Semua Bab Bet on you เดิมพันร้ายเล่ห์รักราม: Bab 21 - Bab 30

บทที่ 21--เช้าต่อมา—“หึ่ยย บอกว่าอย่าทำรอย ๆ ไอ้บ้านี่!”หญิงสาวยืนบ่นพึมพำกับตัวเองหน้ากระจก ดวงตากลมโตจ้องมองรอยแดงจ้ำ ๆ บริเวณลำคอและเนินอกผ่านกระจกบานใหญ่ มือสวยลูบรอยนั้นเบา ๆ พลางนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่แสนเร่าร้อนของเธอและเขาหากใครคิดว่าทั้งสองเอากันเพียงรอบเดียวในรถแล้วหยุดนั้นแปลว่าคิดผิดถนัด...เพราะทันทีที่เข้ามาเหยียบในห้องร่างสูงก็อุ้มไอริมุ่งตรงเข้ามาให้ห้องนอนแล้วจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเริ่มฉากรักสุดแสนจะหนักหน่วงทันที แม้ในตอนแรกไอริจะคัดค้านและปฏิเสธหัวชนฝา ทว่าพอปล่อยอารมณ์ให้ครอบงำดันกลับกลายเป็นเธอที่เป็นคนคุมเกมกว่าทั้งสองจะเสร็จสิ้นก็เกือบเช้า พอตื่นมาก็รู้สึกว่าร่างทั้งร่างนั้นระบมไปหมด นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของการมีเซ็กซ์แต่กลับเป็นครั้งแรกที่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนพึ่งออกรบมาอย่างไงอย่างงั้นพรึ่บ!!ในขณะที่กำลังบ่นกับตัวเอง อยู่ ๆ ร่างบางที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบกายก็ถูกคว้าเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนแกร่งทันที ร่างสูงที่พึ่งเดินเข้ามาเกยใบหน้าหล่อลงที่ไหล่มนพร้อมกับเลื่อนไปพรมจูบที่ซอกคอเธออย่างแผ่วเบา“เมื่อกี้ว่าไงนะ?” เสียงทุ้มเอ่ยถามค

หลังจากที่พูดคุยทำความเข้าใจกันเสร็จทั้งสองก็พากันแยกย้ายไปอาบน้ำ เพราะวันนี้มีเรียนทั้งคู่จะมัวนัวเนียกันเหมือนเมื่อคืนไม่ได้รามที่แต่งตัวเสร็จก่อนก็มานั่งรอที่โซฟา ระหว่างนั้นก็เลื่อนไอแพดคู่ใจสืบหาพูดคุยกับคนที่รู้จักเกี่ยวกับเรื่องแดน คิ้วหนาขมวดเป็นปมบ่งบอกว่าเขากำลังจริงจังกับเรื่องนี้แค่ไหนตอนแรกเขาก็คิดจะปล่อยผ่าน ไม่อยากยุ่ง ไม่อยากวุ่นวายแต่สุดท้ายก็อดไม่ได้ ความอยากรู้มันคาอยู่ในหัวจนต้องสืบให้กระจ่างและตอนนี้เขาก็ได้คำตอบบางส่วนแล้วว่า แดนย้ายไปอยู่ทีมแข่งของอีกสนามและมีผู้หญิงคนใหม่อยู่ข้างกาย…แต่ก็ยังไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครซึ่งมันไม่สำคัญหรอกว่าเธอเป็นใคร เพราะไม่ใช่เรื่องที่รามสนใจสิ่งเดียวที่เขาอยากรู้คือถ้ามีผู้หญิงคนใหม่อยู่ทั้งคน แล้วจะกลับมาง้อไอริอีกทำไม?ก๊อก ๆ ๆเสียงเคาะประตูบานใหญ่ดังขึ้นขัดจังหวะคนที่กำลังใช้ความคิดอยู่ รามหันไปมองแล้วขมวดคิ้วแน่นขึ้นอย่างสงสัยก่อนจะหยัดกายขึ้นแล้วเดินไปเปิดประตูทันทีทันทีที่ประตูเปิดออก ภาพของคนที่ยืนรออยู่ด้านนอกก็ปรากฏชัดในสายตา หญิงสาวร่างอวบอั๋นในชุดลำลองเรียบง่ายยืนอยู่ตรงหน้าอย่างสงบนิ่ง ในมือเธอถือถุงขนมไว้

@คณะสัตวแพทยศาสต์เสียงนาฬิกาในโทรศัพท์ดังเตือนเวลาหนึ่งทุ่มพอดีเป๊ะ สาวสวยในชุดนักศึกษาถอนหายใจเบา ๆ พลางยัดหนังสือเล่มสุดท้ายลงในกระเป๋าผ้า ก่อนจะคว้าเสื้อคลุมขึ้นพาดแขนแล้วหันมาสะกิดเพื่อนที่นั่งฟุบกับโต๊ะ“ตื่นได้แล้ว แฟนแกมารับแล้วมั้ง”“งืม ๆ เลิกแล้วหรอ?”คนที่บอกว่าของีบสักสิบนาทีตื่นขึ้นมาก็พบว่าตอนนี้ตะวันตกดินแถมเพื่อน ๆ ในคลาสก็เริ่มทยอยกันออกห้องแล้ว“อืม รีบกลับเถอะ หิวจะแย่” ไอริที่นั่งจดเลคเชอร์ตั้งแต่ต้นคาบพูดอย่างอ่อนแรงแล้วหยัดการลุกขึ้นรอเพื่อนเก็บของ“ผู้ชายมารับปะ?”มิวหันมาถาม เพราะทุกครั้งหลังเลิกเรียนเพื่อนสาวสุดสวยคนนี้จะมีพ่อหนุ่มแบดบอยมารอหน้าตึกตลอด“ผู้ชายอะไร...รีบ ๆ เลย ฉันหิว”ไม่ใช่เพราะอยากปกปิดหรือมีความลับกับเพื่อนหรอก แต่สถานะของเธอและรามนั้นไม่ชัดเจน ไม่เคยตกลงเป็นแฟนแต่ก็ทำตัวเหมือนว่ารักกันมากจุดเริ่มต้นของทั้งสองเริ่มที่การเป็นของเดิมพัน อยู่ด้วยกันเพราะสัญญาหากหลิวรู้เรื่องนี้เธอคงโดนบ่นหูชาพร้อมสั่งให้ตีตัวออกห่างจากรามแน่นอน...ซึ่งไอริทำไม่ได้ เคยลองทำด้วยตัวเองแล้วแต่ก็ไปไม่รอดนั้นเป็นสัญญาณที่บ่งบอกว่าเธอนั้นหลงรามเข้าเต็มเปาแล้วทันทีที

 บทที่ 27@หน้าคณะนิเทศศาสตร์เวลาราวหนึ่งทุ่ม ท้องฟ้าเริ่มมืดมีเพียงแสงไฟจากเสาไฟและอาคารโดยรอบที่ช่วยส่องให้เห็นทางเดิน ลมเย็นพัดแผ่วกลิ่นควันบุหรี่จาง ๆ เสียงจิ้งหรีดเริ่มดังแทรกเข้ามาท่ามกลางความสงัดของคณะที่ผู้คนเริ่มทยอยกลับจนเกือบไร้เงาชายร่างสูง 190 เซนติเมตรยืนพิงรถมอเตอร์ไซค์คันโปรดโดยมือข้างหนึ่งถือบุหรี่ที่มวนใกล้หมด เขาพ่นควันออกช้า ๆ พลางมองไปยังประตูใต้ตึกนิเทศอย่างใจเย็นถามว่าเขามาทำอะไรที่นี่...ก็จะมาสั่งสอนหมาบางตัวที่จุ้นจ้านยุ่งกับเมียคนอื่นน่ะสิและไม่นานร่างสูงโปร่งของคนที่รามกำลังรอก็ปรากฏตัว แดนเดินผิวปากล้วงกระเป๋าออกมาจากตึกอย่างอารมณ์ดี เห็นแบบนั้นก็ยิ่งทำให้คนที่ยืนรอมานับชั่วโมงรู้สึกกรุ่นโกรธยิ่งขึ้น มันทำไอริร้องไห้ฟูมฟายแต่กลับเดินผิวปากอย่างอารมณ์ดีเนี่ยนะ จิตสำนึกมันอยู่ส่วนไหนกันว่ะรามรีบเหยียบบุหรี่ที่ทิ้งลงกับพื้นปูนทันที ก่อนจะดันตัวออกจากตัวถังรถมอเตอร์ไซค์ ท่าทางเหมือนนักล่าที่รอจังหวะจะกระโจนหาเหยื่อ ตุ

 “อีกสองเดือน ชอบกูบ้างรึยังวะ?”เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นแผ่วเบา ขณะนอนจ้องใบหน้าสวยที่หลับพริ้มอยู่ข้างกายนิ้วชี้เรียวยาวของเขาแตะเขี่ยปลายจมูกของเธอเบา ๆ อย่างแสนรักสองเดือนที่รามหมายถึงนั้น…คือช่วงเวลาที่เหลืออยู่ก่อนสัญญาเดิมพันจะสิ้นสุดลงในใจรามตั้งใจแน่วแน่ภายในหกเดือนตามระยะเวลาของสัญญาเขาจะทำให้เธอตกหลุมรักเขาให้ได้แต่นับวันเวลาผ่านไปเร็วจนน่าใจหาย…เหลืออีกเพียงสองเดือนเท่านั้นและจนถึงตอนนี้ รามก็ยังไม่แน่ใจได้เลยว่า…ในหัวใจของไอริคิดอย่างไรกับเขากันแน่“อื้ออ”เสียงหวานครางเบาในลำคอ พร้อมพลิกตัวบิดขี้เกียจอย่างงัวเงีย ร่างบางพลิกกายหันหลังให้รามโดยไม่รู้ตัว จนมือหนาที่เคยเขี่ยจมูกเล็ก ๆ ของเธอต้องชะงักค้างเขาไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาเพียงแค่ยิ้มน้อย ๆ แล้วพลิกตัวลุกจากเตียงอย่างเงียบเชียบก่อนจะเดินตรงเข้าห้องน้ำไปกว่าจะอาบน้ำเสร็จก็นานพอที่จะทำให้คนที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียงตื่น ไอริลุกขึ้นนั่งบนเตียงนุ่มสอดส่องสายตามองหาชายหนุ่มที่เธอกอดทั้งคืนก่อนจะไ