Lahat ng Kabanata ng The Mafia King's Deadly Bargain: Kabanata 21 - Kabanata 30

Isla Moretti POV Matapos ang madugong habulan sa highway, narating din namin ang bukana ng San Lorenzo. Ang bayan na ito ang piping saksi sa aking kabataan...at ngayon, piping saksi rin sa pagdating ng isang Mafia Boss na mukhang balak bilhin ang buong probinsya para lang gawing safehouse. "Dante, iparada mo ang sasakyan sa tapat ng lumang munisipyo. Doon tayo magtatanong tungkol sa kura paroko ng abandonadong simbahan," utos ni Kalix. Ang kanyang boses ay malamig pa rin, pero ang kamay niya ay hindi pa rin bumibitaw sa bewang ko simula nang bumaba kami. "Yes, Don Kalix. Ang 'Pandesal King' ay on duty," sagot ni Dante habang inaayos ang kanyang shades kahit palubog na ang araw. Pagbaba namin ng sasakyan, agad kaming pinagtinginan ng mga tao. Paano ba naman, tatlong SUV na itim, mga lalakeng naka-suit na parang a-attend ng libing, at ako na naka-pink na dress at may bitbit na box ng cupcakes. Isang dambuhalang contrast sa payapang buhay sa probinsya. "Isla? Isla Moretti, ikaw ba '

Isla Moretti POVKung ang buhay ay parang isang higanteng *Black Forest Cake*, masasabi kong ang nakaraang mga araw sa San Lorenzo ang cherry sa ibabaw nito, matamis pero medyo nakakahilo. Ngayon, pabalik na kami sa siyudad, bitbit ang recipe book ni Papa na naglalaman ng mga sikretong kayang magpabagsak sa buong Underworld.Nasa loob kami ng private jet ni Kalix. Sosyal, 'di ba? Dati, ang "private jet" ko lang ay 'yung tricycle sa kanto na may nakasulat na *Fast and Furious*. Pero ngayon, nakasandal ako sa leather seat habang pinapanood si Kalix na seryosong nagbabasa ng documents sa kanyang laptop."Kalix, kanina ka pa dyan. Baka naman magkaroon ka ng wrinkles sa noo, sige ka, hindi na kita tatawaging 'Hubby'," biro ko habang kinakain ang huling piraso ng *Yema Cake* na binaon ko.Tumingin siya sa akin, ang kanyang mga mata ay tila nagpapahinga nang makita ang mukha ko. "Isla, the contents of your father's drive are more dangerous than I thought. This isn't just about the Grecos. It

Isla Moretti POV Kung akala niyo ay mahirap patumbahin ang mga hitmen ni Marco Greco, nagkakamali kayo. Mas mahirap palang turuan ang tatlong higanteng mamamatay-tao kung paano humawak ng whisk nang hindi ito nababali. Nandito kami ngayon sa mansyon, partikular na sa "Sanctuary" ko, ang kusina. Matapos ang madugong engkwentro sa amusement park kagabi, nag-request si Kalix ng "low-profile" activity. At dahil ako ang reyna ng asukal, naisipan kong ito na ang tamang oras para sa **Project: Mafia Bakery**. "Okay, class! Listen up!" sigaw ko habang hinahampas ang rolling pin sa lamesa. "Ngayong araw, gagawa tayo ng Croissants. Dante, Jojo, Lucas... suotin ang mga aprons!" "Signora Isla... kailangan po ba talaga 'to?" tanong ni Dante habang tinitingnan ang pink na apron na may burdang *"Kiss the Cook"*. Ang kanyang tactical holster ay bakas pa rin sa ilalim ng apron. "Mas sanay po akong humawak ng granada kaysa sa itlog." "Dante, ang paggawa ng pastry ay parang pag-disarm ng bomba. Isa

Isla Moretti POV Kung akala niyo ay mahirap ang lamination ng isang perfect croissant dough kung saan kailangan mong i-fold ang butter nang paulit-ulit hanggang sa maging flaky ito, nagkakamali kayo. Mas mahirap palang i-laminate ang sarili ko sa loob ng isang designer gown na kasing-sikip ng security protocols ni Kalix Valerio. Nandito ako sa harap ng dambuhalang salamin sa aming kwarto, tatlong araw matapos ang "Mochi Library Incident." Ang suot ko ay isang midnight blue gown na gawa sa silk at lace. Maganda siya, oo. Mukha akong isang mamahaling dessert na nakabalot sa eleganteng wrapper. Pero ang problema, ang corset na nasa ilalim nito ay parang gustong makipag-sparring sa aking diaphragm. Bawat hinga ko ay parang isang luxury tax na kailangan kong bayaran nang mahal. "Kalix! Hindi ako makahinga! Sigurado ka bang Mafia Gala 'to at hindi audition para sa 'Extreme Survival: Breathless Edition'?" reklamo ko habang pilit na inaabot ang zipper sa likod. Ang hirap maging asawa ng Ma

Isla Moretti POV Click. Ang tunog ng bumubukas na kandado ay parang tunog ng timer ng oven na nagsasabing "luto ka na, Isla." Ramdam ko ang bawat muscle sa katawan ni Kalix na tumitigas habang nakayakap siya sa akin sa dilim. Ang baril niya ay nakatutok na sa pinto, walang panginginig, parang extension na ito ng kanyang braso. "Kalix..." pabulong kong tawag, ang boses ko ay halos hangin na lang. "Stay down, Isla. H’wag kang magpapakita hangga’t hindi ko sinasabi," utos niya, ang boses ay kasing-talim ng labaha. Dahan-dahang bumukas ang pinto. Isang anino ang pumasok, may hawak na flashlight na nakatutok sa sahig. Sa gulat ko, hindi lang pala isa, may isa pang aninong sumusunod mula sa hallway. Bago pa man makaputok si Kalix, naramdaman ko ang adrenaline na sumabog sa dibdib ko. Naalala ko ang binili naming grocery kanina para sa "disguise." May isang sako ng harina sa tabi ng paa ko. Kung puputok si Kalix, malalaman ng buong building na may barilan, mabubuko ang safehouse. "Kal