บททั้งหมดของ คุณพ่อเลี้ยง(เดี่ยว) [ เซ็ตพ่อลูกติด ]: บทที่ 51 - บทที่ 60

( ปารีส )หลังจากที่เดินทางมาถึง ทั้งสองก็ช่วยกันเก็บเสื้อผ้าเข้าตู้เสื้อผ้าที่ทางโรงแรมเตรียมเอาไว้ให้ เพราะมาด้วยกันและต้องไปทำงานที่เดียวกันจึงจองโรงแรมและพักด้วยกันเพื่อความสะดวกสบาย"แทน""ครับ?""ฉันเปล่าทำอะไรนะ นายอย่าเข้าใจผิด""อะไรหรอครับ?""เรื่องที่นายต้องมาดูงานกับฉันไง""....""ฉันได้ข่าวมาว่าท่านประธานของนายต้องไปทำงานที่อื่นด้วย พอเห็นว่าฉันมาเขาก็เลยจะให้นายมาเอง เพราะเราเป็นแฟนกัน""ผมเข้าใจครับ ยังดีที่คุณอคินพอจะไว้ใจได้ เลยฝากพี่ทิวเอาไว้ได้อยู่""อคินไม่ทำอะไรหรอก นั่นลูกชายของเขานะ แม่ของอคินก็เป็นแบบนั้นนายไม่ต้องกลัวหรอก ไม่มีอะไรทำอะไรพี่ทิวได้หรอก"ณัชชาพูดให้แทนหายห่วงกับเรื่องนี้ เพราะรู้ดีว่าแทนกำลังเป็นห่วงลูกชาย"ผมรู้ครับ แต่กลัวพี่ทิวจะทำอะไรไม่ดีต่างหาก""อคินรับมือได้อยู่แล้วแหละ สองคนนั้นสนิทกันจะตาย อยู่ด้วยกันใกล้ชิดกันขนาดนั้น""ครับ""ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเถอะ วันนี้เดินทางมาเหนื่อยมากเลยอะ พรุ่งนี้ก็ต้องไปทำงานอีกแล้วอะ""คุณไปอาบก่อนเลยครับ เดี๋ยวผมเอาเสื้อผ้าเข้าตู้ให้""อยากอาบน้ำพร้อมกับนายจัง""พรุ่งนี้ต้องทำงานนะครับ"แทนพูดดักเอาไ

สองเดือนถัดมาแทน Talk"แทนทำอะไรอยู่น่ะ?"พรึบ!"ตกใจหมดเลยครับ มาไม่ให้ซุ่มให้เสียงเลย""อะไรกันนายเป็นคนขวัญอ่อนตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย""ก็คุณเล่นเข้ามาเงียบๆ แบบนี้ไม่ตกใจก็แปลกสิครับ""แล้วนั่นทำอะไรอยู่ ซ่อนอะไรไว้ข้างหลังน่ะ""เอ่อ...ไม่มีอะไรหรอกครับ""แทน...นายอย่ามาโกหกฉันนะ บอกมาเดี๋ยวนี้ว่านั่นคืออะไร""ไม่มีอะไรจริงๆ ครับ""จิ๊! ฉันไม่อยากรู้ก็ได้ ความลับเยอะนักนะ!""...."ผมยืนมองคุณณัชชาเธอเดินออกไปด้วยท่าทางที่กำลังบ่งบอกว่าเธอกำลังงอนผมผมไม่ได้มีอะไรปิดบังเธอ แค่ของที่อยู่ในมือของผมยังบอกให้เธอรู้ตอนนี้ไม่ได้ ผมอยากเอาไว้เซอร์ไพรส์เธอ***********หมับ!"งอนผมอยู่หรอครับ?" ผมเข้าไปสวมกอดคุณณัชชาจากด้านหลัง เธอกำลังยืนทำอะไรอยู่ก็ไม่รู้"ไม่ต้องมายุ่งกับฉันเลย""ขอโทษครับ ผมไม่ได้อยากจะปิดบังคุณเลยนะ""แต่นายก็ปิดบังฉันไปแล้วนี่""ผมแค่อยากจะเซอร์ไพรส์คุณต่างหากล่ะ""เซอร์ไพรส์?" คุณณัชชาหันกลับมามองหน้าของผม"ครับ" ผมพยักหน้าตอบ ก่อนจะคว้ามือข้างซ้ายของเธอมาจับไว้ แล้วสวมแหวนที่เป็นแหวนทองตรงกลางมีเพชรเม็ดเล็กๆ เม็ดนึง ราคาแหวนวงนี้ไม่ได้ราคาแพงอะไรมากมาย ผมซื้อตามกำลั

เวลาผ่านไป...บ้านแทนบรืน~เสียงรถแล่นมาจอดที่หน้าบ้านก่อนที่รถจะแล่นออกไปพร้อมกับเด็กหนุ่มที่ใส่ชุดนักเรียนกำลังเดินเข้ามา"กลับมาแล้วครับพ่อแทนป้าณัชชา""พ่อเรายังไม่กลับมาหรอกยังปิดร้านไม่เสร็จเลย ขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนไปเดี๋ยวป้าทำอะไรให้กิน""ไม่เป็นอะไรครับ ผมจะออกไปเตะบอลกับเพื่อนก่อนเย็นๆ ถึงจะกลับมาฝากบอกพ่อแทนด้วยนะครับ""จ้ะ ไปดีๆ ล่ะอย่ากลับมืดนัก พ่อเราเป็นห่วง""ครับ"เพราะทิวเองก็เริ่มโตเป็นหนุ่มแล้วการมีสังคมเพื่อนมันไม่ใช่เรื่องแต่สำหรับเด็กวัยรุ่นอายุช่วงนี้เลย แทนเองก็ไม่ได้ห้ามถ้าหากพี่ทิวอยากจะออกไปไหนเที่ยวเล่นกับใคร ทำได้เพียงคอยตักเตือนเท่าที่พ่อคนนึงพอจะทำได้ เพราะแทนมีหน้าที่คอยดูแลมีหน้าที่คอยสั่งสอนแต่ไม่ได้เป็นเจ้าชีวิตของทิวตกเย็นในวันเดียวกันบรืน~เสียงรถของแทนขับแล่นมาจอดในบ้านก่อนที่เจ้าตัวจะลงมาพร้อมกับถือถุงกับข้าวมาเต็มไม้เต็มมือ"กลับมาแล้วครับ""จ๊ะเอ๋~ ฉันล้างจานแล้วก็เก็บกวาดทำความสะอาดให้แล้วนะนายจะได้ไม่ต้องเหนื่อย""แล้วทิวล่ะครับ""ออกไปเตะบอลกับเพื่อนน่ะฝากมาบอกนายอยู่ ว่าเย็นๆ ถึงจะกลับ ฉันอนุญาตให้ไปแล้ว""อ๋อครับ เมื่อกี้เลี้

สามวัดถัดมา"ไม่เป็นอะไรนะอคิน" ณัชชาลูบหัวไหล่ปลอบใจเพื่อนสนิท หลังจากที่อคินเพิ่งจะสูญเสียผู้เป็นแม่ไป ก่อนหน้านั้นเขาเองก็เพิ่งจะสูญเสียพ่อไปตามด้วยแม่ก็มาล้มป่วยจึงทำให้ลูกชายคนเดียวอย่างเขาต้องคอยดูแล และมันก็ยากที่จะให้ทำใจได้ง่ายๆ กับการที่จะต้องสูญเสียคนในครอบครัวไปในระยะเวลาใกล้ๆ กันแบบนี้"ทำใจเถอะนะครับเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องปกติที่จะต้องเกิดในชีวิตของคนเราอยู่แล้ว ผมเองก็เคยสูญเสียพ่อแม่สูญเสียพี่สาวผมเข้าใจความรู้สึกของคุณดีครับ มันอาจจะยากในช่วงแรกๆ กว่าเราจะทำใจได้ แต่เชื่อเถอะครับว่าเราจะกลับมาเข้มแข็งได้อย่างแน่นอน ขอแค่คุณเข้มแข็งและก้าวผ่านตรงจุดนี้ไปให้ได้" แทนเองก็ช่วยปลอบใจไม่ต่างกัน เพราะรู้ดีว่าเรื่องแบบนี้มันยากที่จะทำใจได้ในทันที เขาเองก็เคยยืนอยู่ในจุดนี้มาก่อนเหมือนกันจึงเข้าใจดีว่าความรู้สึกมันเป็นยังไงที่จะต้องสูญเสียคนในครอบครัวไป แล้วเหลือตัวเองอยู่คนเดียวแบบนี้"ช่วยบอกฉันหน่อยสิว่านายทำยังไงนายถึงผ่านเรื่องร้ายๆ พวกนั้นมาได้ ฉันยังไม่เคยเผชิญกับเรื่องพวกนี้ มันเหมือนเป็นเวรกรรมที่ฉันเคยทำกับสายธารเอาไว้ ฉันกลับมาเพื่อตั้งใจจะมาขอโทษสายธารที่ทิ้งไป แ

เวลาผ่านล่วงเลยไปจนกระทั่งทิวได้เข้าเรียนมัธยมปลาย ตอนนี้ทิวเองก็โตขึ้นมาก ก่อนหน้านั้นแกมาขออนุญาตกับผมเรื่องไปเรียนต่อที่ต่างประเทศกับพ่อของแกนั่นก็คือคุณอคิน ผมเองก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไรเพราะนั่นเป็นอนาคตของแก ทิวเป็นเด็กดีตั้งใจเรียน และแกก็ทำหน้าที่ของแกดีมาโดยตลอดตอนนี้แกก็โตพอที่จะดูแลรับผิดชอบชีวิตของตัวเองได้มากแล้ว การไปเรียนต่อต่างประเทศแบบนั้นผมจึงไม่ค่อยเป็นห่วงสักเท่าไร ที่สำคัญคุณอคินเองก็ตามไปดูแลด้วยเพราะเห็นว่าจะต้องไปทำงานที่นั่น มันยิ่งทำให้ผมหายห่วงไปได้เยอะเลยสนามบิน..."เดินทางปลอดภัยกันนะทั้งสองคน ถึงแล้วอย่าลืมโทรมาบอกพ่อด้วยนะทิว""ครับพ่อแทน อยู่ที่นี่ก็ดูแลตัวเองดีๆ นะครับ ดูแลป้าณัชชาด้วย""โอเคจะดูแลเป็นอย่างดีเลย""ฉันไปก่อนนะแทนณัชชา""เดินทางปลอดภัยนะอคิน ดูแลทิวด้วยล่ะ แทนยกหน้าที่นี้ให้เป็นหน้าที่ของนายแล้วนะ""ฉันจะทำหน้าที่พ่อให้ดีที่สุดเลยนายไม่ต้องเป็นห่วงนะแทน""ครับ ดูแลตัวเองกันดีๆ นะครับ""ถึงแล้วอย่าลืมคลอมาบอกป้าด้วยนะป้าเป็นห่วง""ครับป้าณัชชา ดูแลตัวเองด้วยนะครับ อย่าลืมมีน้องให้ทิวนะครับ""หื้ม...เป็นเด็กเป็นเล็กพูดอะไรของเราเนี่ยใครสอนพูดก