All Chapters of The Ends of Being Martyr : Chapter 111 - Chapter 120

Rhiann’s PovAgad akong tumayo kahit medyo masakit pa ang katawan ko. Actually, gutom na talaga ako. Kahapon pa akong walang kain. Wala kasi akong ganang kumain at masyadong okupado ang isip ko sa mga nangyayari recently."Kaya mo bang naglakad?" tanong pa nito.Oo naman.Ano akala niya lumpo?"Oo naman," sabi ko saka naunang maglakad. Aktong bababa na ako nang biglang kumirot ang likod ko."Are you, okay?" nag-aalalang tanong ni Jake."Yeah. Tara na," sabi ko saka dahan-dahang bumaba.Natigilan ako nang bigla niya akong buhatin at bumaba ng hagdanan."Kaya ko namang maglakad, eh!" maktol ko."Kaya mo nga pero aabutan tayo ng lunch sa bagal mo." Iling niya na nakangiti pa talaga.Grabe lunch talaga?"Che!" sabi ko nalang bago niya ako ibinaba sa upuan."Sige na, kain ka na. Alam kong kahapon ka pa walang kain," sabi nito at parang anlamig no'n, ah.Tumango na lang ako."Pupunta tayo sa hospital mamaya. Pupunta rin dito ngayon ang mga kaibigan natin…" sabi pa nito na patuloy lang sa p

Rhiann’s PovNapatakip ako ng bibig at pinaningkitan ang dalawa. Lahat kami ay nang-aasar na nilingon sila. Namula pa ang pisngi Kath, hindi makatingin sa amin. Panay ba naman ang tukso namin sa kanila tapos nauwi na pala sa lihim na ligawan. Dumadamoves na pala itong isa sa kaibigan namin. Pag-ibig nga naman kapag tinamaan ka."Nanligaw ka na pala, dude?" natatawang tanong ni Tob. Namula naman lalo si Kath at Kevin."Hehehe. Mahirap na baka maunahan ako ni Joel," sabi ni Kevin.Ahh may karibal pala siya."Hahaha! Dapat pala gano'n din kami. Honey, sagutin mo na ako," sabi ni Tom Kay Aya. Kinilig ang kaibigan ko. "Bakit naman kita sasagutin, eh 'di ka nga nanligaw?” sabi ni Aya."Ayowwnn! ‘Di pala nanligaw, basted na 'yan!" sabi pa ni Kevin."Sa gwapo kong 'to basted?" nakangising sabi ni Tom habang nakatingin kay Aya."Hangin," sagot ni Aya na tinawanan lang namin.Dapat ganito kami lagi 'yong masaya at nag-aasaran."Babe, baka naman…" nakangiting sabi ni Tob kay Shane."Pag-iisip

Someone's Pov.Galit na galit akong nakaupo sa harap ng mini bar sa bahay dahil sa nalaman ko. Sinasaktan na naman niya ang prinsesa ko damn! Him! Wala siyang karapatang saktan ang prinsesa ko. Kapag talaga matapos na ang ginagawa ko, malalagot ka sa 'kin hayop ka. Masyado kang nagpapauto sa babaeng 'yon. Masyado kang nagpakatanga sa babaeng matagal ka nang niloloko. At ipinagpalit mo pa ang prinsesa ko sa babaeng 'yon. Suguro nga mabuti na rin kahit papaano para mabawi ko sa 'yo ang prinsesa ko.Pasalamat kang gago ka busy pa ako sa ngayon. Kung hindi hinukay mo na ang sariling libingan mo. Kailangan kong nagmadali dahil mahalaga ang bawat oras na lumilipas. Kailangan sa madaling panahon magpapakita na ako sa publiko lalo na sa mga mahal ko sa buhay at sa prinsesa ko. Alam kong bahihirapan na siya pero binalewala lang niya dahil sa pag-ibig niya sa gagong Bryan na 'yon.Kailangan kong mapabagsak ang mga taong nasa likod ng lahat ng ito. Kailangan maunahan ko sila bago pa may mang

Rhiann's Pov.Nagising ako ng maaga para makapag linis na sa buong bahay. Agad akong dumeretso sa banyo para mag toothbrush. Medyo iba ang pakiramdam ko ngayon. Parang may 'di magandang mangyayari. Feeling ko ito na ang last kong pagtapak dito pero binalewala ko na lang. Pagkatapos kong magtoothbrush agad na akong bumaba. 'Di pa rin nawala sa sistema ko ang pangamba at takot. Hindi ako mapalagay this past few days.Nagsimula na akong maglinis mamaya na lang ako magluluto. Pupunta rito ang mga kaibigan ko. 'Di pa rin umuuwi si Bryan 'di ko alam kung bakit 'di na siya umuuwi.Nakausap ko rin si Dad and Mom kahapon. Masaya ako sa good news na nalaman ko. Naisipan ko rin nang mabuti ang tungkol sa bagay na higit kong tinutulan no'ng kausapin ako ng mag kaibigan ko. Ayaw ko pang malayo. Ayaw kong mahiwalay sa kan’ya.Dahil kapag ginawa ko 'yon para ko naring pinatay ang sarili ko sa paglayo sa taong mahal ko. Mahirap man sa 'kin pero kailangan kong mamili. Masakit man sa 'kin kailangan

Rhiann’s POVNapalunok ako habang nakatingin sa hawak ni Jake. Nakita niya pala ang papel sa lupa. Salubong na salubong ang kan’yang kilay, sinusuri ang hawak na papel. He opened the letter and read it which made him cursed. Inulit-ulit pa niyang basahin ang address na para bang hinihiling nitong namali lang ng address ang kung sino man ang nagpadala niyon.“Who sent this?” hindi maipinta ang mukhang aniya."H-hindi ko a-alam. N-nakita ko na lang 'yan k-kanina sa lupa m-malapit sa gate." Umiiyak na sabi ko. 'Di ko mapigilan ang matakot at manginig."Sinong gago ang naglagay nito rito? Baka nagkamali lang siya ng pinagdalhan…" sabi ni Jake sabay yakap sa 'kin."N-natatakot ako. Feeling ko para s-sa 'kin ang s-sulat na 'yan." Hikbing sabi ko habang nakayakap Kay Jake."Shhhh... hush now. Don't worry, I'm here I'll protect you. Baka nagkamali lang sila ng address," sabi ni Jake saka hinawakan ang pisnge ko."Pero, pa'no kung para sa 'kin talaga ang sulat," kinakabahan kong sabi sa kan’y