All Chapters of พันธนาการแห่งจิตวิญญาณ: Chapter 31 - Chapter 40

20.00 น.สถานที่เต็มไปด้วยโต๊ะสำหรับรับแขกไพ่เป็นสิบยี่สิบโต๊ะ โดยจำนวนเกือบครึ่งเป็นโต๊ะสนุ๊ก กลิ่นเหล้าชั้นดีผสมไวน์อ่อนๆ คละคลุ้งทั่วทุกมุมจนดูชินกับกลิ่น ไม่มีผู้ใดสูบบุหรี่ให้เกิดควันเพื่อเปรอะชุดแสนหรูทั้งหญิงชายราวกับมางานเต้นรำ... ผู้ถูกเชิญผ่านนามบัตร เดินหน้านิ่งตรงเข้ามาโดยไม่สำรวจรอบกายเนื่องจากไม่จำเป็นต้องสัมผัสบรรยากาศบ่อนที่รู้อยู่แล้วว่าจะมีลักษณะเช่นใด ทั้งสเวนและโครว์ยังคงสวมใส่เสื้อผ้าคล้ายกับตอนกลางวันเพียงแต่คนละสี เขาไม่ต้องการสวมสูทให้เข้ากับบ่อนเถื่อนไฮโซ และนั่นจึงตกเป็นบุคคลจ้องมองของคนมากมาย" ท่านครับคนพวกนั้นมาแล้วครับ " ชายร่างท้วมวัย 50 ยิ้มหยัน เมื่อจูงสองชายหนุ่มเข้ามาถึงที่จนได้ แม้จะไม่ได้คิดว่าจะมาเยือนวันนี้ เพราะคงอาจกำลังสนุกกับหญิงสาวสวยของแถมในการประมูลไป" พวกแกแนะนำให้พวกนั้นเล่นไพ่ไปก่อน ดูจากทรงเป็นพวกใจปล้ำอยากได้กำไร ปล่อยให้มันได้ไป แล้วค่อยตลบ..."" ครับ "สองหนุ่มสายพันธุ์แห่งเจ้าหมาป่าถูกเชิญไปยังโต๊ะแขกพิเศษ ด้านบลัดและจาเว็คทำตามแผนว่าจะไม่มีการติดตามนายตนไป แต่จะนั่งเล่นอยู่ในส่วนของโต๊ะอื่น ส่วนทางเจ้าหน้าที่จากสมาคมทั้งสามหนุ่มก

ใต้น้ำที่ค่อนข้างเชี่ยวไหลกรากเป็นทางยาว ชายหนุ่มทั้งสองค่อยๆ โผล่ร่างพ้นผิวน้ำและรีบหาฝั่งเพื่อยึดพัก หากไหลไกลกว่านี้จะลำบากต่อการตามตัว ชายผู้เป็นเจ้าแห่งหมาป่ายังคงกลายร่างและพาเจ้าหนุ่มน้อยวัย 15 ขึ้นหลังควบเท้าออกจากบริเวณนี้ แต่ทว่าแผลจากคมกระสุนทั้งบริเวณหลังและช่วงอกข้างหน้านั้นสร้างความเจ็บปวดไม่น้อย ทั้งที่เขาสามารถใช้พลังส่วนตนรักษาบาดแผลเพียงเท่านั้นได้แท้ๆ" คุณสเวน... เมื่อพ้นน้ำเด็กหนุ่มก็เอ่ยปากเรียกชื่อผู้มาช่วยชีวิตตน เขากำลังนั่งทำบางอย่างกับแผลช่วงอก ใช่ สเวนมีความสามารถทางปราน เขาจึงใช้พลังนั่นควบคุมการไหลเวียนของเลือดเพื่อห้ามไม่ให้เลือดออกบริเวณนั้นอย่างที่เคยทำกับเนราคนรักของเขา... ผมจะรีบไปตามคนมาช่วยรอสักครู่นะครับ..." มือใหญ่รีบคว้าข้้อมือเด็กหนุ่มไว้ก่อนและยื่นโทรศัพท์อันประสิทธิภาพกันน้ำกันกระแทกสูงให้โดยไม่ได้มองการโทรเข้าเกือบ 100 สายที่เขาพยายามปฏิเสธจะรับมัน... การปล่อยให้ผู้มีเชื้อสายหมาป่าที่แปลงร่างไม่ได้ วิ่งออกจากป่าไปมันคงไม่ใช่การช่วยเหลือที่ดีนัก ส่วนตัวเขาเองได้ตั้งสมาธิอีกครั้งส่งไปยังเพื่อนชายคนสนิทอย่างโครว์ เพื่อส่งสัญญาณพิกัดทางจิตวิญญาณ

10 เมษายน..." เจ้าเป็นที่รักของข้า ข้าจะตามไปทุกภพชาติ ไม่ว่าเจ้าจะเกิดเป็นสิ่งใด บุรุษ สตรี จะน่าเกลียดหรืองดงาม เดินสองขา สี่ขา หรือเลื้อยคลาน ข้าให้สัตย์สาบานด้วยชีวิต..." เนรากำลังทำความสะอาดห้องนึกถึงความฝันเมื่อสองคืนก่อน ภาพบรรยากาศคละคลุ้งไปด้วยหมอกหนาเย็นเฉียบ ทว่าเธอกลับอบอุ่นตลอด เสียงนั่นลอยเข้ามาพร้อมกับร่างสีขาวขนหนาไปทั้งตัว ใหญ่โต สง่างามร่างนั้นกำลังรวบสี่ขามาอยู่ในท่านั่งและนอนพับขาลง มือขาวของหญิงสาวงดงามผู้ครอบครองผมยาวน้ำตาลประกายทองแดงสวมชุดโบราณสีแดงอมน้ำตาลพร้อมฮู้ดยาว คล้ายลักษณะการแต่งกายแบบโบฮีเมียนที่เธอเคยพบในความฝันครั้งแล้วครั้งเล่าเอื้อมสัมผัสช่วงใบหน้าหมาป่าผู้ราวกับกำลังทำความเคารพเธอและแสดงถึงความโอนอ่อนให้สุดหัวใจ" คำสาปและการตีตรา เขายังอ่านอีกเหรอ? ... คนกำลังขบคิดเดินทวนความฝันไปจนถึงโต๊ะทำงานของสเวนเห็นสิ่งคาใจในวันนั้นอีกครั้งจึงหยิบเจ้าเล่มเขียวแก่ทรงดูโบราณแฝงความลึกลับขึ้นมาเป็นครั้งที่ 2 และเช่นเดิมเธอไม่สามารถอ่านอักษรโบราณภายในเล่มได้ ได้แต่เพียงดูจากภาพขาวดำก็ส่งผลให้เธอขนลุกไม่น้อย มีทั้งภาพปีศาจ รอยแปลกๆ ช่วงคอ ภาพบนแผ่นหลังอันเปลือย

แสงแดดยามสายของวันทำให้หญิงสาวผู้หนึ่งออกมารับแสงบริเวณแปลงดอกไม้ โดยเฉพาะดอกที่เพิ่งได้จากคาเรย์เมื่อเดือนก่อน ตามที่ชายหนุ่มบอกไว้ในวันที่ไปเยี่ยมเธอที่โรงพยาบาลพร้อมดอกชนิดเดียวกันช่อโต... ไลเฟ่ ดอกไม้ปริศนาที่เนราชอบลักษณะกลิ่นเป็นพิเศษแถมช่วงดอกยังสลับลายสีม่วงขาวอย่างลงตัว เป็นแปลงใหม่ จัดทำขึ้นแซมด้านข้างกลุ่มกุหลาบของสเวน ซึ่งตอนแรกเกือบจะไม่ได้ปลูกยามชายหนุ่มรู้ว่าคาเรย์ ยกกระถางดอกไม้มาส่งเนราถึงรถช่วงกลางวัน ยามเขาไม่ได้มาพบเธอด้วยปกติเนรามักจะทานข้าวกับกลุ่มมีนา เจ้าดอกไม้งดงามสีละมุนน่าทะนุถนอมนี้เกือบได้สิ้นชีพเมื่อเขายกกระถางจะเขวี้ยงทิ้งเสียดื้อๆ หากเนราไม่ล็อคตัวกอดเขาไว้ และยิ่งเนราลงทุนจะย้ายมันออกจากกระถางด้วยมือด้วยแล้วยิ่งทำให้เขาอยากจะใส่ปุ๋ยผสมเคมีแรงๆ ไม่ต้องได้เติบได้โตกันไปข้างจนเอ่ยปากบอกเนราให้นำไปปลูกไกลๆ โดยตนจะไม่ยื่นมือเข้าไปช่วยแถมยังสั่งให้จาเว็คและบลัดห้ามยื่นมือไปช่วยนายหญิง ทว่าเมื่อเห็นเนราจับเสียมเท่านั้นตัวเขาเองคือผู้อดไม่ได้ รีบคว้าเสียมออกจากเจ้าสาวสุดแกร่งผู้ทำได้ทุกอย่าง แม้เปลือกนอกเธอจะดูอ่อนหวานและอ่อนโยนมือไม้นุ่มนิ่มดั่งคนไม่เคยแตะต้อ

" ราตรีที่ผ่านมา เป็นคืนที่ฝันร้ายเข้าครอบงำฉัน หมาป่าสีขาวกำลังขย้ำฝูงชนและภาพหญิงสาวถูกลูกธนูปักคาอก ความเกรี้ยวกราดของหมาป่าผู้สง่างามเกิดขึ้นเพราะความตายยามคนเหล่านั้นพรากเธอจากเขาไป น้ำตาของเจ้าตัวยักษ์นั่นกลั่นจนเป็นเลือดสิ่งเด่นชัดภายใต้บนปุกปุยราวหิมะแรก ก่อนจะนอนกกเธอผู้เป็นที่รักท่ามกลางความหนาวเหน็บ ท้ายสุดก็ตรอมใจตาย ฉันคิดว่าคงเป็นนิทานในความฝัน มันมักสวยงามแสนโรแมนติกในช่วงหลายเดือนก่อน ไม่สิมันก่อนหน้านั้นตั้งแต่ฉันจำความได้แต่เมื่อคืนคงมาถึงบทสรุปของหมาป่าและหญิงสาวในฝัน... "" นายหญิงอรุณสวัสดิ์ค่ะ "" เนรา สวัสดีตอนเช้า "" อรุณสวัสดิ์จ่ะสาวน้อย " เนราพยักหัวให้กับผู้ทักทายเธอเป็นประจำทั้งรุ่นเพื่อนและรุ่นพี่ การที่เธอได้มารู้จักคนจำนวนไม่น้อยได้นั้น มาจากการฝึกซ้อมในชมรมเทควันโดรวมถึงกีฬาอื่นๆ ที่เธอสามารถเล่นได้ แน่นอนว่ารวมกลุ่มที่นับถือสเวนด้วย..." ฉันยังคงได้รับการทักทาย และการเคารพ... เนรายังคงคิดในใจต่อเมื่อพ้นกลุ่มคนด้วยรอยยิ้ม ในบางครั้งก็มีสาวๆ ชื่นชอบเธอโดยเริ่มจากชมรมและสนามกีฬาบางประเภทในยามว่างที่เธอไปเล่น จนมีการตั้งกลุ่มคนรักขึ้นมา แม้จะมีรุ่นพี่ชายห