Mr. Velazquez Unknown heir のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

ZAICA ZIN ACOSTA POVTahimik akong umiiyak habang nakayuko sa office table ko. Paulit-ulit na bumabalik sa isipan ko ang panlolokong ginawa sa akin ng lalaking minahal ko nang buong-buo. Hanggang ngayon, hindi ko pa rin matanggap na nagawa niya iyon sa akin—kasama pa ang mismong kaibigan kong pinagkatiwalaan ko.Napahinto ako sa pag-iyak nang marinig ko ang pagbukas ng pinto ng opisina. Agad kong itinaas ang ulo ko at doon ko nakita ang boss ko—si Sir Velasquez—na kakapasok lang. Magkasama kami sa iisang opisina kaya imposible ko siyang hindi mapansin.Mabilis kong pinunasan ang mga luha sa aking mga mata at pilit na iginuhit ang isang ngiti sa aking mga labi.“Good morning, Sir Velasquez,” maayos kong bati sa kaniya.Ngunit ni isang sulyap ay hindi niya ako binigyan. Tahimik lang siyang naglakad papunta sa kaniyang mesa. Sinundan ko siya ng tingin hanggang sa tuluyan na siyang maupo. Nang makita kong abala na siya, umupo na rin ako sa sarili kong mesa at pilit na ibinaling ang atensy

Zeus pov__Lumipas ang ilang minuto ay kumatok na ang mga maid sa aking pinto na aking inutosan kanina kaya agad akong pumunta sa pinto para kunin ang mga damit na hininge ko sa kanila. Nakapag bihis naren ako kaya tanging panjama lang ang aking soot habang ang itaas ay nananatiling walang damit "Okay na po ba ito Sir? Ito po kasi ang damit na sa tingin namin ay babagay at sasakto lang po sa katawan ni Mam."Sambit ng isang maid habang ipinapakita sakin ang isang puting long sleeve dress, may pagkamanipis ng kaunti ang tela ngunit maganda at babagay talaga ito kay zaicaTumango-tango ako habang seryoso ang pagmumukha at kinuha na ang dress na iyon, may kasama ding pangloob ang dress at walang kailang ilang ko iyong tiningnan isa isaIkinangiti naman ng mga maid ang ginawa kong iyon. At nahalata kong kinikilig sila sa ginawa ko, kaya naman itinigil kona ang ginagawang pag-suri sa mga pangloob na susuutin ngayon ni zaica"Thanks, maari na kayong umalis."Sabi ko na lamang sa mga maid a

AUTHOR POV__"Oh fvckkk baby!! Your juice is so good! It taste like so f*ck*ngg me crazy!!"Vng*l ni zeus nang malasahan ang katas na biglang umagos mula sa kaselanann ng dalaga.Hindi nagtagal ay tumayo si zeus sa kama, habang ang dalaga ay nanatiling nakapikit at kapit na kapit pa rin sa bedsheet habang kagatkagat ang ibabang labi. Hindi pa rin naman inalis ni zeus ang paningin sa dalaga, pinagmamasdan niya pa rin ito habang sinisimulan na niyang hubar*n ang kaniyang panjama na mabilisan niyang hinub*d. "D*mnn baby, I'll make sure na mapapasakin ka na talaga ngayong gabi!"Matapos ngang sabihin iyon ni zeus ay walang sabi-sabi niyang hinila pahiga si zaica at umibabaw na agad dito, saglit pa muna niya itong siniil muli ng halik sa mga labi, halik na punong puno ng pananabik. Hanggang sa itutuk na nga niya ang 8 inch na alaga sa kaselanann nito, at binigla niya iyong ipasok sa loob nito.Ramdam niyang may napunit nang biglain niya ang mahaba at mataba niyang alaga sa kaselanann ng

ZEUS POV -A few minutes passed when my phone rang again.My men.The moment I answered, they immediately reported Zaica's current location-exactly where she was staying now.The second I heard the address, I ended the call and slowly poured myself another glass of wine, unable to stop the smirk spreading across my lips.Finally...I couldn't deny it-I was happy.Genuinely happy.Because after almost a month of silence, I finally knew where she was.I missed her.More than I should."Ehem... Ahm, Sir Zeus? I just-ah-just wanted to remind you of your appointment with Sir Tan. A-aren't we leaving?"My new secretary's voice cut through my thoughts.I lifted my gaze toward her-cold, sharp, and unreadable.Her eyes widened in fear.I couldn't blame her.For the past weeks she'd been working for me, I wasn't exactly... approachable.I stood and straightened my suit."Okay. Let's go," I said calmly.She looked shocked-probably because I wasn't snapping or yelling today.Not that I cared.

ZAICA POVAt dun siya ngumisi.Naiirita ako tuwing ngumingiti siya nang ganyan.Alam kong may masama siyang binabalak.Naglakad siya papalapit, mabagal pero siguradong-sigurado.Ako naman?Atras nang atras hanggang sa—Ayun, napader na ‘ko.Great. Perfect. Panalo.“S-Sir ano ba? Hindi na ako natutuwa ha?” sabi ko, nanginginig ang boses.Naiiwas ko pa sana ang tingin kaso inunahan niya ako—kinulong niya ako sa pagitan ng braso niya, saka siya yumuko para titigan ako nang mas malapitan.“Sir naman! Tigilan mo nga ‘yan! Nakakatakot ka na!”Pero ang sagot niya? Ngisi.I swear, kung puwede lang siyang sampalin nang walang consequence, ginawa ko na.Ang init. Tagaktak ang pawis ko. Naiirita na ko.“Okay. Madali naman akong kausap, Zaica,” sabi niya.“Kung ayaw mong sumama sakin? Fine. Hindi na kita pipilitin.”Napatingin ako sa mga mata niya—duda.Pero kung hindi niya ako pipilitin… e ‘di mas mabuti?“Mabuti naman at nagkaintindihan na tayo, Sir,” sagot ko.“Akala ko aabutin pa tayo ng dil