Semua Bab Bet on you เดิมพันร้ายเล่ห์รักราม: Bab 11 - Bab 16

--เช้าต่อมา--@เพนท์เฮาส์รามภายในห้องนอนขนาดใหญ่ ตกแต่งในสไตล์โมเดิร์นลักชัวรี่ โทนสีเข้มให้ความรู้สึกนิ่งสงบแต่แฝงด้วยความหรูหรา ผ้าม่านทึบแสงถูกเปิดแง้มเพียงเล็กน้อย เปิดทางให้แสงแดดยามเช้าส่องลอดเข้ามาพาดผ่านเตียงคิงส์ไซซ์ที่ตอนนี้มีร่างของชายหญิงสองคนนอนกอดก่ายกันแนบชิดราวกับเป็นคู่รักข้าวใหม่ปลามัน ทั้งที่ความจริงแล้วพวกเขาเพิ่งได้พูดคุยกันจริงจังเป็นครั้งแรกเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา“อื้ออ~~”เสียงหวานครางเบา ๆ พลางบิดขี้เกียจในอ้อมกอดอุ่น เปลือกตาเนียนบางกะพริบไหวเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเมื่อรู้สึกอึดอัดอย่างประหลาดแม้ว่าไอริจะมี (เคย) แฟน แต่เธอก็นอนคนเดียวมาตลอดเกือบปีความรู้สึกแน่นอึดอัดเหมือนถูกงูรัดแบบนี้…บอกตรง ๆ ว่าไม่ชินเอาเสียเลย“เฮ้ย!!”หญิงสาวอุทานเสียงหลงด้วยความตกใจเมื่อภาพตรงหน้าคือชายหนุ่มรูปหล่อนอนหลับตาพริ้มอย่างสบายใจ เธอผงะกายออกเล็กน้อยทว่ายิ่งขยับห่างวงแขนแกร่งกลับกระชับเธอแน่นมากยิ่งขึ้น“ทำไมนายมานอนตรงนี้…เอ๊ยย ไม่สิ ทำไมฉันมานอนอยู่ตรงนี้?”เพราะเท่าที่จำได้เมื่อคืนไอรินั่งรอรามอาบน้ำ เพราะเขาบอกว่าจะไปส่งเธอที่คอนโดซึ่งอยู่อีกตึกหนึ่ง ครั้นจะเดินก

--ผ่านไปหลายวัน—ว่ากันว่า...วันเวลาจะช่วยเยียวยาทุกอย่างได้แม้กระทั่งหัวใจที่เจ็บช้ำจากการถูกหักหลัง อาจจะสามวัน สามเดือน หรือสามปี ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่ที่ว่า คน ๆ นั้นสามารถมูฟออนได้เร็วแค่ไหนอย่างเช่นไอริตอนนี้...เธอกลับมาใช้ชีวิตแบบปกติแล้ว ไม่สิ ต้องบอกว่าเธอได้ใช้ชีวิตใหม่ ได้ทำอะไรที่แปลกใหม่ ทั้งบ้า ทั้งวุ่นวาย เพราะวัน ๆ เธอเอาแต่วิ่งวุ่นอยู่กับราม จะว่าเป็นเรื่องที่ดีก็ไม่ใช่เพราะเธอเหนื่อยมาก แต่จะว่าเป็นเรื่องที่แย่ก็ไม่เชิง เพราะอย่างน้อยความวุ่นวายนี้ก็ทำให้เธอไม่มีเวลามานั่งเศร้าเสียใจกับเรื่องราวในอดีตอีกหรือจะเรียกง่าย ๆ แบบเข้าใจตรงกันเลยคือ รามเองก็มีส่วนที่ทำให้ไอริปลงได้เร็วแบบนี้พรึ่บ!“เห็นยัง?”กระเป๋าสะพายข้างอันสวยหรูราคาแพงอยู่วางลงเก้าอี้เลคเชอร์ของหญิงสาวที่กำลังนั่งจดจ่อกับไอแพดคู่ใจอยู่ ดวงตาสวยหวานเงยขึ้นมองคนมาใหม่ที่ทำหน้าบึ้งตึงอย่างไม่สบอารมณ์ ไอริเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัยเมื่อเพื่อนรักแสดงสีหน้าออกมาชัดเจน“เป็นอะไร?”“เห็นอีฝันรึยัง?”มิวมิว หรือ เรียกสั้น ๆ ว่า อีมิว เป็นเพื่อนสนิทไอริ เธอมีนิสัยเงียบขรึมทว่าครั้งนี้กลับปรี้ดแตกเพราะดันไปเห็นบางอย่า

แสงแดดยามสายราวสิบโมงส่องลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้อง เงาแดดอ่อนจางทอดตัวทาบปลายเตียงอย่างอบอุ่น โดยบนเตียงกว้างมีร่างอรชรนอนตะแคงหันหลังให้ชายหนุ่ม แผ่นหลังเล็กแนบชิดกับอกกว้างของเขาอย่างพอดิบพอดี“อืออ”ไอริครางเสียงเบา ๆ อย่างงัวเงียเมื่อรู้สึกถึงแสงแดดที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามารบกวนการหลับนอน เธอพยายามขยับตัวเล็กน้อยแต่กลับรู้สึกอึดอัดอย่างน่าประหลาดเปลือกตาบางค่อย ๆ ลืมขึ้นอย่างช้า ๆ ก่อนจะพบว่าตัวเองยังอยู่ในอ้อมกอดของใครบางคน…เธอรีบหันกลับไปมองก็พบใบหน้าหล่อยังคงหลับตาพริ้ม ลมหายใจอุ่น ๆ รดรินที่เสี้ยวไหล่ของเธออย่างสม่ำเสมอ ไอริถอนหายใจออกช้า ๆ ก่อนจะเลื่อนสายตาลงมองมือหนาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดนูนบ่งบอกถึงความแข็งแรงของชายหนุ่ม ที่ตอนนี้วางอยู่บนหน้าท้องของเธออย่างนิ่งสงบมือเล็กค่อย ๆ เลื่อนไปทาบลงบนหลังมือใหญ่อย่างแผ่วเบา เธอมองมันอย่างใช้ความคิดเพราะไม่เคยเจอคนที่มือใหญ่และเห็นเส้นเลือดชัดขนาดนี้มาก่อน“มือใหญ่จัง” ไอริพึมพำเบา ๆ ทว่ากลับรู้สึกถึงแรงกระชับกอดให้แน่ขึ้น“Kวยก็ใหญ่ อยากจับดูไหม?”เสียงแหบพร่าดังอยู่ข้างหลังอย่างเย้ายวน ทำเอาคนฟังขนลุกขนชันรีบหันหน้าไปมองคนเจ้า