--เช้าต่อมา—เช้าวันใหม่มาเยือนในเวลาหกนาฬิกา เมฆครึ้มสีเทาทึบเคลื่อนตัวปกคลุมทั่วผืนฟ้าก่อนจะโปรยหยาดฝนลงมาราวกับกล่อมโลกให้สงบ เช่นเดียวกับเสียงลมหายใจของหญิงสาวบนเตียงยังคงดังเบา ๆ อย่างสม่ำเสมอคลอเคล้าไปกับเสียงฝนร่างบางนอนตะแคงอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา แก้มยุ้มนิ่มของเธอแนบกับหมอนใบใหญ่ ริมฝีปากเล็กขยับน้อย ๆ ราวกับเด็กน้อยแกร่ก!เสียงเปิดประตูห้องน้ำดังขึ้นพร้อมกับชายหนุ่มร่างสูงเดินออกมาโดยมีผ้าขนหนูพาดบ่ากว้าง รามยกมือขยี้ผมเปียกอย่างลวก ๆ ดวงตาคมกริบหันไปมองร่างเล็กที่นอนขดตัวใต้ผ้าห่มเขายกยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะก้าวขึ้นเตียงเบา ๆ แล้วโน้มตัวลงโดยใช้มือทั้งสองค้างดันรับน้ำหนักตัวเองเอาไว้ ไม่นานริมฝีปากอุ่นก็แตะลงบนแก้มเนียนใสอย่างอ่อนโยน“อื้ออ”เสียงหวานเปล่งอย่างงัวเงียเมื่อสัมผัสได้ถึงสิ่งรบกวนเล็ก ๆ ที่แตะต้องผิวแก้ม เธอขยับกายเล็กน้อยก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า แล้วก็ต้องชะงักเมื่อพบว่าใบหน้าหล่อเหลาของเขาอยู่ห่างเพียงไม่กี่เซนติเมตรทว่ายังไม่ทันได้เอ่ยคำพูดใด ริมฝีปากเล็กก็ถูกเรียวปากร้อนประกบจูบอย่างรวดเร็ว“น่ารักจังวะ”รามว่าหลังจากที่ถอดริมฝีปากออกอย่างอ้อย
Terakhir Diperbarui : 2026-02-06 Baca selengkapnya