All Chapters of อู๋ซิน สตรีวิปลาสแห่งเป่ยซาน: Chapter 41 - Chapter 50

ฉู่หมิงอ้างว่ามีคนคิดบุกขึ้นเป่ยซาน ได้ยินมาว่าที่นั่นมีค่ายกลของสตรีวิปลาสแห่งเป่ยซานนับจากจำความได้นางก็ได้ยินเรื่องนี้จากบิดามารดา สตรีที่ผู้คนล้วนหวาดหวั่นเมื่อได้ยิน ข่าวลือว่านางร้ายกาจฆ่าคนโดยไม่กะพริบตา ทุกคนที่คิดลองดีล้วนไม่เคยได้กลับลงมาว่ากันว่าบนยอดเขาเต็มไปด้วยอันตรายนานัปการ ทั้งหุบเขาสูง สัตว์ร้ายที่สตรีวิปลาสผู้นั้นเลี้ยงเอาไว้ รวมไปถึงกับดักที่อันตรายถึงชีวิตทุกคนล้วนเลือกที่จะเชื่อเช่นนั้น โดยไม่เคยมีใครสงสัยเลยว่า หากไม่มีใครรอดชีวิตกลับมาจริงๆ เช่นนั้นเรื่องที่เล่าลือต่อๆ กันมารุ่นลูก รุ่นหลาน ผู้ใดเล่าเป็นคนนำมาบอกต่อ...ที่สำคัญไปกว่านั้นหลายสิบปีมานี้ ผู้คนล้วนหวาดกลัวจนไม่กล้าขึ้นเขา กระทั่งแคว้นเหลียงเองก็ไม่กล้ารุกล้ำ เป่ยซานจึงเป็นปราการสำคัญของแคว้น แบ่งเบาภาระของตระกูลว่านที่ทำหน้าที่ดูแลชายแดนทางเหนือ“ท่านพ่อบอกว่าเคยพบสตรีผู้นั้น นางอายุราวๆ สิบเจ็ดสิบแปด ตอนนั้นท่านพ่ออายุเท่าไรกันนะ ข้าได้ยินเรื่องของสตรีวิปลาสแห่งเป่ยซานมาตั้งแต่เด็กๆ เช่นนั้นอย่างน้อยนางก็ต้องอายุหกสิบ...หรือเจ็ดสิบ” มองดูหญิงสาวที่กำลังเดินตามมา ว่านฮูหยินหัวเราะกับตัวเอง“จะเป

“ข้านี่แย่จริงๆ ถึงกับไม่สังเกตเห็นแต่แรกว่ามีคนพยายามก้าวข้ามเส้นตายของด่านแรก เห็นทีต้องลงไปดูด้วยตาตัวเองว่าผิดพลาดที่ใด”“ข้าไปดูมาแล้วรอบหนึ่ง เจ้าวางใจได้ คนผู้นี้ไม่นับว่าร้ายกาจ เขาเพียงลองผิดลองถูก ลองข้ามผ่านด่านแรกของเจ้าเท่านั้น แม้มีความรู้เรื่องค่ายกล แต่กลับไม่อาจหาทางเข้าวงกตด่านที่สองของเจ้า นับประสาอะไรกับหาทางออกเล่า”“แต่อาจารย์ เรื่องนี้ไม่อาจดูเบา ค่ายกลที่อาจารย์เคยสอนข้ายังไม่เคยมีผู้ใดทำลายได้มาก่อน ตอนแรกข้าตกใจมากเพราะคิดว่าเป็นเทพมังกร หลังๆ จึงคิดว่าหากเป็นเทพมังกรจริงๆ คงไม่ใช่แค่ด่านแรก แต่เขาคงทำลายเป่ยซานเลยกระมัง”“เพราะอย่างนี้เจ้าจึงฝืนตัวเองจนทำให้ตัวเองบาดเจ็บหรือ เด็กโง่...หากยอมปล่อยให้เขาผ่านด่านแรก เจ้าก็ไม่ต้องเจ็บตัวเช่นนี้ ที่ผ่านมายังไม่เคยพบผู้ที่รู้เรื่องค่ายกล ย่อมไม่ได้หมายความว่าไม่มีผู้มีฝีมือ ในเมื่อเรารู้แล้วตอนนี้ย่อมนับเป็นเรื่องดี” นางรับยามาจากหานเจีย“เจ้าดื่มยาแล้วนอนพักอีกสองสามวัน อาจารย์ยังต้องการให้เจ้าไปจัดการคนผู้นี้อยู่”ตงเสวี่ยได้ยินเช่นนี้ก็ยิ้มกว้าง เขารีบรับยาไปดื่มจนหมดชาม จากนั้นก็ยอมนอนลงโดยดี “ศิษย์พี่ใหญ่เล่า

เรื่องนี้ไม่เพียงแต่นางที่มองทะลุ ตระกูลเกา ไทเฮา รวมไปถึงขุนนางหลายส่วนก็คงคาดเดาถึงผลที่จะตามมา หากว่าข่าวลือที่ถูกพูดถึงกลายเป็นเรื่องจริง“คุณหนูเกา” อู๋ซินมองอีกฝ่ายด้วยใบหน้านิ่งเฉย นางตระหนักดีว่าอีกฝ่ายเองก็คงพยายามคาดเดาว่านางคิดอย่างไรกับสิ่งที่อีกฝ่ายเสนอ “ท่านบอกว่าไทเฮาทรงมีรับสั่งให้ท่านเสนาบดีเข้าเฝ้า เช่นนั้นเขาคิดเช่นไรกับข้อเสนอนี้”เห็นเกาซีซือเม้มปากพยายามข่มกลั้นอารมณ์อู๋ซินไม่จำเป็นต้องเดาคำตอบของฉู่หมิง เช่นกันกับที่เขาไม่เห็นว่าเรื่องนี้จำเป็นต้องใคร่ครวญ ดังนั้นจึงไม่เคยกล่าวถึงให้นางได้ยินด้วยนิสัยของเขาจากที่นางเคยเห็น เขาคงปฏิเสธไปแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย หาไม่เกาซีซือคงไม่ต้องเปลี่ยนแผนมาใช้วิธีเกลี้ยกล่อมนางแทน“ท่านไม่คิดบ้างหรือว่าที่เขาปฏิเสธ สาเหตุอาจมาจากความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลฉู่และตระกูลว่านของท่าน?”“แล้วท่านไม่คิดบ้างหรือว่าหากเขาตอบรับ อำนาจที่มากเกินไปของเขา อาจทำให้เขาตกอยู่ในอันตราย?” อู๋ซินเลิกคิ้วถามเกาซีซือกลับ นางไม่เชื่อว่าอีกฝ่ายจะไม่คิดถึงข้อนี้ตระกูลฉู่ ตระกูลว่าน ตระกูลเกา พ่วงมาด้วยไทเฮา นั่นมิใช่มีอิทธิพลมากพอจะโค่นล้มบัลลังก์เลย

“เช่นนั้นคำตอบของข้าคือไม่” เขาตอบทันทีเมื่อเห็นนางส่ายหน้า“ไม่เคยคิด หรือไม่อยากรวบอำนาจเพราะคำตอบของข้า” นางถามเขาตรงๆ ไม่อ้อมค้อม“ไม่อยากรวบอำนาจเพราะคำตอบของเจ้า” นางถามตรงๆ เขาเองก็ตอบนางตรงๆ ด้วยท่าทีจริงจังเคร่งขรึมหญิงสาวยิ้มให้เขา “แม้ข้าจำเป็นต้องอยู่ข้างกายท่านเพราะเหตุผลบางประการ แต่หากให้เลือกอีกครั้งข้ายังคงคิดว่าเรื่องวุ่นวายซับซ้อนของราชสำนัก ยังคงดีกว่าการที่ข้าต้องเผชิญกับความสูญเสีย ถึงอย่างนั้นหากท่านเลือกที่จะครอบครองบัลลังก์มังกร ข้าพร้อมจะเสี่ยงด้วยการหาทางเลือกใหม่”“ความสูญเสียหรือ” ฉู่หมิงเลิกคิ้วมองนาง“ข้ามาเพราะอาเฉิง เสี่ยวตง และเจียเอ๋อร์ หากให้เลือกระหว่างมีชีวิตอยู่ต่ออีกหนึ่งชั่วอายุคน เพียงเพื่อแลกกับชีวิตที่ไร้กังวลของศิษย์ข้า ข้าจะยอมเล่นสนุกในฐานะฮูหยินเสนาบดีสักครั้ง แต่หากเมื่อใดที่ท่านเลือกที่จะไม่เป็นเสนาบดี ข้าจะพาพวกเขาจากไปทันที”ชัดเจน...หากเขาอยากเป็นมากกว่าเสนาบดี นางก็ไม่ลังเลที่จะจากไป ตอนนี้ตำแหน่งของเขาคืออยู่เหนือคนนับหมื่น แต่อยู่ใต้คนเพียงคนเดียวคือฮ่องเต้“แล้วเทพมังกรเล่า” เขาหยั่งเชิง“ข้าย่อมหาวิธีซ่อนตัวจากเขาได้อีกสักร้อย

กล่าวจบอู๋ซินก็หรี่ดวงตาเตรียมพร้อม นางคาดอยู่แล้วว่าทุกอย่างคงไม่ง่ายดาย หากนางก้าวเข้ามาในตำหนักของไทเฮาทว่านางกลับคาดไม่ถึงว่าเกาซีซืออยู่ๆ ก็ยกมือขึ้น จากนั้น...ตบหน้าตัวเองอย่างแรง!!!หญิงสาวเบิกตามองเกาซีซือด้วยดวงตาไม่อยากเชื่อ อีกใจก็อดที่จะนับถือสตรีตรงหน้าขึ้นมาไม่ได้ สตรีที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองสมปรารถนา กระทั่งไม่ลังเลที่จะทำร้ายตนเองเช่นนี้ น้อยครั้งที่นางจะมีโอกาสพานพบเสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามาเพราะเสียงเกาซีซือกรีดร้อง อยู่ๆ ร่างงามก็พุ่งตรงเข้ามาหาอู๋ซิน เพียงแต่นางเบี่ยงตัวหลบ ดังนั้นเกาซีซือจึงพุ่งไปปะทะความว่างเปล่า ร่างทั้งร่างล้มคว่ำลงไปกระแทกพื้นถนนที่ปูด้วยหินอู๋ซินสูดปาก...อา คงเจ็บไม่น้อยจริงๆ“คุณหนูเกา!!!”ผู้มาใหม่คือสวีเจินเจินและหยางหวนอวี้ด้านหลังยังมีขันทีและนางกำนัลอีกสองสามคน ทั้งที่เมื่อครู่ในอุทยานหน้าตำหนักว่างเปล่าร้างไร้ผู้คน บัดนี้หลังจากเกาซีซือลงมือกับตัวเองสำเร็จ คนมากมายกลับยอมโผล่ออกมาช่าง...ได้จังหวะเหมาะเหลือเกินอู๋ซินยังคงมีท่าทีสงบนิ่ง นางมองหลายคนช่วยกันพยุงเกาซีซือให้ลุกขึ้น จากนั้นต่างก็พากันมองนางด้วยสายตาตำหนิ “คุณหนูว่าน