คุณพ่อเลี้ยง(เดี่ยว) [ เซ็ตพ่อลูกติด ]

คุณพ่อเลี้ยง(เดี่ยว) [ เซ็ตพ่อลูกติด ]

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-08
โดย:  Naya Soleneยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
62บท
1.7Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

แทน อายุ 24 ปี เป็นนักศึกษาปี 3 ของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง มีลูก 1 คนชื่อว่าน้องทิว เด็กชายอายุ 6 ขวบที่ช่างพูด "ผมมีลูกแล้ว ถ้าคิดจะรักผมก็ต้องรักลูกผมด้วย" ณัชชา อายุ 27 ปี ประธานบริษัทสาวสุดฮอต ที่ใครๆ ต่างก็หมายปอง ทว่าเธอนั้นกลับไม่สนใจใครเลย จนกระทั่งได้มาเจอกับแทนที่ได้มาทำงานในคลับที่เธอเป็นเจ้าของ "ฉันสามารถเลี้ยงดูนายกับลูกได้โดยไม่ต้องลำบากอีกต่อไป"

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

INTRO + EP:01 เย็นชา

"Sign it, Lilian, we are getting a divorce." Marcus's voice cut through the air like a glacial wind, its icy tone sending shivers down her spine.

Lilian's brow furrowed as she heard the words, fear creeping into her heart like a chill.

"Remember the. birthday party we need to attend? It's almost time for it. We are supposed to leave now." Lilian forced a smile, trying to act like nothing happened but her eyes betrayed her with a hint of imperceptible hurt and tears.

"It is not necessary. Just sign the paper. This is best for both of us." he frowned, his voice was cold and cruel before he turned on his heel and strode out of the house.

Lilian's knees trembled, her weight sinking into them as if the floor had given way beneath her. Her hands fluttered to the ground, bracing herself against the impact, as a sob escaped her lips.

How could he just drop that and leave without any explanation?

Lilian's thoughts raced back to the countless moments she'd sacrificed for Marcus— the late nights she'd waited for him, the early mornings she'd prepared his breakfast.

Tears streamed down her face, carving paths of despair through her makeup, and her body slumped forward as if the weight of her grief was too much to bear.

But that was not the only thing she needed to deal with.

Lilian looked at the phone and saw that there was a missed call from her mother-in-law.

With a heavy sigh, Lilian cleared her throat, masking the tremble that threatened to betray her tears. She paused, collecting herself until her voice steadied, before dialing the number with deliberate calmness.

The phone rang for some time before it was finally answered. "Hello, mother, I saw your missed call,” Lilian said respectfully.

“Where is Marcus? Why are you guys not here yet? You are supposed to be here by now!” Her mother-in-law said it harshly on the phone.

Lilian sighed. A throbbing headache threatened to overwhelm her, a physical manifestation of her emotional turmoil. "I'm really sorry, but-"

"You are coming, now," her mother-in-law said undeniably and hung up.

Lilian didn't have the chance to finish and she could hear her mother-in-law's domineering tone on the phone.

It left Lilian no choice but to take a deep breath and rearrange her emotions She sat before a mirror, gazing at the stain on her face, and sighed softly again.

"You look so pathetic."

She wiped the tears staining her face and put some makeup on, trying to cover up the fact that she just cried. Once she was sure her face looked more normal, she stood up, took a deep breath, and prepared herself for the evening ahead.

As Lilian stepped into the grand ballroom, crystal chandeliers cast a kaleidoscope of light, while fresh flowers perfumed the air with their sweet scent. The soft glow of candles created a warm ambiance, enveloping her in its warmth.

It was one of Marcus' business partners' birthday today. They are very close with Thompson, and she had to come because she was Marcus' wife but was she still his wife? After all, he just asked for a divorce. Lilian laughed at herself.

As Lilian's gaze fell upon her mother-in-law and sister-in-law, she walked towards them with a gentle, gracious smile spreading across her face, a subtle blend of warmth and caution etched on her features.

"Hello, mother," Lilian said, bowing her head a little. Mrs. Thompson barely acknowledged her greeting, her face contorted in a disgusted expression.

Mrs. Thompson's face twisted in disgust, her lips pursing as she growled, 'Where is Marcus?'

Lilian's gaze locked onto her mother-in-law's. Her shoulders subtly slumped and her eyes cast downward, a silent testament to her weariness.

“Marcus is occupied with some work at the company; he won’t be able to show up,” Lilian explained to her.

The older woman's frown deepened, her displeasure evident.

As the waiter gracefully swooped by, his silver tray gleaming with an array of crystal flutes, he extended an inviting offer of champagne to Lilian, who graciously declined with a gentle smile, her eyes sparkling with a hint of politeness.

"Thank you, I don’t need any.”

The waiter nodded and walked away, leaving Lilian feeling a bit relieved but her respite was short-lived.

Aria's smile twisted upward, her voice dripping with sarcasm as she spoke., "Is this how you think socializing is? How will you be able to help my brother this way?"

Lilian looked at her, confused about what she had done again. She was sure she did not do anything to irritate them.

"You don't know how to be his wife. All you do is stay at home and spend his money. You don't even give him a child." Mrs. Thompson said, pressing her fingers into her temples.

"My son deserves someone better," Mrs. Thompson added, her voice sounding a bit mean and judgemental. She just jumped to the conclusion with her condescending attitude.

"Right, mom. And everyone knows what my brother really needs," Aria said with a meaningful smile on her face and there was a glint of mischievousness in her eyes as she looked past Lilian.

Lilian's gaze jerked toward the entrance, her pulse stuttering as Marcus walked in, his hand clasped around a woman's. The room seemed to narrow, her focus fixed on the pair as if the air had thickened.

A woman with a slender figure stood beside him, their hands locked together like lovers.

He was not alone.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
62
INTRO + EP:01 เย็นชา
ตั้งแต่ผมมีลูกผมก็ไม่เคยที่จะเปิดใจให้กับใคร ผมกลัวว่าคนคนนั้นจะรังเกียจลูกของผม แต่ผมก็ไม่เคยคิดที่จะหลงระเริงไปกับความสวยงามที่เข้ามาในชีวิต เพราะสิ่งที่ล้ำค่าสิ่งที่มีความสำคัญมากที่สุดในชีวิตของผมก็คือลูก น้องทิวนั่นเอง ส่วนฉันก็ไม่เคยคิดที่จะรักใครเหมือนกันเพราะเคยอกหักจากคนรักเก่า มันเลยทำให้ฉันเข็ดขยาดกับความรักที่ใครต่อใครต่างพูด จนได้มาเจอเด็กนักศึกษาที่มาทำงานพาร์ทไทม์ในร้านของฉัน เด็กคนนั้นหน้าตาดีมากๆ เป็นดาราได้เลยล่ะ และมันมีบางอย่างที่ทำให้ฉันอดมองเด็กคนนี้ไม่ได้ แต่สิ่งที่ทำให้ฉันสนใจมากกว่าเดิมก็คือเด็กน้อยที่พ่วงตามติดเขามาทำงานในทุกๆ วันเด็กคนนั้นอายุเท่านี้เองแถมยังเรียนอยู่อีกด้วย เขามีลูกแล้วอย่างนั้นเหรอ"ฉันอยากดูแลนายกับลูก""เราสองคนดูแลกันเองได้ครับ""แล้วนายอยากให้ลูกนายลำบากหรือไง""ที่ผ่านมาเราสองคนก็อยู่กันได้ ไม่เห็นจะลำบากอะไรเลยครับ""แล้วฉันต้องทำยังไง ฉันอยากได้นายจริงๆ""แต่ผมไม่อยากได้คุณครับ""....."*******************************ณ ร้านอาหารกึ่งบาร์ชายหนุ่มเดินเสิร์ฟอาหารโต๊ะนู้นโต๊ะนี้ไปมาอย่างตั้งใจ และไม่ได้สนใจกับสายตาหรือคำพูดของลูกค้าท
อ่านเพิ่มเติม
EP:02 เรียกพบ
วันต่อมา"แทนๆ คุณณัชชาเรียกไปพบน่ะ" ผู้จัดการเดินมาหาขณะที่แทนกำลังวุ่นอยู่กับการทำงานของเขา"คุณณัชชามาหรอครับ?""ใช่ๆ เรียกนายเข้าไปหาด้วยไปพบคุณณัชชาหน่อยนะ""คะ ครับ"หลังจากที่เสิร์ฟอาหารให้กับลูกค้าเสร็จเรียบร้อยแล้วแทนก็เดินไปพบกับณัชชาตามที่ผู้จัดการมาบอก"สวัสดีครับ""นายชื่อแทนใช่ไหม""ครับ เมื่อวานผมไม่ได้มาประชุมด้วยต้องขอโทษด้วยครับ""ไม่เป็นอะไร ว่าแต่นายยังเรียนอยู่หรอ?""ครับ เรียนปีสุดท้ายแล้ว""เรียนไปด้วยทำงานไปด้วยไหนจะต้องดูแลลูกอีกคนนึง แล้วแม่ของเด็กไปไหนทำไมถึงได้ปล่อยให้ลูกมารอนายเลิกงานดึกดื่นแบบนี้""ไม่มีครับ""ให้ตายสิ ฉันขอโทษนะถ้าคำพูดมันแรงไป แต่ร้านของฉันมันไม่ใช่ที่ที่เด็กต้องมาอยู่เลยนะ""ผมขอโทษครับถ้าทำให้ลำบากใจ คุณจะไล่ผมออกก็ได้...""ไม่ๆ ฉันแค่ไม่เข้าใจ ว่านายไม่มีคนที่บ้านให้คอยดูแลลูกเลยหรอถึงต้องได้พาลูกของนายมาทำงานด้วย""ไม่มีครับผมเลี้ยงลูกคนเดียว ผมทิ้งแกไว้ที่บ้านคนเดียวไม่ได้ครับ""เฮ้อ เอาเถอะฉันไม่ได้ต่อว่าอะไรนายขนาดนั้นหรอก ฉันแค่เป็นห่วงเด็กต่างหาก อายุเท่านี้เองแทนที่จะได้ไปวิ่งเล่นกับเพื่อน""เราอยู่กันสองคนพ่อลูกครับ...""แล้ว
อ่านเพิ่มเติม
EP:03 อยากช่วย
ณัชชา Talkร้านอาหาร...."สวัสดีหนุ่มน้อย" ฉันเดินเข้าไปทักทายหนุ่มน้อยที่กำลังนั่งเล่นของเล่นของตัวเองอยู่ เด็กน้อยคนนี้เป็นลูกของแทน เด็กในร้านฉันเนี่ยแหละ"....""ฉันพูดด้วยไม่ได้ยินหรอ?""ได้ยินครับแต่พ่อแทนบอกว่าอย่าคุยกับคนแปลกหน้า""แต่ฉันไม่ใช่คนแปลกหน้านะ ฉันเป็นเจ้านายของพ่อเรานะหนุ่มน้อย ฉันเป็นเจ้าของที่นี่""....." แกหันกลับมามองฉันอีกครั้ง ก่อนจะขมวดคิ้วทำท่าทางเหมือนกับว่ามีอะไรจะคุยกับฉัน "ป้าเป็นเจ้านายของพ่อแทนหรอครับ""ปะ ป้าเลยหรอ?""ครับ คุณป้า""....."อยากจะโกรธแต่ก็โกรธไม่ลงเหมือนกันเด็กคนนี้ยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย แค่รู้สึกเหมือนโดนเอาไม้หน้าสามตีหน้าแล้วราดด้วยแอลกอฮอล์ ฉันยังไม่แก่สักหน่อย อายุยังไม่สามสิบเลย แต่เด็กคนนี้ก็เรียกถูกแล้วล่ะเพราะฉันแก่กว่าพ่อของแก"แล้วนี่มานั่งรอพ่อตรงนี้ทุกวันเลยหรอ?""ครับ ผมอยากอยู่กับพ่อไม่อยากไปที่อื่น""งั้นป้าขอนั่งเล่นด้วยได้ไหม""ได้ครับ""ชื่ออะไรหรอ?""ชื่อทิวครับ""น้องทิว""ไม่ครับ ผมไม่ใช่น้องผมคือพี่ทิว""อ่าครับๆ พี่ทิว" ดูแก่แดดจริงๆ เลยเด็กคนนี้ฉันไม่ได้ถามอะไรต่อได้แต่นั่งมองเด็กน้อยนั่งเล่นตามประสาของแก จะว
อ่านเพิ่มเติม
EP:04 น่าสนใจ
หลายวันผ่านไป"แฮ่ม!""คุณณัชชา""ฉันทำให้นายตกใจหรือเปล่า?""ไม่ครับ""ไม่เห็นพี่ทิวเลยไปไหนแล้วล่ะ""อยู่กับพี่เลี้ยงครับ""อ่าว นึกว่านายจะให้ฉันหาให้ซะอีก""ผมบอกแล้วไงครับว่าผมไม่รบกวนคุณหรอก""คราวนี้นายก็ทำงานได้สะดวกแล้วสินะ""ครับ""เลิกงานให้ฉันไปส่งไหม""ผมมีรถของผมมาครับ""แล้ว...""ยังไงผมขอตัวไปทำงานต่อก่อนนะครับ"พูดจบแทนก็เดินออกไปปล่อยให้ณัชชายืนงงอยู่คนเดียวอีกแล้ว นี่ก็เป็นอีกครั้งที่แทนทำตัวเมินเฉยใส่คนตรงหน้า"เย็นชาแบบนี้ก็น่าสนใจดีนะ" หญิงสาวยิ้มกับตัวเอง เพราะบุคลิกนิสัยของแทนที่ไม่เหมือนใครทำให้เธอสนใจเขามากขึ้นไปอีกณัชชาไม่เคยสนใจผู้ชายคนไหนเลย เพราะเธอรู้สึกเข็ดขยาดกับแฟนเก่าที่แสนจะเจ้าชู้ จึงไม่คิดจะจริงจังกับผู้ชายคนไหนอีก จนได้มาเจอกับแทน ผู้ชายที่มีบุคลิกไม่สนโลก ทำเหมือนไม่สนใจผู้หญิง เพราะเธอรู้ได้ในทันทีว่าแทนไม่ใช่ผู้ชายเจ้าชู้ หลอกฟันผู้หญิงเป็นว่าเล่น เธอสัมผัสถึงความอบอุ่นสัมผัสถึงความจริงใจจากสายตาของเขา"ช่วงนี้คุณณัชชามาร้านบ่อยนะไม่รู้ว่าติดใจใครในร้านหรือเปล่า" ผู้จัดการพูดขึ้นพร้อมกับเหลียวมองแทนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ กัน เพราะขนาดลูกค้ายังชอบในห
อ่านเพิ่มเติม
EP:05 อยากให้สนใจ
ณ ร้านอาหาร"ฉันฝากของไปให้พี่ทิวหน่อยนะ" ณัชชายื่นถุงที่ด้านในมีทั้งของเล่นและเสื้อผ้าให้กับแทน เพราะเธอตั้งใจซื้อไปฝากลูกชายของเขา"คุณณัชชาซื้อมาให้ผมทำไมครับ""ก็บอกอยู่ว่าฉันไม่ได้ให้นาย ฉันให้พี่ทิว""แต่ผมคงรับไว้ไม่ได้หรอกครับ""ฉันอุตส่าห์ซื้อมาฝากเลยนะ นายจะปฏิเสธน้ำใจของฉันแบบนี้เลยหรอ ฉันตั้งใจซื้อมาให้ถ้านายไม่รับมันก็น่าน้อยใจนะ""....""รับไปเถอะฉันซื้อมาฝากพี่ทิว จะได้มีของเล่นเหมือนกับเพื่อนๆ เสื้อผ้าที่ซื้อมาให้ก็เอาไว้ใส่ไปไหนมาไหนไง""งั้นก็ขอบคุณนะครับ""อื้ม ไม่เป็นอะไร ถ้าอยากได้อะไรก็บอกฉันได้เลยนะ""...." แทนยิ้มเจื่อนๆ เพราะเขาไม่ค่อยยิ้มให้กับใครสักเท่าไร ส่วนใหญ่ทำเป็นแต่หน้านิ่งๆ มากกว่า"วันนี้ฉันสวยไหม?" หญิงสาวพูดขึ้นพร้อมกับสางผมยาวๆ ของเธอแก้เขิน พอรู้ว่าแทนชอบผู้หญิงแนวไหนเธอก็ลองแต่งตัวแนวนั้นมา"ก็..สวยครับ""แล้ว...""ผมยังมีงานต้องทำขอตัวก่อนนะครับ""อ่าว ดะ เดี๋ยวก่อนสิแทน ว๊าย!!"ตุบ!!"คุณณัชชา!""อะ โอ๊ย เจ็บข้อเท้าจัง""อยู่นิ่งๆ นะครับสงสัยข้อเท้าจะพลิก ใส่รองเท้าส้นสูงจะวิ่งทำไมล่ะครับ""ก็นายเดินหนีฉันนี่""ผมแค่จะไปทำงานต่อครับ""ฉันคงเด
อ่านเพิ่มเติม
EP:06 ชอบนาย
แทน Talkตั้งแต่ได้เจอกับคุณณัชชาครั้งแรกผมก็เอาแต่นึกถึงเธอบางครั้งก็ฝันถึง และสิ่งที่ทำให้ผมตกใจจนทำตัวไม่ถูกคือตอนที่เธอบอกว่าชอบผม มันก็จริงที่ผมได้ยินคำคำนี้จากผู้หญิงคนอื่นมาแล้วไม่รู้กี่ครั้ง จนผมรู้สึกเฉยๆ กับคำพวกนี้ไปแล้ว จนกระทั่งคำพูดเหล่านี้มันออกมาจากปากของคุณณัชชา มันทำให้ผมใจเต้นแรงจนบอกไม่ถูกเธอมาบอกชอบผมทั้งๆ ที่ผมเองก็ทำตัวเย็นชาใส่เธอไม่สนใจเธอเนี่ยนะ มันน่าสนใจตรงไหนกัน ผู้หญิงหลายๆ คนที่เข้าหาผมมักจะบอกว่าผมน่าเบื่อน่ารำคาญเพราะผมไม่เล่นด้วยและก็มีดีแค่หน้าตาเท่านั้น แต่เธอกลับมาสนใจผมทั้งๆ ที่ผมก็ทำตัวน่าเบื่อใส่เธออันที่จริงผมไม่ได้อยากทำแบบนี้ แต่ที่ผมทำเพราะผมยังไม่อยากมีใครจริงๆ ผมอยากดูแลพี่ทิวแค่คนเดียวผมยังไม่พร้อมที่จะดูแลใคร เราอยู่ด้วยกันมาสองคนพ่อลูกผมไม่อยากดึงใครเข้ามาแล้วทำให้พี่ทิวรู้สึกว่าตัวเองถูกแบ่งความรักไปร้านอาหาร..."คุณณัชชาเป็นยังไงบ้างแทน""ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ ทำไมผู้จัดการถึงไม่ไปถามคุณณัชชาเองล่ะครับ""ก็เห็นคุณณัชชาเขาชอบมาอยู่กับนายนี่""ก็แค่ข้อเท้าอักเสบครับ ใส่รองเท้าส้นสูงแล้วข้อเท้าพลิกกระแทกกับพื้นอย่างแรง""อ๋อ..."ผมก
อ่านเพิ่มเติม
EP:07 เถียงกัน
บ้านแทน"ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย ผมไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ...""ผมไม่เอาผมไม่อยากได้.."แทนค่อยๆ เดินไปทางด้านหลังของลูกชายที่ดูเหมือนกำลังจะคุยโทรศัพท์กับใครบางคนอยู่และเหมือนกำลังทะเลาะกับใครในสายนั้น"คุยกับใครครับพี่ทิว" แทนเอ่ยถามลูกชายเสียงนุ่ม ก่อนจะยกมือลูบที่ศีรษะของลูกชายอย่างอ่อนโยน"คุณณัชชาโทรมาครับแต่พ่อแทนทำกับข้าวอยู่พี่ทิวก็เลยรับแทน""แล้วคุยอะไรกันครับทำไมเสียงดังแบบนั้น""พี่ทิวไม่อยากคุยแล้ว"ลูกชายยื่นโทรศัพท์คืนให้กับผู้เป็นพ่อ หลังจากนั้นก็เดินออกไปเลย"สวัสดีครับคุณณัชชา"( นายทำอะไรอยู่ )"ผมไปทำอาหารมาครับ"( ฉันอยากลองกินอาหารฝีมือของนายจัง )"เมื่อกี้ทะเลาะอะไรกันหรอครับ"( ไม่มีอะไรหรอกฉันก็แค่แกล้งพี่ทิวเล่นน่ะ )"อะไรหรอครับ?" ดูเหมือนว่าแทนจะอยากรู้ให้ได้ว่าอะไรทำให้ลูกชายของเขาตะคอกไปได้แบบนั้น แต่มันไม่ได้เป็นการตะคอกที่แสดงถึงนิสัยที่ไม่ดีของลูกชาย เพราะพี่ทิวไม่เคยมีนิสัยแบบนี้กับใครเลยไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม( ฉันแค่ถามพี่ทิวว่าอยากมีแม่หรือเปล่า แต่พี่ทิวของนายบอกว่าเขามีแม่แค่คนเดียว )"ครับ พี่ทิวแก..."( ฉันเข้าใจฉันขอโทษนะฉันไม่ได้จะตอกย้ำฉันก็แค
อ่านเพิ่มเติม
EP:08 ครอบครัว
ณัชชา Talkวันนั้นฉันติดธุระจริงๆ เลยไปที่บ้านของพี่ทิวตามคำขอของแกไม่ได้ แต่ฉันก็รีบจัดการปัญหาให้เสร็จเพราะอยากจะไปที่บ้านของแก และวันนี้ฉันก็ได้มาจริงๆ"สวัสดีครับคุณณัชชา""พี่ทิวล่ะ""อยู่ด้านในครับ""บ้านนายน่าอยู่ดีจังสะอาดด้วย""ครับ ว่าแต่ไปคุยกันอีท่าไหน ถึงชวนกันมาที่นี่ได้""ฉันเปล่าพูดหว่านล้อมอะไรเลยนะพี่ทิวเป็นคนชวนฉันมาเอง จริงๆ นะ แกขอโทษฉันแล้วก็ชวนฉันมากินข้าว อันที่จริงแกชวนฉันตั้งแต่วันนั้นแล้วแหละแต่ฉันยุ่งอยู่กับงานก็เลยมาไม่ได้" ไม่รู้ทำไมฉันถึงต้องมายืนแก้ตัวแบบนี้ด้วย แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันฉันแค่ไม่อยากให้แทนเข้าใจอะไรผิดไป ต่อให้พี่ทิวไม่ชวนฉันก็อยากมาอยู่ดี และฉันก็คงจะหาทางมาที่นี่จนได้แหละ"ผมรู้ครับ เชิญนั่งก่อนนะครับ""คุณณัชชาสวัสดีครับ""สวัสดีครับพี่ทิว""เดี๋ยวผมไปยกอาหารมาให้นะครับ""เดี๋ยวฉันไปช่วย พี่ทิวนั่งรออยู่ตรงนี้นะ""ครับ"ฉันรีบเดินตามแทนเข้าไปในครัว ฉันแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง เขาเป็นผู้ชายก็จริงแต่บ้านกลับสะอาดเรียบร้อยอย่างกับผู้หญิงอยู่ ห้องครัวก็สะอาดกริ๊บ"นี่ถ้านายบอกว่านายเป็นผู้หญิงฉันก็เชื่อนะเนี่ย""ทำไมครับ""บ้านของนายสะอาด
อ่านเพิ่มเติม
EP:09 จูบแรก
บ้านแทนฉันยังอยู่ที่บ้านของเขาและกำลังช่วยเขาล้างจานอยู่ นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันได้ทำอะไรแบบนี้ เพราะที่ผ่านมาฉันมีแม่บ้านคอยทำให้ ฉันเองก็โตมากับแม่ พอแม่เสียฉันเองก็เริ่มที่จะดูแลตัวเองได้แล้ว ถึงฉันจะไม่มีครอบครัวไม่มีพ่อไม่มีแม่ แต่ฉันก็ยังมีสังคมเพื่อนที่ยังพอเป็นเซฟโซนให้กับฉันได้ที่ฉันรู้สึกว่าได้อยู่ที่นั่นแล้วฉันปลอดภัย จนกระทั่งได้มาเจอกับแทนนี่แหละ"ฉันขอถามได้หรือเปล่าครอบครัวของนายไปไหนหมด""เสียหมดแล้วครับ""ฉันเสียใจด้วยนะ ฉันก็ไม่มีพ่อไม่มีแม่เหมือนกันฉันเข้าใจความรู้สึกของนาย ว่าแต่ญาติพี่น้องล่ะ?""พวกเขาตัดขาดจากผม ไม่มีใครอยากได้เด็กที่ยังเรียนไม่จบกับเด็กอีกคนนึงที่กำลังโตไปเป็นภาระหรอกครับ""...." ทำไมได้ยินแบบนี้แล้วฉันรู้สึกสงสารจังเลยนะ เพราะคำพูดแค่นี้มันทำให้ฉันเห็นว่าแทนต้องต่อสู้ดิ้นรนและเผชิญหน้ากับอะไรมาบ้างแต่ฉันไม่เข้าใจ ในเมื่อตัวเขาก็ยังเป็นแบบนี้ทำไมถึงยังปล่อยให้แฟนตัวเองท้อง หรือว่าจะเป็นเพราะพลาด"แทน...""ครับ""นายไม่เป็นอะไรใช่ไหม""ไม่ครับ""...."แทนถูกญาติตัดขาดเด็กผู้ชายที่อยู่ในวัยหัวเลี้ยวหัวต่อกับเด็กทารกอีกหนึ่งคนต้องต่อสู้ดิ้นรนม
อ่านเพิ่มเติม
EP:10 คนขับรถสุดหล่อ
วันเริ่มงานวันแรกแทนใส่ชุดสูทที่ณัชชาซื้อมาให้หลังจากนั้นก็ขับรถไปรับเธอที่บ้านทำหน้าที่เป็นพนักงานขับรถหลังจากที่ส่งลูกชายถึงโรงเรียนเรียบร้อยแล้ว"เจ็ดโมงครึ่งผมไม่สายใช่ไหมครับ""ต่อให้สายก็ไม่เป็นไรหรอก เพราะฉันเป็นเจ้าของบริษัท""คุณณัชชาให้ผมขับรถตรงไปที่บริษัทเลยใช่ไหมครับ""ใช่..."แทนขับรถออกไป ระหว่างขับรถเขาก็ยังคอยมองดูกระจกหลังอยู่แบบนั้น เพราะเมื่อวานทั้งสองเพิ่งจะจูบกันไปเลยทำให้แทนทำตัวไม่ค่อยถูกสักเท่าไร เธอเองก็คงจะเป็นแบบเดียวกันเพราะดูเธอไม่ค่อยพูดเลย จนกระทั่งมาถึงบริษัทของณัชชา"วันนี้ฉันมีประชุมกับพวกพนักงาน นายออกไปหาอะไรกินหรือว่าจะออกไปไหนก็ได้นะ นั่งรอเฉยๆ มันคงจะน่าเบื่อ""ครับคุณณัชชา"แทนก้มหน้าตอบรับเหมือนกับลูกน้องที่ทำความเคารพเจ้านาย แทนรู้จักวางตัวได้เป็นอย่างดี เขาไม่ได้พูดคุยให้ดูเหมือนว่าสนิทสนมในเวลางานหลังจากนั้นแทนก็ขับรถไปจอดที่ลานจอดรถด้านหลัง ส่วนตัวเขาก็ไปเดินหานั่งเล่นเพราะไม่มีอะไรทำ"อุ้ยๆๆ พ่อหนุ่มสุดหล่อคะมาทำอะไรที่นี่หรอคะ""นั่นสิสุดหล่อมาสมัครงานหรอ""พวกฉันแนะนำให้ได้นะ พวกฉันทำงานอยู่ที่นี่น่ะ"ขณะที่แทนกำลังนั่งเล่นอยู่ที่โต๊ะ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status