All Chapters of A ONE NIGHT WITH HIM: Chapter 21 - Chapter 30

Binuhat niya ako papunta sa loob. Pumipiglas ako para bitawan niya ako ngunit mas hinigpitan niya pa ang hawak niya sa 'kin.“Ibaba mo 'ko, please?” pakiusap ko sa kaniya at pinipigilan na lumandas ang mga luha ko.Tumango ito at napasinghap, dahan-dahan niya akong ibinaba sa sahig.Nandito kami ngayon sa hallway, hindi ko alam kung saan niya ako balak dalhin? Gusto ko na lang bumalik ng building para mag lampaso na lang doon. Nakakahiya ang pangyayari kanina.Hinawakan niya ang kamay ko at hinihila ako, hinayaan ko siyang hilahin ako. Hawak-hawak ko sa isang kamay ang sandals kong nasira.“Sean?”Bigla naman may tumawag sa kaniya kaya napatingin kami sa likod. Isang babaeng naka pulang bestida at halos lumuwa na ang dibdib nito sa kaniyang suot, naka messy bun ang kaniyang buhok at may hawak na isang baso ng alak sa kaniyang kamay.“Who's that girl?” tanong nito.Suminghap si Sean at itinago niya ako sa kaniyang likod. “She's my employee. Is there any problem, Angel?”“An employee. B

Nandito kami ngayon sa kitchen ni Sean, hindi niya sinabi na marunong pala siya mag luto. Nahiya naman ako bigla dahil piling mga pagkain lang ang kaya kong lutuin, samantalang siya? Mga mamahalin na pagkain pa ang niluluto niya. Suwerte ng magiging asawa niya.Napangiti ako ng mapait habang nakatingin sa kaniya. Sobrang suwerte nga ng magiging asawa niya, biruin mong all package na ang isang Sean Castrello? Parang nasa kaniya na ang lahat, 'yong tipong wala ka ng makitang pagkakamali sa kaniya dahil sa hinakot niya na lahat ng biyaya.“Hindi ko alam na marunong ka pala mag luto,” hindi makapaniwalang sabi ko sa kaniya. “Dinaig mo pa 'ko, ni hindi ko nga kayang mag luto ng ganito,” natatawang sabi ko.Nakatalikod siya sa akin ngayon, topless at tanging pants na itim lang ang suot niya. Humarap siya sa akin at hindi ko mapigilan ang mapatingin sa kaniyang abs pababa sa kaniyang V-line.Nabalik ang tingin ko sa kaniyang mukha, nakita kong sinusundan niya ako ng tingin. Ngumisi siya at n

Matapos kaming mag umagahan ni Sean ay nag paalam ako sa kaniya na uuwi muna ako sa bahay ni Thalia. Pinipilit niyang sumama pero ang sabi ko ay kaya ko ng mag isa at hindi naman kailangan palagi siyang nakasunod sa 'kin. Lalo na at may business meeting pa siya ngayon, kaya wala siyang nagawa kung hindi ang hayaan na ako na lang mag isa ang umuwi.“Just call me if you need something,” aniya habang papalabas kami ng bahay niya.Napakamot ako sa pisngi ko. “Paano? Eh, wala naman akong cellphone. Nasira na 'yong cellphone ko noon,” sabi ko.“Seriously? Sa edad mong iyan, wala kang cellphone?” takang tanong niya. Kinagat niya ang labi niya at kunot-noong tumingin sa may hagdan. “May kukunin lang ako sa taas, hintayin mo 'ko,” aniya.Tumango lang ako at sumandal sa hamba ng pintuan habang hinihintay na bumalik si Sean. Ano na naman kaya ang kukunin ng mokong na 'yon?Ang tagal umuwi nila Thalia, nakakainip na sa bahay niya dahil sobrang tahimik do'n. Ni wala nga aking makausap doon, kung u

Alas sais pa lang nang umaga ay naka-adya na ako para bumalik sa building. Inagahan ko talaga ang pag alis ko rito sa bahay ni Thalia para madatnan si Sean sa kumpanya niya, nang makapag-paalam man lang ako sa kaniya.“Si Mr. Castrello po?” tanong ko sa mga security guard.“Baka nasa 30th floor pa ng opisina niya, miss,” aniya.Nag pasalamat ako at mabilis na kumaripas ng takbo papunta sa elevator. Baka nakaalis na siya? Huwag naman sana!Nasa loob ako ng elevator at parang hindi ako mapakali, parang gusto ko na lang mag teleport papunta sa opisina niya. Isang buwan din siyang mawawala, 'no! Kaya dapat ko siyang abutan.Nang nasa pang dalawangpu't limang palapag na 'ko ay hindi na ako magkandauga-ugang makarating sa opisina niya. Pero, may alinlangan akong nararamdaman. Hindi ko alam kung bakit parang kinakabahan ako na hindi ko masabi. Umiling-iling na lang ako at parang nababaluktot ang mga daliri ko sa kaba.Nang tumunog ang elevator ay saka lang ako nag angat ng tingin sa loob. Di

There's really nothing wrong in revisiting the past. At times, we all need to do it to see how far we've become, how we managed to overcome the sadness we thought would put an end to our journey. But you have to make sure that you will not stay there forever, and that you will find your way back to the present.Hindi ko na gaanong inisip ang mga nangyari, maybe Sean was just a lesson for me. That not all of your wishes, or your fantasies will happen in real life. Hindi lahat ng gusto mong mangyari, ay mangyayari.Balak kong kumuha ng panibagong kurso, 'yong kursong gustong-gusto ko talaga. Ayokong ipilit lang ang sarili ko sa kursong kailangan lang namin, gusto ko 'yong makaka-tulong at nakapag papasaya sa 'kin.Gusto ko talagang maging arkitekto, hilig ko noon ang gumuhit ng iba't-ibang disenyo ng bahay. Ang kaso ay hindi kaya ni nanay at tatay na tustusan ang kursong nais ko. Humingi kami ng tulong noon sa mga magulang ni tatay, ngunit sa halip na tulungan kami ay nilait at pinagtaw