All Chapters of อู๋ซิน สตรีวิปลาสแห่งเป่ยซาน: Chapter 31 - Chapter 40

144 Chapters

บทที่ 31

ต่อมาข่าวว่ามีคนดื่มชาร้านนั้นแล้วล้มป่วย เจ้าหน้าที่เข้าปิดร้านตรวจสอบนานนับเดือน กระทั่งอยู่ๆ เฉินฮูหยินล้มป่วยด้วยโรคประหลาด จำเป็นต้องใช้สมุนไพรหายากสองชนิดจึงจะสามารถรักษา แม่ทัพเฉินให้คนออกไปเสาะหาสมุนไพรชนิดนั้นทั่วแคว้นแต่ก็ยังไร้วี่แววข่าวแว่วมาว่ามีเพียงร้านเอ้อร์หงที่สามารถหาได้ นับจากนั้นร้านเอ้อร์หงก็เปิดกิจการปกติ เฉินฮูหยินได้รับสมุนไพรสองชนิดนั้นมารักษา เรื่องเงียบหายท่านแม่ทัพผู้เกรียงไกรไม่เคยเข้ามายุ่งเกี่ยวกับร้านเอ้อร์หงอีกเลยฉู่หมิงหัวเราะ “เหตุใดข้าจึงไม่ประหลาดใจที่รู้ว่านางอยู่เบื้องหลังร้านเอ้อร์หง ในแคว้นเทียนเฉามีสตรีใด...ไม่สิ แม้จะเป็นบุรุษก็มิใช่จะสามารถต่อกรแม่ทัพเฉินได้”การเลื่อนขั้นของหวงกุ้ยเฟยที่กำลังจะมีพิธีเฉลิมฉลอง ทำให้เหล่าฮูหยินตราตั้งต่างก็พากันเข้าวังหลวง ทั้งนี้ก็เพื่อถวายพระพร ที่สำคัญไปกว่านั้นในงานเลี้ยงที่กำลังจะจัดขึ้นนั้น สตรีจากจวนขุนนางต่างก็ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมด้วยว่านฮูหยินเองก็เป็นหนึ่งในนั้น นางพาอู๋ซินเข้าวังหลวงแต่เช้า แต่ระหว่างทางเข้าไปยังตำหนักใน เสียงซุบซิบกลับดังขึ้นเสียก่อนอู๋ซินมองตามสายตาของนางกำนัลสามคนที่เดิน
last updateLast Updated : 2026-01-20
Read more

บทที่ 32

หลายพันปีที่ผ่าน เพื่อหลีกเลี่ยงความสูญเสีย นางไม่เข้าใกล้ผู้ใด ไม่ยอมให้ผู้ใดใกล้ชิดสนิทสนม เพราะนางรู้ดีว่าเส้นทางของนางล้วนเต็มไปด้วยอันตราย หลบหนีการตามล่าของทั้งเทพและปิศาจ พลาดพลั้งเพียงน้อยนั่นหมายถึงชีวิตทางเลือกมีเพียงต้องกีดกันผู้คนทั่วหล้าออกไป เดินเส้นทางนี้เพียงลำพัง ตัวนางมีเวลาเหลือเฟือที่จะเรียนรู้การหลบเลี่ยงกระทั่งพานพบศิษย์ทั้งสาม ชีวิตของนางจึงไม่โดดเดี่ยวอ้างว้างจนเกินไปฉู่หมิงเล่า?นึกถึงบรรยากาศมื้อกลางวันที่หมู่บ้านชาวประมง สายตาของเขาที่มองดูนางกับศิษย์ทั้งสาม...“ซินเอ๋อร์?” ว่านฮูหยินออกเดินไปได้หลายก้าวจึงเพิ่งสังเกตว่าหญิงสาวหยุดชะงัก“เจ้าคะ ข้าใจลอยไปหน่อย” นางเร่งฝีเท้าไปให้ทัน กระทั่งรักษาฝีเท้าให้มั่นคงสม่ำเสมอ“อยู่ในวังหลวงต้องระมัดระวัง อย่าใจลอยอีก หากหลงทางจะยิ่งแย่”“เจ้าค่ะท่านแม่ ลูกจำไว้แล้ว”การพบปะของสตรีชั้นสูงเต็มไปด้วยพิธีรีตอง อู๋ซินลอบหาวออกมาหลายครั้ง มั่นใจว่าตลอดเวลามีคนจับตามองนางอยู่ว่านฮูหยินอยู่เบื้องหน้านาง ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าเข้ามาหาเรื่องโดยตรง ถึงอย่างนั้นระลอกคลื่นที่ก่อตัวเงียบๆ ระหว่างความสัมพันธ์ของขั้วอำนาจ ยังคงท
last updateLast Updated : 2026-01-20
Read more

บทที่ 33

จวนแม่ทัพว่านคึกคักตั้งแต่เช้า คนของร้านแพรพรรณ มาที่จวนเพื่อวัดตัวตัดชุดพิธีการ ทั้งนี้ก็เพื่อเข้าร่วมในวังหลวงในอีกสิบวันข้างหน้า อู๋ซินเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ชุดของนางเลือกมาจากแพรพรรณพระราชทาน ซึ่งฮ่องเต้เคยพระราชทานให้แม่ทัพว่านว่านฮูหยินให้นางเลือกด้วยตัวเอง แต่อู๋ซินผู้ซึ่งไม่ใคร่จะใส่ใจเรื่องนี้ กลับโยนเรื่องนี้ให้หานเจียตัดสินใจ แน่นอนว่าหานเจียย่อมเลือกสีม่วง สีที่นางคิดว่าผู้เป็นอาจารย์สวมแล้วโดดเด่นที่สุด“ใช้สีม่วงข่มทับความโดดเด่นด้วยสีขาว ทำให้ดูละมุนขึ้น คนของเจ้าเลือกได้ไม่เลว” ว่านฮูหยินพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ“เรียนฮูหยิน ท่านพ่อบ้านจวนเสนาบดีมาขอเข้าพบคุณหนูขอรับ”ว่านฮูหยินเลิกคิ้ว “พาเข้ามา” นางหันไปมองอู๋ซินที่ดูคล้ายคาดไม่ถึงเช่นกัน ทั้งสองจัดชุดเข้าที่จากนั้นนั่งรอการมาเยือนของพ่อบ้านจูก่วง“คารวะว่านฮูหยิน คุณหนูว่าน ข้าน้อยรับคำสั่งนายท่านให้มามอบเครื่องประดับที่คุณหนูจะใช้ในงานเลี้ยงของรับ”“เครื่องประดับ?” ว่านฮูหยินกะพริบตามองอู๋ซิน “ซินเอ๋อร์”อู๋ซินพยักหน้าให้หานเจียเดินเข้าไปรับกล่องสองใบ “ท่านเสนาบดีช่างใจดีต่อข้าเหลือเกิน ฝากท่านพ่อบ้านขอบคุณเขาแทนข้า
last updateLast Updated : 2026-01-20
Read more

บทที่ 34

ในรอบสามวันมานี้ อู๋ซินกลับมีโอกาสได้เข้าวังหลวงถึงสองรอบ วันก่อนเข้าเฝ้าหวงกุ้ยเฟย ครั้งนี้ฉู่กุ้ยเฟยให้กงกงและนางกำนัลคนสนิทมารับนางเข้าวังหลวงความจริงอู๋ซินเห็นด้วยที่ฉู่หมิงไม่ต้องการให้ฉู่กุ้ยเฟยกุมอำนาจในวังหลังนั้น สตรีอ่อนโยนว่าง่ายทั้งยังไร้พิษสงเช่นนี้ ไม่เหมาะจะทำการใหญ่ดังคำว่าทำการใหญ่ใจต้องนิ่ง ฉู่กุ้ยเฟยไม่อาจเก็บอารมณ์ความรู้สึก โกรธก็แสดงออกอย่างชัดเจน ไม่ชอบก็พูดออกมาโดยไม่คำนึงถึงผลที่จะตามมา แต่หากชอบนางก็จะทุ่มเททั้งยังแสดงออกมาด้วยท่าทีสนิทสนมเช่นกันกับตอนนี้ที่อู๋ซินกำลังพยุงอีกฝ่ายให้ลุกขึ้นเดินออกมาด้านนอก ฉู่กุ้ยเฟยใกล้คลอด นางระมัดระวังทุกอย่างจนกลายเป็นความหวาดระแวง นานครั้งจึงจะกล้าออกมาเดินเล่นเช่นในวันนี้“ได้ยินมาว่าท่านเป็นคนช่วยชีวิตพี่ใหญ่ ข้าซาบซึ้งยิ่ง” ฉู่กุ้ยเฟยกระซิบกับนางเสียงเบา เห็นชัดว่าไม่ต้องการให้นางกำนัลคนสนิทได้ยิน“ท่านเสนาบดีกราบทูลให้ทรงทราบหรือเพคะ”“พี่ใหญ่ไม่เคยมีความลับกับข้า แต่พี่สะใภ้...ท่านไม่ต้องห่วง ข้าไม่บอกใคร ไม่กราบทูลฝ่าบาทด้วย”เห็นดวงตาคู่สวยฉายแววมุ่งมั่น อู๋ซินรู้สึกเอ็นดูฉู่กุ้ยเฟยผู้นี้ยิ่งนัก “พักนี้ต้องทรงดู
last updateLast Updated : 2026-01-20
Read more

บทที่ 35

“เจ้าค่ะ กงกงสองท่านนำทางข้ามาทางนี้ ตอนหลังเห็นชะงักไป ข้าก็นึกว่ามีเรื่องไม่ดีอะไรเกิดขึ้น นึกไม่ถึงว่าจะพบท่าน ว่าแต่ท่านกำลังทำอะไรอยู่หรือ เหตุใดกงกงสองท่านนั้นจึงบอกว่าข้าอาจเห็นอะไรที่ไม่ควรเข้า”เห็นแม่นางคนงามทำท่าทางคล้ายคนยืนไม่อยู่ ต้องพิงกายมายังทิศทางที่ฉู่หมิงยืน อู๋ซินหันไปสบตากับชายหนุ่ม เขายังคงสุขุมเยือกเย็น อีกทั้งขยับกายออกมาก้าวหนึ่ง แม้แขนอีกข้างจะปล่อยให้หญิงสาวอีกคนหยิบยืมเพื่อทรงตัว“ซินซินนี่คือคุณหนูเกา บุตรสาวคนเล็กของรองเสนาบดีสำนักตรวจการ”ตระกูลเกา? รองเสนาบดีสำนักตรวจการ?อู๋ซินครุ่นคิดครู่หนึ่งก็พลันนึกออก เกาซีซือ? นางก็คือบุตรสาวคนเล็กที่เทียวเข้าออกวังหลวงผู้นั้น ส่วนบุตรสาวคนโตของเกาจ้งหัน ผู้ซึ่งมีฐานะเป็นรองเสนาบดีสำนักตรวจการ ก็คือเกาซูเฟย พระมารดาขององค์ชายสามอา...คนของไทเฮาสินะ“แม่นางว่านอย่าได้เข้าใจผิด ข้าไม่ได้มีอะไรกับท่านเสนาบดี ข้าขาแพลงระหว่างเดินออกมาพบท่านเสนาบดีเข้าพอดี เขาใจดีช่วยพยุงข้าก็เท่านั้น เอ่อ...ข้าลืมแนะนำตัวเอง ข้าแซ่เกา นามซีซือ”ระหว่างแนะนำตัวเกาซีซือคล้ายอยากผละออก แต่ทันทีที่ปล่อยท่อนแขนของฉู่หมิงร่างกลับโอนจะล้ม
last updateLast Updated : 2026-01-20
Read more

บทที่ 36

“ตอนที่เห็นครั้งแรก ไม่สงสัยสักนิดเลยหรือว่าข้าอาจนัดพบกับแม่นางเกา หากเป็นผู้อื่นย่อมเชื่อเช่นที่ตาเห็น หากเป็นผู้อื่นอาจคิดว่าข้าคิดเหยียบเรือสองแคม ผนวกอำนาจตระกูลฉู่ ตระกูลว่าน ตระกูลเกา รวมไปถึงตระกูลเสิ่นของไทเฮา” ไม่ว่าผู้ใดย่อมมองออกว่าหากไม่ใช่เขา ย่อมไม่มีขุนนางคนใดกล้ารวมอำนาจเอาไว้ในมือมากมายถึงขั้นนั้นอู๋ซินมองเขาคล้ายมองคนเสียสติ “ท่านใช่วางแผนการซับซ้อนมากไปจนเสียสติไปแล้วหรือไม่”“เชื่อใจข้าถึงเพียงนี้จริงๆ?”หญิงสาวเดินเข้าไปหาเขา ยื่นมือขึ้นไปแตะหน้าผากเพื่อลองวัดไข้ จากนั้นเอื้อมมือไปจับชีพจรของฉู่หมิง “ก็ปกติดีไม่มีไข้ พิษก็ไม่ได้กำเริบ เหตุใดโง่งมไปแล้วเล่า”ฉู่หมิงหัวเราะออกมาเสียงเบา “กลับกันเถิด ข้าส่งเจ้ากลับจวน”“ดี ข้าหิวแล้ว”เงาร่างสองร่างเดินเคียงคู่กันไปตามถนน เบื้องหลังมีนางกำนัลและขันทีวังหลวงมองตาม เสียงซุบซิบด้วยความใคร่รู้ตามมาข่าวลือแพร่สะพัด ท่านเสนาบดีมายืนรอคนผู้หนึ่งอยู่ที่ประตูส่วนในของวังหลัง หญิงสาวผู้นั้นเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่ที่ถูกเรียกตัวมาเข้าเฝ้าต่อมาข่าวลือเริ่มแตกออกเป็นสองเสียง บ้างก็บอกว่าเห็นฉู่หมิงอยู่กับผู้อื่นมิใช่คุณหนูตระกูลว่
last updateLast Updated : 2026-01-21
Read more

บทที่ 37

นางเลิกคิ้วมองเขา เกือบหลุดถามเขาแล้วว่าเขาห่วงใยนางหรือ แต่เมื่อเห็นดวงตาของเขาไม่ปิดบังถึงความห่วงกังวล นางก็ได้แต่ตบเบาๆ ลงไปบนหลังมือใหญ่“วางใจเถิด ขอเพียงไม่ใช่เทพมังกรมาด้วยตัวเอง ข้าคิดว่ายังคงพอรับมือได้” นางยิ้ม“ช้าก่อน เหตุใดไม่พกพาอาวุธ อย่างน้อยสมควรต้องมีกระบี่”อู๋ซินสะบัดพัดในมือออก ใบมีดคมกริบตวัดออกมาจากก้านพัดแต่ละซี่ เมื่อนางสะบัดอีกคราใบมีดนั้นก็หดกลับ “ทุกอย่างรอบกายล้วนใช้แทนอาวุธได้ ท่านสบายใจได้ หากไม่มีอะไรข้าจะรีบกลับมาก่อนฟ้าสาง แต่หากไม่...ท่านก็หาวิธีถ่วงเวลาเอาไว้ก่อน หรือหากข้ากลับมาไม่ได้ต้องโกหกว่าข้าป่วยก็คงจำเป็น”“ได้”เขาเดินตามหญิงสาวออกมาด้านนอก จูก่วงกันสาวใช้และคนอื่นๆ ออกไปอย่างรู้งาน พ่อบ้านคนเก่งก้มหน้าก้มตาทำเป็นไม่รับรู้และมองไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น“เจ้าต้องการม้าหรือไม่”“ไม่ต้อง ข้าเดินทางเองเร็วกว่า” กล่าวจบนางก็เหินกายขึ้นเหนือกำแพง กระทั่งหายลับไปกับความมืดมิดจูก่วงเบิกตากว้าง ทั้งกับสิ่งที่เขาเพิ่งเงยหน้าขึ้นมาเห็น และกับประโยคที่เพิ่งได้ยินต้องมีวรยุทธ์และวิชาตัวเบาล้ำเลิศเพียงใด จึงสามารถเดินทางยามวิกาลได้เร็วกว่าการใช้ม้าที่สำคั
last updateLast Updated : 2026-01-21
Read more

บทที่ 38

ฉินเซิงรับคำ เขาเองก็เข้าใจเจตนาของผู้เป็นนายได้ในทันที คุณหนูว่านไม่อยู่ที่จวน ว่านฮูหยินอ้างว่าได้รับบาดเจ็บจากเหตุแผ่นดินไหว ดังนั้นหากจะให้สมจริงก็ต้องมีท่านหมอไปดูอาการจึงจะถูก“ฉินเซิง”“ขอรับนายท่าน”“เจ้าไปที่หมู่บ้านชาวประมง ดูว่าผู้อาวุโสหลี่อยู่ที่นั่นหรือไม่ หากเขาอยู่ที่นั่นก็สอบถามถึงสถานการณ์บนเป่ยซาน หากไม่อยู่เจ้าก็ไปที่เชิงเขารอบหนึ่ง ดูว่ามีความเคลื่อนไหวหรือไม่ แต่อย่าลืม...ห้ามเข้าใกล้เขตค่ายกลเป็นอันขาด เรายังไม่รู้แน่ชัดว่าที่นั่นเกิดอะไรขึ้น”“ข้าน้อยจะไปเดี๋ยวนี้”ฉู่หมิงพยักหน้าก่อนหมุนตัวเดินกลับเข้าเรือนรุ่งเช้าวันต่อมาฉู่หมิงเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี ฉินเซิงทำตามคำสั่งเขาไปที่หมู่บ้านชาวประมงตั้งแต่ยามโหย่ว[1] จนป่านนี้ล่วงเข้ายามเฉิน[2]แล้วคนก็ยังไม่ได้กลับมาหากให้เขาคาดเดา เกรงว่าที่หมู่บ้านชาวประมงฉินเซิงไม่น่าจะพบผู้ใด ดังนั้นจึงตรงไปยังเชิงเขาเพื่อดูลาดเลาฉู่หมิงยกมือขึ้นนวดกดสันจมูก เขาไม่ได้นอนมาสองวันสองคืน กระทั่งเมื่อคืนผล็อยหลับไปด้วยความเหน็ดเหนื่อย กระทั่งสะดุ้งตื่นขึ้นและพบว่าตัวเองถึงกับนั่งหลับบนเก้าอี้ในห้องหนังสือ ตรงหน้ามีแผ่นที่เมืองหลวง ซ
last updateLast Updated : 2026-01-21
Read more

บทที่ 39

มองดูบุตรสาวบุญธรรมที่ยังคงมีท่าทีนิ่งเฉย ดวงตาหรือก็เยือกเย็น นางมองว่าอู๋ซินน่าจะตระหนักดีว่าจิ้งอ๋องผู้นี้คือใครในใจผู้สูงวัยกว่าได้แต่หวังว่าบุตรสาวบุญธรรมของตน จะฉลาดพอที่จะอยู่ให้ห่างบุรุษสูงศักดิ์ผู้นี้“มิใช่ได้รับบาดเจ็บหรอกหรือ เหตุใดออกมานอกจวนแล้วเล่า”“ข้าน้อยดีขึ้นแล้ว ขอบพระทัยจิ้งอ๋องที่ทรงห่วงใย ฉู่กุ้ยเฟยทรงมอบหมายให้มาช่วยท่านแม่มาดูแล หากขาดเหลือสิ่งใดยังต้องส่งข่าวเข้าไปในวังหลวง ดังนั้นจึงไม่อาจนิ่งดูดาย”“ตระกูลว่านเป็นห่วงชาวบ้านเช่นนี้ช่างน่าเลื่อมใส แต่ระวังอย่าฝืนตัวเองจนล้มป่วยเล่า”“ขอบพระทัยที่จิ้งอ๋องเมตตา เช่นนั้นเราสองแม่ลูกคงขอตัวก่อน” ว่านฮูหยินยอบกายอีกครั้งในขณะที่สบตากับฉู่หมิง เขาพยักหน้าให้ว่านฮูหยิน ก่อนเดินตามหลังสองแม่ลูกไปเช่นกันอู๋ซินรู้สึกแปลกๆ เมื่อเดินผ่านจิ้งอ๋อง นางขมวดคิ้วและหันกลับไปมองด้านหลังอย่างแนบเนียน ดังนั้นจึงได้สบตากับดวงตาคมเข้มคู่หนึ่งเข้าโดยไม่ได้ตั้งใจเจ้าของดวงตาคมกริบคือบุรุษที่ยืนอยู่ด้านหลังจิ้งอ๋องไปสองก้าว อายุอานามน่าจะใกล้เคียงกับหานเจีย นัยว่าเป็นคนหนุ่มมากฝีมือซึ่งน่าจะเป็นคนคุ้มกันของอ๋องหนุ่มว่ากันด้วยฝีมื
last updateLast Updated : 2026-01-21
Read more

บทที่ 40

ร่างกายของเขายังคงไม่แข็งแรงดี แม้มองเผินๆ จะดูคล้ายคนปกติ พิษในกายเองก็ไม่เคยกำเริบขึ้นมา แต่ตัวเขารู้ดีที่สุดว่าร่างกายนี้ไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว“ท่านเสนาบดี”ด้านหลังมีเสียงอ่อนหวานดังขึ้น ฉู่หมิงหันกลับไปมองช้าๆ มือใหญ่ยื่นถ้วยน้ำแกงคืนให้ฉินเซิง เขามองสวีเจินเจินเดินเข้ามาหาด้วยรอยยิ้ม ในมือของนางมีตะกร้าของว่าง นัยว่าคงทำของว่างมาให้บิดา ดังนั้นจึงเผื่อแผ่มาถึงขุนนางอื่นที่อยู่ด้วยกัน“ท่านเสนาบดี ข้าน้อยเข้าครัวทำของว่างด้วยตัวเอง ใต้เท้าท่านอื่นเองก็ได้รับแล้ว นี่คือขนมที่ข้าน้อยแบ่งมาให้ท่าน หวังว่าท่านจะไม่รังเกียจ” สวีเจินเจินยิ้มพร้อมยื่นตะกร้าขนมมาให้ฉู่หมิงยื่นมือออกไปรับ “ลำบากคุณหนูสวีแล้ว ข้าไม่ใคร่จะชอบของหวานเท่าไรนัก แต่น้ำใจนี้ข้าจะรับไว้”จากหางตาเขามองเห็นเด็กหลายคนที่ยืนมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น เด็กเหล่านี้ส่วนใหญ่แล้วบิดามารดาเพิ่งจะย้ายเข้ามาพำนักยังที่พักชั่วคราวฉู่หมิงยิ้มด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน มือใหญ่ยกขึ้นกวักมือเรียกเด็กที่น่าจะโตสุดในบรรดาเด็กห้าหกคน “เพิ่งมาถึงกันหรือ”เด็กคนนั้นพยักหน้าเร็วๆ สายตามองตะกร้าขนมในมือของเสนาบดีหนุ่ม “หิวกระมัง”เด
last updateLast Updated : 2026-01-21
Read more
PREV
123456
...
15
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status