Todos os capítulos de The Ends of Being Martyr : Capítulo 71 - Capítulo 80

Rhiann's Pov.Nandito kami ngayon sa garden ng school namin. Nandito na rin mga kaibigan ko pati sila Tob. Sila Kath at April naman naging kaibigan na rin namin sila simula no'ng nasa Tagaytay pa kami. Ang saya nila kasama at talagang mawawala ang anumang problemang dinadala mo tuwing kasama mo ang mga kaibigan mo. Malas nga ako sa love life. Pero mas naging swerte naman ako sa mga kaibigan ko. Tiningnan ko sila isa isa. Nakaupo silang lahat sa harap ko. Parang mga batang hinihintay nilang magkwento ako. Nakaupo kasi kaming lahat sa damo. Napabuntong-hininga na lang ako sa mga kalukohan ng mga kaibigan ko. Pa'no ba naman kaniya-kaniya sila nang make face habang nakatunganga sa 'kin.Gusto ko sanang tumawa pero mukhang seryuso silang nakatingin sa 'kin.Pa'no ko ba simulan? 'Di ko alam kung saan magsisimula. Naiilang ako sa mga tingin nila.Makatingin naman ang mga ‘to…"Ahm. Ano... ahh––""Ano?" Halos sabay-sabay nilang sabi."Hehehe. 'Wag kasi kayong tumingin ng ganyan," napakamot

Rhiann’s PovBaka kasi mahahalata nilang kinikilig ako sa sinabi noon ng lalaki sa 'kin. Bigla tuloy uminit ang mukha ko. Halah! Lagot na tutuksuhin na naman ako ng mga gunghong na 'to!"Oh? Bakit ka namumula?" nakakalokong tanong ni Tom.Sabi ko na nga ba, eh!"W-wala!" sabi ko.Lagot na nauutal pa 'ko!"Wala raw pero namumula," nakaka asar na sabi ni Jake."Oo nga, ano sabi ng lalaking' yon sa'yo?" Nakangiting sabi ni Shane.Sasabihin ko ba? Baka asarin lang ako ng mga to, eh."Ano nga, nget?" Nakangiting sabi ni Aya. Habang nag aabang naman ang iba sa sasabihin ko."Ano... sabi niya sa 'kin ibibigay niya raw sa 'kin ang kuwintas tapos may isa pa 'yan, 'yong key. Para mabuksan at makita ang laman niyan." Nakangiting sabi ko. Sinipat sipat ulit nila ang kuwintas. "Oo nga, may maliit na butas para sa key." Nakangiting sabi ni Aya na siyang may hawak ng kuwintas ko."Ano pa sabi niya?" nakangiting tanong ni Shane."Ano... ahmm----""Sabihin mo na!!" sabay-sabay na sabi nilang lahat.

Rhiann’s Pov.Sabagay, matalino nga naman si Shane. At matalino at advance mag-isip. "Bakit? Naniniwala ba kayong totoo ang aliens?" tanong ni April."Ako hindi, sa story lang ang lahat," sabi ni Kath."Oo nga," sang-ayon ni Kevin."Ako, naniniwala ako." Nakangiting sabi ko."Talaga? Bakit naman?" tanong ni Aya."Nakakita ka na ba ng aliens?" tanong ni Shane."Hindi. Pero, base sa mga movies totoo siya. Hindi niyo ba napapansin tuwing may new na madi-discover gagawan agad ng movie? 'Tsaka, naniniwala ako dahil may nagpapatunay na rin na totoo ang mga aliens." Nakangiti kong sabi."Weh? 'Di nga?" sabi pa ni Kath."Oo nga!" giit ko pa."Aliens do really exist but they are invisible to us. Specially, kung wala kang ability na makakakita sa kanila." Sabat ni Jake. Oh, 'di ba? Totoo ngang may Aliens. Sa theory namin hehehe."Talaga? Anong ability naman 'yon?" tanong ni Tob."Like may third eye ka. You can see them, if they want you to see them. According to what I heard, mababait naman

Rhiann’s Pov Pagkatapos naming kumain agad kaming pumasok sa sunod na subject namin. Gano'n pa rin nakikinig lang kami nang mabuti. May ibang sub na nag papa quiz 'yong iba naman nagdidiscuss lang tapos alis. Natapos ang klase namin sa hapon ng matiwasay at walang sigawan o kahit ano mang gulo. Sana lang tuloy-tuloy ng walang gulo at sigawan nakakapagod din kasi. Nakatayo ako ngayon sa may gilid ng gate. Hinihintay ko ang mga kaibigan ko. Nagpaalam kasi silang may bibilhin lang sa cafeteria. At 'yong iba naman may kinuha sa locker. Gusto pa sana akong pasamahin pero tumanggi na lang ako. At sinabing hihintayin ko sila rito sa gate. Kinuha ko muna ang phone ko sa bag. Tintingnan ko sana kung anong oras na nang biglang may bumangga sa 'kin. Napaupo naman ako sa lupa. Ansaket ng pwet kong bumagsak sa lupa kainis. Nasa gilid na nga ako babanggain pa. Inangat ko ang tingin ko. At ang kabit pala ng asawa ko kasama ang dalawang kaibigan niya. Nakatas ang mga kilay nila sak

Rhiann’s Pov Habang binabagtas namin ang daan pauwi, ‘di ko mapigilang mangamba. Alam kong galit si Bryan sa 'kin baka sisigawan na naman niya ako. "Are you, okay?" nag-aalalang tanong ni Jake. "Oo naman," sagot ko ayaw kong pati siya madamay dahil sa 'kin. "If ever na saktan ka ni Bryan tawagan mo 'ko, ah?" sabi niya, nilingon pa ako saka umiling. “No. Don't let him hurt you physically. Just call me––us.” Seryusong aniya na ikinatango ko lang. "Sige," sagot ko. Hanggang sa makarating na kami sa tapat ng bahay. Bumaba si Jake saka pinagbuksan ako ng pinto. Lumabas ka agad ako saka nag paalam sa kaniya. "Okay ka lang ba talaga?" nag-aalala pa ring tanong niya. "Oo nga, okay lang ako. Promise." Nakangiti kong sabi. Tumango na lang siya saka nagpaalam sa 'kin bago pumasok sa kotse at umalis. Pumasok na rin ako sa loob. Wala pa ang sasakyan ni Bryan. Malamang hinatid pa niya si Athena. Pagkapasok ko sa bahay agad akong umakyat sa kwarto ko saka nagpalit ng damit. Pagkatapos