื่อนคนนี้ได้เลยถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้ฉันจะเอะใจเรื่องนี้และออกไปตามหาสายธารช่วยเหลือเธอทุกวิถีทางเพื่อไม่ให้เธอต้องจบชีวิตลงแบบนี้ และช่วยแทนเลี้ยงลู

ณัชชา Talkติ๊ด~"คุณณัชชาคะ คุณอคินมาขอพบค่ะ""ให้เข้ามาได้เลย""รับทราบค่ะ"ฉันเป็นคนโทรเรียกให้อคินมาหาที่บริษัทเองแหละ เพราะฉันอยากรู้เรื่องระหว่างอคินกับสายธารแล้ว อยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ วันนี้เป็นวันที่แทนเข้าสอบเขาคงไม่ได้กลับมาง่ายๆ แน่นอน เพราะอย่างนั้นฉันจึงมีเวลาคุยกับอคินมากกว่าเดิม"เธอมีอะไรหรอโทรเรียกมาด่วนเชียว""เรื่องของสายธารน่ะ""ว่ามาสิ""ไม่ว่าจะอะไรก็ตามฉันขอแค่นายพูดความจริงออกมา อย่าโกหกกันเพราะตอนนี้สายธารก็ไม่อยู่แล้ว คนที่จะบอกความจริงทั้งหมดได้ก็คือนายคนเดียวเท่านั้น""อื้ม...""ความสัมพันธ์ของนายกับสายธารไม่ใช่แค่เพื่อนใช่ไหม""ใช่ ฉันกับสายธารเราคบกัน แต่สายธารเป็นคนขอร้องว่าไม่ให้บอกกับใคร แต่แม่ของฉันดันรู้ความสัมพันธ์นี้ จำได้หรือเปล่าที่เธอกับฉันถูกนัดให้ไปดูตัวกัน"ฉันพยักหน้าเบาๆ โดยที่ไม่ได้พูดอะไรเพราะกำลังตั้งใจฟังอยู่"ฉันมารู้ทีหลังว่า แม่กำลังพยายามจับคู่ให้กับฉันเพื่อที่จะได้ไม่ต้องคบกับสายธาร เราสองคนถูกกีดกันไม่ให้คบกัน และฉันก็เพิ่งมารู้อีกทีว่าแม่ของฉันไปต่อว่าสายธารอยู่หลายคำ แต่สายธารไม่เคยบอกกับฉันเลยว่ามันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้

ผ่านไปไม่นาน"คุณณัชชาครับ อาบน้ำอยู่หรอ""ใช่อาบน้ำอยู่ ใกล้จะเสร็จแล้ว รอแป๊บนึงนะแทน""ครับ"ขณะที่กำลังรอแฟนสาวอาบน้ำ แทนก็เดินไปรอบๆ ห้องนอนของตัวเองเหมือนที่เคยทำ จนสายตาได้ไปสะดุดกับซองสีน้ำตาลซึ่งวางอยู่บนโต๊ะทำงานของเขา แทนหยิบซองสีน้ำตาลนั้นขึ้นมาเปิดดูด้วยความสงสัย เพราะคิดว่าเป็นซองที่พี่ทิวได้มาจากโรงเรียน เพราะถ้ามีข่าวสารจากโรงเรียนแบบเอกสารพี่ทิวจะเอามาจากไว้ที่โต๊ะทำงานของแทนแล้วออกไปวิ่งเล่น ก่อนหน้าแทนเองก็ไม่ได้ขึ้นมาตรวจดูก่อน"ซองอะไรของพี่ทิวล่ะเนี่ย"ชายหนุ่มบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะล้วงหยิบเอากระดาษที่อยู่ข้างในออกมาเปิดดู ทว่ามันไม่ใช่เอกสารจากโรงเรียน แต่เป็นเอกสารของทางโรงพยาบาลแห่งนึงกระดาษที่ว่ามีใจความที่แทนพอจะเดาออกได้ว่า พี่ทิวลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคือลูกแท้ๆ ของผู้ชายที่ชื่อว่าอคิน ผู้ชายที่แทนไม่ชอบหน้าเลยตั้งแต่แรกเจอ"นี่มันเรื่องอะไรกัน..."แกร๊ก~"แทน...""นะ นี่มันอะไรกันครับ มันหมายความว่ายังไง" แทนชูเอกสารที่เขาได้ถือวิสาสะเปิดดูให้ณัชชาได้เห็น เพราะถ้าเอกสารนี้พี่ทิวไม่ได้เป็นคนเอามาก็มีแค่เธอคนเดียวที่รู้เรื่องนี้ เพราะมันคงเป็นใครไปไม่ได้หรอก

ณัชชา Talkฉันเดินตามหาแทนจนทั่วบริษัทเพราะไม่รู้ว่าแทนหายไปอยู่ตรงไหน จนกระทั่งมาเจอแทนนั่งกอดเข่าอยู่ที่ใต้ต้นไม้ด้านหลังตึก"แทน...""พวกเขากลับกันไปแล้วหรอครับ""อื้ม กลับไปแล้ว""ผมขอโทษนะครับ ที่ทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายที่บริษัทของคุณ""ไม่เป็นอะไร บอกฉันหน่อยได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงต้องลงไม้ลงมือขนาดนั้น ทะเลาะกันหรอ""เปล่าครับ เขาบอกผมเองว่าเขายอมทำทุกอย่างเพื่อให้ผมหายโกรธ ผมก็เลยต่อยเขาครับ...""ไม่เป็นอะไรนะแทน"ฉันโอบไหล่ของแทนปลอบใจ เพราะรู้มาจากพนักงานว่าแทนถูกคุณป้าแม่ของอคินต่อว่าไปหลายคำเลย ซึ่งฉันเองก็รู้ดีอยู่แล้วว่าคุณป้าแกรักลูกชายมาก เลี้ยงมาแบบยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอมเลย"ทำไมมันต้องมีแต่เรื่องวุ่นวายด้วยครับ แต่จะว่าไปก็เป็นเพราะผมเอง ถ้าผมหักห้ามใจตัวเองมันคงไม่วุ่นวายแบบนี้หรอกครับ""ไม่เป็นอะไรนะแทน อย่าไปคิดมากนะ"ฉันพยายามปลอบใจแทน เพราะเขาค่อนข้างอ่อนไหวโดยเฉพาะกับเรื่องพวกนี้ และฉันก็รู้ด้วยว่าคำพูดของคุณป้าค่อนข้างรุนแรงมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่ก็ไม่คิดว่าท่านจะพูดขนาดนี้ทั้งๆ ที่ท่านเองนั่นแหละที่ทำให้อคินกับสายธารต้องแยกจากกัน ฉันคิดว่าท่านน่าจะรู้