Bet on you เดิมพันร้ายเล่ห์รักราม

@คณะวิศวกรรมศาสตร์ปึก!เอกสารปึกใหญ่ถูกวางลงบนโต๊ะอย่างแรง ชายหนุ่มที่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์เงยขึ้นมองเจ้าของเอกสารพลางขมวดคิ้วเป็นปม ริมฝีปากหนาบู้ยไปที่เอกสารแล้วเลิกคิ้วอย่างตั้งคำถาม“ชีทคาบหน้า หัวหน้าเซคฝากเอามาให้”แฮค เพื่อนรักว่าเสียงเรียบนิ่งพร้อมนั่งเอนกายข้าง ๆ พลางชะโงกใบหน้าคมคายเข้าไปใกล้ใช้สอดส่องสายตาไปยังหน้าจอโทรศัพท์ที่รามจดจ่อตั้งแต่ต้นคาบยันอาจารย์ปล่อย จนเขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า สรุปไอ้เพื่อนเวรมันมาเข้าเรียนหรือมานั่งเล่นโทรศัพท์กันแน่ แล้วบอกว่าเทมอนี้จะตั้งใจเรียน...แต่ดูการกระทำตอนนี้เถอะ ตั้งใจส่องสตอรี่สาวชัด ๆ“มึงเอาไปเล่นเองเลยอะ”รามชำเลืองสายตามองเพื่อนเล็กน้อยก่อนจะถอนหายใจออกเฮือกใหญ่ รีบยื่นโทรศัพท์ให้เพื่อนอย่างประชดประชัน จนแฮดต้องไหวไหล่เบา ๆ พร้อมเค้นหัวเราะใจลำคออย่างเย้ยหยัน“วันหลังไม่ต้องติดฟิล์มกันเสือกนะ ลำบากกูชะโงกหน้าเข้าไปดู” แฮคว่าน้ำเสียงหยอก“แล้วมึงจะเสือกเรื่องกูทำไมละ?”“ก็แค่สงสัย...ทำไมไม่จีบเค้าสักที ปอดแหกหรอวะ?”“รอจังหวะอยู่...ใกล้เลิกกับแฟนละ”“แฟน?”“ไอ้แดนไง”“แดน...ที่ชอบท้ามึงแข่งรถอะนะ?”แฮคขมวดคิ้วเป็นปมด้วยความสงสัย ไ

--3 วันผ่านไป— @สนามแข่งรถอีลีท ภายในอู่ซ่อมรถประจำสนาม กลิ่นน้ำมันและเสียงเครื่องยนต์ดังคลออยู่เบา ๆ ชายหนุ่มร่างสูงในชุดช็อปวิศวะนั่งยองข้างรถคันโปรดของตัวเอง โดยในมือหนาถือประแจไว้แน่นงัดกับยางล้อรถอย่างขะมักเขม้นเผยให้เห็นเส้นเลือดที่ปูดขึ้นตามท่อนแขนอย่างชัดเจน อีกทั้งเม็ดเหงื่อที่ไหลซึมตามขมับบ่งบอกถึงอากาศที่ร้อนอบอ้าว ยิ่งทำให้คนใจร้อนอย่างรามหงุดหงิดขมวดคิ้วเป็นปมอย่างไม่สมอารมณ์ แคร่ง! “แม่ง!” เท้าใหญ่เตะเข้ากับกล่องเครื่องมือเสียงดัง เขาถอนหายใจแรงด้วยความหงุดหงิดก่อนจะเบนสายตามองล้อรถตัวเอง ไม่รู้ว่าวันนี้เป็นวันเฮงซวยหรือโคตรจะเฮงซวยกันแน่ เมื่อเช้าน้ำมันรถก็หมดกลางทางจนต้องโทรตามให้เพื่อนมารับ แล้วตอนเย็นยางดันมารั่วกลางทางอีก โชคดีหน่อยที่ใกล้ถึงสนามแข่งเขาเลยเข็นมาซ่อมที่อู่ของสนาม แต่ดันงัดยางออกยากฉิบหาย! ไม่ใช่ไม่มีแรงนะเว้ยแต่แม่งแข็งจัด “ให้ช่วยไหม?” ในขณะที่รามกำลังจัดการอารมณ์ของตัวเอง อยู่ ๆ เสียงทุ้มก็ดังขึ้นเขาจึงเงยเหลือบดวงตาคมมองต้นเสียงพลางขมวดคิ้วเป็นปมด้วยความสงสัย “เดี๋ยวกูช่วย” แขกไม่ได้รับเชิญขยับมานั่งยองลงข้างรามอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย สายต

@สนามแข่งรถอีลีทภายในพื้นที่กว้างใหญ่คละคลุ้งไปด้วยไอควันและกลิ่นน้ำมันเครื่อง ผู้คนที่เสียงเงินซื้อบัตรเพื่อมาเข้าชมการแข่งขันรถมอเตอร์ไซต์ต่างจับจ้องสายตาไปยังสนามพร้อมส่งเสียงโห่เสียงดังลั่นสร้างความตื่นเต้นไปทั้งสนามบรื้นน บรื้นน~ท่ามกลางสายฝนโปรยลงมากลับมีเสียงเครื่องยนต์ดังคำรามอย่างไม่มีใครยอมใคร แม้จะมีอุปสรรคมากมายแต่ชายหนุ่มทั้งสองกลับมุ่งมั่นจะเอาชนะให้ได้ ราวกับว่าการแข่งขันในครั้งนี้คือเส้นทางชี้ชะตาของพวกเขาเลยทีเดียว ใครพลาดคือคนที่แพ้ในขณะที่ในสนามเต็มไปด้วยกลิ่นอายของชัยชนะ ทว่าข้างสนามบนอัฒจรรย์กลับเต็มไปด้วยความเป็นห่วงใยจากหญิงสาวคนหนึ่ง ดวงตาคู่สวยมองรถมอเตอร์ไซต์ของแฟนหนุ่มไม่คลาดสายตาพลางยกมือเล็กขึ้นมากุมเอาไว้บริเวณหน้าอกแล้วภาวนาในใจ...ขอให้แดนปลอดภัยด้วยเถอะยิ่งใกล้เข้าเส้นชัยร่างบางที่คอยเชียร์ก็เริ่มนั่งไม่อยู่กับที่ เอาแต่ชะเง้อมองหาไม่อยากให้คาดสายตาแม้วินาทีเดียว สายฝนก็ตกลงมาเริ่มกระหน่ำแรงขึ้นเรื่อย ๆ นึกเป็นห่วงแฟนหนุ่มจับใจเธอกลัวถนนลื่นจนเกิดอุบัติเหตุ ด้วยความเร็วและแรงของรถขนาดนั้นหากล้มมาก็คงจะเจ็บหนักเอาการเหมือนกันปึ่ง!!เสียงพลุควันดังข

ปึ่ง!!เสียงประตูบานใหญ่ปิดกระแทกดังลั่น ราวกับประกาศชัดเจนถึงอารมณ์เดือดดาลของคนเห็นแก่ตัวที่เพิ่งเดินหันหลังออกไป ทิ้งแฟนสาวที่คบกันมานานเกือบสามปียืนอยู่ท่ามกลางความเงียบ ในสมองขาวโพลนร่างกายชาไปทั้งตัวจนแทบจะไม่รู้สึกมีเพียงหัวใจที่เจ็บปวดจนแทบหายใจไม่ออกไอริทรุดฮวบลงนั่งพับเพียบกับพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง ปล่อยหยาดน้ำตาเอ่อล้นจากดวงตาอย่างควบคุมไม่อยู่ ก่อนจะปล่อยโฮออกมาเสียงดังราวกับโลกทั้งใบพังทลายตรงหน้า‘เลิกกัน’ งั้นหรอ? คำพูดที่หลุดออกจากปากเขายังคงสะท้อนอยู่ในหัวของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งที่เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักนิดเดียว ทำไมเขาถึงทิ้งเธอไปง่าย ๆ แบบนี้ ไอริยกมือขึ้นสองข้างปิดใบหน้าตัวเอง พยายามกลั้นเสียงสะอื้นแต่ก็ไม่อาจหยุดความเจ็บปวดนี้ได้พรึ่บ!ไม่นานร่างบางที่นั่งอยู่กับพื้นก็ถูกพยุงขึ้นอย่างอ่อนโยนด้วยมือหนาของคนที่อยู่เหตุการณ์มาตั้งแต่ต้น ดวงตาสวยที่เอ่อล้นไปด้วยน้ำตาเงยขึ้นสบกับดวงตาคมของชายหนุ่ม คิ้วเรียวหนาขมวดเป็นปมอย่างไม่ชอบใจ ก็มันเหี้ยขนาดนั้นจะร้องไห้หามันทำไมวะ!“ลุกขึ้น...อย่าทำตัวน่าสมเพชให้มันเห็น”น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเคร่งขรึมและน่าเกรงขามทำให้ไอริส

“ขึ้นไป”สุ้มเสียงทุ้มต่ำเอ่ยบอกหญิงสาวพร้อมพยักพเยิดใบหน้าอย่างออกคำสั่ง ไอริเหลือบมองรถมอเตอร์ไซต์คันใหญ่ข้าง ๆ สลับกับชายหนุ่มอย่างชั่งใจ ก่อนจะตัดสินใจส่ายหน้าเป็นพันลวันถึงเธอจะไม่ใช่ลูกคุณหนูแต่ก็ไม่เคยนั่งซ้อนท้ายรถมอเซอร์ไซต์คันใหญ่คันโตแบบนี้เลยสักครั้ง“เดี๋ยวฉันเรียกแท็กซี่กลับเอง”เธอพูดพลางหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมา ตั้งใจจะเปิดแอปพลิเคชันเรียกรถ ทว่ายังไม่ทันได้แตะหน้าจอ โทรศัพท์ในมือก็ถูกคนตัวสูงแย่งไปครอง ก่อนจะยัดใส่กระเป๋ากางเกงของเขาอย่างหน้าตาเฉย“อะ อ้าวว...กรี้ดด!!”ไม่ปล่อยให้ความสงสัยค้างคา รามรีบอุ้มร่างเล็กขึ้นไปนั่งคร่อมเบาะมอเตอร์ไซค์ทันที เรียวแขนเล็กรีบตวัดโอบลำคอแกร่งของเขาไว้แน่นโดยอัตโนมัติด้วยความกลัวว่าจะพลัดตก“ปล่อย!”เพราะไอริกอดคอเขาไม่ปล่อยสักทีเลยโดนเอ็ดไปหนึ่งที“ก็ฉันไม่เคยนั่งรถคันใหญ่แบบนี้นี่! ปกติซ้อนแต่เวฟ125” ไอริว่าเสียงหง่อยช้อนสายตามองรามพร้อมกะพริบปริบ ๆ“ไอ้แดนไม่เคยให้ซ้อนรึไง?”“ฮึ! มันบอกว่ากลัวรถเปื้อน”“เหอะ! คบกับมันได้ไงตั้งสามปี” รามพึมพำเสียงต่ำ ก่อนจะหยิบหมวกกันน็อคขึ้นมาสวมให้เธอพร้อมจัดสายรัดให้พอดีไม่หลวมไม่แน่นจนเกิ